drukuj    zapisz    Powrót do listy

6272 Wizy, zezwolenie na zamieszkanie na czas oznaczony, na osiedlenie się, wydalenie z terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, Cudzoziemcy, Szef Urzędu do Spraw Cudzoziemców, Oddalono skargę, IV SA/Wa 1039/13 - Wyrok WSA w Warszawie z 2013-10-04, Centralna Baza Orzeczeń Naczelnego (NSA) i Wojewódzkich (WSA) Sądów Administracyjnych, Orzecznictwo NSA i WSA

IV SA/Wa 1039/13 - Wyrok WSA w Warszawie

Data orzeczenia
2013-10-04 orzeczenie prawomocne
Data wpływu
2013-05-16
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Sędziowie
Agnieszka Góra-Błaszczykowska /sprawozdawca/
Łukasz Krzycki
Małgorzata Małaszewska-Litwiniec /przewodniczący/
Symbol z opisem
6272 Wizy, zezwolenie na zamieszkanie na czas oznaczony, na osiedlenie się, wydalenie z terytorium Rzeczypospolitej Polskiej
Hasła tematyczne
Cudzoziemcy
Skarżony organ
Szef Urzędu do Spraw Cudzoziemców
Treść wyniku
Oddalono skargę
Powołane przepisy
Dz.U. 2012 poz 270 art 151
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.
Dz.U. 2003 nr 128 poz 1175 art 53 ust 1 pkt 1, pkt 16, art 53b ust 1 pkt 1
Ustawa z dnia 13 czerwca 2003 r. o cudzoziemcach
Sentencja

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Małgorzata Małaszewska-Litwiniec, Sędziowie sędzia WSA Agnieszka Góra-Błaszczykowska (spr.), sędzia WSA Łukasz Krzycki, Protokolant sekr. sąd. Julia Durka, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 4 października 2013 r. sprawy ze skargi C. F. na decyzję Szefa Urzędu do Spraw Cudzoziemców z dnia [...] marca 2013 r. nr [...] w przedmiocie odmowy udzielenia zezwolenia na zamieszkanie na czas oznaczony -oddala skargę-

Uzasadnienie

W dniu [...] kwietnia 2012 r. pan C. F. wystąpił do Wojewody [...] z wnioskiem o udzielenie zezwolenia na zamieszkanie na czas oznaczony. Przedmiotowy wniosek uzasadnił kontynuowaniem podjętych studiów na Politechnice [...].

Wojewoda [...] decyzją z dnia [...] lipca 2012 r., na podstawie art. 57 ust. 1 pkt 1 w związku z art. 57 ust. 1a w związku z art. 53 ust. 1 pkt 16 ustawy o cudzoziemcach, odmówił udzielenia panu C. F. wnioskowanego zezwolenia.

Od powyższego rozstrzygnięcia w ustawowym terminie pan C. F. złożył odwołanie do Szefa Urzędu do Spraw Cudzoziemców. Do odwołania cudzoziemiec załączył decyzję Rektora Politechniki [...] z dnia [...] sierpnia 2012 r., orzekającą o wyrażeniu zgody na przyjęcie go na drugi semestr pierwszego roku stacjonarnych studiów drugiego stopnia na specjalność "[...]" na Wydziale [...] w celu kontynuowania studiów w roku akademickim 2012/2013.

Decyzją z dnia [...] marca 2013 Szef Urzędu do spraw Cudzoziemców utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję. W uzasadnieniu w całości podzielił stanowisko organu I instancji co do braku podstaw do udzielenia wnioskowanego zezwolenia.

W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie C. F. zarzucił naruszenie prawa:

- tj. art. 53 ust.1 pkt 1 i 16 oraz 57 ust 1a ustawy o cudzoziemcach

- art. 7, 8 , 10, i 77, 78 i 80 k.p.a., oraz art. 138 k.p.a.

Na tej podstawie skarżący wniósł o uchylenie zaskarżonej decyzji jak i utrzymanej nią w mocy decyzji Wojewody [...].

W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie oraz podtrzymał stanowisko, przedstawione w zaskarżonej decyzji.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:

Uprawnienia wojewódzkich sądów administracyjnych, określone przepisami m. in. art. 1 § 1 i § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (D.U. nr 153, poz. 1269, ze zm.) oraz art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (D.U. nr 153, poz. 1270, ze zm. - dalej w skrócie: P.p.s.a.), sprowadzają się do kontroli działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem, tj. kontroli zgodności zaskarżonego aktu z przepisami postępowania administracyjnego, a także prawidłowości zastosowania i wykładni norm prawa materialnego. Skarga nie zasługiwała na uwzględnienie.

