drukuj    zapisz    Powrót do listy

6118 Egzekucja świadczeń pieniężnych, zabezpieczenie zobowiązań podatkowych, Odrzucenie zażalenia, Dyrektor Izby Administracji Skarbowej, Oddalono zażalenie, III FZ 712/22 - Postanowienie NSA z 2023-02-06, Centralna Baza Orzeczeń Naczelnego (NSA) i Wojewódzkich (WSA) Sądów Administracyjnych, Orzecznictwo NSA i WSA

III FZ 712/22 - Postanowienie NSA

Data orzeczenia
2023-02-06 orzeczenie prawomocne
Data wpływu
2022-12-28
Sąd
Naczelny Sąd Administracyjny
Sędziowie
Bogusław Dauter /przewodniczący sprawozdawca/
Symbol z opisem
6118 Egzekucja świadczeń pieniężnych, zabezpieczenie zobowiązań podatkowych
Hasła tematyczne
Odrzucenie zażalenia
Sygn. powiązane
III FZ 713/22 - Postanowienie NSA z 2023-02-06
III SA/Wr 257/19 - Wyrok WSA we Wrocławiu z 2021-05-26
Skarżony organ
Dyrektor Izby Administracji Skarbowej
Treść wyniku
Oddalono zażalenie
Powołane przepisy
Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270 art. 178 w zw. z art. 197 § 2
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.
Sentencja

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Bogusław Dauter po rozpoznaniu w dniu 6 lutego 2023 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Finansowej zażalenia M.S. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu z dnia 19 lipca 2022 r., sygn. akt III SA/Wr 257/19 w przedmiocie odrzucenia zażalenia w sprawie ze skargi M.S. na postanowienie Dyrektora Izby Administracji Skarbowej we Wrocławiu z dnia 9 kwietnia 2019 r. nr [...] w przedmiocie egzekucji świadczeń pieniężnych postanawia oddalić zażalenie.

Uzasadnienie

Postanowieniem z 19 lipca 2022 r., III SA/Wr 257/19, Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu odrzucił zażalenie M.S. na zarządzenie WSA we Wrocławiu z 25 maja 2022 r. o ściągnięciu przymusowo od skarżącego kwotę 100 zł, w sprawie ze skargi M.S. na postanowienie Dyrektora Izby Administracji Skarbowej we Wrocławiu z 9 kwietnia 2019 r. w przedmiocie egzekucji świadczeń pieniężnych.

W uzasadnieniu zaskarżonego postanowienia wojewódzki sąd administracyjny wskazał, że zarządzenie o przymusowym ściągnięciu opłaty kancelaryjnej zostało doręczone skarżącemu 4 czerwca 2022 r. Na powyższe zarządzenie strona wniosła zażalenie, które zostało złożone bezpośrednio do Naczelnego Sądu Administracyjnego - 10 czerwca 2022 r. (data nadania w placówce pocztowej). Zażalenie zostało przekazane przez NSA zgodnie z właściwością do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego - 21 czerwca 2022 r. (data nadania w placówce pocztowej).

W zażaleniu na powyższe postanowienie, skarżący wniósł o jego uchylenie, a także o zwolnienie z opłaty kancelaryjnej.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie.

Zgodnie z art. 197 § 2 p.p.s.a. do postępowania toczącego się na skutek zażalenia stosuje się odpowiednio przepisy o skardze kasacyjnej, z wyłączeniem art. 185 § 2. Natomiast stosownie do art. 178 p.p.s.a. w zw. z art. 197 § 2 p.p.s.a. Sąd odrzuca na posiedzeniu niejawnym zażalenie wniesione po upływie terminu lub z innych przyczyn niedopuszczalne, jak również zażalenie, którego braków strona nie uzupełniła w wyznaczonym terminie.

Wbrew twierdzeniom skarżącego, został on prawidłowo pouczony o sposobie i terminie wnoszenia zażalenia (k. 99). Sąd pierwszej instancji zasadnie odrzucił zażalenie, ponieważ jak prawidłowo ustalił, termin do złożenia zażalenia upływał 13 czerwca 2022 r., natomiast wpłynęło ono do właściwego sądu w dniu 21 czerwca 2022 r., zatem po upływie 7 dniowego terminu, liczonego od 4 czerwca 2022 r.

Z tych względów Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 2 orzekł jak w sentencji.



Powered by SoftProdukt