II SA/Gl 1336/12 - Wyrok

Data orzeczenia	2013-01-04	
Data wpływu	2012-11-05	
Sąd	Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach	
Sędziowie	Ewa Krawczyk /przewodniczący sprawozdawca/	
Symbol z opisem	6019 Inne, o symbolu podstawowym 601	
Hasła tematyczne	Drogi publiczne	
Sygn. powiązane	II OSK 1536/13	
Skarżony organ	Wojewoda	
Treść wyniku	Oddalono skargę	
Powołane przepisy	Dz.U. 2008 nr 193 poz 1194;  art. 11a ust. 1, art. 11f ust. 1, art. 11d ust. 5 i 6,  art. 12 ust. 1 i 2; Ustawa z dnia 10 kwietnia 2003 r. o szczególnych zasadach przygotowania i realizacji inwestycji w zakresie dróg publicznych - tekst jednolity.	
Sentencja
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Maria Taniewska-Banacka, Sędziowie Sędzia WSA Iwona Bogucka, Sędzia NSA Ewa Krawczyk (spr.), Protokolant st. sekretarz sądowy Beata Bieroń, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 21 grudnia 2012 r. sprawy ze skargi H.G. oraz Z.L. na decyzję Wojewody [...] z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie zezwolenia na realizację inwestycji drogowej oddala skargę.	
Uzasadnienie
Starosta [...] decyzją nr [...] z dnia [...] roku zezwolił na realizację inwestycji drogowej pod nazwą "Rozbudowa drogi gminnej [...] G. na granicy w I.".

W pkt I tej decyzji określono numery działek na których inwestycja ma zostać zrealizowana, w pkt II zatwierdzono projekt budowlany dla tej inwestycji, w pkt III zatwierdzono na potrzeby przedmiotowej inwestycji podział nieruchomości a w pkt 4 – na wniosek Wójta Gminy I. – decyzji nadano rygor natychmiastowej wykonalności.

W decyzji określono także m. in. charakterystykę inwestycji, jej zakres, parametry techniczne, linie rozgraniczające teren inwestycji oraz wymagania dotyczące interesów osób trzecich.

W podstawie prawnej decyzji wskazano na art. 11a ust. 1, art. 11f ust. 1, art. 12 ust. 1 i ust. 2 ustawy z dnia 10 kwietnia 2003 roku o szczególnych zasadach przygotowania i realizacji inwestycji w zakresie dróg publicznych (Dz. U. z 2008 roku, nr 193, poz. 1194 z późn. zm.), dalej powoływana jako "specustawa".

Decyzję tą organ doręczył wnioskodawcy (art. 11f ust. 3), zawiadomił o jej wydaniu właścicieli i użytkowników wieczystych na adresy wskazane w katastrze nieruchomości (art. 11f ust. 3), a także zawiadomił pozostałe strony w drodze obwieszczeń ("Z" z [...] roku, strona internetowa oraz tablica ogłoszeń Urzędu Gminy I. w dniach od 8 lipca 2011 roku do dnia 29 lipca 2011 roku i Starostwa Powiatowego w C. w dniach od 27 czerwca 2011 roku do 12 lipca 2011 roku).

Odwołania od powyższej decyzji złożyli (odrębnie): H. G. (odwołanie z 21 lipca 2011 roku), Z. L. (odwołanie z 4 sierpnia 2011 roku) i J. L. (odwołanie z 4 sierpnia 2011 roku). Wszyscy odwołujący się zarzucili organowi I instancji "naruszenie art. 7, 10, 28 i 77 kpa w związku z art. 11d ust. 5 specustawy poprzez brak prawidłowego określenia (oznaczenia) stron niniejszego postępowania, uniemożliwienie wzięcia stronie czynnego udziału w postępowaniu, a także nie doręczenie zawiadomienia o wydanie decyzji stronie".

Odwołujący się wnosili o uchylenie zaskarżonej decyzji w całości i oddalenie wniosku Gminy I. względnie uchylenie zaskarżonej decyzji i przekazanie sprawy organowi I instancji do ponownego rozpoznania.

Zażądali także na podstawie art. 135 kpa wstrzymania natychmiastowego wykonania zaskarżonej decyzji. Nadto podniesiono, że droga faktycznie położona jest na działkach nr [...] oraz [...] na których ustanowiono służebność drogi do działki nr [...].

Zaskarżoną decyzją z dnia [...] roku Wojewoda [...] utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję oraz odmówił wstrzymania jej wykonania.

W uzasadnieniu przedstawił przebieg postępowania poprzedzającego wydanie zaskarżonej decyzji, stwierdził, iż rozbudowywany układ drogowy znajduje się w ciągu drogi gminnej, a w związku z tym organ prawidłowo zastosował przepisy specustawy.

Także poddany badaniu wniosek inwestora z dnia 22 marca 2011 roku spełnia wymagania art. 11d specustawy i zawiera wymagane prawem uzgodnienia i opinie. Zdaniem organu odwoławczego organ I instancji prawidłowo poinformował strony o wszczęciu postępowania (obwieszczenia) a do dotychczasowych właścicieli i użytkowników wieczystych nieruchomości objętych inwestycją przesłał zawiadomienia o wszczęciu postępowania.

