Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych

Referendarz sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Łodzi w Wydziale I Tomasz Naraziński po rozpoznaniu w dniu 8 września 2017 roku na posiedzeniu niejawnym wniosku D. B. o przyznanie prawa pomocy poprzez zwolnienie od kosztów sądowych w sprawie ze skargi D. B. na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Ł. z dnia [...] roku Nr [...] UNP:[...] w przedmiocie: określenia wysokości zobowiązania podatkowego w podatku dochodowym od osób fizycznych za rok 2012 z tytułu uzyskania dochodu ze sprzedaży nieruchomości przed upływem pięciu lat od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło jej nabycie p o s t a n a w i a: przyznać stronie skarżącej prawo pomocy poprzez zwolnienie od kosztów sądowych.

W dniu 30 czerwca 2017 r. A. B. wniósł skargę na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Ł. w przedmiocie określenia wysokości zobowiązania w podatku dochodowym od osób fizycznych za rok 2012, w wysokości 9.028 zł z tytułu uzyskania dochodu ze sprzedaży nieruchomości przed upływem pięciu lat od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło jej nabycie. W skardze zawarto wniosek o zwolnienie od kosztów sądowych.

W dniu 24 sierpnia 2017 r. skarżący złożył wniosek o przyznanie prawa pomocy na urzędowym formularzu PPF, wnosząc o zwolnienie od kosztów sądowych. W oświadczeniu o stanie rodzinnym, majątku i dochodach oświadczył, że prowadzi gospodarstwo domowe z żoną. Skarżący oświadczył, że nie posiada żadnego majątku ani oszczędności. Małżonkowie utrzymują się z emerytur w łącznej wysokości 1.650 zł, przy czym z oświadczenia wynika, że z każdego ze świadczeń emerytalnych komornik potrąca po 300 zł. Skarżący oświadczył, że wydatki na utrzymanie odpowiadają wysokości otrzymywanych świadczeń emerytalnych. Jeśli wydatki przekroczyły dochody wówczas małżonkowie pokrywali je z ceny uzyskanej ze sprzedaży mieszkania a obecnie źródłem pokrycia tych wydatków są pożyczki.

Referendarz sądowy zważył, co następuje:

Wniosek skarżącej jest zasadny.

Zgodnie z art. 243 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity Dz. U. z 2017 r., poz. 1369 ze zm.) – dalej "P.p.s.a." prawo pomocy może być przyznane stronie na jej wniosek złożony przed wszczęciem postępowania lub w toku postępowania. Prawo pomocy obejmuje zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego (art. 244 § 1 P.p.s.a.). W myśl art. 245 § 1 P.p.s.a. prawo pomocy może być przyznane w zakresie całkowitym lub częściowym.

W rozpoznawanej sprawie skarżący wystąpił o prawo pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych, a zatem o prawo pomocy w zakresie częściowym.

Stosownie do treści art. 246 § 1 P.p.s.a. przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej w zakresie całkowitym następuje, gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania, a w zakresie częściowym, gdy wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny - art. 246 § 1 pkt 2 P.p.s.a. Wykazanie powyższych okoliczności powinno nastąpić poprzez złożenie stosownego oświadczenia obejmującego dokładne dane o stanie rodzinnym i majątkowym.

Z oświadczenia o stanie rodzinnym, majątku i dochodach wynika, że wnioskodawca wspólnie z żoną prowadzi gospodarstwo domowe, którego źródłem utrzymania są świadczenia emerytalne w łącznej kwocie 1.650 zł. Skarżący oświadczył, że wydatki na utrzymanie i leczenie odpowiadają wysokości otrzymywanych świadczeń emerytalnych.

Z oświadczenia o stanie rodzinnym, majątku, dochodach i źródłach utrzymania (stanowiącym załącznik skargi) złożonego na druku określonym w rozporządzeniu Ministra Sprawiedliwości z dnia 26 lutego 2014 r. zmieniające rozporządzenie w sprawie określenia wzoru oświadczenia o stanie rodzinnym, majątku, dochodach i źródłach utrzymania osoby fizycznej ubiegającej się o ustanowienie adwokata lub radcy prawnego (Dz. U. z 2014 r., poz. 340) wynika, że skarżący ponosi wydatki na zakup żywności w wysokości 500 zł, na zakup leków – 50 zł, za media – 150 zł oraz na spłatę kredytu w wysokości 300 zł.

W treści wniosku skarżący wskazał na okoliczność sprzedaży lokalu mieszkalnego. Oświadczył, że w przeszłości małżonkowie pokrywali część niezbędnych wydatków, które przewyższały dochody z emerytur, z ceny uzyskanej ze sprzedaży lokalu. Z akt podatkowych sprawy wynika, że sprzedaż lokalu miała miejsce w roku 2012. Cena jaką małżonkowie uzyskali ze sprzedaży lokalu (96.000 zł) została przeznaczona z remont nieruchomości w S..

Biorąc pod uwagę, że wpis od skargi w rozpoznawanej sprawie wynosi 362 zł i w sprawie ze skargi żony skarżącego (sprawa oznaczona sygn. akt I SA/Łd 769/17) wpis wynosi również 362 zł, to zdaniem referendarza dochody małżonków nie pozwalają na poniesienie kosztów sądowych bez uszczerbku koniecznego do utrzymania.

Referendarz dał wiarę oświadczeniu wnioskodawcy, iż nie posiada aktualnie żadnych oszczędności mimo, że z akt podatkowych sprawy wynika, że w dniu 21 stycznia 2016 r. małżonkowie B. sprzedali nieruchomość położoną w S. o powierzchni 896 m2 za cenę 65.000 zł.

Wobec powyższego na podstawie art. 246 § 1 pkt 2 i art. 258 § 2 pkt 7 p.p.s.a., orzeczono jak w postanowieniu.

Ake.