II SAB/Kr 96/16 - Wyrok

Data orzeczenia	2016-06-28	
Data wpływu	2016-05-19	
Sąd	Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie	
Sędziowie	Anna Szkodzińska /przewodniczący/
Jacek Bursa /sprawozdawca/
Małgorzata Łoboz	
Symbol z opisem	648  Sprawy z zakresu informacji publicznej i prawa prasowego
658	
Hasła tematyczne	Dostęp do informacji publicznej	
Skarżony organ	Dyrektor Szkoły	
Treść wyniku	zobowiązano do dokonania czynności lub wydania aktu
stwierdzono bezczynność organu
stwierdzono że bezczynność nie miała miejsca z rażącym naruszeniem prawa
w zakresie wymierzenia grzywny oddalono skargę	
Powołane przepisy	Dz.U. 2001 nr 112 poz 1198; art. 16 ust. 1; Ustawa z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej.	
Sentencja
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący SNSA Anna Szkodzińska SWSA Małgorzata Łoboz SWSA Jacek Bursa (spr.) po rozpoznaniu w trybie uproszczonym w dniu 28 czerwca 2016 r. sprawy ze skargi L. M. na bezczynność Dyrektora Zespołu Szkół Szkoła Podstawowa i Gimnazjum w C. w przedmiocie udzielenia informacji publicznej I. zobowiązuje Dyrektora Zespołu Szkół Szkoła Podstawowa i Gimnazjum w C. do wydania aktu lub dokonania czynności w sprawie z wniosku L. M. z dnia 29 maca 2016r. - w terminie 14 dni; II. stwierdza, że Dyrektor Zespołu Szkół Szkoła Podstawowa i Gimnazjum w C. dopuścił się bezczynności; III. stwierdza, że bezczynność nie miała miejsca z rażącym naruszeniem prawa; IV. w zakresie wymierzenia grzywny oddala skargę; V. zasądza od Dyrektora Zespołu Szkół Szkoła Podstawowa i Gimnazjum w C. na rzecz skarżącego L. M. kwotę 100 zł (sto złotych) tytułem zwrotu kosztów postępowania.	
Uzasadnienie
L. M. pismem z dnia 6 maja 2016r. złożył do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie skargę na bezczynność Dyrektora Zespołu Szkół Szkoła Podstawowa i Gimnazjum w C. w przedmiocie udzielenia informacji publicznej w postaci skanu umów o pracę jakie organ zawarł z M. M., zgodnie z wnioskiem emailowym skarżącego z dnia 29 marca 2016r.

Skarżący zarzucił naruszenie art. 13 ust. 1, art. 13 ust. 2, art. 16 ust. 1 ustawy z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej (Dz. U. Nr 112, poz. 1198 ze zm. dalej "u.d.i.p.") przez nieudzielenie informacji publicznej zgodnie z żądanym zakresem i wniósł o:

- zobowiązanie Dyrektora Zespołu Szkół Szkoła Podstawowa i Gimnazjum w C. do udzielenia żądanej informacji publicznej w terminie czternastu dni od daty doręczenia akt organowi;

- na podstawie art. 6 ustawy o odpowiedzialności funkcjonariuszy publicznych za rażące naruszenie prawa (Dz. U z 2011r. Nr 34, poz. 173) w związku z art. 149 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2002 r. Nr 153, poz. 1270 ze zm. dalej p.p.s.a.) o orzeczenie, że bezczynność lub przewlekle prowadzenie postępowania miały miejsce z rażącym naruszeniem prawa;

- wymierzenie organowi grzywny na postawie art. 149 § 2 p.p.s.a w maksymalnej wysokości określonej w art. 154 § 6 p.p.s.a.

- zasądzenie kosztów postępowania.

Skarżący wskazał w uzasadnieniu, iż 11 kwietnia 2016r. skarżony organ przesłał w formie mailowej pismo znak: [...] wskazując, iż odmawia udzielenia odpowiedzi ze względu na to że wniosek nie spełnia warunków formalnych, lecz nie stanowi to w ocenie skarżącego rozparzenia jego wniosku.

W odpowiedzi na skargę Dyrektor Zespołu Szkół w C. Starosta podał, iż nie wysyła wnioskodawcom żadnego dokumentu, jeśli nie zawiera podpisu wnioskodawcy – tj. zachodzą wątpliwości w zakresie adresata żądania.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Zgodnie z art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012r. Nr 270 ze zm.), w skrócie "p.p.s.a.", sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie. Natomiast § 2 cytowanego artykułu w pkt 8 w związku z pkt 4 precyzuje, że kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje także orzekanie w sprawach skarg na bezczynność organów, w tym na bezczynność w dokonywaniu czynności materialno – technicznych z zakresu administracji publicznej dotyczących uprawnień wynikających z przepisów prawa.

