Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Barbara Brandys-Kmiecik, Sędziowie Sędzia WSA Adam Gołuch (spr.), Asesor WSA Adam Pawlyta, , po rozpoznaniu w trybie uproszczonym w dniu 28 stycznia 2026 r. sprawy ze skargi I. sp. z o.o. w S. na decyzję Głównego Inspektora Transportu Drogowego w Warszawie z dnia 25 kwietnia 2025 r. nr BP.501.1374.2024.2410.GD11.DM w przedmiocie kary pieniężnej postanawia: odrzucić skargę.

Pismem z 15 maja 2025 r. I.K.(dalej: skarżący) oraz I sp. z o.o. z siedzibą w S. (dalej: spółka) reprezentowani przez profesjonalnego pełnomocnika wnieśli do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach skargę na decyzję Głównego Inspektora Transportu Drogowego z 25 kwietnia 2025 r. nr BP.501.1374.2024.2410.GD11.DM w przedmiocie kary pieniężnej.

W odpowiedzi na skargę organ wnosił o jej oddalenie.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach zważył co następuje:

Skarga podlega odrzuceniu w części, a mianowicie co do I sp. z o.o. z siedzibą w S.

Zgodnie z art. 50 § 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz.U. z 2024 r. poz. 935, ze zm., dalej: p.p.s.a.) uprawnionym do wniesienia skargi jest każdy, kto ma w tym interes prawny, prokurator, Rzecznik Praw Obywatelskich, Rzecznik Praw Dziecka oraz organizacja społeczna w zakresie jej statutowej działalności, w sprawach dotyczących interesów prawnych innych osób, jeżeli brała udział w postępowaniu administracyjnym. Uprawnionym do wniesienia skargi jest również inny podmiot, któremu ustawy przyznają prawo do wniesienia skargi (art. 50 § 2 p.p.s.a.).

Legitymacja do złożenia skargi została oparta na kryterium interesu prawnego, rozumianego jako istnienie związku między sferą indywidualnych praw i obowiązków danego podmiotu a zaskarżonym aktem lub czynnością. Brak bezpośredniego wpływu aktu na sferę prawną osoby (podmiotu) nie pozwala na uznanie jej za stronę. Uprawnienie do wniesienia skargi uzależnione jest więc od wykazania związku między chronionym przez przepisy prawa interesem prawnym, a aktem lub czynnością organu administracji publicznej. Musi to być interes własny, indywidualny i wynikający z konkretnego przepisu prawa powszechnie obowiązującego.

W niniejszej sprawie przedmiotem skargi jest decyzja Głównego Inspektora Transportu Drogowego z 25 kwietnia 2025 r. nr BP.501.1374.2024.2410.GD11.DM w przedmiocie kary pieniężnej, co zostało zresztą wyraźnie w niej wskazane. Poza tym z treści ww. decyzji z 25 kwietnia 2025 r. wynika, że została ona wydana wyłącznie wobec skarżącego I.K., a nie wobec I sp. z o.o. w S. (przedmiotem decyzji jest nałożenie kary pieniężnej w wysokości 500 zł wobec I.K.).

W ocenie Sądu spółka nie posiada interesu prawnego pozwalającego wnieść skargę w niniejszej sprawie, ponieważ nie była stroną toczącego się postępowania administracyjnego, a ponadto nie wykazała w treści skargi, że posiada interes prawny rozumiany w sposób przedstawiony powyżej. Zaskarżona decyzja nie była doręczona spółce, a zatem nie wywierała ona bezpośredniego wpływu na sferę jej praw lub obowiązków.

Wobec powyższego, Sąd z uwagi na brak legitymacji do wniesienia skargi, na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a. orzekł, jak w sentencji postanowienia.