III SA/Wa 2990/13 - Wyrok

Data orzeczenia	2014-05-16	
Data wpływu	2013-12-04	
Sąd	Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie	
Sędziowie	Marta Waksmundzka-Karasińska /przewodniczący sprawozdawca/	
Symbol z opisem	6110 Podatek od towarów i usług
6560	
Hasła tematyczne	Interpretacje podatkowe
Podatek od towarów i usług	
Sygn. powiązane	I FSK 1555/14	
Skarżony organ	Minister Finansów	
Treść wyniku	Uchylono zaskarżoną interpretację	
Powołane przepisy	Dz.U.UE.L 1977 nr 145 poz 1; art. 15, art. 151 ust. 1 lit. b,;  Szósta Dyrektywa Rady z dnia 17 maja 1977 r. Nr 77/388/EWG w sprawie harmonizacji ustawodawstw Państw Członkowskich w odniesieniu do  podatków obrotowych - wspólny system podatku od wartości dodanej: ujednolicona podstawa wymiaru podatku
Dz.U. 2004 nr 97 poz 970; par. 7c,; Rozporządzenie Ministra Finansów z dnia 27 kwietnia 2004 r. w sprawie wykonania niektórych przepisów ustawy o podatku od towarów i usług	
Sentencja
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodnicząca sędzia WSA Marta Waksmundzka-Karasińska (sprawozdawca), Sędziowie sędzia WSA Małgorzata Długosz-Szyjko, sędzia WSA Jolanta Sokołowska, Protokolant starszy referent Karol Kodym, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 6 maja 2014 r. sprawy ze skargi C. Sp. z o.o. z siedzibą w W. na zmianę interpretacji indywidualnej Ministra Finansów z dnia [...] sierpnia 2013 r. nr [...] w przedmiocie podatku od towarów i usług 1) uchyla zaskarżoną zmianę interpretacji indywidualnej, 2) stwierdza, że uchylona zmiana interpretacji indywidualnej nie może być wykonana w całości, 3) zasądza od Ministra Finansów na rzecz C. Sp. z o.o. z siedzibą w W. kwotę 457 zł (słownie: czterysta pięćdziesiąt siedem złotych) tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego.	
Uzasadnienie
C. Sp. z o.o. (dalej zwana: Skarżącą lub Spółką) złożyła wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie opodatkowania transakcji zakupu i sprzedaży uzbrojenia na rzecz Ministerstwa Obrony Narodowej.

W opisanym zdarzeniu przyszłym Spółka wskazała, iż w ramach prowadzonej przez siebie działalności gospodarczej, prowadzi handel bronią i wyposażeniem, dokonując dostaw wskazanych towarów zarówno na rzecz podmiotów krajowych, wspólnotowych, jak i pozawspólnotowych. Wśród jej kontrahentów znajdują się również podmioty, działające w ramach państw członkowskich Paktu Północnoatlantyckiego (NATO). Spółka zamierza dokonać transakcji zakupu i sprzedaży uzbrojenia na rzecz Ministerstwa Obrony Narodowej, z wykorzystaniem struktur Paktu Północnoatlantyckiego, a w szczególności NAMSA (NATO Maintenance And Supply Agency) - agencji odpowiedzialnej za zaopatrzenie oraz zabezpieczenie eksploatacji uzbrojenia i sprzętu wojskowego oraz usług na potrzeby sił zbrojnych państw-członków NATO. W oparciu o § 19 ust. 1 pkt 9 Decyzji Nr 291/MON Ministra Obrony Narodowej z dnia 26 lipca 2006 r. w sprawie zasad i trybu zawierania w resorcie obrony narodowej umów, których przedmiotem jest uzbrojenie lub sprzęt wojskowy (Dz.Urz. MON Nr 14, poz. 179), postępowanie w sprawie zawierania w resorcie obrony narodowej umów, których przedmiotem jest uzbrojenie lub sprzęt wojskowy, może być prowadzone również w trybie przystąpienia do międzynarodowego programu, w szczególności NAMSO (realizowanego przez NAMSA), z pominięciem procedur przetargowych, w trybie art. 701 kc. W danej sytuacji Skarżąca dokonywałaby zakupu uzbrojenia od producenta mającego siedzibę w kraju członkowskim Unii Europejskiej. Następnie mogłaby sprzedać przedmiotową partię towaru na rzecz NAMSA. Następnie NAMSA dokonałaby sprzedaży danej partii towaru na rzecz Ministerstwa Obrony Narodowej.

