Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Patrycja Joanna Suwaj Sędziowie Sędzia WSA Katarzyna Sokołowska (spr.), Asesor WSA Krzysztof Szydłowski po rozpoznaniu w trybie uproszczonym w dniu 13 kwietnia 2023 r. sprawy ze skargi M. M. na bezczynność Koła Łowieckiego w przedmiocie ostatecznego szacowania szkody I. stwierdza, że Koło Łowieckie dopuściło się bezczynności w rozpoznaniu wniosku M. M. z dnia [...] maja 2022 r., II. stwierdza, że bezczynność miała miejsce z rażącym naruszeniem prawa, III. zobowiązuje Koło Łowieckie do rozpoznania wniosku skarżącego M. M. z dnia 30 maja 2022 r., w terminie 14 dni od dnia otrzymania odpisu prawomocnego wyroku wraz z aktami sprawy, IV. przyznaje od Koła Łowieckiego na rzecz skarżącego M. M. kwotę [...]([...]) złotych tytułem sumy pieniężnej, V. zasądza od Koła Łowieckiego na rzecz skarżącego M. M. kwotę [...]([...]) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania.

M. M., dalej jako "skarżący", wystąpił do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie ze skargą na bezczynność Koła Łowieckiego ". w przedmiocie ostatecznego szacowania szkody. Wskazał, że w dniu 17 sierpnia 2022 r. wysłał do Koła podanie o dokonanie szacowania szkód wyrządzonych przez zwierzęta leśne. W dniu 6 września 2022 r. przyjechał przedstawiciel Koła, ale nie podjął czynności związanych z szacowaniem szkód. Przedstawił propozycję zapłaty [...] zł.

Skarżący wskazał, że pismem z dnia 7 września 2022 r. zwrócił się o interwencję do Nadleśnictwa M. , które z kolei poinformowało o o przekazaniu pisma do Koła Łowieckiego ". zgodnie z właściwością. Skarżący nadmienił, że w dniach 4 czerwca 2022 r. i 6 lipca 2022 r. odbyły się szacowania wstępne, z których sporządzono protokoły.

Do dnia wniesienia skargi sprawa nie została załatwiona.

W odpowiedzi na skargę Koło Łowieckie [...] dalej jako "Koło", "organ", wniosło o oddalenie skargi jako całkowicie niezasadnej. Koło potwierdziło, że pierwszy wniosek M. M. o szacowanie szkody wpłynął w dniu 30 maja 2022 r., następny w dniu 1 lipca 2022 r. W związku z wnioskami przeprowadzone zostały oględziny, z których sporządzono protokoły. Kolejny wniosek skarżącego, datowany na dzień 16 sierpnia 2022 r., o ponowne szacowanie szkody wpłynął w dniu 28 sierpnia 2022 r. Do skarżącego, w przewidzianym przepisami terminie zgłosił się przedstawiciel Koła i, po uprzednim uzgodnieniu terminu, w dniu 6 września 2022 r. przeprowadził oględziny.

Wskazano, że uprawa była w bardzo złym stanie, bardzo zachwaszczona. Nie stwierdzono wówczas charakterystycznych śladów zgryzania, odchodów, czy śladów zwierząt, które pozwoliłyby w sposób jednoznaczny określić, co było przyczyną zniszczeń uprawy. Sporządzono szczegółową dokumentację fotograficzną.

Organ stwierdził ponadto, że w jego ocenie wniosek skarżącego zawierał braki formalne, gdyż skarżący nie wskazał w nim terminu sprzętu, a taka informacja, zdaniem Koła, winna się we wniosku znaleźć.

Koło podniosło również, że podjęto ze skarżącym rozmowy dotyczące współpracy w zakresie zabezpieczenia gruntów przed szkodami. Skarżący nie wyraził zgody na proponowane rozwiązania. Brak zgody na ogrodzenie uprawy, w ocenie Koła, bezpośrednio przyczynił się do zwiększenia strat. Organ, powołując się na art. 48 pkt 3 ustawy z dnia 13 października 1995 r. Prawo łowieckie (Dz. U. z 2022 r. poz. 1173 – j.t.), dalej jako "u.p.ł", wskazał, że brak współpracy może stanowić podstawę odmowy przyznania odszkodowania za szkody łowieckie. Pomimo tego Koło zaproponowało skarżącemu podpisanie ugody, proponując skarżącemu oprócz gratyfikacji finansowej również partycypację w kosztach budowy ogrodzenia. Z niewiadomych przyczyn skarżący nie podpisał ugody.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie zważył co następuje:

Na wstępie rozważań należało ustalić, czy sprawa zainicjowana skargą M. M. należy do kognicji sądów administracyjnych.