Sama zaskarżona decyzja zawiera niezbędna elementy określone w art. 11f specustawy i wypełnia także wymagania art. 107 kpa. Decyzja ta została doręczona wnioskodawcy, pozostałe strony zostały o jej wydaniu zawiadomione obwieszczeniami, a zawiadomienie o wydaniu decyzji zostało przesłane dotychczasowym właścicielom i użytkownikom wieczystym nieruchomości objętych przedmiotową decyzją.

Nie podzielił także organ zarzutu odwołujących się, że nie zostali oni zawiadomieni o toczącym się postępowaniu. Dokonane zawiadomienia odpowiadają art. 11d ust. 5 specustawy (adres wskazany w katastrze nieruchomości), a samo doręczenie decyzji zostało dokonane zgodnie z art. 11f ust. 3 specustawy.

Organ podkreślił nadto, że działka oznaczona nr [...] w ewidencji gruntów, której zapisy są dla organu wydającego decyzję o zezwoleniu na realizację inwestycji drogowej wiążące, figuruje jako własność Gminy I.

Odnosząc się do zarzutu ustanowienia na działkach nr [...] i nr [...] służebności drogi dla działki nr [...] organ wskazał na treść art. 12 ust. 4c specustawy.

Natomiast odnośnie zarzutu związanego z ustaleniem "kręgu osób uprawnionych do odszkodowania" stwierdził, że kwestie odszkodowania nie były przedmiotem decyzji organu I instancji, ani nie stanowią przedmiotu orzekania decyzją organu II instancji. Zagadnienia związane z odszkodowaniem będą bowiem powodem odrębnego postępowania.

Uzasadniając nieuwzględnienie wniosku o wstrzymanie wykonania decyzji organu I instancji organ powołał się na zagrożenie interesu finansowego inwestora, interes publiczny rozumiany jako cel inwestycji zaspokajającej potrzeby mieszkańców oraz sam charakter specustawy.

Na decyzję ostateczną trzy odrębne skargi (odrębnie zarejestrowane) zostały złożone przez H. G., Z. L. i J. L. Sprawa ze skargi Z. L. zarządzeniem z dnia 5 stycznia 32012 roku (k. 5 akt sądowych) została połączona ze sprawą ze skargi H. G., a sprawa ze skargi J. L. także zarządzeniem z dnia 5 stycznia 2012 roku (k. 11 akt sądowych) ze sprawą ze skargi H. G.

Postanowieniem z dnia 12 marca 2012 roku Sąd odrzucił skargę J. L. (k. 81 akt sądowych). Rozpoznaniu podlegała więc skarga H. G. i Z. L., obie reprezentowane przez adwokata P. P.

Obie powyższe skargi są w istocie identyczne, a skarżące żądają uchylenia zaskarżonej decyzji ostatecznej w całości z uwagi na naruszenie art. 7, 10, 28, 77 kpa w zw. z art. 11d ust. 5 specustawy. Nadto skarżące wnoszą na podstawie art. 125 § 1 pkt 1 ppsa o zawieszenie postępowania do czasu prawomocnego zakończenia postępowania prowadzonego pod sygn. [...] przez Sąd Rejonowy w C. z powództwa H. G. przeciwko Gminie I. o uzgodnienie treści księgi wieczystej z rzeczywistym stanem prawnym (postępowanie dotyczy działki nr [...]), a także o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji.

W kolejnych pismach skarżące wnosiły jak w skardze, powtarzając twierdzenia w niej zawarte, wcześniej przedstawione w odwołaniach.

Postanowieniem z dnia 12 marca 2012 roku (k. 87 akt sądowych) odmówiono zawieszenia postępowania, a drugim postanowieniem także z 12 marca 2012 roku (k. 89 akt sądowych) odmówiono wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji.

Organ odwoławczy wniósł o oddalenie skargi.

Uczestnik postępowania Gmina I. pismem z dnia 1 marca 2012 roku (k. 78 akt sądowych) postulowała oddalenie skargi. W piśmie tym wskazano, iż zarzut niezgodności wniosku o wydanie decyzji ze stanem ujawnionym w księdze wieczystej (dotyczy działki nr [...]) jest chybiony ponieważ decyzja została wydana w oparciu o specustawę która stanowi, że nieruchomości objęte wnioskiem oznacza się zgodnie z katastrem nieruchomości – art. 11d ust. 6 pkt 1. Sprawą skarżących była więc aktualizacja zapisów w tym katastrze.

Odnosząc się do sprawy prowadzonej pod sygn. [...] podano, że postanowienie Sądu Rejonowego w C. o udzieleniu zabezpieczenia zostało na skutek zażalenia uczestnika uchylone.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach zważył, co następuje:

Przedmiotem skargi w niniejszym postępowaniu była decyzja Wojewody [...] z dnia [...] roku, którą utrzymano w mocy decyzję nr [...] Starosty [...] z dnia [...] roku o zezwoleniu na realizację inwestycji drogowej.

