![]() |
Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych
|
| drukuj zapisz |
6139 Inne o symbolu podstawowym 613, , Samorządowe Kolegium Odwoławcze, Uchylono decyzję I i II instancji, IV SA/Wa 295/07 - Wyrok WSA w Warszawie z 2007-04-25, Centralna Baza Orzeczeń Naczelnego (NSA) i Wojewódzkich (WSA) Sądów Administracyjnych, Orzecznictwo NSA i WSA
IV SA/Wa 295/07 - Wyrok WSA w Warszawie
|
|
|||
|
2007-02-09 | |||
|
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie | |||
|
Agnieszka Łąpieś-Rosińska Alina Balicka /przewodniczący/ Krystyna Napiórkowska /sprawozdawca/ |
|||
|
6139 Inne o symbolu podstawowym 613 | |||
|
II OSK 1205/07 - Wyrok NSA z 2008-10-15 | |||
|
Samorządowe Kolegium Odwoławcze | |||
|
Uchylono decyzję I i II instancji | |||
|
Sentencja
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Alina Balicka, Sędziowie sędzia WSA Krystyna Napiórkowska (spr.), asesor WSA Agnieszka Łąpieś-Rosińska, Protokolant Hanna Parypa, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 25 kwietnia 2007 r. sprawy ze skargi Stowarzyszenia "Z" z siedzibą W. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. z dnia (...) listopada 2006 r. nr (...) w przedmiocie odmowy wznowienia postępowania 1. uchyla zaskarżoną decyzję i utrzymaną nią w mocy decyzję organu pierwszej instancji; 2. zasądza od Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. na rzecz skarżącego Stowarzyszenia "Z." z siedzibą w W. kwotę 200 (dwieście) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego. |
||||
|
Uzasadnienie
Prezydent miasta W. decyzją z dnia (...) października 2006 r. Nr (...), po rozpatrzeniu wniosku Stowarzyszenia "Z." w W., odmówił wznowienia postępowania zakończonego decyzją ostateczną Prezydenta miasta W. z dnia (...) sierpnia 2006 r. Nr (...) o środowiskowych uwarunkowaniach zgody na realizację przedsięwzięcia polegającego na budowie stacji bazowej telefonii cyfrowej sieci (...) nr (...), zlokalizowanej na dachu budynku mieszkalnego przy ul. (...) w Dzielnicy B. W. W uzasadnieniu decyzji organ I instancji uznał, iż wnioskodawca uczestniczył na prawach strony w postępowaniu administracyjnym zakończonym wspomnianą decyzją ostateczną, brak jest zatem podstaw do wznowienia postępowania na podstawie art. 145 § 1 pkt 4 Kpa. Samorządowe Kolegium Odwoławcze w W. decyzją z dnia (...) listopada 2006 r. Nr (...), po rozpatrzeniu odwołania Stowarzyszenia "Z." w W., utrzymało w mocy powyższą decyzję Prezydenta miasta W. z dnia (...) października 2006 r. W uzasadnieniu rozstrzygnięcia organ odwoławczy stwierdził, iż odmowa wznowienia postępowania w przedmiotowej sprawie jest zasadna, jednakże z innych przyczyn niż wskazano w decyzji organu I instancji. Organ II instancji uznał bowiem, iż Stowarzyszenie "Z." w W. "nie było - i nie jest nadal - stroną postępowania zakończonego przedmiotową decyzją ostateczną w rozumieniu art. 28 k.p.a./.../", w związku z czym nie może wystąpić samodzielnie ze skutecznym żądaniem wznowienia postępowania na podstawie art. 147 Kpa w przedmiotowej sprawie. Skargę na powyższą decyzję organu odwoławczego do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie wniosło Stowarzyszenie "Z." w W. Samorządowe Kolegium Odwoławcze w W. w odpowiedzi na skargę wniosło o jej oddalenie i podtrzymało stanowisko wyrażone w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji. Na rozprawie przed Sądem w dniu 25 kwietnia 2006 r. strona skarżąca podniosła, iż nie uczestniczyła w postępowaniu w przedmiocie środowiskowych uwarunkowań bez własnej winy, a nadto wniosła o zwrot kosztów postępowania sądowego. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Skarga jest zasadna, choć zarzuty podniesione przez skarżące Stowarzyszenie nie są trafne. Podkreślić na wstępie należy, iż Wojewódzki Sąd Administracyjny nie jest związany granicami skargi, lecz zakresem rozstrzygnięcia objętego zaskarżonym aktem administracyjnym. Oznacza to, iż Sąd władny jest uwzględnić skargę także ze względu na inne uchybienia niż te, które przytacza strona skarżąca /vide wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 10 lipca 1989 r. sygn. akt IV SA 390/89/. Wznowienie postępowania jest instytucją procesową, która stwarza prawną możliwość ponownego rozpoznania i rozstrzygnięcia sprawy administracyjnej zakończonej decyzją ostateczną, jeżeli postępowanie, w jakim doszło do jej wydania, było dotknięte jedną z kwalifikowanych wad procesowych wyliczonych enumeratywnie w przepisach prawa procesowego. Dokonując oceny legalności decyzji w sprawie będącej przedmiotem niniejszego postępowania należało przede wszystkim rozważyć, w jakich okolicznościach organ orzekający władny jest wydać decyzję o odmowie wznowienia