Mające w sprawie zastosowanie przepisy rozdziału 9 ustawy z dnia 13 października 1995 r. Prawo łowieckie (t.j. Dz. U. z 2022 r. poz. 1173), zatytułowanego: "Szkody łowieckie" wskazują na mieszany tryb postępowania. W początkowej fazie cytowana ustawa przewiduje sformalizowany tryb administracyjnoprawny, który kończy się wydaniem przez Nadleśniczego Państwowego Gospodarstwa Leśnego Lasy Państwowe decyzji administracyjnej o ustaleniu wysokości odszkodowania (art. 46e ust. 1 ustawy). Wydanie takiej decyzji jest warunkiem koniecznym do wytoczenia powództwa do sądu powszechnego przez podmiot niezadowolony z odszkodowania. Stanowisko takie wyraził Sąd Najwyższy w uchwale z 6 lipca 2021 r., sygn. akt III CZP 48/20, publ. OSNC 2021/12/83, LEX nr 3193602, OSP 2022/2/13).

Decyzja administracyjna otwiera stronom tego postępowania drogę sadową przed sądem powszechnym. Wydanie decyzji administracyjnej w przedmiocie odszkodowania jest zatem warunkiem koniecznym do uruchomienia procesu cywilnego. Z tego powodu, na co także zwrócił uwagę Sąd Najwyższy w powołanej uchwale, konieczna jest efektywna kontrola administracyjnego etapu postępowania o ustalenie odszkodowania za szkody łowieckie w celu uzyskania rozstrzygnięcia w sprawie podlegającej załatwieniu decyzją, z zastosowaniem rygoryzmu ponaglenia, skargi na bezczynność lub przewlekłość postępowania.

Czynnościami poprzedzającymi wydanie decyzji administracyjnej są oględziny i szacowanie szkody, które powinny zostać udokumentowane w formie protokołów. Naczelny Sąd Administracyjny w postanowieniu z dnia 17 listopada 2020 r., sygn. akt II OSK 865/20 (dostępne w CBOSA na stronie www.orzeczenia.nsa.gov.pl), stwierdził, że "sporządzenie protokołu, o którym mowa w art. 46a ust. 4 (protokół oględzin) i sporządzenie protokołu, o jakim mowa w art. 46c ust. 5 ustawy z dnia 13 października 1995 r. - Prawo łowieckie (protokół szacowania ostatecznego), są czynnościami z zakresu administracji publicznej dotyczącymi obowiązków i uprawnień wynikających z przepisów prawa, o jakich mowa w art. 3 § 2 pkt 4 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2023 r. poz. 259 – j.t.), dalej jako "p.p.s.a." Stanowisko to potwierdził także Naczelny Sąd Administracyjny w wyroku z 6 maja 2022 r., sygn. akt I OSK 1896/21, podkreślając, że sporządzenie wymienionych protokołów objęte jest bezwzględnym obowiązkiem dzierżawcy albo zarządcy obwodu łowieckiego, który bezpośrednio oddziałuje na uprawnienia właściciela lub posiadacza gruntów rolnych, na terenie których wystąpiła szkoda.

Sporządzenie przedmiotowych protokołów jest warunkiem wydania decyzji administracyjnej w przedmiocie odszkodowania, gdyż ich sporządzenie otwiera drogę do wniesienia odwołania do organu wyższego stopnia i wydania decyzji administracyjnej. Wynika to jednoznacznie z treści art. 46d ust. 1 ustawy Prawo łowieckie.

Z powyższych względów należało uznać, że sporządzenie wymienionych protokołów stanowi czynność z art. 3 § 2 pkt 4 p.p.s.a. i bezczynność koła łowieckiego w tym zakresie podlega zaskarżeniu do sądu administracyjnego na podstawie art. 3 § 2 pkt 8 p.p.s.a.