Na tle przedstawionego zdarzenia przyszłego Skarżąca zadała następujące pytanie:

Czy transakcja sprzedaży na rzecz NAMSA partii towarów, a następnie ich sprzedaż na rzecz Ministerstwa Obrony Narodowej przez NAMSA, na podstawie przepisu art. 15 (10) Szóstej dyrektywy Rady z dnia 1 maja 1977 r. w sprawie harmonizacji ustawodawstw Państw Członkowskich w odniesieniu do podatków obrotowych - wspólny system podatku od wartości dodanej: ujednolicona podstawa wymiaru podatku (77/388/EWG), nie podlegałaby opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług i traktowana byłaby na równi z eksportem i byłaby opodatkowana stawką 0%, na zasadzie przepisu § 7c rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 27 kwietnia 2004 r. w sprawie wykonania niektórych przepisów ustawy o podatku od towarów i usług (Dz.U. Nr 97, poz. 970, ze zm., zwanego dalej "rozporządzeniem Ministra Finansów").

Skarżąca wyjaśniła, że NAMSA jest jedną z agencji działających w ramach Paktu Północnoatlantyckiego. Do jej zadań należy przede wszystkim zaopatrzenie oraz zabezpieczenie eksploatacji uzbrojenia i sprzętu wojskowego oraz usług na potrzeby sił zbrojnych państw-członków NATO. W oparciu o art. 151 Dyrektywy 2006/112/WE Rady z dnia 28 listopada 2006 r. w sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej (Dz.U.UE L 347 z 11.12.2006, str. 1, ze zm., zwana dalej "Dyrektywą 112"), a także biorąc pod uwagę postanowienia umowy dotyczącej statusu Organizacji Traktatu Północnoatlantyckiego, przedstawicieli narodowych i personelu międzynarodowego, sporządzonej w Ottawie dnia 20 września 1951 r. (Dz. U. z 2000 r.. Nr 64, poz. 736, ze zm.), NAMSA jest traktowana jako podmiot niebędący podatnikiem zarówno podatków bezpośrednich, jak i podatków obrotowych, w tym podatku od towarów i usług, oraz ceł. Co więcej, wszelkie transakcje dokonywane na rzecz lub przez daną agencję, są zwolnione od opodatkowania podatkiem pośrednim (w tym podatku od towarów i usług), a wszelka sprzedaż wyrobów i usług do lub przez NAMSA jest traktowana jako eksport. Ponadto mocą rozporządzenia z dnia 26 września 2005r., z dniem 20 października 2005 r. do polskiego systemu prawa podatkowego, została wprowadzona regulacja, skutkująca obniżeniem stawki podatku z tytułu dostawy towarów i świadczenia usług określonym podmiotom prawa międzynarodowego, implementująca do krajowego sytemu prawa podatkowego zwolnienie, o którym mowa w powołanym powyżej przepisie art. 151 Dyrektywy 112 (analogiczna do zwolnienia, o którym mowa w przepisie art. 15 (10) Szóstej dyrektywy Rady z dnia 17 maja 1977 r. w sprawie harmonizacji ustawodawstw Państw Członkowskich w odniesieniu do podatków obrotowych - wspólny system podatku od wartości dodanej: ujednolicona podstawa wymiaru podatku (77/388/EWG). W przepisie § 7c rozporządzenia Ministra Finansów, ustawodawca wprowadził obniżoną do wysokości 0% stawkę podatku z tytułu dostawy towarów lub świadczenia usług na rzecz organizacji międzynarodowych posiadających siedzibę lub przedstawicielstwo na terytorium innego państwa członkowskiego niż terytorium kraju, uznane za takie przez państwo siedziby, w granicach i na warunkach ustalonych przez konwencje międzynarodowe ustanawiające takie organizacje lub przez umowy dotyczące ich siedzib do celów służbowych tych organizacji.

