Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Halina Adamczewska-Wasilewicz (spr.) Sędziowie: Sędzia WSA Leszek Kleczkowski Sędzia WSA Dariusz Dudra Protokolant: Asystent sędziego Daniel Łuczon po rozpoznaniu w Wydziale I na rozprawie w dniu 21 września 2010 r. sprawy ze skargi R. G. na rozstrzygnięcie Zarządu Województwa [...] z dnia [...] nr [...] w przedmiocie dofinansowania projektu w ramach działania Wsparcia inwestycji przedsiębiorstw Regionalnego Programu Operacyjnego postanawia pozostawić skargę bez rozpatrzenia

Pismem z dnia [...]instytucja zarządzająca poinformowała stronę skarżącą, że wniosek o dofinansowanie projektu pt. "[...]"" złożony w ramach Osi Priorytetowej 5 Wzmocnienie konkurencyjności przedsiębiorstw Działania 5.2 Wsparcie inwestycji przedsiębiorstw Poddziałania 5.2.2 Wsparcie inwestycji przedsiębiorstw Regionalnego Programu Operacyjnego Województwa [...] na lata 2007-2013 został odrzucony na etapie oceny formalnej z powodu niespełnienia Kryterium A.6, tj. czy projekt jest zgodny z prawem dotyczącym pomocy publicznej. Instytucja zarządzająca podniosła, że planowana w ramach projektu inwestycja nie spełnia warunków dopuszczających, określonych odpowiednim schematem pomocy publicznej wskazanym w uszczegółowieniu oraz ogłoszeniu o naborze dla danego działania. Podano, że wnioskodawca dokonał wyboru schematu pomocowego na podstawie rozporządzenia z dnia 11 października 2007 r. Ministra Rozwoju Regionalnego w sprawie udzielania regionalnej pomocy inwestycyjnej w ramach regionalnych programów operacyjnych (Dz. U. Nr 193, poz. 1399 ze zm.), w związku z czym inwestycja wnioskodawcy musi spełniać warunek "nowej inwestycji" w myśl przepisów dotyczących pomocy publicznej. Departament Wdrażania RPO stwierdził, że realizacja inwestycji rozpoczęła się przed złożeniem wniosku o dofinansowanie, a tym samym projekt wnioskodawcy stanowi jej kontynuację i nie może być uznany za "nową inwestycję".

W dniu [...] strona wystąpiła o ponowne rozpatrzenie sprawy. W uzasadnieniu wniosku strona podważyła ocenę przeprowadzoną w ramach Kryterium A.6. Formalna dopuszczalność projektu. Wnioskodawca podniósł, że budynek, którego część zostanie przeznaczona na Instytut [...]został zakupiony w 2006 r. i w całości poddany pracom remontowym koniecznym ze względu na jego zły stan techniczny. W momencie zakupu i remontu budynku wnioskodawca nie planował utworzenia Instytutu [...]. Wnioskodawca argumentuje, że na zakup i remont budynku wykorzystał własne środki finansowe i nie ubiega się o ich refundację w ramach projektu.

Pismem z dnia [...] instytucja zarządzająca rozpatrzyła negatywnie wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy. W uzasadnieniu wskazała, że zgodnie z zasadami określonymi w ww. rozporządzeniu Ministra Rozwoju Regionalnego z dnia 11 października 2007 r. pomoc może być udzielana beneficjentom pomocy na realizację nowych inwestycji lub tworzenie nowych miejsc pracy związanych z nową inwestycją w województwie objętym danym regionalnym programem operacyjnym (§ 5 i § 12). W ocenie instytucji zarządzającej w przedmiotowym przypadku w wyniku realizacji projektu nie jest możliwa rozbudowa istniejącego przedsiębiorstwa czy też dywersyfikacja produkcji przedsiębiorstwa, gdyż projekt jest ściśle związany z inną inwestycją, polegającą na zakupie i remoncie budynku. Tak więc projekt nie może być zrealizowany w oderwaniu od wcześniejszej inwestycji przedsiębiorstwa, a w konsekwencji należy stwierdzić, że stanowi jego kontynuację. Nie można uznać, że projekt wnioskodawcy stanowi "nową inwestycję", gdyż wnioskodawca nie rozpocznie przedsięwzięcia, które po zakończeniu pozwoli na osiągnięcie danych rezultatów. Wynikiem realizacji projektu będzie jedynie zakup urządzeń i wyposażenia, tak więc jego realizacja, niezależna od innych inwestycji wnioskodawcy, nie pozwoli wnioskodawcy na świadczenie nowych usług.

Na informację instytucji zarządzającej strona wniosła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w B.. Zaskarżonej informacji zarzucono, że ocena projektu została przeprowadzona w sposób naruszający prawo.