Skarga okazała się zasadna, bowiem analiza przedłożonych przez skarżącego i organ dokumentów wykazała, że Koło Łowieckie [...] dopuściło się bezczynności w rozpoznaniu wniosku skarżącego o dokonanie ostatecznego szacowania szkód łowieckich.

Wyjaśnienia w tym miejscu wymaga co należy rozumieć pod pojęciem "bezczynność". W art. 37 § 1 pkt 1 k.p.a. wskazano, że stronie służy prawo do wniesienia ponaglenia, jeżeli nie załatwiono sprawy w terminie określonym w art. 35 lub przepisach szczególnych ani w terminie wskazanym zgodnie z art. 36 § 1.

W przepisach ustawy Prawo łowieckie przewidziano terminy do złożenia wniosku o szacowanie szkód, przeprowadzenia oględzin oraz szacowania ostatecznego. Stosownie do art. 46 ust. 3 i 5 u.p.ł. wniosek o szacowanie szkód, o których mowa w ust. 1, w tym ustalenie wysokości odszkodowania, właściciel albo posiadacz gruntów rolnych składa do dzierżawcy albo zarządcy obwodu łowieckiego, w terminie umożliwiającym dokonanie szacowania szkód.

Oględzin dokonuje się niezwłocznie, nie później niż w terminie 7 dni od dnia otrzymania wniosku, o którym mowa w art. 46 ust. 3, o czym stanowi art. 46a ust. 2 przywołanej ustawy.

Na podstawie art. 46a ust. 3 u.p.ł. o terminie dokonania oględzin, o którym mowa w ust. 2, dzierżawca albo zarządca obwodu łowieckiego zawiadamia właściciela albo posiadacza gruntów rolnych oraz wojewódzki ośrodek doradztwa rolniczego właściwy ze względu na miejsce wystąpienia szkody, nie później niż przed upływem 3 dni od dnia otrzymania wniosku, o którym mowa w art. 46 ust. 3.

Stosownie do art. 46 ust. 4 u.p.ł. niezwłocznie po zakończeniu oględzin dzierżawca albo zarządca obwodu łowieckiego sporządza protokół, który zgodnie z art. 46a ust. 1 u.p.ł zawiera w szczególności następujące dane i informacje:

1) imiona i nazwiska osób biorących udział w oględzinach;

2) datę sporządzenia protokołu oraz datę dokonania oględzin;

3) dane podlegające ustaleniu podczas oględzin, o których mowa w ust. 1;

4) szkic sytuacyjny uszkodzonej uprawy;

5) czytelne podpisy osób biorących udział w oględzinach.

Dane uzyskane podczas oględzin i uwidocznione w protokole stanowią podstawę do dokonania szacowania ostatecznego, podczas którego ustala się:

1) gatunek zwierzyny, która wyrządziła szkodę;

2) rodzaj uprawy lub płodu rolnego;

3) stan i jakość uprawy lub jakość płodu rolnego;

4) obszar całej uprawy lub szacunkową masę zgromadzonego płodu rolnego;

5) obszar uprawy, która została uszkodzona, lub szacunkową masę uszkodzonego płodu rolnego;

6) procent zniszczenia uprawy na uszkodzonym obszarze;

7) plon z 1 ha;

8) wysokość odszkodowania.

Szacowania ostatecznego dokonuje się najpóźniej w dzień sprzętu, przed dokonaniem sprzętu uszkodzonej uprawy, a w przypadkach, o których mowa w art. 46 ust. 7, w terminie 7 dni od dnia otrzymania wniosku, o którym mowa w art. 46 ust. 3 (art. 46a ust. 2).

O terminie planowanego sprzętu uszkodzonej uprawy właściciel albo posiadacz gruntów rolnych jest obowiązany powiadomić dzierżawcę albo zarządcę obwodu łowieckiego, w formie pisemnej, w terminie 7 dni przed zamierzonym sprzętem (art. 46a ust. 3).

O terminie dokonania szacowania ostatecznego szkody dzierżawca albo zarządca obwodu łowieckiego zawiadamia właściciela albo posiadacza gruntów rolnych oraz wojewódzki ośrodek doradztwa rolniczego właściwy ze względu na miejsce wystąpienia szkody, nie później niż przed upływem 3 dni od dnia otrzymania powiadomienia, o którym mowa w ust. 3, a w przypadkach, o których mowa w art. 46 ust. 7 - w terminie 3 dni od dnia otrzymania wniosku, o którym mowa w art. 46 ust. 3 (art. 46a ust. 4).

