Wyrokiem z dnia 3 lutego 2011 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu oddalił skargę Z. D. na oznaczoną wyżej decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. w przedmiocie odmowy przyznania pomocy zasiłku stałego, zasiłku okresowego, zasiłku celowego, celowego specjalnego w lutym 2010 r.
W dniu 4 marca 2011 r. A. D. wniósł skargę o stwierdzenie niezgodności z prawem wyroku z dnia 3 lutego 2011 r.
Pismem z dnia 11 marca 2011 r. – w wykonaniu zarządzenia Przewodniczącego Wydziału IV z dnia 8 marca 2011 r. – wezwano A. D. do usunięcia braków formalnych skargi o stwierdzenie niezgodności z prawem orzeczenia, przez złożenie pełnomocnictwa procesowego do działania w imieniu skarżącej przed sądami administracyjnymi lub do sporządzenia skargi, pod rygorem odrzucenia skargi.
Pismem z dnia 21 marca 2011 r. A. D. wniósł zażalenie na zarządzenie Przewodniczącego Wydziału IV z dnia 8 marca 2011 r., zarzucając rażące naruszenie prawa przez sąd, a to przepisów art. 25, 26, 32, 33 Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.)(dalej zwanej p.p.s.a.).
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:
Stosownie do treści art. 194 § 1 p.p.s.a. zażalenie do Naczelnego Sądu Administracyjnego przysługuje na postanowienia wojewódzkiego sądu administracyjnego w wypadkach przewidzianych w ustawie, a ponadto na postanowienia wymienione w katalogu zawartym w tym przepisie. Natomiast zgodnie z przepisem art. 198 p.p.s.a. przepisy działu IV zatytułowanego środki odwoławcze (art. 173-197 p.p.s.a.) stosuje się odpowiednio do zażaleń na zarządzenia przewodniczącego, jeżeli ustawa przewiduje wniesienie zażalenia.
Zaskarżone zażaleniem skarżącego zarządzenie Przewodniczącego Wydziału stanowi w istocie zarządzenie pozwalające nadać prawidłowy bieg wniesionej skardze o stwierdzenie niegodności z prawem orzeczenia i nie zostało wymienione w powyższych przepisach jako podlegające zaskarżeniu. Tego rodzaju zarządzenie nie mieści się również w kategorii zarządzeń, o których mowa w art. 220 § 1 powołanej ustawy, nie jest więc zaskarżalne na podstawie art. 227 ustawy. Żaden z przepisów ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi nie przewiduje możliwości zaskarżenia tego rodzaju zarządzenia. W konsekwencji zażalenie jako niedopuszczalne podlegało odrzuceniu na podstawie art. 178 w związku z art. 197 § 2 i art. 198 Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, co orzeczono jak w sentencji postanowienia.
