![]() |
Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych
|
| drukuj zapisz |
6118 Egzekucja świadczeń pieniężnych, zabezpieczenie zobowiązań podatkowych, Wstrzymanie wykonania aktu, Dyrektor Izby Skarbowej, Odmówiono wstrzymania wykonania zaskarżonego postanowienia, I SA/Po 629/13 - Postanowienie WSA w Poznaniu z 2013-08-21, Centralna Baza Orzeczeń Naczelnego (NSA) i Wojewódzkich (WSA) Sądów Administracyjnych, Orzecznictwo NSA i WSA
I SA/Po 629/13 - Postanowienie WSA w Poznaniu
|
|
|||
|
2013-07-02 | |||
|
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu | |||
|
Małgorzata Bejgerowska /przewodniczący sprawozdawca/ | |||
|
6118 Egzekucja świadczeń pieniężnych, zabezpieczenie zobowiązań podatkowych | |||
|
Wstrzymanie wykonania aktu | |||
|
Dyrektor Izby Skarbowej | |||
|
Odmówiono wstrzymania wykonania zaskarżonego postanowienia | |||
|
Dz.U. 2012 poz 270 art. 61 par. 3 i 5 Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity. |
|||
|
Sentencja
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Małgorzata Bejgerowska po rozpoznaniu w dniu 21 sierpnia lipca 2013 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonego postanowienia w sprawie ze skargi M. K. na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej w P. z dnia [...] r., nr [...] w przedmiocie odmowy zawieszenia postępowania egzekucyjnego postanawia odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonego postanowienia. |
||||
|
Uzasadnienie
Pismem z dnia [...] maja 2013 r. M. K. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu skargę na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej w P. z dnia [...] r., nr [...], utrzymujące w mocy postanowienie Naczelnika Urzędu Skarbowego w S. z dnia [...] r., nr [...], odmawiające zawieszenia postępowania egzekucyjnego prowadzonego na podstawie tytułu wykonawczego z dnia [...] listopada 2008 r., nr [...], wystawionego przez Ministra Finansów, a obejmującego należności obcego państwa (Niemiec). W petitum skargi strona wniosła także o wstrzymanie wykonania zaskarżonego postanowienia. Argumentując zgłoszone żądanie skarżąca podniosła, że wykonanie spornego aktu wywoła dla niej i jej rodziny niewspółmiernie ciężkie skutki, w szczególności pozbawi ją i jej syna niezbędnych środków do życia oraz na leczenie dziecka. Ponadto skarżąca wyraziła przekonanie, że prawdopodobieństwo rozłożenia opłat na raty jest wysokie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu zważył, co następuje: Stosownie do art. 61 § 1 i § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm. - dalej w skrócie: "P.p.s.a."), wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności, jednakże po przekazaniu sądowi skargi sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, o których mowa w § 1, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Podkreślenia wymaga, że z treści art. 61 § 3 P.p.s.a. wynika, iż akt, którego dotyczy wniosek o wstrzymanie wykonania, powinien kwalifikować się do wykonania. Wykonanie aktu administracyjnego oznacza zaś "(...) spowodowanie, sprowadzenie, w sposób dobrowolny lub w trybie przymusowym, takiego stanu w rzeczywistości społecznej, który jest zgodny z treścią aktu. Ten stan w rzeczywistości społecznej, którego spowodowanie nakazuje akt administracyjny, stanowi przedmiot jego wykonania. Przedmiotem wykonania aktu administracyjnego jest więc każde zachowanie się podmiotu zobowiązanego do jego wykonania (adresata aktu), polegające na działaniu, zaniechaniu określonego działania, znoszeniu zachowań innych podmiotów, a nawet świadczenie w rozumieniu prawa cywilnego (np. sumy pieniężnej odszkodowania za wywłaszczoną nieruchomość). Akt administracyjny zostaje wykonany, gdy rzeczywisty stan stosunków społecznych odpowiadać będzie stanowisku określonemu w nim jako odpowiedni." (zob. T. Woś, H. Knysiak-Molczyk, M. Romańska, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, Warszawa 2005, s. 295). Zaakcentować jednocześnie należy, że cechy wykonalności nie mają akty odmowne, jak również te z konstytutywnych aktów uprawniających, które nie wymagają żadnych działań ze strony uprawnionych podmiotów dla spowodowania określonego w nim stanu faktycznego lub prawnego (J. P. Tarno, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Komentarz, Warszawa 2006, s. 186 i n.). Przenosząc poczynione wyżej uwagi na grunt badanej sprawy wskazać należy, że przedmiotem skargi jest postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej w P. utrzymujące w mocy postanowienie Naczelnika Urzędu Skarbowego w S. odmawiające zawieszenia postępowania egzekucyjnego. W ocenie Sądu, powyższe postanowienie nie nadaje się do wykonania, ani nie wymaga takiego wykonania. Wskazać bowiem należy, że postanowienie w przedmiocie odmowy zawieszenia postępowania nie przyznaje stronie żadnych uprawnień, ani nie nakłada na nią żadnych obowiązków podlegających wykonaniu. Postanowienie to wywołuje jedynie skutki procesowe – stwierdza bowiem brak przejściowej przeszkody uniemożliwiajacej prowadzenie postępowania. Nie można go zatem zaliczyć do kategorii aktów administracyjnych objętych zakresem postępowania w przedmiocie wstrzymania wykonania zaskarżonego aktu. Instytucja wstrzymania wykonania aktu lub czynności administracyjnej, przewidziana w art. 61 § 3 P.p.s.a., dotyczy bowiem takich aktów administracyjnych i czynności, których wykonanie może spowodować szkodę lub trudne do odwrócenia skutki. (por. postanowienie NSA z dnia 23 października 2012 r., sygn. akt II OZ 926/12, publ. www.orzeczenia.nsa.gov.pl). Dodatkowo należy podnieść, że potencjalna wadliwość zaskarżonego aktu, czy akcentowana przez skarżącą okoliczność "wysokiego prawdopodobieństwa rozłożenia opłat na raty" nie ma wpływu na ocenę zasadności wniosku w przedmiocie wstrzymania, ponieważ dokonywanie przez Sąd oceny legalności postanowienia na tym etapie postępowania jest przedwczesne i niedopuszczalne. W tym stanie rzeczy, Sąd, na podstawie art. 61 § 3 i § 5 w zw. z art. 16 § 2 P.p.s.a., postanowił jak w sentencji. |
||||