W ocenie organu odwoławczego decyzja o zezwoleniu na realizację inwestycji drogowej odpowiada, jak również postępowanie ją poprzedzające, wymogom specustawy, a w związku z tym zarzuty skarżących nie są zasadne.

Powyższe stanowisko organu odwoławczego skład orzekający akceptuje.

Przede wszystkim należy stwierdzić, że zaskarżona decyzja została wydana w oparciu o przepisy ustawy z dnia 10 kwietnia 2003 roku o szczególnych zasadach przygotowania i realizacji inwestycji w zakresie dróg publicznych.

Jak już wynika z jej nazwy ma ona charakter szczególny mający zapewnić sprawną realizację ważnego interesu publicznego jakim jest rozbudowa dróg publicznych. Ustawa ta ma charakter ograniczonej czasowo (art. 45 ust. 2 specustawy).

Należy także mieć na uwadze, że w przypadku inwestycji w zakresie dróg publicznych, która wiążą się z ingerencją w prawo własności nie jest możliwe (lub bardzo utrudnione) zaprojektowanie takiego przebiegu drogi, który byłby akceptowany przez właścicieli (użytkowników wieczystych) wszystkich nieruchomości objętych inwestycją.

Decyzja organu I instancji utrzymana w mocy zaskarżoną decyzją zawiera wszystkie niezbędne elementy określone w art. 11f specustawy: zakres inwestycji wyznaczony liniami rozgraniczającymi pas drogowy, zatwierdza na potrzeby przedmiotowej inwestycji podział nieruchomości, wskazuje nieruchomości lub ich części, które znajdują się w liniach rozgraniczających pas drogowy i w związku z tym stały się własnością Gminy I., zatwierdza projekt budowlany przedmiotowej inwestycji.

Także postępowanie poprzedzające jej wydanie spełnia warunki specustawy. W tym miejscu należy podkreślić, że ta ostatnia ustawa jest regulacją szczególną w stosunku do kodeksu postępowania administracyjnego, a przepisy tego kodeksu w postępowaniach opartych na specustawie stosuje się odpowiednio.

Postępowanie w sprawie rozpoczęło się wnioskiem Wójta Gminy I., a wniosek ten spełnia wymogi art. 11d specustawy oraz zawiera wymagane prawem uzgodnienia i opinie.

Sposób zawiadomienia stron o wszczęciu postępowania w sprawie zezwolenia na realizację inwestycji drogowej reguluje art. 11d ust. 5 specustawy przy czym zawiadomienie następuje na adres wskazany w katastrze nieruchomości, a zawiadomienie skierowane na ten adres jest skuteczne.

Powyższy przepis oznacza, że organ prowadzący postępowanie jest zobowiązany dokonać zawiadomień i doręczeń w sposób wskazany w art. 11d ust. 5, to jest na adres wskazany w katastrze nieruchomości, którego funkcję pełni ewidencja gruntów i budynków (art. 53 ustawy z 17 maja 1989 roku Prawo geodezyjne i kartograficzne) i to nawet w sytuacji gdy znane mu są inne adresy stron.

W sprawie zawiadomienia zostały doręczone zgodnie z art. 11d ust. 5 specustawy. O tym, że skarżące zostały zawiadomione w prowadzonym postępowaniu świadczy także ich pismo oraz J. L. zawierające zastrzeżenia co do prowadzonego postępowania skierowane do Starosty [...], które ten przekazał inwestorowi pismem z dnia 10 czerwca 2011 roku.

Także oznaczenie nieruchomości objętej decyzją o zezwoleniu na realizację inwestycji drogowej następuje według katastru nieruchomości (art. 11d ust. 6 pkt 1 specustawy), a nie według księgi wieczystej.

W sprawie wypis z katastru (ewidencji gruntów) aktualny na dzień złożenia wniosku o wydanie decyzji o zezwoleniu na realizację inwestycji drogowej wykazuje, że właścicielem działki nr [...] była Gmina I.

Z kolei postanowienie wydane w sprawie [...] Sądu Rejonowego w C. o udzieleniu zabezpieczenia poprzez nakazanie pozwanej Gminie I. zaniechania czynności faktycznych na działce nr [...] zostało uchylone.

Odnosząc się natomiast do twierdzeń skarżących dotyczących ustalenia służebności drogi na działkach, których część ma być przeznaczona pod drogę należy wskazać na art. 12 ust. 4c specustawy z którego wynika, że prawo służebności drogowej wygasa z dniem, w którym decyzja o zezwoleniu na realizację inwestycji drogowej stała się ostateczna.

Także zarzut dotyczący ustalenia "kręgu osób uprawnionych do odszkodowania" jest w niniejszej sprawie, jako nie dotyczącej odszkodowania nieuzasadniony. Kwestia odszkodowania za nieruchomości przejęte z mocy prawa przez Gminę I. na podstawie ostatecznej decyzji, będzie przedmiotem odrębnego postępowania odszkodowawczego.

Skoro zatem zaskarżona decyzja i poprzedzające ją postępowanie są zgodne z przepisami specustawy, a zarzuty skarg nieuzasadnione, to podlegały one oddaleniu na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2012 roku, poz. 270).