Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wielkopolskim w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Aleksandra Wieczorek po rozpoznaniu w dniu 17 sierpnia 2010 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi T.C. na bezczynność Komendanta Powiatowego Policji w przedmiocie doręczenia protokołu z przesłuchania postanawia: odrzucić skargę.

T.C. pismem z dnia [...] lipca 2010 r. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gorzowie Wlkp. skargę na bezczynność Komendanta Powiatowego Policji "w wypełnieniu obowiązku, o którym mowa w art. 156 § 1 (z uwzględnieniem art. 98 § 2) Kodeksu postępowania karnego z 6 czerwca 1997 r. ( Dz. U. nr 98 póz. 555, 1997 r. )". Skarżący podniósł, iż w dniu [...] czerwca 2010 r. w Komisariacie Policji został przesłuchany w charakterze podejrzanego. W dniu [...] czerwca 2010 r. również w tym Komisariacie złożył wniosek o wydanie mu odpisu z protokołu z przesłuchania go w charakterze podejrzanego w dniu [...] czerwca 2010 r. Podkreślił, iż do chwili obecnej nie otrzymał żądanej kopii protokołu. Wywodził, iż stosownie do treści art. 156 § 1 w zw. z art. 98 § 1 k.p.k. przysługuje mu jako stronie postępowania prawo dostępu do akt sprawy sądowej i możność sporządzenia z nich odpisów, przy czym organ zobowiązany jest sporządzić odpisy i dostarczyć je stronie w ciągu siedmiu dni od dnia, w którym strona wystąpiła z żądaniem w tym przedmiocie. Niezależnie od okoliczności czy akta znajdują się na Policji, czy w jednostce prokuratury organ prowadzący postępowanie jest zobowiązany udostępnić stronie akta sprawy w terminie siedmiu dni od dnia, w którym strona wystąpiła z żądaniem. Skarżący wskazał, iż bezczynność organu w tym zakresie skutkuje naruszeniem przepisów art. 51 ust. 3 i art. 63 Konstytucji RP z 2 kwietnia 1997 r.

W piśmie z dnia [...] sierpnia 2010 r. znak: [...], stanowiącym odpowiedź na skargi T.C. z dnia [...] lipca 2010 r. oraz z dnia [...] lipca 2010 r. , Komendant Powiatowy Policji wyjaśnił, iż skarżący był informowany o przyczynach niedoręczenia mu żądanego odpisu protokołu. Nadto wyjaśnił, iż wniosek z dnia [...] czerwca 2010 r. został złożony po przesłaniu przez ten organ akt sprawy do Prokuratury. W związku z tym wniosek skarżącego został przesłany w ślad za materiałami postępowania do Prokuratury Rejonowej. Jednocześnie organ wyjaśnił, iż nie może uczynić zadość żądaniu strony, bowiem aktualnie nie dysponuje w aktach kontrolnych protokołem z przesłuchania z dnia [...] czerwca 2010 r.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Na wstępie rozważań należy wskazać, iż badanie merytorycznej zasadności skargi poprzedza sprawdzenie jej wymagań formalnych, w tym dopuszczalności wniesienia skargi ( art. 58 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - Dz. U. Nr 153, póz. 1270 ze zm. zwanej dalej "p.p.s.a."). Jednym z elementów podlegających badaniu w tym zakresie stanowi ocena czy skarga została wniesiona w zakresie spraw należących do właściwości sądu administracyjnego (art. 59 § 1 pkt 1 p.p.s.a.).

Zakres kontroli sprawowanej przez sądy administracyjne został określony w ustawie z dnia 30 sierpnia 2002r.- Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz.U. nr 153 póz. 1269 ze zm.), zgodnie z którą sądy administracyjne w zakresie swej właściwości sprawują kontrolę pod względem legalności, to jest zgodności z prawem, działań lub zaniechań organów administracji publicznej. Kontrola działalności administracji publicznej, sprawowana przez sądy administracyjne, ma charakter ograniczony, co oznacza, że objęte są nią jedynie działania administracyjne wskazane w ustawie. Zgodnie natomiast z art. 3 § 2 p.p.s.a., kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na:

1) decyzje administracyjne;

2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty;

3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie;

4) inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa; 4a) pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach;

5) akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej;

6) akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej;

7) akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego;

8) bezczynność organów w przypadkach określonych w pkt 1-4. W myśl § 3 cyt. przepisu sądy administracyjne orzekają także w sprawach, w których przepisy ustaw szczególnych przewidują sądową kontrolę, i stosują środki określone w tych przepisach.