Zgodnie z § 19 ust. 1 pkt 9 decyzji MON, postępowanie w sprawie zawierania w resorcie obrony narodowej umów, których przedmiotem jest uzbrojenie lub sprzęt wojskowy, może być prowadzone również w trybie przystąpienia do międzynarodowego programu, w szczególności NAMSO (realizowanego przez NAMSA), z pominięciem procedur przetargowych, w trybie art. 701 kc. W danym przypadku Skarżąca dokonywałaby zakupu uzbrojenia od producenta mającego siedzibę w kraju członkowskim Unii Europejskiej. Dana transakcja stanowiłaby wewnątrzwspólnotowe nabycie towarów (WNT), w rozumieniu art. 9 ustawy z dnia 11 marca 2004r. o podatku od towarów i usług (Dz.U. Nr 54 poz. 535 ze zm., dalej zwan: u.p.t.u.). Powyższa transakcja podlegałaby opodatkowaniu na zasadach ogólnych, a więc po stronie sprzedawcy towaru, dokonującego wewnątrzwspólnotowej dostawy towarów (WDT), powstałby obowiązek podatkowy w stawce podatku od wartości dodanej, obowiązującego w miejscu jego siedziby, w wysokości 0%. Natomiast Skarżąca zobowiązana byłaby przepisami ustawy o podatku od towarów i usług do odprowadzenia podatku od towarów i usług od danej transakcji, w wysokości 22%. Następnie Skarżąca mogłaby sprzedać przedmiotową partię towaru na rzecz NAMSA. Powyższa transakcja nie podlegałaby opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług i traktowana byłaby na równi z eksportem i byłaby opodatkowana stawką 0%, na zasadzie przepisu § 7c rozporządzenia. Następnie NAMSA dokonałaby sprzedaży danej partii towaru na rzecz Ministerstwa Obrony Narodowej, a dana transakcja, analogicznie, również byłaby nieopodatkowana podatkiem od towarów i usług.

Minister Finansów w interpretacji indywidualnej z 16 stycznia 2008 r. uznał, iż w świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Skarżącej w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego jest prawidłowe w zakresie, czy transakcja sprzedaży na rzecz NAMSA partii towarów traktowana byłaby na równi z eksportem i byłaby opodatkowana stawką 0%.

W uzasadnieniu wskazał, iż przedmiotowa transakcja ( będąca przedmiotem interpretacji) sprzedaży przez Skarżącą na rzecz NAMSA partii towarów stanowi eksport i podlega opodatkowaniu stawką 0% zgodnie z § 7c rozporządzenia Ministra Finansów.

Natomiast wniosek w części odnoszącej się do opodatkowania transakcji sprzedaży przez NAMSA partii towarów na rzecz MON dotyczy transakcji między tymi podmiotami i w tej części nie stanowi sprawy indywidualnej Wnioskodawcy, a zatem nie może być przedmiotem niniejszej interpretacji.

Minister Finansów w dniu 12 sierpnia 2013 r. uznał, iż interpretacja powyższa jest nieprawidłowa i wydał interpretację zmieniającą ww. interpretację, w której stwierdził, iż stanowisko Skarżącej jest nieprawidłowe.

Minister Finansów wyjaśnił, iż zgodnie z § 7c ust. 1 pkt 2 rozporządzenia stawka podatku od towarów i usług - 0% przysługuje wyłącznie w sytuacji gdy: dostawa towarów i świadczenie usług odbywa się na rzecz podmiotów, które posiadają status organizacji międzynarodowej w granicach i na warunkach ustalonych przez konwencje międzynarodowe ustanawiające takie organizacje lub w porozumieniach dotyczących ich siedzib; nabywane towary i usługi będą wykorzystywane do własnych celów organizacji międzynarodowej, służących wypełnianiu jej oficjalnych działań.

Tymczasem z treści zdarzenia przyszłego wynika, iż dostawa towarów dokonana przez Skarżącą dla agencji NATO tj. NAMSA ma na celu dokonanie następnie dostawy tych samych towarów przez NAMSA na rzecz Ministerstwa Obrony Narodowej. Zatem w przypadku przedstawionym przez Skarżącą dostawa towarów dokonywana jest na rzecz jednej z agencji powołanych przez NATO. Uznanie NATO za organizację międzynarodową nie powoduje jednak, iż NAMSA uzyskuje status organizacji międzynarodowej.

Ponadto Minister Finansów zakwestionował, iż z umowy dotyczącej statusu Organizacji Traktatu Północnoatlantyckiego, przedstawicieli narodowych i personelu międzynarodowego, sporządzonej w Ottawie dnia 20 września 1951 r. (Dz. U. z 2000 r. Nr 64, poz. 736) wynika - jak twierdzi Skarżąca - zwolnienie od podatku VAT transakcji dokonywanych na rzecz lub przez organizację czy też agencje powołane przez nią.

