I SA/Lu 231/14 - Postanowienie

Data orzeczenia	2014-06-17	
Data wpływu	2014-04-16	
Sąd	Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie	
Sędziowie	Halina Chitrosz-Roicka /przewodniczący sprawozdawca/	
Symbol z opisem	6115 Podatki od nieruchomości, w tym podatek rolny, podatek leśny oraz łączne zobowiązanie pieniężne	
Hasła tematyczne	Przywrócenie terminu	
Skarżony organ	Samorządowe Kolegium Odwoławcze	
Treść wyniku	Odmówiono przywrócenie terminu do uzupełnienia braków formalnych skargi	
Powołane przepisy	Dz.U. 2012 nr 0 poz 270; art. 86 § 1; Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.	
Sentencja
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Halina Chitrosz po rozpoznaniu w dniu 17 czerwca 2014 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi Z. S. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] nr [...] w przedmiocie podatku od nieruchomości za 2013r. postanawia - odmówić przywrócenia terminu do uzupełnienia braków formalnych skargi.	
Uzasadnienie
Pismem z dnia [...] kwietnia 2014r. (data pisma) Z. S. wniósł skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] wydaną w przedmiocie podatku od nieruchomości za 2013r.

Zgodnie z zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału, pismem z dnia 23 kwietnia 2014r. skarżący został wezwany do usunięcia w terminie 7 dni braków formalnych skargi przez wskazanie wartości przedmiotu zaskarżenia oraz podanie adresu uczestnika postępowania.

Wezwanie zostało doręczone w dniu 28 kwietnia 2014r. na adres wskazany w skardze i zostało odebrane przez E. C. (zwrotne potwierdzenie odbioru - k. 8). Siedmiodniowy termin upłynął z dniem 5 maja 2014r.

Wskazane braki skargi skarżący uzupełnił w dniu 7 maja 2014r. w piśmie z tego samego dnia złożonym w Biurze Podawczym tut. Sądu. Jednocześnie w piśmie tym skarżący "z ostrożności" wniósł o usprawiedliwienie zwłoki w usunięciu braków skargi i ewentualne przywrócenie terminu. W uzasadnieniu wniosku skarżący wyjaśnił, że pod jego nieobecność wskutek wyjazdu wezwanie sądu odebrała inna osoba.

W piśmie z dnia 4 czerwca 2014r., w odpowiedzi na wezwanie Sądu, skarżący potwierdził prawidłowość wskazanego w skardze adresu do doręczeń oraz wyjaśnił, że osoba dokonująca odbioru korespondencji sądowej pod tym adresem została do tego przez niego upoważniona.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie zważył, co następuje:

Bezspornym w sprawie jest, że skarżący uchybił terminowi do uzupełnienia braków formalnych skargi.

Zgodnie z treścią art. 86 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), zwanej dalej p.p.s.a., jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi o przywróceniu terminu. Stosownie natomiast do art. 87 § 1, 2 i 4 p.p.s.a., pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu wnosi się do sądu, w którym czynność miała być dokonana, w okresie siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu. W piśmie tym należy uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu. Równocześnie też z wnioskiem strona powinna dokonać czynności, której nie dokonała w terminie.

Kryterium braku winy stanowiące przesłankę zasadności wniosku o przywrócenie terminu polega na dopełnieniu przez stronę obowiązku dołożenia szczególnej staranności przy dokonywaniu czynności procesowej. Zarówno w doktrynie, jak i w orzecznictwie Naczelnego Sądu Administracyjnego, panuje zgodność, że oceniając wystąpienie tej przesłanki, sąd powinien przyjąć obiektywny miernik staranności, której można wymagać od każdego należycie dbającego o swoje interesy. (J.P. Tarno – "Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Komentarz" Wydawnictwo LexisNexis, Warszawa 2004, s. 149, por. postanowienie NSA z dnia 27 marca 2012 r. sygn. akt II OZ 229/12). Przy czym zaniedbania osób, którymi posłużyła się strona nie uzasadniają braku jej winy w uchybieniu terminowości (zob. w tym względzie m.in. post. NSA z 8 grudnia 2005 r., sygn. I OZ 1347/05).

Uwzględniając powyższe należy przede wszystkim wskazać, że w niniejszej sprawie wezwanie do uzupełnienia braków formalnych skargi zostało prawidłowo doręczone na adres wskazany w skardze, do rąk osoby upoważnionej do odbioru korespondencji, co potwierdził skarżący w piśmie z dnia 4 czerwca 2014r. Tym samym doręczenie to uznać należało za skuteczne i otwierające termin do uzupełnienia wspomnianych braków skargi.

Skoro wezwanie zostało odebrane przez osobę uprawnioną, to okoliczność że kierowana do skarżącego przesyłka (lub informacja o jej doręczeniu) nie została mu przekazana tak, aby dochował terminu do dokonania określonych w wezwaniu czynności oznacza, że skarżący nie zadbał o należyte informowanie go o korespondencji kierowanej do niego przez Sąd. Nie uzgadniając sposobu informowania o korespondencji, skarżący przyjął na siebie ryzyko uchybienia terminowi, bowiem wnosząc skargę powinien liczyć się z możliwością otrzymania korespondencji z Sądu na podany w skardze adres.

W tym stanie rzeczy należało wyrazić pogląd, że skarżący nie wykazał istnienia żadnych okoliczności wskazujących na brak jego winy w niedotrzymaniu terminu do uzupełnienia braków skargi.

W konsekwencji powyższego, na podstawie art. 86 § 1 p.p.s.a. należało orzec jak w sentencji.