![]() |
Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych
|
| drukuj zapisz |
6118 Egzekucja świadczeń pieniężnych, zabezpieczenie zobowiązań podatkowych, Odrzucenie zażalenia, Dyrektor Izby Administracji Skarbowej, Oddalono zażalenie, III FZ 712/22 - Postanowienie NSA z 2023-02-06, Centralna Baza Orzeczeń Naczelnego (NSA) i Wojewódzkich (WSA) Sądów Administracyjnych, Orzecznictwo NSA i WSA
III FZ 712/22 - Postanowienie NSA
|
|
|||
|
2022-12-28 | |||
|
Naczelny Sąd Administracyjny | |||
|
Bogusław Dauter /przewodniczący sprawozdawca/ | |||
|
6118 Egzekucja świadczeń pieniężnych, zabezpieczenie zobowiązań podatkowych | |||
|
Odrzucenie zażalenia | |||
|
III FZ 713/22 - Postanowienie NSA z 2023-02-06 III SA/Wr 257/19 - Wyrok WSA we Wrocławiu z 2021-05-26 |
|||
|
Dyrektor Izby Administracji Skarbowej | |||
|
Oddalono zażalenie | |||
|
Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270 art. 178 w zw. z art. 197 § 2 Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. |
|||
|
Sentencja
Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Bogusław Dauter po rozpoznaniu w dniu 6 lutego 2023 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Finansowej zażalenia M.S. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu z dnia 19 lipca 2022 r., sygn. akt III SA/Wr 257/19 w przedmiocie odrzucenia zażalenia w sprawie ze skargi M.S. na postanowienie Dyrektora Izby Administracji Skarbowej we Wrocławiu z dnia 9 kwietnia 2019 r. nr [...] w przedmiocie egzekucji świadczeń pieniężnych postanawia oddalić zażalenie. |
||||
|
Uzasadnienie
Postanowieniem z 19 lipca 2022 r., III SA/Wr 257/19, Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu odrzucił zażalenie M.S. na zarządzenie WSA we Wrocławiu z 25 maja 2022 r. o ściągnięciu przymusowo od skarżącego kwotę 100 zł, w sprawie ze skargi M.S. na postanowienie Dyrektora Izby Administracji Skarbowej we Wrocławiu z 9 kwietnia 2019 r. w przedmiocie egzekucji świadczeń pieniężnych. W uzasadnieniu zaskarżonego postanowienia wojewódzki sąd administracyjny wskazał, że zarządzenie o przymusowym ściągnięciu opłaty kancelaryjnej zostało doręczone skarżącemu 4 czerwca 2022 r. Na powyższe zarządzenie strona wniosła zażalenie, które zostało złożone bezpośrednio do Naczelnego Sądu Administracyjnego - 10 czerwca 2022 r. (data nadania w placówce pocztowej). Zażalenie zostało przekazane przez NSA zgodnie z właściwością do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego - 21 czerwca 2022 r. (data nadania w placówce pocztowej). W zażaleniu na powyższe postanowienie, skarżący wniósł o jego uchylenie, a także o zwolnienie z opłaty kancelaryjnej. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie. Zgodnie z art. 197 § 2 p.p.s.a. do postępowania toczącego się na skutek zażalenia stosuje się odpowiednio przepisy o skardze kasacyjnej, z wyłączeniem art. 185 § 2. Natomiast stosownie do art. 178 p.p.s.a. w zw. z art. 197 § 2 p.p.s.a. Sąd odrzuca na posiedzeniu niejawnym zażalenie wniesione po upływie terminu lub z innych przyczyn niedopuszczalne, jak również zażalenie, którego braków strona nie uzupełniła w wyznaczonym terminie. Wbrew twierdzeniom skarżącego, został on prawidłowo pouczony o sposobie i terminie wnoszenia zażalenia (k. 99). Sąd pierwszej instancji zasadnie odrzucił zażalenie, ponieważ jak prawidłowo ustalił, termin do złożenia zażalenia upływał 13 czerwca 2022 r., natomiast wpłynęło ono do właściwego sądu w dniu 21 czerwca 2022 r., zatem po upływie 7 dniowego terminu, liczonego od 4 czerwca 2022 r. Z tych względów Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 2 orzekł jak w sentencji. |
||||