Zdaniem Ministra Finansów nie została spełniona także przesłanka wykorzystywania nabytych przez NAMSA towarów do jej celów służbowych. Za cel służbowy nie można bowiem uznać przeznaczenia nabytych towarów do dalszej odsprzedaży.

Organ stwierdził także, że dokonywana dostawa nie może być uznana za eksport towarów.

Reasumując zdaniem Ministra Finansów dostawa towarów dokonana przez Skarżącą będzie podlegała opodatkowaniu podstawową stawką podatku, tj. 22%., a tym samym stanowisko Skarżącej w zakresie możliwości zastosowania do transakcji sprzedaży partii towarów przez Skarżącą na rzecz NAMSA stawki podatku od towarów i usług w wysokości 0% należy uznać za nieprawidłowe.

W odpowiedzi na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa Minister Finansów z dnia 27 września 2013 r. podtrzymał swoje stanowisko w sprawie wyrażone w zmianie interpretacji indywidualnej z dnia 12 sierpnia 2013 r.

Skarżąca złożyła na zmianę interpretacji indywidualnej Ministra Finansów skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie.

Skarżąca zarzuciła zmianie interpretacji naruszenie prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy, tj.: art. 151 ust. 1 lit. b Dyrektywy 112 oraz § 7c ust. 1 rozporządzenia Ministra Finansów, poprzez przyjęcie, iż: dostawa towaru dokonana przez Skarżącą na rzecz NAMSA (agencji NATO) nie jest dostawą na rzecz organizacji międzynarodowej, w stosunku do której stosuje się obniżoną stawkę podatku VAT w wysokości 0% oraz musi spełniać warunki określone w art. 2 pkt 8 ustawy o podatku od towarów i usług; art. 41 ust. 16 u.p.t.u. w zw. z § 7c ust. 1 pkt rozporządzenia Ministra Finansów poprzez przyjęcie, iż w stanie faktycznym przedstawionym przez Skarżącą nie będzie miała zastosowania obniżona stawka podatku w wysokości 0%; art. 2 pkt 8 u.p.t.u. poprzez jego zastosowanie i przyjęcie, iż dostawa towarów, o której mowa w art. 151 ust. 1 lit. b Dyrektywy 112 musi spełniać warunki określone w art. art. 2 pkt 8 u.p.t.u.; naruszenie przepisów postępowania, które miało istotny wpływ na wynik sprawy, tj. art. 14e ust. 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2012 r. poz. 749, ze zm., zwanej dalej "O.p.", poprzez wydanie interpretacji zmieniającej interpretację indywidualną z dnia 16 stycznia 2008r. dotyczącej opodatkowania transakcji zakupu i sprzedaży uzbrojenia na rzecz Ministerstwa Obrony Narodowej w sytuacji gdy nie zaistniały przesłanki do dokonania takiej zmiany, tj. ww. interpretacja indywidualna była zgodna z prawem.

Skarżąca wniosła o uchylenie zaskarżonej zmiany interpretacji z dnia 12 sierpnia 2013 r. w całości i uznanie za prawidłową interpretacji indywidualnej z dnia 16 stycznia 2008 r. oraz zasądzenie od organu na rzecz Skarżącej kosztów postępowania, w tym kosztów zastępstwa procesowego według norm przepisanych.

W odpowiedzi na skargę Minister Finansów wniósł o jej oddalenie i podtrzymał stanowisko w sprawie.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:

Skarga zasługiwała na uwzględnienie.

Skarżąca we wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej wskazała, że planuje dokonywanie zakupów uzbrojenia od producenta mającego siedzibę w kraju członkowskim Unii Europejskiej. Następnie sprzedawałaby to uzbrojenie na rzecz NAMSA – agencji NATO odpowiedzialnej za zaopatrzenie eksploatacji uzbrojenia i sprzętu wojskowego oraz usług na potrzeby sił zbrojnych państw-członków NATO. Następnie NAMSA dokonałaby sprzedaży danej partii towaru na rzecz Ministerstwa Obrony Narodowej.

Wątpliwość Skarżącej budzi czy transakcja sprzedaży na rzecz NAMSA partii towarów, na podstawie przepisu art. 15 (10) Szóstej dyrektywy Rady z dnia 1 maja 1977 r. w sprawie harmonizacji ustawodawstw Państw Członkowskich w odniesieniu do podatków obrotowych - wspólny system podatku od wartości dodanej: ujednolicona podstawa wymiaru podatku (77/388/EWG), nie podlegałaby opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług i traktowana byłaby na równi z eksportem i byłaby opodatkowana stawką 0%, na zasadzie przepisu § 7c rozporządzenia Ministra Finansów

Aby odpowiedzieć na pytanie Skarżącej w przedstawionym stanie faktycznym należało rozstrzygnąć kilka kwestii. Po pierwsze, czy NAMSA jest podmiotem, o którym mowa w § 7c rozporządzenia Ministra Finansów czyli czy można ją uznać za podmiot będący organizacją międzynarodową.

