I SA/Sz 570/08 - Postanowienie

Data orzeczenia	2008-11-20	
Data wpływu	2008-10-21	
Sąd	Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie	
Sędziowie	Marzena Kowalewska /przewodniczący sprawozdawca/	
Symbol z opisem	6115 Podatki od nieruchomości, w tym podatek rolny, podatek leśny oraz łączne zobowiązanie pieniężne	
Hasła tematyczne	Wstrzymanie wykonania aktu	
Skarżony organ	Samorządowe Kolegium Odwoławcze	
Treść wyniku	Odmówiono wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji	
Powołane przepisy	Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270; art 61  par. 1, 3, 5.;  Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.	
Sentencja
Dnia 20 listopada 2008 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w składzie Przewodniczący sędzia WSA Marzena Kowalewska po rozpoznaniu w dniu 20 listopada 2008 roku na posiedzeniu niejawnym wniosku " S" Sp. z o.o. w S o wstrzymanie wykonania decyzji Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] nr [...] w przedmiocie podatku od nieruchomości za 2008 r. p o s t a n a w i a: odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji	
Uzasadnienie
Wraz ze skargą na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w S. z dnia [...] w przedmiocie podatku od nieruchomości za 2008 r. " S. A." Sp. z o.o. w S. złożyła wniosek o wstrzymanie wykonania decyzji wskazując na niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody.

W uzasadnieniu wskazano, iż podatnik wszczął odrębne postępowanie administracyjne w sprawie zmian w ewidencji gruntów a uwzględnienie tego wniosku będzie oznaczało, iż podatnik powinien być opodatkowany według stawek podatku rolnego, a nie według stawek podatku od nieruchomości, co również jest przedmiotem złożonej skargi.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie uznał, co następuje:

Wniosek nie zasługuje na uwzględnienie.

Zgodnie z treścią art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153 poz. 1270 ze zm.),dalej p.p.s.a., Sąd po przekazaniu skargi, na wniosek skarżącego, może wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub części zaskarżonej decyzji, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, chyba że ustawa szczególna wyłącza wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu lub czynności.

Rozstrzygając w oparciu o art. 61 § 3 p.p.s.a sąd jest związany zamkniętym katalogiem przesłanek pozytywnych. Ustawa wymienia w tym przepisie dwie przesłanki a mianowicie: niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody oraz niebezpieczeństwo spowodowania trudnych do odwrócenia skutków.

Podkreślić jednak należy, iż spełnienie świadczenia pieniężnego z reguły nie wywołuje skutków nieodwracalnych, gdyż zawsze istnieje możliwość zwrotu sum niesłusznie zapłaconych lub wyegzekwowanych, a odmowa wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji nie oznacza stwierdzenia bezskuteczności samej skargi, bowiem w postępowaniu dotyczącym rozpoznania wniosku o wstrzymanie wykonania decyzji Sąd nie dokonuje oceny słuszności skargi.

Obowiązek ustalenia, czy spełnione zostały przesłanki określone w art. 61 § 3 p.p.s.a. obciąża sąd administracyjny, jednak uprawdopodobnienie okoliczności faktycznych będących podstawą wniosku ciąży na skarżącym, który działa we własnym, procesowym interesie (por. M. Bogusz w glosie do postanowienia NSA z dnia 31 marca 2005 r. II OZ 155/05. Gdańskie Studia Prawnicze 2006 nr 1 poz. 1).

Skarżąca w zawartym w skardze wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji nie wskazała żadnych okoliczności, które pozwoliłyby na dokonanie oceny czy w jej sytuacji wystąpiły przesłanki określone w art. 61 § 3 p.p.s.a. Sam fakt kwestionowania rozstrzygnięcia organu odwoławczego nie może być uznany za przesłankę wystarczającą do wstrzymania jego wykonania. Warunkiem wydania postanowienia o wstrzymaniu wykonania aktu lub czynności jest wykazanie przez stronę w jej wniosku okoliczności uzasadniających możliwość wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków; nie wystarczy samo powtórzenie, a tym bardziej tylko zacytowanie przepisu. Brak właściwego uzasadnienia wniosku uniemożliwia jego merytoryczną ocenę i tym samym wyklucza jego uwzględnienie.

Mając powyższe na uwadze, na podstawie art. 61 § 1, 3 i 5 ustawy p.p.s.a., orzeczono jak w sentencji postanowienia.