I SA/Gd 110/26 - Postanowienie

Data orzeczenia	2026-02-24	
Data wpływu	2026-02-16	
Sąd	Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku	
Sędziowie	Zbigniew Romała /przewodniczący sprawozdawca/	
Symbol z opisem	6112 Podatek dochodowy od osób fizycznych, w tym zryczałtowane formy opodatkowania	
Hasła tematyczne	Odrzucenie skargi	
Skarżony organ	Dyrektor Izby Administracji Skarbowej	
Treść wyniku	Odrzucono skargę	
Powołane przepisy	Dz.U. 2026 nr 0 poz 143; art. 58 par 1 pkt 6 i par 3; Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi	
Sentencja
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Zbigniew Romała po rozpoznaniu w dniu 24 lutego 2026 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi J.N. na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Gdańsku z dnia 5 grudnia 2025 r., nr 2201-IOD-2.4102.50.2025.24 w przedmiocie zryczałtowanego podatku dochodowego od osób fizycznych od przychodów nieznajdujących pokrycia w ujawnionych źródłach lub pochodzących ze źródeł nieujawnionych za 2020 rok postanawia: odrzucić skargę.	
Uzasadnienie
Decyzją z dnia 5 grudnia 2025 r., Dyrektor Izby Administracji Skarbowej

w Gdańsku (dalej "Dyrektor IAS"), po rozpatrzeniu odwołania J.N. (dalej: "Strona" lub "Skarżąca"), utrzymał w mocy decyzję Naczelnika Urzędu Skarbowego w [...] z dnia 31 marca 2025 r. o ustaleniu zryczałtowanego podatku dochodowego od osób fizycznych od przychodów nieznajdujących pokrycia w ujawnionych źródłach lub pochodzących ze źródeł nieujawnionych za 2020 rok.

Z akt sprawy wynika, że przesyłka została doręczona Stronie - po dwukrotnym jej awizowaniu - w sposób zastępczy przewidziany w art. 150 O.p. (tzw. fikcja doręczenia), w dniu 29 grudnia 2025 r.

Skargę na wydane rozstrzygnięcie Strona wniosła natomiast 22 grudnia 2025 r.

- to jest przed dniem doręczenia jej decyzji podatkowej (k. 6 akt sądowych).

W nadesłanej odpowiedzi na skargę Dyrektor IAS zawarł m.in. wniosek

o odrzucenie skargi Strony skarżącej z uwagi na jej wniesienie przed dniem doręczenia zaskarżonej decyzji, co skutkuje uznaniem skargi za wniesioną przedwcześnie.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku zważył, co następuje:

Skarga podlega odrzuceniu.

Stosownie do art. 53 § 1 w zw. z art. 54 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. z 2026 r. poz. 143)

- dalej jako "p.p.s.a.", skargę do sądu administracyjnego wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania jest przedmiotem skargi, w terminie 30 dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie albo aktu, o którym mowa w art. 3 § 2 pkt 4a p.p.s.a.

Z kolei, zgodnie z art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a. sąd odrzuca skargę jeżeli z innych przyczyn wniesienie skargi jest niedopuszczalne. Sąd odrzuca skargę postanowieniem, a odrzucenie skargi może nastąpić na posiedzeniu niejawnym (art. 58 § 3 p.p.s.a.).

W myśl art. 150 § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa

(t.j. Dz. U. z 2025 r., poz. 111) – dalej "O.p.", w razie niemożności doręczenia pisma

w sposób wskazany w art. 148 § 1 lub art. 149:

1) operator pocztowy w rozumieniu ustawy z dnia 23 listopada 2012 r. - Prawo pocztowe przechowuje pismo przez okres 14 dni w swojej placówce pocztowej

- w przypadku doręczania pisma przez operatora pocztowego;

2) pismo składa się na okres 14 dni w urzędzie gminy (miasta) - w przypadku doręczania pisma przez pracownika organu podatkowego lub przez inną upoważnioną osobę.

Zawiadomienie o pozostawaniu pisma w miejscu określonym w § 1, wraz

z informacją o możliwości jego odbioru w placówce pocztowej albo w urzędzie gminy

w terminie 7 dni od dnia pozostawienia zawiadomienia, umieszcza się w oddawczej skrzynce pocztowej lub, gdy nie jest to możliwe, na drzwiach mieszkania adresata, lub miejsca wskazanego jako adres do doręczeń w kraju, na drzwiach jego biura lub innego pomieszczenia, w którym adresat wykonuje swoje czynności zawodowe bądź

w widocznym miejscu przy wejściu na posesję adresata (§ 2).

W przypadku niepodjęcia pisma w terminie, o którym mowa w § 2, pozostawia się powtórne zawiadomienie o możliwości odbioru pisma w terminie nie dłuższym niż 14 dni od dnia pierwszego zawiadomienia o złożeniu pisma w placówce pocztowej albo

w urzędzie gminy (§ 3).