Otóż z informacji przedstawionych na stronie internetowej Ministerstwa Gospodarki, na które powołała się również w swojej skardze Skarżąca wynika, iż w celu zmaksymalizowania efektywności wsparcia logistycznego zapewnianego przez Siły Sojusznicze oraz zminimalizowania kosztów ponoszonych indywidulanie i wspólnie przez państwa NATO w 1958r. została utworzona Organizacja Remontów i Zaopatrywania NATO (NAMSO). Organem wykonawczym tej organizacji jest Agencja Remontów i Zaopatrywania NATO (NAMSA). Głównym zadaniem tej Agencji jest zarządzanie wsparciem logistycznym w NATO. Agencja ta udziela pomocy państwom sojuszniczym w organizowaniu wspólnych zamówień i zaopatrywania w części zapasowe oraz w prowadzeniu usług remontowych i napraw różnych systemów uzbrojenia (http://www.mg.gov.pl/print/14072).

W kwestii ustalenia czy NAMSA jest organizacją międzynarodową wskazać też należy na treść art. 1 umowy dotyczącej statutu Organizacji Traktatu Północnoatlantyckiego, przedstawicieli narodowych I personelu miedzynarodowego z 20 września 1951r. Z zawartego w tym artykule słowniczka wynika, że “Organizacja" oznacza Organizację Traktatu Północnoatlantyckiego, skladającą się z Rady i jej organów pomocniczych, zaś “organy pomocnicze" oznaczają każdy, organ, komitet albo służbę ustanowione przez Radę.

Zatem skoro NAMSA działa w strukturach NATO jako agencja NATO, działa tym samym na rzecz i w imieniu NATO, wobec czego przedmiotowa dostawa towaru będzie realizowana w zakresie zadań I funkcji jakie NAMSA spenia w strukturze organizacji NATO.

Kolejną kwestią, która wymagała odpowiedzi jest to, czy w przedstawionym stanie faktycznym sprawy spełniony jest warunek zawarty w § 7c rozporządzenia Ministra Finansów tj. dostawa towarów – w niniejszej sprawie zakup sprzętu wojskowego nastąpi do celów służbowych NAMSA.

Ponadto w ramach spełnienia bądź nie przez NAMSA tego warunku wyjaśnić należało czy polski ustawodawca implementując art. 151 ust. 1 lit. b Dyrektywy 112 (poprzednio art. 15(10) Szóstej Dyrektywy Rady) nie przekroczył wytycznych tam zawartych, bowiem w § 7c rozporządzenia wprowadzono dodatkowy warunek, nie wynikający literalnie z Dyrektywy.

Z art. 151 ust. 1 pkt b Dyrektywy 112 wynika, że państwa członkowskie zwalniają dostawy towarów i świadczenie usług na rzecz organizacji międzynarodowych uznanych za takie przez organy władzy publicznej przyjmującego państwa członkowskiego oraz na rzecz członków takich organizacji, w granicach i na warunkach ustalonych w konwencjach międzynarodowych ustanawiających takie organizacje lub w porozumieniach dotyczących ich siedzib.

Zgodnie zaś z § 7c rozporządzenia Ministra Finansów obniżoną do wysokości 0% stawkę podatku stosuje się również do dostawy towarów lub świadczenia usług na rzecz organizacji miedzynarodowych posiadających siedzibę lub przedstawicielstwo na terytorium innego państwa członkowskiego niż terytoriu kraju, uznane za takie przez państwo siedziby, w granicach i na warunkach ustalonych przez konwencje miedzynarodowe ustanawiające takie organizacje lub przez umowy dotyczące ich siedzib – do celów służbowych tych organizacji.