W myśl art. 53 ust. 1 pkt.1 ustawy o cudzoziemcach, zezwolenia na zamieszkanie na czas oznaczony udziela się cudzoziemcowi, który posiada zezwolenie na pracę albo pisemne oświadczenie pracodawcy o zamiarze powierzenia cudzoziemcowi wykonywania pracy, jeżeli zezwolenie na pracę nie jest wymagane.

Stosownie do art. 53 ust. 1 pkt 16 ustawy o cudzoziemcach, zezwolenia na zamieszkanie na czas oznaczony udziela się cudzoziemcowi, który przybywa lub przebywa na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej w celu podjęcia lub kontynuacji stacjonarnych studiów wyższych lub stacjonarnych studiów doktoranckich na tym terytorium, zwanych dalej "studiami", także w przypadku gdy podjął studia na terytorium innego państwa członkowskiego Unii Europejskiej, które zamierza kontynuować lub uzupełnić na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, jeżeli okoliczność, która jest podstawą ubiegania się o zezwolenie, uzasadnia jego zamieszkiwanie na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej przez okres dłuższy niż 3 miesiące.

Zgodnie z art. 53b ust. 1 pkt 1 i 3 w.w. ustawy, cudzoziemiec, o którym mowa wart. 53 ust. 1 pkt 1, 2 ,7, 9, 13, 14 i 16-18 oraz w art. 53a ust. 1 pkt 1-3, 3b i 4, jest obowiązany posiadać ubezpieczenie zdrowotne w rozumieniu przepisów o świadczeniach opieki zdrowotnej finansowanych ze środków publicznych lub potwierdzenie pokrycia przez ubezpieczyciela kosztów leczenia na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej oraz wystarczające środki finansowe na pokrycie kosztów utrzymania i powrotu w przypadkach, o których mowa w art. 53 ust. 1 pkt 16-18 oraz w art. 53a ust. 1 pkt 1 lit. a.

W myśl art. 57 ust. 1a ustawy o cudzoziemcach, cudzoziemcowi odmawia się udzielenia kolejnego zezwolenia na zamieszkanie na czas oznaczony na podstawie art. 53 ust. 1 pkt 16 także w przypadku, gdy nie zaliczył roku studiów i nie uzyskał warunkowego wpisu na następny rok lub semestr studiów.

Jak prawidłowo ustaliły organy, C. F. ostatnio przebywał na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej na podstawie zezwolenia na zamieszkanie na czas oznaczony z terminem ważności do dnia [...] czerwca 2012 r., udzielonego decyzją Wojewody [...] z dnia [...] czerwca 2011 r. Nr [...], na podstawie art. 53 ust. 1 pkt 16 ustawy o cudzoziemcach. W toku prowadzonego przez Wojewodę [...] postępowania administracyjnego uzyskano informację od Prorektora [...], iż cudzoziemiec został skreślony z listy studentów w dniu [...] marca 2012 r., zakończył naukę na drugim semestrze pierwszego roku studiów, a od dnia 28 września 2012 r. będzie kontynuował naukę od drugiego semestru pierwszego roku studiów. Podstawę odmowy udzielenia cudzoziemcowi zezwolenia na zamieszkanie na czas oznaczony na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej stanowiło stwierdzenie Wojewody [...], iż zainteresowany nie wykazał kontynuacji studiów na kolejnym roku nauki oraz posiadania wystarczających środków na utrzymanie.

W toku postępowania odwoławczego cudzoziemiec uzupełnił zgromadzony w sprawie materiał dowodowy między innymi o umowę o pracę, zawartą w dniu [...] stycznia 2013 r. z przedsiębiorstwem I. Sp. z o. o. (ul. [...],[...] W.) na czas nieokreślony od dnia zawarcia umowy na pełny etat na stanowisku [...] ([...]) z zasadniczym wynagrodzeniem brutto w kwocie 3000 zł; oraz o wydane przez Wojewodę [...] w dniu [...] listopada 2012 r. zezwolenie na pracę typu [...] nr [...] na rzecz przedsiębiorstwa I. Sp. z o. o. na stanowisku [...] na podstawie umowy o pracę na pełny etat z terminem obowiązywania od dnia [...] lutego 2013 r. do dnia [...] lutego 2016 r. z wynagrodzeniem brutto w wysokości 3000 zł.

