W związku ze złożoną do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargą na decyzję Ministra Transportu, Budownictwa i Gospodarki Morskiej z dnia [...] stycznia 2013 r., nr [...] wydaną w przedmiocie ustalenia odszkodowania za nieruchomość w wysokości [...] zł, skarżąca zwróciła się z wnioskiem o przyznanie jej prawa pomocy w zakresie częściowym obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych. W oświadczeniu złożonym na urzędowym formularzu wnioskodawczyni wyjaśniła, że postaje w tragicznej sytuacji życiowej i materialnej, gdyż dnia [...] lutego 2013 r., zmarł jej mąż. Została sama z dwójką dzieci, które jeszcze się uczą. Skarżąca nie ma renty, ani emerytury, jest rolnikiem, a grunt, który uprawia jedynie dzierżawi. Wskazała, że została praktycznie bez środków do życia, a synowie dopiero oczekują na przyznanie im renty rodzinnej po ojcu (ma zostać wypłacona najwcześniej po upływie dwóch tygodni od daty złożenia wniosku o przyznanie prawa pomocy).
Rozpoznając wniosek na wstępie należy zauważyć, że prawo pomocy stosownie do treści art. 245 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2012 r., poz. 270) może być przyznane osobie fizycznej w zakresie częściowym wówczas obejmuje zwolnienie tylko od opłat sądowych i wydatków albo od opłat sądowych i wydatków lub obejmuje tylko ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego. Przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej następuje w częściowym następuje, gdy wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny (art. 246 § 1 ustawy).
Odnosząc powyższe kryteria do niniejszej sprawy stwierdzić należy, że w ocenie referendarza sądowego rozpoznającego wniosek istnieją podstawy do jego uwzględnienia. Wnioskująca znalazła się w bardzo trudnej sytuacji życiowej, z uwagi na zgon męża pozostaje bez środków do życia. Ponadto nie wykazała, aby posiadała jakiekolwiek oszczędności. Tym samym w sposób oczywisty nie jest ona w stanie samodzielnie opłacić kosztów sądowych i spełnia ustawowe kryteria do uwzględnienia jej wniosku.
Mając na uwadze powyższe, na podstawie art. 258 § 1 i 2 pkt 7 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, postanowiono jak w sentencji.