postępowania na podstawie art. 149 § 3 Kpa. Z chwilą złożenia wniosku o wznowienie postępowania rzeczą organu jest zbadanie terminu do wniesienia podania o wznowienie postępowania określonego w art. 148 § 1 Kpa. Jeżeli termin został zachowany właściwy organ winien dokonać wznowienia postępowania - art. 149 § 1 Kpa, względnie odmowy wznowienia -art. 149 § 3 Kpa. Wydanie decyzji odmawiającej wznowienia możliwe jest także wtedy, gdy podanie o wznowienie postępowania złoży podmiot nie będący stroną w sprawie lub strona nie mająca zdolności do czynności prawnych, a działająca bez przedstawiciela ustawowego albo gdy w podaniu o wznowieniu postępowania nie powołano żadnej z przyczyn wznowienia określonych w art. 145 § 1 Kpa. W judykaturze utrwalił się pogląd, że jeżeli istnieją jakiekolwiek wątpliwości w zakresie istnienia podstawy wznowienia wskazanej przez stronę i zachodzi potrzeba zbadania sprawy w tym zakresie, to niezbędne jest wydanie postanowienia o wznowieniu postępowania /vide wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 5 listopada 1999 r., II SA 1604/99, Lex nr 47257/. Stosownie do regulacji art. 149 § 2 Kpa przedmiotem postępowania w sprawie o wznowienie postępowania jest: po pierwsze - ustalenie, czy postępowanie, w którym zapadła decyzja ostateczna, było dotknięte jedną z wad określonych w art. 145 § 1 Kpa; po drugie - przeprowadzenie postępowania wyjaśniającego w celu rozpoznania i rozstrzygnięcia sprawy administracyjnej rozstrzygniętej decyzją ostateczną. Postanowienie o wznowieniu postępowania stanowi bowiem podstawę do przeprowadzenia postępowania zarówno co do przyczyn wznowienia oraz co do rozstrzygnięcia meritum sprawy - art. 149 § 2 Kpa. Oznacza to, że przed wydaniem postanowienia o wznowieniu postępowania organ administracji bada wyłącznie, czy wniosek o wznowienie postępowania oparty jest o ustawowe przesłanki wznowienia, numerus clausus wymienione w art. 145 § 1 Kpa oraz czy podanie o wznowienie postępowania zostało wniesione z zachowaniem terminów przewidzianych w art. 148 Kpa. Tylko w przypadku ujawnienia, iż podanie o wznowienie nie wskazuje przesłanek przewidzianych w art. 145 § 1 Kpa bądź nie zachowany został termin do jego złożenia przewidziany w art. 148 Kpa -organ administracji może na podstawie art. 149 § 3 Kpa wydać decyzję odmawiającą wznowienia postępowania. W pozostałych przypadkach organ administracji ma obowiązek wydać postanowienie o wznowieniu postępowania i przeprowadzić postępowanie zgodnie z zasadami określonymi w art. 150 i 151 Kpa /vide wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 14 czerwca 1999 r., IV SA 2397/98, Lex nr 47857/. W rozpoznanej sprawie wniosek o wznowienie postępowania oparty jest o przesłankę przewidzianą w art. 145 § 1 pkt 4 kpa. Zaznaczyć należy, iż w przypadku wskazania przesłanki wznowienia jako okoliczności wymienionych w art. 145 § 1 pkt 4 kpa, organ rozpatrujący podanie nie bada czy podmiot wnoszący podanie istotnie ma przymiot strony w postępowaniu zakończonym kwestionowaną decyzją, gdyż kwestia ta będzie przedmiotem ustaleń i oceny w postępowaniu prowadzonym po wydaniu postanowienia, o jakim mowa w art. 149 § 2 kpa. W ocenie Sądu, chybione są wywody organu odwoławczego zmierzające do wykazania, że wnioskujące o wznowienie postępowania Stowarzyszenie nie jest stroną postępowania zakończonego decyzją o środowiskowych uwarunkowaniach zgody na realizację przedsięwzięcia, bowiem okoliczność ta winna być dopiero wyjaśniona i oceniona po wznowieniu postępowania, a nie w postępowaniu wstępnie oceniającym podanie o wznowienie postępowania, które - o czym była mowa uprzednio - winno być ograniczone do oceny, czy podanie o wznowienie jest oparte na ustawowej przesłance wznowienia i czy zostało wniesione w terminie. Wobec powyższych rozważań Sąd stwierdził, iż zaskarżona decyzja oraz utrzymana nią w mocy decyzja z dnia (...) października 2006 r. została wydana z naruszeniem przepisów prawa procesowego - art. 149 § 1-3,151 § 1 pkt 1 oraz 151 § 2 w zw. z art. 146 § 1 Kpa - w stopniu mogącym mieć wpływ na wynik sprawy. Mając na względzie powyższe, Sąd na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. c ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi /Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm., zwanej dalej u.p.p.s.a./ orzekł jak w pkt 1 sentencji. Podkreślić należy, iż ocena prawna dokonana przez Sąd w powyższych rozważaniach oraz wskazania, co do dalszego postępowania - stosownie do regulacji art. 153 u.p.p.s.a. wiąże Sąd oraz organ, który wydał zaskarżone postanowienie. O kosztach postępowania sądowego orzeczono w pkt 2 wyroku na podstawie art. 200 w związku z art. 205 § 1 u.p.p.s.a. |
||||