Wniesiona przez skarżącego skarga dotyczy bezczynności Komendanta Powiatowego Policji w związku z niewydaniem skarżącemu kopii protokołu z przesłuchania go w charakterze podejrzanego, zgodnie z art. 156 § 1 ustawy - Kodeks postępowania karnego. W niniejszej sprawie należało zatem zbadać, czy bezczynność Komendanta Powiatowego Policji we wskazanym wyżej zakresie jest bezczynnością organu w rozumieniu art. 3 § 2 pkt 8 powołanej ustawy.

Stosownie do powołanego przepisu skarga na bezczynność organu do sądu administracyjnego przysługuje w sprawach, w których organ administracji publicznej ma obowiązek wydać rozstrzygnięcie, które może być zaskarżone do sądu administracyjnego. Skarga na bezczynność organu ma zatem zasadniczo dyscyplinować organ administracji publicznej do wydania aktu administracyjnego kończącego sprawę, otwierając drogę sądowoadministracyjną przez możliwość wniesienia skargi na akt administracyjny.

Tymczasem skarga T.C. dotyczy w istocie bezczynności organu prowadzącego postępowanie przygotowawcze w zakresie uprawnień przysługujących stronie postępowania karnego, regulowanego przepisami ustawy z dnia z dnia 6 czerwca 1997 r. Kodeks postępowania karnego, nie zaś aktów lub czynności określonych w przytoczonym przepisie art. 3 p.p.s.a. Dochodzone przez skarżącego uprawnienie wynikające z przepisu art. 156 § 1 k.p.k., jest uprawnieniem procesowym uczestnika postępowania karnego. W zakresie tego uprawnienia właściwym do rozpatrzenia wniosku jest organ prowadzący postępowanie w sprawie. Z kolei do rozpatrzenia zażalenia, o którym mowa w art. 159 k.p.k. na odmowę udostępnienia akt sprawy, właściwy jest odpowiednio w przypadku nieprokuratorskiego organu prowadzącego postępowanie - prokurator sprawujący nadzór nad postępowaniem przygotowawczym (art. 466 § 1 w zw. z art. 465 § 3 k.p.k. ), natomiast w odniesieniu do prokuratora prowadzącego postępowanie przygotowawcze - prokurator przełożony (por. Grajewski Jan, Paprzycki Lech K., Steinborn Sławomir, Komentarz do art. 159 kodeksu postępowania karnego (

Dz.U.97.89.555), [w:] J. Grajewski, L.K. Paprzycki, S. Steinborn, Kodeks postępowania karnego - Komentarz, Tom l (art. 1-424), LEX, 2010, wyd. II. Komentarz LEX 2010). Nie ulega zatem wątpliwości, iż czynności w tym zakresie nie są podejmowane przez organy administracji publicznej, lecz przez "organy ścigania" działające w oparciu o przepisy ustawy - Kodeks postępowania karnego, w sprawach nie mających charakteru administracyjnego.

Działalność policji, w zakresie w jakim realizuje ona swoje kompetencje, określone przepisem art.1 ust 2 pkt 4 i 8 ustawy z dnia 6 kwietnia 1990 r. o Policji oraz art. 298 § 1 k.p.k., podobnie jak działalność prokuratury, uregulowana przepisami ustawy z dnia 20 czerwca 1985 r. o Prokuraturze (Dz. U. z 2008 r., N r 7 póz. 39 ze zm.), nie ma charakteru działalności administracji publicznej, sprowadza się bowiem do strzeżenia praworządności oraz czuwania nad ściganiem przestępstw. Działalność ta nie podlega więc kontroli sądów administracyjnych, a Komendant Powiatowy Policji, we skazanym zakresie, nie jest organem administracji publicznej w rozumieniu cytowanych przepisów ustawy -Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Czynności podejmowane przez ten organ nie stanowią czynności z zakresu administracji publicznej o których mowa w art. 3 § 2 p.p.s.a. poddanych kontroli sądów administracyjnych.

Zgodnie zatem z art. 58 § 1 pkt 1 p.p.s.a., który stanowi, iż sąd odrzuca skargę, jeżeli sprawa nie należy do właściwości sądu administracyjnego, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wlkp. mając na uwadze powyższe postanowił, jak w sentencji.