Strona stwierdziła, że instytucja zarządzająca nieprawidłowo zakwalifikowała projekt, jako niebędący "nową inwestycją". Zdaniem autora skargi niezasadnym byłoby , aby skarżący, w chwili składania wniosku o dofinansowanie inwestycji ze środków unijnych, dysponując wolną nieruchomością, miał nie skorzystać ze swojego majątku przy realizacji projektu. Doszukiwanie się przez instytucję zarządzającą kontynuowania przez skarżącego z góry zaplanowanej inwestycji, z uwagi na wykorzystanie w projekcie uprzednio zakupionego budynku jest nadużyciem. W ocenie skarżącego budynek będący jego własnością może być wykorzystany na różne cele, tym samym zbyt wczesna jest kwalifikacja jego przeznaczenia do realizacji projektu jako kontynuacja inwestycji. Skarżący wyjaśnił, że w momencie zakupu, przeznaczenie przedmiotowej nieruchomości było odmienne (wynajem pomieszczeń). Sposób interpretacji pojęcia "nowej inwestycji" przez instytucję zarządzającą stoi w rażącej sprzeczność z przepisami wymienionego rozporządzenia oraz art. 7 i art. 8 k.p.a.

W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie i podtrzymał dotychczasową argumentację.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Zgodnie z art. 30c ust. 3 ustawy z dnia 6 grudnia 2006 r. o zasadach prowadzenia polityki rozwoju (Dz. U. z 2009 r. Nr 84,poz.712 ze zm. dalej - u.z.p.p.r.) w wyniku rozpatrzenia skargi sąd może:1) uwzględnić skargę, stwierdzając, że ocena projektu została przeprowadzona w sposób naruszający prawo, przekazując jednocześnie sprawę do ponownego rozpatrzenia przez właściwą instytucję zarządzającą lub pośredniczącą; 2) oddalić skargę w przypadku jej nieuwzględnienia; 3) umorzyć postępowanie w sprawie, jeżeli z jakichkolwiek względów jest ono bezprzedmiotowe. Natomiast wniesienie skargi po terminie, niekompletnej bądź bez uiszczenia opłaty sądowej w terminie, powoduje pozostawienie jej bez rozpatrzenia (art. 30 c ust. 5 u.z.p.p.r.).

Rozpoznając przedmiotową sprawę w pierwszej kolejności Sąd dokonał zbadania warunków formalnych skargi w zakresie jej kompletności.

We wskazanej ustawie stanowi się, że w przypadku negatywnej oceny projektu, wnioskodawca po otrzymaniu informacji o wynikach oceny jego projektu może wnieść środki odwoławcze przewidziane w systemie realizacji programu operacyjnego, w terminie, trybie i na warunkach tam określonych (art. 30b ust. 1 u.z.p.p.r.). Właściwa instytucja zarządzająca informuje wnioskodawcę na piśmie o wynikach procedury odwoławczej przewidzianej w systemie realizacji programu operacyjnego wraz z pouczeniem o możliwości wniesienia skargi do wojewódzkiego sądu administracyjnego, na zasadach określonych w art. 30c (art. 30b ust. 4 u.z.p.p.r.). Skargę należy wnieść w terminie 14 dni od dnia otrzymania informacji, wydanej w wyniku procedury odwoławczej, bezpośrednio do właściwego wojewódzkiego sądu administracyjnego wraz z kompletną dokumentacją w sprawie, obejmującą wniosek o dofinansowanie wraz z informacją w przedmiocie oceny projektu, kopie wniesionych środków odwoławczych oraz informacji, o której mowa w art. 30b ust. 4 (art. 30c ust. 2 u.z.p.p.r.).

Wprowadzając tak restrykcyjne wymogi Ustawodawca nałożył na właściwą instytucję obowiązek pouczenia w informacji o wynikach procedury odwoławczej o zasadach, trybie i terminie wniesienia skargi do sądu administracyjnego.

W rozpoznawanej sprawie instytucja zarządzająca dopełniła ustawowego obowiązku, o którym mowa w art. 30b ust. 4 ustawy zamieszczając w informacji z dnia [...] stosowne pouczenie w zakresie kompletności skargi.

