Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie: Przewodniczący Asesor WSA Barbara Brandys - Kmiecik po rozpoznaniu w dniu 14 marca 2008 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku W.Ł. o sprostowanie wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach z dnia 17 grudnia 2007r. o sygn. akt III SA/Gl 1180/07 w sprawie ze skargi W. Ł. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej z dnia [...] o nr [...] w przedmiocie podatku od towarów i usług postanawia: sprostować wyrok w ten sposób, że w punkcie 2 sentencji wyraz "od" zastąpić słowem "do".

Wyrokiem z dnia 17 grudnia 2007r. o sygn. akt III S.A./Gl 1180/07 po rozpoznaniu sprawy ze skargi W. Ł. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w [...] z dnia [...] o nr [...] w przedmiocie podatku od towarów i usług Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach – w pkt 1 uchylił zaskarżoną decyzję; w pkt. 2 stwierdził, że zaskarżona decyzja nie podlega wykonaniu od czasu uprawomocnienia się wyroku; w pkt 3 zasądził koszty na rzecz strony skarżącej.

Wyrok ten wraz z uzasadnieniem został stronie doręczony w dniu [...].

Natomiast w dniu [...] wpłynął do Sądu wniosek W. Ł. o sprostowanie w/w wyroku w zakresie pkt 2 i mylnego zapisu "od" zamiast "do".

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Zgodnie z art. 156 § 1 i 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153 poz. 1270 ze zm.) sąd administracyjny może z urzędu sprostować w wyroku niedokładności, błędy pisarskie albo rachunkowe lub inne oczywiste omyłki. O możliwości złożenia wniosku w tym zakresie stanowi art. 159 tej ustawy wskazując wprost, że "wniosek o sprostowanie, uzupełnienie lub wykładnię wyroku nie ma wpływu na bieg terminu do wniesienia środka zaskarżenia".

Natomiast odnosząc się do rozpatrywanego wniosku należy stwierdzić, że błąd pisarski może polegać np. na przekręceniu jakiejś nazwy lub wyrazu, mylnej jego pisowni, opuszczeniu, niewłaściwym użyciu, czy wreszcie błędzie gramatycznym.

We wspomnianym wyroku nastąpił tzw. "czeski błąd" – niewłaściwa kolejność liter, która doprowadziła w konsekwencji do przekręcenia wyrazu użytego w pkt 2 sentencji. Wobec powyższego Sąd uznał wniosek strony za zasadny, bez wątpienia znajdujący potwierdzenie w art. 152 in fine w/w ustawy tj., że rozstrzygnięcie w kwestii wstrzymania wykonania wyroku I instancji traci moc z chwilą uprawomocnienia się tego wyroku. Zatem wpisanie, że wydany wyrok nie podlega wykonaniu "od" czasu uprawomocnienia się wyroku jest oczywistym błędem pisarskim.

Wobec powyższego orzeczono jak w sentencji na zasadzie art. 156 § 1 i 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.