Skarga jest zasadna, gdyż wniosek mailowy L. M. z dnia 29 marca 2016r. o udzielenie informacji publicznej nie został rozpoznany przez Dyrektora Zespołu Szkół Szkoła Podstawowa i Gimnazjum w C., ani w postaci wydania aktu odmownego ani dokonania czynności – udzielenia informacji. Nie budzi bowiem wątpliwości Sądu, iż pismo skarżonego organu z 11 kwietnia 2016r. znak: [...] (k. [...]) informujące skarżącego o odmowie udzielenia informacji z powodu braku spełnienia wymogów formalnych, nie stanowi odmowy udzielenia informacji - w procesowej formie decyzji administracyjnej (art. 16 ust. 1 u.d.i.p.). Obowiązkiem organu było zgodnie z art. 13 ust. 1 u.d.i.p. rozpatrzenie wniosku w terminie 14 dni, poprzez albo udostępnienie żądanej informacji publicznej jako czynności materialno – technicznej albo odmówienie udzielenia informacji - w procesowej formie decyzji administracyjnej (art. 16 ust. 1 u.d.i.p.). Organ nie wskazał także w swoim piśmie z dnia 11 kwietnia 2016r. żadnych konkretnych okoliczności jakie mogłyby oznaczać wątpliwości co do wymogów formalnych wniosku skarżącego. Organ zaniechał zatem jakichkolwiek czynności w zakresie rozpoznania wniosku – jego odpowiedź z dnia 11 kwietnia 2016r. nie zawierała jakichkolwiek argumentów jakie mogłoby być uznane za rozpoznanie wniosku. Podane zaś dopiero w odpowiedzi na skargę nie mogły zastąpić decyzji administracyjnej i powody odmowy udzielenia informacji tam podane nie mają znaczenia dla rozstrzygnięcia skargi przez Sąd. Ograniczenie dostępu do informacji publicznej zastosowane w niniejsze sprawie przez organ tj. ze względu na domniemane przyjęcie przez organ, że wniosek nie spełnia wymogów formalnych, jest niedopuszczalne i stanowiłoby obejście przepisów nakazujących udzielanie informacji publicznej. Zasadą wprowadzoną u.d.i.p. jest udzielenie informacji publicznej, jeśli wniosek dotyczy informacji (danych) wytworzonych przez organ władzy publicznej - odmowa zaś winna zostać jako wyjątek od tej zasady uzasadniona poprzez powołanie podstawy prawnej, uzasadnienie rozstrzygnięcia w postaci faktycznej oraz prawnej.

Skoro w świetle powyższych uregulowań skarżony organ takich czynności nie podjął pozostaje w bezczynności, stąd Sąd zobowiązał organ do rozpatrzenia wniosku skarżącego z dnia 29 maca 2016r. o udzielenie informacji publicznej poprzez wydanie aktu lub dokonanie czynności, jak w pkt I wyroku (art. 149 § 1 pkt 1 p.p.s.a.).

Stosownie zaś do art. 149 § 1a p.p.s.a. Sąd nie stwierdził, aby bezczynność skarżonego organu miała miejsce z rażącym naruszeniem prawa, gdyż udzielił on niezwłocznie odpowiedzi na wniosek, a brak prawidłowego rozpatrzenia wniosku (udostępnienia informacji publicznej lub wydania decyzji odmownej w zakresie objętym niniejszą skargą), wynikał jedynie z przyjętej przez organ określonej wykładni przepisów, aczkolwiek nieprawidłowej, co zmniejsza w kontrolowanej sprawie winę i skutkuje brakiem podstaw do stwierdzenia, że okoliczności związane z bezczynnością były tego rodzaju, aby można je zakwalifikować jako naruszenie prawa w stopniu rażącym. (pkt III wyroku).

Wobec tego oddalono również skargę w zakresie wymierzenia grzywny. Sąd nie dopatrzył się w działaniu organu lekceważenia wnioskodawcy, czy też innych naruszeń prawa, poza nieprawidłową wykładnią przepisów. Ze względów jak wyżej, w ocenie Sądu, nie zachodziła zatem potrzeba wymierzenia organowi grzywny na mocy art. 149 § 2 p.p.s.a.. Mając to na względzie Sąd orzekł jak w pkt IV wyroku.

O kosztach orzeczono na podstawie art. 200 p.p.s.a.

Mając powyższe na uwadze orzeczono jak w wyroku.