W przypadku niepodjęcia pisma, doręczenie uważa się za dokonane z upływem ostatniego dnia okresu, o którym mowa w § 1, a pismo pozostawia się w aktach sprawy (§ 4).

Przepis art. 150 O.p. umożliwia zatem przyjęcie fikcji prawnej, że pismo, którego adresat nie odebrał z placówki pocztowej lub z urzędu gminy (miasta) w określonym ustawą terminie, zostało mu doręczone z upływem ostatniego dnia tego terminu.

W niniejszej sprawie zaskarżona decyzja Dyrektora IAS została doręczona Stronie - po dwukrotnym jej awizowaniu - w sposób zastępczy przewidziany w art. 150 O.p., w dniu 29 grudnia 2025 r.

Z akt sprawy wynika, że korespondencja została zaadresowana na prawidłowy adres, na który Strona wskazywała zarówno w postępowaniu przed organami administracyjnymi, jak i wnosząc skargę do tut. Sądu.

Z adnotacji znajdujących się na zwróconej do organu przesyłce (zamieszczonych na kopercie) wynika też, że przedmiotowa przesyłka została nadana w UP [...]

w dniu 5 grudnia 2025 r. Pierwsze awizo nastąpiło w dniu 12 grudnia 2025 r. Drugie z kolei awizo (z racji niepodjęcia przesyłki z placówki pocztowej) nadane zostało przesyłce w dniu 22 grudnia 2025 r. Oba awiza zostały odnotowane, opatrzone stosowanymi pieczątkami i podpisami. Do przesyłki załączony został dodatkowo raport z pliku przesyłki [...] wraz z jej identyfikatorem, który potwierdza powyższe dane.

W tych okolicznościach należało zatem stwierdzić, że doręczenie kwestionowanej przez Stronę decyzji Dyrektora IAS nastąpiło w dniu 29 grudnia 2025 r. (w dzień powszedni) – tj. z upływem ostatniego dnia 14-dniowego okresu przechowywania przesyłki w placówce pocztowej, licząc od pierwszego dnia zawiadomienia o złożeniu pisma w placówce pocztowej (tj. dnia 12 grudnia 2025 r. – pierwszego awiza), biorąc pod wzgląd jednocześnie wymóg wynikający z art. 12 § 5 O.p. zgodnie z którym, jeżeli ostatni dzień terminu przypada na sobotę lub dzień ustawowo wolny od pracy, za ostatni dzień terminu uważa się następny dzień po dniu lub dniach wolnych od pracy, chyba że ustawy podatkowe stanowią inaczej.

W orzecznictwie sądów administracyjnych uznaje się, że wszelkie adnotacje na zwróconej przesyłce (zamieszczone na kopercie lub na zwrotnym potwierdzeniu odbioru), opatrzone stosownymi pieczątkami i podpisami, mają walor dokumentu urzędowego i stanowią dowód tego, co zostało w nich stwierdzone (por. wyroki NSA

z: 8 grudnia 2011 r. I FSK 11/11; 7 maja 2015 r., I FSK 608/14; 15 marca 2022 r., II FSK 1790/19; 10 lutego 2022 r., I FSK 2560/21 - dostępne w Centralnej Bazie Orzeczeń Sądów Administracyjnych pod adresem http://cbosa.nsa.gov.pl).

Skargę na wydane rozstrzygnięcie Strona wniosła natomiast w dniu 22 grudnia 2025 r. (data stempla pocztowego) - to jest przed dniem skutecznego doręczenia decyzji podatkowej, na co wskazuje data stempla pocztowego znajdująca się na kopercie przesyłki (k. 6 akt sądowych).

Powyższe oznacza, że w chwili złożenia skargi, zaskarżona decyzja nie weszła do obrotu prawnego, a zatem nie zaczął biec termin do wniesienia skargi do sądu administracyjnego. Wniesienie skargi w niniejszej sprawie nastąpiło jeszcze zanim rozpoczął bieg terminu zaskarżenia decyzji, czyli przedwcześnie. Skargi zaś wniesione przed rozpoczęciem terminu do ich wniesienia są zgodnie z orzecznictwem sądów administracyjnych skargami przedwczesnymi i podlegają odrzuceniu jako niedopuszczalne (postanowienia NSA z dnia 19 maja 2022 r., I OSK 662/22, z dnia 17 czerwca 2021 r., I OSK 795/21, CBOSA).

Tym samym tutejszy Sąd uznał, iż w rozpoznawanej sprawie skarga została wniesiona przed rozpoczęciem biegu terminu do jej wniesienia, wobec czego uznać należało, że jest ona niedopuszczalna i z tej przyczyny podlega odrzuceniu.

Mając w związku z tym na uwadze poczynione ustalenia, na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 i § 3 p.p.s.a., Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku orzekł jak w sentencji postanowienia.