Działając z urzędu, organ II instancji uzyskał informację z Dziekanatu Wydziału [...], iż cudzoziemiec w roku akademickim 2012/2013 jest studentem I roku studiów stacjonarnych II stopnia na Wydziale [...] Politechniki [...] na kierunku [...], specjalność [...] ([...]) z planowym zakończeniem studiów, przypadającym na dzień 30 kwietnia 2014 r.

Sąd podziela stanowisko organów, że ze zgromadzonego w sprawie materiału dowodowego jednoznacznie wynika, że C. F. nie zaliczył I roku studiów. Zachodzi zatem obligatoryjna przesłanka do odmowy udzielenia mu zezwolenia na zamieszkanie na czas oznaczony, określona w art. 57 ust. 1a ustawy o cudzoziemcach.

Słusznie więc organ odwoławczy odstąpił od badania, czy wnioskodawca spełnia przesłanki, określone w art. 53 b ust. 1 pkt 1 i pkt 3 ustawy o cudzoziemcach, gdyż wobec stwierdzenia, iż wobec strony zachodzi przesłanka z art. 57 ust. 1a ustawy o cudzoziemcach, ustalenia te nie miałyby wpływu na rozstrzygnięcie niniejszej sprawy.

Zamiar podjęcia pracy na rzecz przedsiębiorstwa I. Sp. z o. o., jest okolicznością nową, zaistniałą dopiero po złożeniu przez zainteresowanego odwołania. Powyższa okoliczność może stanowić nową podstawę materialnoprawną wniosku o udzielenie zezwolenia na zamieszkanie na czas oznaczony. Wniosek o udzielenie zezwolenia na zamieszkanie na czas oznaczony w trybie art. 53 ust. 1 pkt 1 ustawy o cudzoziemcach musi spełniać dodatkowe wymogi formalne, określone w art. 60 ust. 5a pkt 1 powołanej ustawy (tj. do wniosku należy dołączyć tytuł prawny do zajmowania lokalu mieszkalnego, w którym cudzoziemiec przebywa lub zamierza przebywać).

Organy orzekające w sprawie były zobowiązane do rozpatrzenia sprawy na podstawie przesłanek, wskazanych przez cudzoziemca we wniosku o udzielenie zezwolenia na zamieszkanie na czas oznaczony. W niniejszym przypadku była to kontynuacja stacjonarnych studiów wyższych na Wydziale [...] Politechniki [...]. Zmiana stanu faktycznego sprawy w trakcie postępowania odwoławczego- nawet tak istotna- nie mogła zostać uwzględniona przez organ II instancji, gdyż byłoby to sprzeczne z obowiązującymi zasadami postępowania administracyjnego. Nie mogła również zostać uwzględniona przez Sąd podczas orzekania w sprawie niniejszej. Zmiana podstawy materialnoprawnej rozstrzyganej sprawy administracyjnej prowadzi do zmiany przedmiotowej tożsamości sprawy. Cudzoziemiec może złożyć nowy wniosek, oparty na nowej okoliczności.

Sąd podziela stanowisko organów, że w przypadku stwierdzenia okoliczności, o których mowa wart. 57 ust. 1a ustawy o cudzoziemcach, odmowa udzielenia zezwolenia na zamieszkanie na czas oznaczony jest obligatoryjna i nie mieści się w ramach tzw. uznania administracyjnego. W niniejszym postępowaniu o treści rozstrzygnięcia wprost rozstrzyga powołany wyżej przepis prawa materialnego.

Zarzuty skargi co do naruszenia przepisów ustawy o cudzoziemcach nie mogłyby zatem zostać uwzględnione. Sąd nie dopatrzył się również żadnych uchybień przepisom postępowania administracyjnego. Organy prawidłowo zebrały - również działając z urzędu- oraz rozpatrzyły cały materiał dowodowy. Z materiału tego wyciągnęły prawidłowe wnioski. Wydane w sprawie decyzje zostały prawidłowo i wyczerpująco uzasadnione.

Mając powyższe na uwadze, Sąd orzekł jak w sentencji, na podstawie art. 151 p.p.s.a.

\



Powered by SoftProdukt