II SAB/Wa 82/21 - Wyrok

Data orzeczenia	2021-10-05	
Data wpływu	2021-01-29	
Sąd	Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie	
Sędziowie	Joanna Kruszewska-Grońska
Karolina Kisielewicz /przewodniczący/
Tomasz Szmydt /sprawozdawca/	
Symbol z opisem	6480
658	
Hasła tematyczne	Dostęp do informacji publicznej	
Sygn. powiązane	III OSK 58/22	
Skarżony organ	Inne	
Treść wyniku	Zobowiązano ... i stwierdzono, że bezczynność miała miejsce bez rażącego naruszenia prawa	
Powołane przepisy	Dz.U. 2020 nr 0 poz 2176; art. 4 ust. 1 pkt 1, art. 13; Ustawa z dnia  6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej - t.j.	
Sentencja
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Karolina Kisielewicz, Sędzia WSA Joanna Kruszewska-Grońska, Sędzia WSA Tomasz Szmydt (spr.), po rozpoznaniu w trybie uproszczonym w dniu 5 października 2021 r. sprawy ze skargi Stowarzyszenia [...] z siedzibą w [...] na bezczynność Poczty Polskiej S. A. z siedzibą w [...] w przedmiocie rozpoznania wniosku z dnia [...] listopada 2020 r. o udostępnienie informacji publicznej 1. zobowiązuje Pocztę Polską S. A. z siedzibą w [...] do rozpoznania wniosku Stowarzyszenia [...] z siedzibą w [...] z dnia [...] listopada 2020 r. o udostępnienie informacji publicznej, w terminie 14 dni od daty doręczenia prawomocnego wyroku wraz z aktami sprawy; 2. stwierdza, że bezczynność Poczty Polskiej S. A. z siedzibą w [...], nie miała miejsca z rażącym naruszeniem prawa; 3. zasądza od Poczty Polskiej S. A. z siedzibą w [...] na rzecz Stowarzyszenia [...] z siedzibą w [...] kwotę 100 (słownie sto) złotych, tytułem zwrotu kosztów postępowania.	
Uzasadnienie
Stowarzyszenie [...] z siedzibą w W. (dalej: "skarżący") złożyło skargę na bezczynność Poczty Polskiej S.A. z siedzibą w W. (dalej: "Poczta", "organ") w przedmiocie rozpoznania wniosku z dnia [...] listopada 2020r. o udostępnienie informacji publicznej.

Dna [...] listopada 2020 r. skarżący złożył pocztą elektroniczną, na adres informacia.publiczna@poczta-polska.pl. wniosek o udzielenie informacji publicznej w następujących kwestiach:

1) ile kontroli wykonania obowiązku rejestracji odbiorników przeprowadzono w 2019/2020 roku?

2) ile na podstawie takich kontroli wydano decyzji o nakazie rejestracji odbiornika?

3) ile tytułów wykonawczych obejmujących należności wynikające z nieuiszczenia opłat abonamentowych wydała Poczta Polska w 2019/2020 roku?

4) wobec ilu takich tytułów, o których mowa w pkt 3 zgłoszono zarzuty?

5) z jakich źródeł Poczta Polska pozyskuje dane o osobach niewywiązujących się z obowiązku uiszczenia opłat abonamentowych?

6) ile wezwań do zapłaty opłat abonamentowych wysłała Poczta Polska w 2019/2020 roku?

Odpowiedź Poczty w piśmie z dnia [...] grudnia 2020 r. została wysłana skarżącemu w dniu 1 grudnia 2020 r. pocztą elektroniczną na adres [...]

Poczta wyjaśniła, iż informacja żądane w pkt 1,2,3,4 oraz 6 wniosku nie stanowią informacji publicznej. Poczta odpowiedziała również na pytanie sformułowane w pkt 5 wniosku.

Skarżący wniósł skargę na bezczynność w formie dokumentu elektronicznego, na adres elektronicznej skrzynki podawczej Poczty. Skarga została doręczona Poczcie dnia 12 stycznia 2021 r.