Pojęcie skargi kompletnej zostało zdefiniowane w art. 30c ust. 2 u.z.p.p.r., stąd a contrario należy wywieść, że skarga niekompletna w rozumieniu przepisu art. 30c ust. 5 pkt 2 ustawy oznacza braki w zakresie kompletności dokumentacji, o której mowa w art. 30c ust. 2 zdanie 1 u.z.p.p.r. Innymi słowy kompletność skargi odnosi się do kompletności dokumentacji w sprawie, która to dokumentacja szczegółowo została przez ustawodawcę określona w art. 30c ust. 2 u.z.p.p.r. (por. postanowienie NSA z dnia 11 maja 2010r., sygn. akt II GSK 454/10; postanowienie NSA z dnia 17 grudnia 2009r., sygn. akt II GSK 969/09). Wynikający z art.30c ust. 2 u.z.p.p.r. obowiązek wniesienia skargi wraz z kompletną dokumentacją sprawy, ma na celu umożliwienie sądowi kontrolę negatywnego wyniku procedury odwoławczej.

Sąd zauważa, że skarżący, pomimo prawidłowego pouczenia, wniósł skargę niekompletną. Ustawodawca w art. 30c ust. 2 u.z.p.p.r. wyraźnie określił, że dołączona do skargi kompletna dokumentacja obejmuje wniosek o dofinansowanie wraz z informacją w przedmiocie oceny projektu, kopie wniesionych środków odwoławczych oraz informacji, o której mowa w art. 30b ust. 4 ustawy. Powyższy zapis należy odczytywać w ten sposób, że wniesiony środek odwoławczy (wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy) oraz informacja o sposobie jego rozpatrzenia mogą być złożone w kopiach, natomiast wniosek o dofinansowanie oraz informacja w przedmiocie oceny projektu powinny być złożone w oryginale (por. postanowienie z dnia 20 lipca 2010 r., sygn. akt I SA/Bd 497/10; postanowienie z dnia 22 kwietnia 2010 r., sygn. akt V SA/Wa 603/10; postanowienie z dnia 18 czerwca 2010 r., sygn. akt I SA/Kr 720/10).

Przenosząc powyższe rozważania na grunt przedmiotowej sprawy należy stwierdzić, że do skargi zostało załączone ksero wniosku o dofinansowanie oraz ksero informacji organu z dnia [...] w przedmiocie oceny wniosku, a które nie zostały podpisane przez skarżącego (brak oryginału podpisu) i nie zawierają poświadczenia ich za zgodności z oryginałem. Również pozostałe dokumenty załączone do skargi, tj. środek odwoławczy i informacja organu, o której mowa w art. 30b ust. 4 ustawy są skserowane (podpisy także w formie skserowanej). Dołączone zatem do skargi ksero wniosku o dofinansowanie projektu i ksero informacji organu z dnia [...] nie mają charakteru oryginalnego dokumentu, są to skserowane dokumenty nazwane wnioskiem i informacją bez potwierdzenia za zgodność z oryginałami i do tego bez podpisu wnioskodawcy.

Należy zauważyć, że z uregulowań ustawy o zasadach prowadzenia polityki rozwoju, które stanowią lex specialis do ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (dalej – p.p.s.a.) nie wynika, aby dopuszczalne było wezwanie - przez Sąd - skarżącego do usunięcia braków skargi w tym zakresie. Wymóg złożenia kompletnej skargi wraz z dokumentacją ciąży wyłącznie na skarżącym, gdyż to on zobligowany został do dostarczenia takiego materiału dowodowego, który umożliwi Sądowi merytoryczne rozpoznanie skargi w zakreślonym 30-dniowym terminie, bez potrzeby jego uzupełniania przez Sąd. Ustawodawca poprzez modyfikację sądowego postępowania (m.in. skrócenie terminu do złożenia skargi, wyeliminowanie pośrednictwa organu przy jej wniesieniu, wprowadzenie terminu do rozpoznania skargi) miał na względzie uzyskanie efektu szybkości postępowania. W związku z tym, przepis art. 30c ust. 5 ustawy przewidujący, że w razie wystąpienia braków skargi w nim wymienionych, skargę pozostawia się bez rozpatrzenia, należy stosować bez potrzeby uzupełniania braków pisma zgodnie z art. 49 p.p.s.a. Sąd w składzie orzekającym w sprawie w pełni podziela stanowisko NSA zawarte w postanowieniu z dnia 29 lipca 2009r., sygn. akt II GSK 568/09, według którego przepis art. 30c ust. 5 u.z.p.p.r. znosi stosowanie art. 49 § 1 p.p.s.a. w stosunku do skargi niekompletnej.

Zdaniem Sądu załączone do skargi dokumenty powodują, że wniesioną przez stronę skargę należy uznać za niekompletną. Przede wszystkim skarżący nie dostarczył oryginału wniosku oraz oryginału informacji z dnia [...] nie podpisał ich, a nawet nie potwierdził, że są one zgodne z oryginałem.

W tym stanie rzeczy Sąd postanowił o pozostawieniu skargi bez rozpatrzenia na podstawie art. 30c ust. 5 pkt 2 ustawy o zasadach prowadzenia polityki rozwoju.