Niezwłocznie po zakończeniu szacowania ostatecznego dzierżawca albo zarządca obwodu łowieckiego sporządza protokół, który zawiera w szczególności następujące dane i informacje:

1) imiona i nazwiska osób biorących udział w szacowaniu ostatecznym;

2) datę sporządzenia protokołu oraz datę dokonania szacowania ostatecznego;

3) dane podlegające ustaleniu podczas szacowania ostatecznego, o których mowa w ust. 1;

4) szkic sytuacyjny uszkodzonej uprawy;

5) czytelne podpisy osób biorących udział w szacowaniu ostatecznym (art. 46a ust. 5).

Z treści przywołanych przepisów wynika zatem, że administracyjna część postępowania w sprawie ustalenia wysokości odszkodowania z tytułu szkód łowieckich ma sformalizowany charakter i składa się na nie sekwencja czynności następujących po złożeniu wniosku przez podmiot uprawniony. Przy czym dla dokonania tych czynności przewidziano ściśle określone terminy, co jednej strony ma zapewnić szybkie i sprawne przeprowadzenie postępowania w sprawie ustalenia wystąpienia szkody łowieckiej i wysokości należnego odszkodowania, z drugiej zaś strony powinno przebiegać w taki sposób, aby nie zakłócić czynności związanych z koniecznością zebrania upraw.

W badanej sprawie – jak wynika z przedłożonych przez Koło dokumentów, skarżący, wnioskiem z dnia 30 maja 2022 r. wystąpił o dokonanie szacowania szkody wyrządzonej w jego uprawach przez zwierzęta leśne. Na oryginale wniosku brak jest odnotowanej daty wpływu, jednak skoro organ nie kwestionuje tego, że wniosek został złożony w tej dacie, to należy przyjąć, że datą wpływu wniosku do organu był 30 maja 2022 r. Wniosek zawierał wszystkie wymienione w art. 46 ust. 4 elementy. Skarżący nie został wezwany do jego uzupełnienia.

Na skutek żądania skarżącego, w dniu 4 czerwca 2022 r. dokonano oględzin i sporządzone z tej czynności protokół, w którym określono rodzaj uprawy i skalę zniszczeń, a także wskazano gatunek zwierzyny, która wyrządziła szkodę.

W końcowej części protokołu, w miejscu przeznaczonym na wniesienie zastrzeżeń do protokołu, wpisano, iż przedstawiciele Koła zaproponowali skarżącemu podjęcie działań polegających na ogrodzeniu uprawy, ze wskazaniem, że szczegóły zostaną ustalone w terminie późniejszym. Odnotowano także, że skarżący wyraził zgodę na wykonanie ogrodzenia.

Z przedłożonych dokumentów wynika, że skarżący składał wnioski o przeprowadzenie szacowania szkód jeszcze co najmniej dwukrotnie – w lipcu oraz sierpniu 2022 r. Przy czym w dniu 6 lipca przeprowadzono oględziny, z których sporządzono protokół.

Do ostatecznego szacowania szkody i ustalenia na tej podstawie należnego odszkodowania nie doszło.

Skarżący, pismem z dnia 7 września 2022 r. wniósł do Nadleśnictwa M. pismo, które w ocenie Sądu należy uznać za ponaglenie, w którym zwracał uwagę na niedokonanie szacowania ostatecznego pomimo przeprowadzonych w dniach 4 czerwca i 6 lipca 2022 r. oględzin i domagał się przeprowadzenia szacowania szkód. Pismo to zostało przekazane organowi zgodnie z właściwością.