Skarżący wskazał, iż jest podmiotem obowiązanym do udostępniania informacji publicznej na podstawie art. 4 ust. 1 pkt 1 u.d.i.p. z tytułu pozycji, jaką zajmuje Skarb Państwa jako jedyny akcjonariusz Spółki. Natomiast, liczba zarzutów zgłoszonych przez użytkowników odbiorników telewizyjnych lub radiowych w sprawie egzekucji administracyjnej nie jest informacją noszącą cechy informacji publicznej. Uprawnienie do wniesienia zarzutów jest indywidualnym prawem każdego zobowiązanego w postępowaniu egzekucyjnym, przewidzianym w art. 33 ustawy z dnia 17 czerwca 1966 r. o postępowaniu egzekucyjnym w administracji. Tym samym liczba zarzutów nie jest informacją dotyczącą funkcjonowania Spółki, lecz dotyczącą aktywności podmiotów zobowiązanych z tytułu opłat abonamentowych, informacja ta nie odnosi się zatem do sprawy publicznej w rozumieniu art. 1 ust. 1 u.d.i.p. Dane z rejestru PESEL otrzymane z Ministerstwa Cyfryzacji, które miały posłużyć Poczcie do przygotowania i organizacji procesu logistycznego na potrzeby wyborów Prezydenta RP, zarządzonych na 10 maja 2020 r., zostały przez Pocztę usunięte. Spółka poinformowała o tym w komunikacie opublikowanym dnia 6 lipca 2020 r. na stronie internetowej https://medla.poczta-polska.Dl/pr/536955/oswiadczenie-2020-07-06. W rezultacie. Spółka nie ma możliwości wykorzystania ww. danych do wysyłania wezwań do zapłaty lub przeprowadzenia kontroli. Ponadto organ podkreślił, iż dane osobowe zostały przekazane Poczcie wiosną 2020 r. wyłącznie w celu realizacji przez Pocztę zobowiązania nałożonego na Spółkę przez Prezesa Rady Ministrów w drodze decyzji z dnia 16 kwietnia 2020 roku (BPRM.4820.2.3.2020). Poczta nie wykorzystała tych danych do wykonywania zadań nałożonych ustawą z dnia 21 kwietnia 2005 r. o opłatach abonamentowych. Poczta posiada dostęp do niektórych danych osobowych zgromadzonych w bazie PESEL, jednakże informacje pozyskane z ww. bazy są przetwarzane wyłącznie w celu ustalenia którzy abonenci i od którego momentu podlegają zwolnieniu z obowiązku opłacania abonamentu, w związku z ukończeniem 75 roku życia. Spółka informuje o celu przetwarzania w komunikacie opublikowanym 1 października 2020 r. na stronie internetowej.

Skarżący wskazał, iż liczba upomnień wysłanych przez Pocztę w 2019 r. do abonentów zalegających z wnoszeniem opłaty abonamentowej wynosi 420 457 i została opublikowana na stronie 95 Sprawozdania Krajowej Rady Radiofonii i Telewizji z działalności w 2019 roku, dostępnego na stronie internetowej. Liczba tytułów wykonawczych wystawionych przez Pocztę w 2019 r. wynosi 122 365 i została opublikowana na stronie 96 ww. Sprawozdania KRRiTV za 2019 r.

Skarżący wskazał, iż z tych względów nie pozostaje w bezczynności, ponieważ udzielił skarżącemu Stowarzyszeniu w piśmie z dnia [...] grudnia 2020 r. informacji o źródle danych, zawierających odpowiedzi na pytania postawione we wniosku, to jest stronie internetowej KRRiTV.

Stowarzyszenie [...] z siedzibą w W. złożyło skargę na bezczynność Poczty Polskiej S.A. z siedzibą w W. w przedmiocie rozpoznania wniosku z dnia [...] listopada 2020r. o udostępnienie informacji publicznej.

Skarżący zarzucał Spółce naruszenie:

1) art. 61 ust. 1 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej z dnia 2 kwietnia 1997 r. (dalej: "Konstytucja RP") w zakresie, w jakim przepis ten stanowi podstawę do uzyskania informacji publicznej, poprzez błędne uznanie, że żądana przez Stowarzyszenie informacje w pkt 1-4 i 6 wniosku nie stanowią informacji publicznej;

2) art. 1 ust. 1 u.d.i.p., w zakresie w jakim przepis ten stanowi o tym, że informacją publiczną jest każda informacja o sprawach publicznych, poprzez błędne zastosowanie, polegające na nieuzasadnionym przyjęciu, że żądane przez Stowarzyszenie informacje w pkt 1-4 i 6 wniosku nie stanową informacji publicznej.

