Pismem z dnia 29 czerwca 2017 r. skarżąca, reprezentowana przez profesjonalnego pełnomocnika – adwokata wniosła skargę na wymienioną w sentencji niniejszego orzeczenia decyzję SKO w P. utrzymującą w mocy decyzję Burmistrza O. z dnia 20 grudnia 2016 r., nr [...] Wskazaną ostatnio decyzją umorzono skarżącej odsetki od zaległości w podatku od nieruchomości za okres od stycznia do października 2016 r. w kwocie [...]zł oraz odmówiono umorzenia zaległości podatkowej w tym podatku za wskazany powyżej okres w kwocie [...]zł. W skardze wniesiono o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w całości wraz z poprzedzającą ją decyzją organu I instancji w zakresie odmawiającym przyznania ulgi w spłacie zobowiązań podatkowych.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu zważył, co następuje:
W myśl zasady wyrażonej w art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2017 r., poz. 1369 ze zm. – dalej w skrócie: "p.p.s.a."), po przekazaniu sądowi skargi sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, o których mowa w § 1, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, z wyjątkiem przepisów prawa miejscowego, które weszły w życie, chyba że ustawa szczególna wyłącza wstrzymanie ich wykonania. Odmowa wstrzymania wykonania aktu lub czynności przez organ nie pozbawia skarżącego złożenia wniosku do sądu. Dotyczy to także aktów wydanych lub podjętych we wszystkich postępowaniach prowadzonych w granicach tej samej sprawy.
Rozpatrując wniosek skarżącej należy jednak wyjaśnić, że przedmiotem udzielenia ochrony tymczasowej mogą być jedynie takie akty lub czynności, które bezpośrednio nadają się do wykonania i wymagają wykonania. Przez pojęcie wykonania aktu administracyjnego należy rozumieć spowodowanie w sposób dobrowolny lub doprowadzenie w trybie egzekucji do takiego stanu rzeczy, który jest zgodny z rozstrzygnięciem zawartym w danym akcie. Nie każdy akt administracyjny kwalifikuje się do tak rozumianego wykonania, a co za tym idzie nie każdy wymaga wykonania [tak: postanowienie NSA z dnia 8 stycznia 2015 r., II OZ 1376/14, orzeczenia sądów administracyjnych dostępne pod adresem: orzeczenia.nsa.gov.pl]. Odnosząc powyższe rozważania do realiów niniejszej sprawy należy wskazać, że zaskarżona decyzja wraz z poprzedzającą ją decyzją organu I instancji w zakresie objętym wnioskiem o udzielenie ochrony tymczasowej nie noszą znamion wykonalności. W orzecznictwie utrwalony jest pogląd, iż decyzja dotycząca umorzenia zaległości podatkowej nie nakłada żadnych obowiązków materialnoprawnych, a co do zasady takie obowiązki podlegają wykonaniu w trybie egzekucji administracyjnej [tak: postanowienie NSA z dnia 24 marca 2014 r., II FZ 1578/13]. Tym samym nie jest możliwe wstrzymanie wykonania zaskarżonych decyzji we wskazanym przez skarżącą zakresie w oparciu o regulacje art. 61 § 3 p.p.s.a.
W tym stanie rzeczy Sąd, na podstawie art. 61 § 3 i § 5 w zw. z art. 16 § 2 p.p.s.a., postanowił jak w sentencji.