Koło Łowieckie ". , pismem z dnia 21 września 2022 r. poinformowało skarżącego o braku możliwości wypłacenia odszkodowania z przyczyn formalno – prawnych. W piśmie tym wskazano, iż działka skarżącego jest położona w bezpośrednim sąsiedztwie ostoi zwierząt, w miejscu narażonym na zniszczenia przez zwierzynę łowną. Podkreślono, że zaproponowano skarżącemu współpracę, w zabezpieczeniu gruntów przed szkodami – stosownie do art. 47 ust. 1 u.p.ł. Podkreślono, że zgodnie z art. 46 ust. 3 u.p.ł. odszkodowanie nie przysługuje posiadaczom uszkodzonych upraw lub plonów rolnych, którzy nie wyrazili zgody na budowę przez dzierżawcę lub zarządcę obwodu łowieckiego urządzeń lub wykonywanie zabiegów zapobiegających szkodom. W omawianej sprawie, zdaniem Koła, brak zgody skarżącego na wykonanie ogrodzenia przyczynił się do zwiększenia strat.

Koło podkreśliło, że stan upraw jest zły, ale nie ma bezpośrednich dowodów na to, iż jest to skutkiem zniszczenia przez zwierzynę. Dodatkowo Koło wskazało, że skarżący nie wskazał we wniosku terminu sprzętu upraw, nie podał go również przedstawicielom Koła.

Pismem z dnia 5 października 2022 r. zwrócono się do skarżącego o wskazane terminów zbiorów poszczególnych upraw, cele sporządzenia protokołu ostatecznego szacowania.

Analiza pisma organu w zestawieniu z przedłożonymi dokumentami prowadzi do wniosku, iż organ w sposób oczywisty uchylił się od obowiązków wynikających z ustawy Prawo łowieckie.

O ile bowiem sporządzono protokoły w dniach 4 czerwca i 6 lipca 2022 r., to zaniechano przystąpienia do ostatecznego szacowania szkody. Organ próbował się uchylić od tego obowiązku proponując skarżącemu partycypację w wykonaniu ogrodzenia upraw uznając, że brak zgody na proponowane rozwiązania uwalnia go od obowiązku dokonania ostatecznego szacowania.

Argumentacja organu w tym zakresie jest wadliwa przede wszystkim z tego względu, iż propozycja budowy ogrodzenia nastąpiła już po wystąpieniu szkód. Dodatkowo wskazać należy, że – zgodnie z wyrokiem Trybunału Konstytucyjnego z dnia 8 maja 2019 r., sygn. akt K 45/16, art. 48 pkt 3 ustawy Prawo łowieckie, w zakresie, w jakim przewiduje - jako skutek odmowy zgody na budowę urządzeń lub wykonywanie zabiegów zapobiegających szkodom - zwolnienie dzierżawcy lub zarządcy obwodu łowieckiego od odpowiedzialności za szkody łowieckie niepozostające w związku przyczynowym z taką odmową zgody, jest niezgodny z art. 64 ust. 2 w związku z art. 31 ust. 3 Konstytucji.

Nie ulega, zdaniem Sądu, wątpliwości, że propozycja podjęcia działań ochronnych w stosunku do nieruchomości skarżącego, złożona po zgłoszeniu szkód łowieckich i ewentualna odmowa skarżącego podjęcia proponowanej współpracy, nie pozostawała w związku przyczynowym z powstaniem szkody. O takim związku można byłoby ewentualnie mówić, gdyby Koło potrafiło wykazać, że powstanie szkody było bezpośrednią konsekwencją zaniechania proponowanej współpracy.

W konsekwencji obowiązkiem Koła było rozpoznanie wniosku skarżącego oraz kolejnych, w których wskazywał na wystąpienie szkód łowieckich w jego uprawach i domagał się przeprowadzenia ostatecznego szacowania szkody. Przystąpienie do rozmów i negocjacji w zakresie zabezpieczenia upraw skarżącego na przyszłość nie zwalniało Kola z obowiązku sporządzenia protokołu ostatecznego szacowania szkody, czego nie uczyniono. Nie zwalniało z tego obowiązku także przystąpienie do negocjacji w zakresie zabezpieczenia upraw na przyszłość.

Nie ma racji Koło wywodząc, że przeszkodą w przystąpieniu do ostatecznego szacowania był brak wskazania we wniosku terminu sprzętu, która to informacja, zdaniem Koła winna być tam umieszczona. Należy zauważyć, że stosownie do art. 46 ust. 4 u.p.ł. wniosek o szacowanie szkód zawiera w szczególności:

1) imię i nazwisko albo nazwę, adres miejsca zamieszkania albo adres i siedzibę oraz numer telefonu właściciela albo posiadacza gruntów rolnych;

2) wskazanie miejsca wystąpienia szkody;

3) wskazanie rodzaju uszkodzonej uprawy lub płodu rolnego.