Skarżący wnosił o zobowiązanie organu do załatwienia pkt 1-4 i 6 wniosku o udostępnienie informacji publicznej z dnia [...] listopada 2020 r., stwierdzenie, że organ dopuścił się bezczynności, zasądzenie na rzecz Stowarzyszenia zwrotu kosztów postępowania według norm przepisanych.

Skarżąca podnosiła, iż organ jest jednoosobową spółką Skarbu Państwa. Dysponuje więc ona majątkiem publicznym i już chociażby z tego powodu, na podstawie art. 4 ust. 1 pkt 5 u.d.i.p. jest podmiotem zobowiązanym do udostępnienia informacji publicznej. Ponadto, na podstawie decyzji Prezesa Urzędu Komunikacji Elektronicznej z 30 czerwca 2015 roku, nr DRP.WKP.710.2.2015.26,27 wydanej na podstawie art. 71 ust. 1 ustawy z dnia 23 listopada 2012 roku Prawo pocztowe (tekst jedn. Dz. U. z 2020 r. poz. 1041), Poczta Polska Spółka Akcyjna została operatorem wyznaczonym na lata 2015-2025. Tym samym Spółka na podstawie art. 6 i art. 7 ustawy z dnia 21 kwietnia 2005 r. o opłatach abonamentowych (tekst jedn. Dz. U. z 2020 r. poz. 1689, dalej: "UOA") jest odpowiedzialna za pobieranie opłat abonamentowych uregulowanych w UOA, jak również za sprawowanie kontroli wykonywania obowiązku rejestracji odbiorników radiofonicznych i telewizyjnych oraz obowiązku uiszczania opłaty abonamentowej, a ponadto jest ona kompetentna w sprawach wydawania decyzji administracyjnych o nakazie rejestracji odbiornika oraz ustalania opłaty za używanie niezarejestrowanego odbiornika radiofonicznego lub telewizyjnego. Powyższe, zdaniem skarżącego, świadczy, że spółka jest organem administracji publicznej w znaczeniu funkcjonalnym, co z kolej daje podstawę do stwierdzenia, że jest ona podmiotem zobowiązanym nie tylko z uwagi na dysponowanie majątkiem publicznym (art. 4 ust. 1 pkt 5 u.d.i.p.,), ale również dlatego, że sprawuje władztwo administracyjne w sprawach abonamentowych w zakresie określonym w UOA (art. 4 ust. 1 pkt 1 u.d.i.p.).

