Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Robert Talaga po rozpoznaniu w dniu 23 stycznia 2026 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi Ł. D. na decyzję Rektora Uniwersytetu z dnia 5 sierpnia 2025 r. nr [...] w przedmiocie przyjęcia do szkoły doktorskiej postanawia odrzucić skargę

Pismem z dnia 23 września 2025 r. Ł. D. (dalej jako: "skarżący") wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu skargę na decyzję działającego z upoważnienia Rektora Uniwersytetu (dalej jako: "Rektor U. " lub "organ") Dyrektora Szkoły Doktorskiej, opisaną w rubrum niniejszego postanowienia, odmawiającą przyjęcia go do szkoły doktorskiej. Treść decyzji zawierała pouczenie o możliwości zwrócenia się do organu z wnioskiem o ponowne rozpatrzenie sprawy w ciągu 14 dni od dnia jej doręczenia, a także o możliwości wniesienia skargi do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu w terminie 30 dni od daty jej doręczenia.

Korespondencja zawierająca ww. decyzję doręczona została skarżącemu w dniu 26 sierpnia 2025 r.

Pismem z dnia 3 września 2025 r. (wniesionym tego samego dnia na adres do e-doręczeń organu) skarżący złożył wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy.

W odpowiedzi na skargę Rektor Uniwersytetu wniósł o jej odrzucenie jako przedwczesnej wskazując, że skarżący nie oznaczył dokładnie decyzji będącej przedmiotem zaskarżenia, a w dacie wniesienia skargi, nie istniała jeszcze decyzja wydana w wyniku rozpoznania wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu zważył, co następuje.

Zgodnie z art. 52 § 1-3 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2024 r., poz. 935 ze zm., dalej jako: "P.p.s.a."), skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie, chyba że skargę wnosi prokurator, Rzecznik Praw Obywatelskich lub Rzecznik Praw Dziecka (§ 1). Przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub ponaglenie, przewidziany w ustawie (§ 2). Jeżeli stronie przysługuje prawo do zwrócenia się do organu, który wydał decyzję lub postanowienie, z wnioskiem o ponowne rozpatrzenie sprawy, strona może wnieść skargę na tę decyzję lub to postanowienie bez skorzystania z tego prawa. Prawo do wniesienia skargi bez zwrócenia się do organu, który wydał decyzję lub postanowienie, z wnioskiem o ponowne rozpatrzenie sprawy nie przysługuje stronie, gdy organem, który wydał decyzję lub postanowienie, jest minister właściwy do spraw zagranicznych w zakresie spraw uregulowanych w ustawie z dnia 12 grudnia 2013 r. o cudzoziemcach (Dz. U. z 2024 r. poz. 769, 1222 i 1688 oraz z 2025 r. poz. 619, 621 i 622) albo konsul (§ 3). Przywołany art. 52 § 3 P.p.s.a., dopuszcza możliwość zaskarżenia do sądu administracyjnego decyzji nieostatecznej w administracyjnym toku instancji, od której stronie przysługuje zwyczajny środek prawny, jakim jest wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy. Ustawodawca pozostawił w tym przypadku stronie wybór środka ochrony prawnej, co nie oznacza jednak, że strona może wnieść zarówno wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy, jak i skargę do sądu administracyjnego. Skargę do sądu można bowiem wnieść tylko wtedy, gdy strona nie korzysta ze złożenia wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy. Wprowadzając omawiany przepis, ustawodawcy chodziło wyłącznie o przyznanie stronie uprawnienia do dokonania wyboru, czy chce wyczerpać drogę administracyjną (przez złożenie wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy), czy też chce z niej zrezygnować i z pominięciem wniosku od razu wnieść skargę do sądu administracyjnego. Wykluczone jest, aby ta strona korzystała z prawa do zaskarżenia danego aktu niejako "dwutorowo", tj. składając wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy oraz równolegle skargę do sądu administracyjnego na decyzję nieostateczną (por. postanowienie NSA z 29 listopada 2019 r., sygn. akt I OZ 1169/19, publ. CBOSA).

Z akt rozpoznawanej sprawy wynika, że skarżący w dniu 3 września 2025 r. złożył wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy zakończonej decyzją działającego z upoważnienia Rektora Uniwersytetu, Dyrektora Szkoły Doktorskiej w sprawie odmowy przyjęcia do tej szkoły doktorskiej w ramach dyscypliny nauki biologiczne w roku akademickim [...]. Postępowanie zainicjowane wnioskiem strony zakończyło się wydaniem decyzji Rektora Uniwersytetu z dnia 29 września 2025 r., nr [...] Skoro skarżący złożył w toku postępowania administracyjnego wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy, to dokonał w ten sposób wyboru trybu zaskarżenia decyzji wydanej w pierwszej instancji. Tym samym wolą skarżącego było wyczerpanie drogi administracyjnej. Dopiero więc prawidłowo doręczona decyzja Rektora Uniwersytetu wydana w wyniku rozpoznania wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy może zostać skutecznie zaskarżona do sądu administracyjnego.

Mając na uwadze powyższe, skargę wniesioną w dniu 23 września 2025 r., jako wniesioną na decyzję nieostateczną, na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 P.p.s.a. należało odrzucić jako niedopuszczalną.