W przywołanym przepisie określono minimalne wymagania stawiane wnioskowi o szacowanie szkód. Nie ma wśród nich wskazania terminu sprzętu. Zatem nie sposób stawiać złożonemu przez skarżącego wnioskowi zarzutu, iż nie wskazał terminu sprzętu.

Niewątpliwie natomiast, zgodnie art. 46c ust. 3 u.p.ł. o terminie planowanego sprzętu uszkodzonej uprawy właściciel albo posiadacz gruntów rolnych jest obowiązany powiadomić dzierżawcę albo zarządcę obwodu łowieckiego, w formie pisemnej, w terminie 7 dni przed zamierzonym sprzętem. W badanej sprawie organ o wskazanie terminu sprzętu zwrócił się dopiero w dniu 5 października 2022 r. w nawiązaniu do kolejnego wniosku skarżącego o dokonanie szacowania ostatecznego i uzyskał informację, iż zbiory nie zostały zebrane z uwagi na to, że "wszystko zjadła zwierzyna". Jednocześnie organ nie był w stanie wykazać, że skarżący zebrał plony nie powiadamiając o tym i nie dopełniając wskazanego wyżej obowiązku.

Nie ma zatem, w ocenie Sądu wątpliwości, że działanie Koła było obliczone na to, aby do szacowania ostatecznego nie przystąpić, pomimo prawidłowo złożonego wniosku i kolejnych oraz sporządzenia protokołu oględzin. Świadczy o tym również argumentacja zawarta w odpowiedzi na skargę.

Oczywistym jest zatem, że organ dopuścił się bezczynności w tym zakresie, a bezczynność ta miała, zdaniem Sądu, charakter rażący (art. 149 § 1 pkt 3 i § 1a p.p.s.a., bowiem pomimo wielokrotnych monitów skarżącego zaniechano sporządzenia protokołu szacowania ostatecznego i tym samym zamknięto drogę do wydania decyzji określającej wysokość odszkodowania bądź odmawiającej jego przyznania. Taki sposób procedowania uniemożliwił skarżącemu skorzystanie z możliwości zaskarżenia orzeczenia kończącego postępowanie w trybie przewidzianym przepisami ustawy Prawo łowieckie.

Nie zasługuje na aprobatę działanie organu prowadzące do sytuacji, w której osoba, która w związku ze szkodami łowieckimi domaga się odszkodowania, zostaje pozbawiona możliwości dochodzenia swoich praw przed sądem powszechnym.

Podkreślenia wymaga, iż administracyjna część postępowania powinna przebiegać sprawnie, a organ w terminach określonych przez ustawodawcę powinien wykonać nałożone przepisami ustawy Prawo łowieckie obowiązki, polegające wyłącznie na dokonaniu oględzin i ostatecznego szacowania i sporządzenia protokołów z tych czynności. Nie jest rzeczą organu rozstrzyganie o tym, czy odszkodowanie przysługuje, a jeżeli tak to w jakiej kwocie. Rolą jego jest natomiast wiarygodne ustalenie stanu faktycznego i przekazanie dokumentacji organowi właściwemu do wydania decyzji, czego w niniejszej sprawie nie uczyniono.

Z powyższych względów Sąd, biorąc pod uwagę okoliczności sprawy, stopień zaangażowania skarżącego w dochodzenie swoich praw, konieczność wielokrotnego występowania do organu o wykonanie ciążących na nim obowiązków i w końcu wystąpienie ze skargą na bezczynność, przyznał skarżącemu od organu sumę pieniężną, o której mowa w art. 149 § 2 p.p.s.a. w wysokości [...] zł. Jest to, w ocenie Sądu, kwota, która w adekwatnym stopniu zadośćuczyni skarżącemu bezczynność organu.

Na podstawie art. 149 § 1 pkt 1 p.p.s.a. Sąd zobowiązał organ do rozpatrzenia wniosku skarżącego w terminie 14 dni od daty otrzymania odpisu prawomocnego wyroku wraz z aktami sprawy. O kosztach postępowania rozstrzygnięto w oparciu o art. 200 p.p.s.a.