W ocenie Stowarzyszenia nie budzi wątpliwości, że informacja o liczbie kontroli wykonania obowiązku rejestracji odbiorników, które przeprowadzone zostały przez Spółkę w 2019 i 2020 roku (pkt 1 wniosku), stanowi Informację o działalności tejże Spółki, a zatem wprost wpisuje się w zakres przedmiotowy informacji publicznej. Podobnie informacja na temat liczby decyzji administracyjnych o nakazie rejestracji odbiornika oraz liczbie tytułów wykonawczych obejmujących należności wynikające z nieuiszczenia opłat abonamentowych, które Spółka wydała w 2019 i 2020 roku (pkt 2-3 Wniosku), stanowią informację publiczną. Zarówno decyzje, jak i tytuły wykonawcze są dokumentami urzędowymi w rozumieniu art. 6 ust. 2 UDIP. Ustawodawca przesądził w art. 6 ust. 1 pkt 4 lit. a UDIP, że udostępnieniu podlega informacja publiczna o danych publicznych, w szczególności o treści i postaci dokumentów urzędowych. Skoro udostępnieniu podlega informacja o treści i postaci takich dokumentów, to tym bardziej udostępnieniu podlega informacja o ich liczbie. Podobnie należy podchodzić do udostępnienia liczby wezwań do zapłaty, które wysłała Spółka w związku z egzekwowaniem opłat abonamentowych (pkt 6 wniosku). Niewątpliwie jest to informacja o działalności Spółki. Wysyłka takich wezwań jest też przejawem dysponowania majątkiem publicznym. Wezwania takie można też kwalifikować, jako dokument urzędowy. Wszystkie te powody prowadzą do wniosku, że jest to informacja publiczna. Również informacja o liczbie zarzutów zgłoszonych wobec tytułów wykonawczych wystawionych przez Spółkę (pkt 4 wniosku) stanowi informację publiczną. Jest to informacja o sprawie publicznej, bowiem społeczeństwo ma prawo wiedzieć ile aktów Spółki było kwestionowanych przez strony. Jest to informacja związana nie tylko ściśle z działalnością Spółki, ale też z wydawanymi przez nią aktami administracyjnymi i egzekucyjnymi, które stanowią dokumenty urzędowe. Wskazane informacje są szczególnie Istotne dla społeczeństwa, bowiem niejednokrotnie w opinii publicznej pojawiają się wiadomości, że osoby, które nigdy nie miały zarejestrowanych odbiorników radiofonicznych lub telewizyjnych otrzymują wezwania do zapłaty abonamentu. Działanie takie może świadczyć o tym, że Spółka wysyła wezwania do przypadkowych osób, co stanowiłoby naruszenie podstawowych zasad funkcjonowania organów administracji publicznej, w szczególności naruszenie zasady działania na podstawie i w granicach prawa, która przewidziana została w art. 7 Konstytucji RP. Na istotność tego zagadnienia wpływ ma również okoliczność, że Poczta Polska S.A. weszła w posiadanie danych osobowych obywateli, które przekazane jej zostały w związku z nieudaną organizacją wyborów prezydenckich w maju 2020 roku. Społeczeństwo może zatem obawiać się, że w związku z powzięciem przez Spółkę takich danych będą one wykorzystywane w celu wysyłania wezwań do zapłaty abonamentu lub przeprowadzania kontroli posiadania odbiorników radiofonicznych lub telewizyjnych. Spółka odpowiadając na to pytanie, nie udostępniła informacji na temat źródła pozyskania danych o ww. osobach. Jedynie w sposób wymijający wskazała ona na regulacje prawne, które określają zasady regulowania opłat i przeprowadzania kontroli. Odpowiedź ta dotyczy jednak stanu prawnego, a nie faktów, czyli tego skąd Spółka czerpie informacje o niewywiązywaniu się przez obywateli z obowiązku uiszczania opłaty abonamentowej. Spółka w swojej odpowiedzi wskazała, że "wszelkie informacje na temat kontroli wykonywania obowiązku rejestracji odbiorników radiofonicznych i telewizyjnych przez operatora wyznaczonego, znajdują się na stronie internetowej Spółki, pod adresem https://rtv.poczta-polska.pl/". Tymczasem na stronie tej znajdują się jedynie podstawowe informacje o obowiązującym stanie prawnym, które nie stanowią w żaden sposób odpowiedzi na zadane przez Stowarzyszenie pytania.

Skarżący podkreślał, iż również dane liczbowe przekazane przez Spółkę do Krajowej Rady Radiofonii i Telewizji, które publikowane są w Sprawozdaniu Krajowej Rady Radiofonii i Telewizji, nie stanowią informacji, której żąda Stowarzyszenie.

Jednocześnie błędne jest założenie Spółki, że tylko te informacje stanowią informację publiczną. Rozumienie takie pozostaje w sprzeczności z literalnym brzmieniem art. 10 ust. 1 udip.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył co następuje:

