A. P. dołączyła do skargi na postanowienie [...] Państwowego Wojewódzkiego Inspektora Sanitarnego wniosek o zwolnienie od kosztów sądowych. Podała, że jej sytuacja materialna jest trudna, bowiem utrzymuje się jedynie z emerytury wynoszącej 1595,95 zł. Zanieczyszczenie spowodowane działalnością gospodarczą sąsiada powoduje, że zasadzone przez nią krzewy zamiast spodziewanych korzyści przynoszą straty. Skarżąca zajmuje mieszkanie o pow. 48,9 m.kw. Jest także właścicielką nieruchomości rolnej o pow. 2,05 ha, na której części o pow. 1,05 ha zasadzone są krzewy. Wydatki strony w skali miesiąca to: 300 zł – opłata za mieszkanie, 120 zł – centralne ogrzewanie, 100 zł – energia elektryczna, 110 zł – gaz, 80 zł – wywóz nieczystości, telefon – 70 zł, lekarstwa – 200 zł.
W uzupełnieniu powyższych danych (na skutek stosownego wezwania) skarżąca podała, że na żywność wydaje miesięcznie 500 zł. Nie posiada pojazdów mechanicznych. Nie otrzymuje żadnych dotacji rolniczych. Uprawia porzeczki, jednak zanieczyszczenia powodowane przez właściciela działki sąsiedniej w stosunku do tej, na której uprawy te się znajdują dyskwalifikują przydatność gospodarczą owoców. Wnioskodawczyni zwróciła uwagę, że w ostatnim czasie przeszła operację związaną z jej wadą wzroku, z tym, że jej koszt - 2700 zł poniósł syn.
Rozpoznając wniosek zważono, co następuje:
Żądanie A. P. nie zasługuje na uwzględnienie. Jak wynika z podanych danych, strona prowadzi samodzielne gospodarstwo domowe, uzyskując dochód w kwocie 1595,95 zł z tytułu emerytury. Z kwoty tej pokrywane są wydatki na utrzymanie własne wnioskodawczyni, jej leczenie, jak też na utrzymanie mieszkania. Wszystkie zatem konieczne potrzeby skarżącej są przez nią bez trudu zaspokajane. Ponadto, po wydaniu kwoty potrzebnej do sfinansowania wszystkich podanych przez stronę wydatków pozostaje do jej dyspozycji kwota ok. 115 zł. Tymczasem wysokość wpisu od skargi wynosi właśnie 100 zł i jest to obecnie jedyna opłata, do której uiszczenia wnioskodawczyni jest obowiązana. Następne koszty mogą się zaś pojawić dopiero na dalszych etapach postępowania (te najbardziej prawdopodobne nie przekroczą kwoty 200 zł). Ponadto, należy mieć na względzie, że strona korzysta z telefonu, zaś miesięczny wydatek z tego tytułu to kwota 70 zł. Jego wymiar nie pozwala na zaliczenie tego wydatku do tzw. koniecznych w rozumieniu art. 246 § 1 pkt 2 P.p.s.a. Przepis ten stanowi, że prawo pomocy w zakresie częściowym (o takie właśnie ubiega się skarżąca) może uzyskać strona, która nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. To wnioskodawca musi przy tym wykazać, że rzeczywiście w sytuacji tego rodzaju się znajduje. Ułatwieniem w dowiedzeniu swej złej sytuacji finansowej jest instytucja z art. 255 P.p.s.a., pozwalająca na wezwanie strony do uzupełnienia danych jej wniosku, które bądź to nie są wystarczające do jego rozstrzygnięcia bądź też budzą wątpliwości. A. P. wezwana w trybie powołanego przepisu do podania dodatkowych informacji i złożenia dodatkowych dokumentów zastosowała się do powyższego tylko w części. Mianowicie nie przedłożyła wyciągów ze swoich rachunków bankowych. Niepełna współpraca strony z Sądem nie może zaś skutkować na jej korzyść. Ponadto, w sprawie należy także zwrócić uwagę, że wnioskodawczyni może liczyć na pomoc finansową syna, który w ostatnim czasie pokrył koszty operacji matki, wynoszące 2700 zł.
Z tych wszystkich względów uznano, że skarżąca nie wykazała, by przez uiszczenie kosztów sądowych w zainicjowanej jej skargą sprawie mogła ponieść uszczerbek w niezbędnym utrzymaniu. Przeciwnie, jak już wyżej wskazano, po pokryciu wszystkich miesięcznych wydatków pozostaje do jej dyspozycji kwota 115 zł, która jest wystarczająca do uiszczenia wpisu od skargi, warunkującego jej rozpoznanie.
O odmowie zwolnienia A. P. od kosztów sądowych orzeczono na podstawie art. 258 § 2 pkt 7 w zw. z art. 245 § 3 i art. 246 § 1 pkt 2 P.p.s.a.