Zatem rozporządzenie Ministra Finansów wprowadziło warunek dostawy towarów na cele służbowe. W ocenie Sądu wbrew stanowisku Skarżącej ten dodatkowy warunek mógł być wprowadzony do polskiego rozporządzenia, bowiem z końcowego fragnmentu art. 151 ust. 1 Dyrektywy 112 wynika, że do czasu przyjęcia jednolitych przepisów podatkowych zwolnienia powyższe mają zastosowanie w granicach ustalonych przez przyjmujące państwo członkowskie. Z komentarza do Dyrektywy VAT 2006/112/WE pod redakcją Jerzego Martiniego wynika, że wyjątkowo przepis ten dał dużą swobodę państwom członkowskim w kształtowaniu zakresu zwolnień, o których mowa w tym przepisie. Zatem powyższe oznacza, że skoro nie przyjęto jednolitych przepisów podatkowych to rozporządzenie Ministra Finansów mogło zawierać dodatkowy warunek.

Wbrew jednak stanowisku Ministra Finansów, w ocenie Sądu dostawa towaru, o której mowa we wniosku o interpretację będzie dostawą dla celów służbowych NAMSA. Jak wskazano wyżej NAMSA jest organem wykonawczym Organizacji Remontów i Zaopatrzenia NATO (NAMSO) utworzonej w 1958r w ramach struktur NATO. Organizacja ta została utworzona w celu zmaksymalizowania efektywności wsparcia logistycznego zapewnianego przez siły sojusznicze oraz zminimalizowania kosztów ponoszonych indywidulanie i wspólnie przez państwa NATO. Z kolei głównym zadaniem NAMSA, organu wykonawczego NAMSO jest zarzadzanie wsparciem logistycznym w NATO, co wynika z informacji zawartych na stronie Ministerstwa Gospodarki. Agencja ta udziela pomocy państwom sojuszniczym w organizowaniu wspólnych zamówień i zaopatrywania w części zapasowe oraz w prowadzeniu usług remontowych i napraw różnych systemów uzbrojenia. Wobec powyższego, jak trafnie podnosi Skarżąca nie można zgodzić się ze stanowiskiem organu, że nie będzie ona dokonywała dostawy na rzecz organizacji międzynarodowej i to dla celów służbowych tej organizacji, skoro NAMSA jest agencją NATO odpowiedzialną za zaopatrzenie oraz zabezpieczenie eksploatacji uzbrojenia i sprzętu wojskowego oraz usług na potrzeby sil zbrojnych członków NATO. Zatem w ocenie Sądu dostawa ta będzie dokonywana w zakresie realizowanych zadań i funkcji , jakie NAMSA spełnia w strukturach NATO.

Wskazać też należy na art. 10 umowy dotyczącej statutu Organizacji Traktatu Północnoatlantyckiego, do którego odwołał się w odpowiedzi na skargę Minister Finansów. Z artykułu tego wynika, że w sytuacji kiedy NATO dokona znacznych zakupów przeznaczonych do oficjalnego użytku, to Państwa Członkowskie o ile będzie to możliwe będą podejmować działania administracyjne w celu umorzenia lub zwrotu podatku. Treść powołanego artykułu stanowi w ocenie Sądu kolejną przesłankę do uznania, że dostawę uzbrojenia na rzecz NAMSA należało opodatkować 0% stawka VAT.

Końcowo odnosząc się do stwierdzenia organu interpretacyjnego, że dokonywana przez Spółkę dostawa nie może być uznana za eksport, stwierdzić należy, że art. 151 Dyrektywy 112 zawarty został w rozdziale 8 zatytułowanym:" zwolnienia dotyczące niektórych transakcji uznanych za eksport". Komentowany przepis wprowadza szczególne rozwiązania dla dostawy towarów i świadczenia usług wynikających z porozumień dyplomatycznych i konsularnych lub realizowanych na rzecz organizacji międzynarodowych. Co do zasady podmioty te nie prowadzą działalności podlegającej opodatkowaniu, a ich funkcjonowanie związane jest z realizacją zadań w interesie publicznym. Wskazane w tym przepisie zwolnienia dla określonych w nim transakcji zostały zrównane przez prawodawcę wspólnotowego z transakcjami eksportowymi, niezależnie od tego, czy spełniają warunki do uznania transakcji za eksport w rozumieniu przepisów krajowych.

W tym stanie rzeczy, ze względu na to, że zaskarżona zmiana interpretacji indywidualnej narusza prawo materialne należało uznać skargę za uzasadnioną i uchylić ten akt w oparciu o przepis art. 146 §1 P.p.s.a. Wstrzymanie wykonania uchylonej zmiany interpretacji nastąpiło na podstawie art. 152 P.p.s.a. Orzeczenie o kosztach postępowania uzasadnia przepis art. 200 P.p.s.a