Zgodnie z art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (t.j.: Dz. U. z 2021 r. poz. 137) sąd administracyjny sprawuje, w zakresie swej właściwości, kontrolę działalności administracji publicznej, pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawa nie stanowi inaczej. Kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne, zgodnie z art. 3 § 2 pkt 8 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j.: Dz. U. z 2019 r. poz. 2325 ze zm. – dalej: p.p.s.a.), obejmuje orzekanie w sprawach skarg na bezczynność organów między innymi w sprawach podlegających rozstrzygnięciu w drodze decyzji administracyjnej lub postanowienia. Z bezczynnością organu mamy do czynienia wówczas, gdy w prawnie określonym terminie organ nie podejmuje żadnych czynności w sprawie lub, gdy wprawdzie prowadził postępowanie w sprawie, jednakże mimo istnienia ustawowego obowiązku, nie kończy go wydaniem stosownego aktu lub nie podejmuje czynności. Stosownie do treści art. 119 pkt 4 p.p.s.a., sprawa może być rozpoznana w trybie uproszczonym, gdy przedmiotem skargi jest bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania. Wówczas stosownie do art. 120 p.p.s.a. sprawę rozpoznaje sąd w składzie trzech sędziów na posiedzeniu niejawnym.

Zgodnie z art. 61 Konstytucji RP obywatel ma prawo do uzyskania informacji o działalności organów władzy publicznej oraz osób pełniących funkcje publiczne. Prawo to obejmuje również uzyskiwanie informacji o działalności organów samorządu gospodarczego i zawodowego, a także innych osób oraz jednostek organizacyjnych w zakresie, w jakim wykonują one zadania władzy publicznej i gospodarują mieniem komunalnym lub majątkiem Skarbu Państwa.

Konkretyzację wskazanego prawa konstytucyjnego stanowi ustawa z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej (t.j.: Dz. U. z 2020 r. poz. 2176 – dalej: u.d.i.p.). Podstawowym zadaniem tej ustawy jest organizacja systemu społecznej kontroli działalności organów administracji publicznej w taki sposób, aby obywatele mieli jak najszerszy dostęp do informacji posiadanych przez administrację publiczną. Prawo do uzyskania informacji publicznej stanowi emanację konstytucyjnej zasady demokratycznego państwa prawnego, jak również zasady jawności działań administracji publicznej.

Stosownie do treści art.1 ust. 1 u.d.i.p. każda informacja o sprawach publicznych stanowi informację publiczną w rozumieniu ustawy i podlega udostępnieniu na zasadach i w trybie określonych w niniejszej ustawie, przy czym prawo dostępu do informacji publicznej przysługuje każdemu obywatelowi (art.2 ust. 1 u.d.i.p.). Do udostępnienia informacji publicznej obowiązane są władze publiczne oraz inne podmioty wykonujące zadania publiczne (art. 4 ust. 1 u.d.i.p.).

W art. 6 u.i.d.p. ustawodawca wskazał kategorie informacji publicznej, które na mocy ustawy podlegają udostępnieniu, przy czym z uwagi na treść art. 1 ust. 1 u.d.i.p. nie jest to katalog zamknięty. Informacją publiczną w rozumieniu ustawy o dostępie do informacji publicznej jest każda wiadomość wytworzona lub odnoszona do władz publicznych, a także wytworzona lub odnoszona do innych podmiotów wykonujących funkcje publiczne w zakresie wykonywania przez nie zadań władzy publicznej i gospodarowania mieniem komunalnym lub mieniem Skarbu Państwa. Walor informacji publicznej należy przyznać treści dokumentów wytworzonych przez organy władzy publicznej i podmioty niebędące organami administracji publicznej, treści wystąpień, opinii i ocen przez nie dokonywanych niezależnie, do jakiego podmiotu są one kierowane i jakiej sprawy dotyczą. W orzecznictwie sądów administracyjnych przesądzone zostało, że udostępnienie informacji publicznej jest czynnością materialno-techniczną, podobnie jak poinformowanie wnioskodawcy, że podmiot, do którego skierował on żądanie, nie ma informacji wskazanej we wniosku lub że została ona udostępniona w Biuletynie Informacji Publicznej.

Analizując zakres przedmiotowy prawa dostępu do informacji publicznej w rozpatrywanej sprawie należy zwrócić szczególną uwagę, że Poczta S.A. była podmiotem zobowiązanym do udostępnienia żądanej informacji publicznej. Zgodnie z art. 4 ust. 1 pkt 1 u.d.i.p. obowiązane do udostępniania informacji publicznej są władze publiczne oraz inne podmioty wykonujące zadania publiczne, w szczególności organy władzy publicznej. Okolicznością nie budzącą wątpliwości Sądu było to, że pytany podmiot jest, co do zasady podmiotem zobowiązanym do udzielania informacji publicznej. Także pytania dotyczące szeroko rozumianych zasad funkcjonowania podmiotu zobowiązanego, dotyczyły materii informacji publicznej.

Poczta Polska - państwowa osoba prawna, posiadająca status jednoosobowej spółki Skarbu Państwa nie prowadzi działalności gospodarczej wyłącznie według zasad rynkowych i we własnym interesie. Została bowiem utworzona mocą decyzji państwa (ustawą z dnia 5 września 2008 r. o komercjalizacji państwowego przedsiębiorstwa użyteczności publicznej "Poczta Polska"). Państwo wyposażyło ją w majątek publiczny, stanowiący podstawę jej funkcjonowania i określiło zadania i kompetencje. Można powiedzieć, ze działalność Poczty Polskiej, to realizowanie zadań na rzecz ogółu, społeczeństwa, przypisanych jej ustawą, według zasad ustawowo określonych. Polega więc na świadczeniu usług publicznych (poprzednio Poczta Polska miała status przedsiębiorstwa użyteczności publicznej; istotą komercjalizacji tego przedsiębiorstwa państwowego było jedynie przekształcenie jego statusu prawnego w jednoosobową spółkę Skarbu Państwa, nie zaś zmiana charakteru jej zadań). Działalność Poczty Polskiej przynależy zatem niewątpliwie do sfery publicznej. Jest działalnością podmiotu wykonującego zadania publiczne w rozumieniu art. 4 ust. 1 ustawy o dostępie do informacji publicznej. W świetle tego, co wyżej powiedziano, nie sposób uznać, że charakter publiczny ma jedynie jej działalność prowadzona w ramach pełnienia funkcji operatora wyznaczonego w rozumieniu art. 3 pkt 13 Prawa pocztowego. Pojęcie działalności publicznej, aczkolwiek zasadniczo związane z działalnością państwa, ma szerszy zakres znaczeniowy niż pojęcie działalności państwowej. Nie wszystko co nie jest państwowe, nie jest publiczne, a więc przynależy do sfery prywatnej (tertium non datur). Sytuowanie działalności podmiotu państwowego - Poczty Polskiej, wykraczającej poza świadczenie powszechnych usług pocztowych - poza sferą publiczną jest, zdaniem Sądu, całkowicie bezzasadne. Jak słusznie wskazał skarżący, na podstawie decyzji Prezesa Urzędu Komunikacji Elektronicznej z dnia [...] czerwca 2015 roku, nr [...] wydanej na podstawie art. 71 ust. 1 ustawy z dnia 23 listopada 2012 roku Prawo pocztowe (tekst jedn. Dz. U. z 2020 r. poz. 1041), Poczta Polska Spółka Akcyjna została operatorem wyznaczonym na lata 2015-2025. Tym samym Spółka na podstawie art. 6 i art. 7 ustawy z dnia 21 kwietnia 2005 r. o opłatach abonamentowych (tekst jedn. Dz. U. z 2020 r. poz. 1689) jest odpowiedzialna za pobieranie opłat abonamentowych, jak również za sprawowanie kontroli wykonywania obowiązku rejestracji odbiorników radiofonicznych i telewizyjnych oraz obowiązku uiszczania opłaty abonamentowej, a ponadto jest ona kompetentna w sprawach wydawania decyzji administracyjnych o nakazie rejestracji odbiornika oraz ustalania opłaty za używanie niezarejestrowanego odbiornika radiofonicznego lub telewizyjnego.

Prowadzi to do wniosku, że działalność w zakresie kontroli obowiązku rejestracji odbiorników, tryb i metody tej kontroli, wydane w tym przedmiocie decyzje i dalszy bieg postępowań z tym związanych (np. ilość zarzutów od tego typu decyzji), należącej do ustawowych i obowiązkowych zadań tego podmiotu państwowego, stanowią źródło informacji publicznej i podlegającej udostępnieniu na zasadach określonych w ustawie o dostępie do informacji publicznej.

Zgodnie z art. 13 ust. 1 u.d.i.p. udostępnianie informacji publicznej na wniosek następuje bez zbędnej zwłoki, nie później jednak niż w terminie 14 dni od dnia złożenia wniosku. W przypadku, gdy informacja publiczna nie może być udostępniona w tym terminie, podmiot obowiązany do jej udostępnienia powiadamia w ciągu 14 dni od złożenia wniosku o powodach opóźnienia oraz wyznacza termin, w którym udostępni informację, nie dłuższy jednak niż 2 miesiące od dnia złożenia wniosku, stosownie do art. 13 ust. 2 u.d.i.p. Gdy w terminie wskazanym w art. 13 ust. 1 u.d.i.p. lub w terminie określonym przez organ w trybie art. 13 ust. 2 u.d.i.p. zobowiązany podmiot nie udzieli żądanej informacji, albo nie wyda na zasadach przewidzianych w Kodeksie postępowania administracyjnego decyzji o odmowie udzielenia żądanej informacji publicznej mamy do czynienia z bezczynnością organu. Nieudzielenie informacji publicznej oraz niepowiadomienie w trybie art. 13 ust. 2 u.d.i.p. o powodach i terminie, w jakim informacja zostanie udostępniona, oznacza bezczynność podmiotu zobowiązanego do jej udzielenia (zob. wyr. NSA z 14.052014r., I OSK 1027/14, CBOSA, wyr. NSA z 18.12.2019 r., I OSK 1781/18, CBOSA).

Z tych powodów uzasadniony jest zarzut bezczynności Poczty Polskiej S.A. w rozpoznaniu pkt 1 – 4 i 6 wniosku o udostępnienie informacji publicznej. Bezczynność w sprawach dotyczących dostępu do informacji publicznej nie polega bowiem wyłącznie na całkowitym milczeniu podmiotu zobowiązanego do udostępnienia informacji publicznej. Zachodzi również gdy ten podmiot nieprawidłowo informuje wnioskodawcę, że żądana informacja nie jest informacją publiczną.

Spółka w swojej odpowiedzi wskazała, że "wszelkie informacje na temat kontroli wykonywania obowiązku rejestracji odbiorników radiofonicznych i telewizyjnych przez operatora wyznaczonego, znajdują się na stronie internetowej Spółki, pod adresem https://rtv.poczta-polska.pl/".

Należy podzielić stanowisko skarżącego, że na stronie tej znajdują się jedynie podstawowe informacje o obowiązującym stanie prawnym, które nie stanowią w żaden sposób odpowiedzi na zadane przez skarżącego pytania.

Kolejno, w zakresie punktu 6 wniosku Poczta Polska wskazała, iż liczba upomnień wysłanych w 2019 r. do abonentów zalegających z wnoszeniem opłaty abonamentowej wynosi 420 457 i została opublikowana na stronie 95 Sprawozdania Krajowej Rady Radiofonii i Telewizji z działalności w 2019 roku, dostępnego na stronie internetowej. Liczba tytułów wykonawczych wystawionych przez Pocztę w 2019 r. wynosi 122 365 i została opublikowana na stronie 96 ww. Sprawozdania KRRiTV za 2019 r.

Należy jednak zważyć, że odpowiedz organu była niepełna bowiem skarżący wnioskował o udzielenie informacji za lata 2019/2020. Udzielnie w tym zakresie niepełnej informacji nie może być uznane za realizację zobowiązania do udzielenia odpowiedzi zgodnej z wnioskiem skarżącego.

Mając powyższe na względzie, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie na podstawie art. 149 § 1 pkt 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2019 r., poz. 2325 ze zm.), zobowiązał Pocztę Polską S.A. z siedzibą w W. do rozpoznania wniosku Stowarzyszenia [...] z siedzibą w W. z dnia [...] listopada 2020r., w terminie 14 dni od daty doręczenia prawomocnego wyroku wraz z aktami sprawy. Jednocześnie Sąd stwierdził, że bezczynność Spółki w tym zakresie nie była rażąca. O kosztach postępowania Sąd orzekł na podstawie art. 200 ustawy procesowej. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie rozpoznał sprawę w trybie uproszczonym, stosownie do art. 119 pkt 4 powołanej ustawy