Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Sędzia NSA Jan Kacprzak po rozpoznaniu w dniu 22 lipca 2009 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej skargi kasacyjnej Gminy L. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 21 maja 2007 r., sygn. akt I SA/Wa 520/07 w sprawie ze skargi Gminy L. na decyzję Wojewody Mazowieckiego z dnia [...] stycznia 2006 r., nr [...] w przedmiocie odszkodowania za grunt zajęty pod drogę postanawia: 1. umorzyć postępowanie kasacyjne, 2. zwrócić Prezydentowi Miasta L. połowę wpisu od skargi kasacyjnej, tj. kwotę 50 (pięćdziesiąt) złotych ze środków budżetowych Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie.

Gmina L. wniosła do Naczelnego Sądu Administracyjnego skargę kasacyjną od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 21 maja 2007 r., sygn. akt I SA/Wa 520/07, oddalającego jej skargę na decyzję Wojewody Mazowieckiego z dnia [...] stycznia 2006 r., nr [...], w przedmiocie odszkodowania za grunt zajęty pod drogę publiczną.

Naczelny Sąd Administracyjny postanowieniem z dnia [...] września 2008 r., na podstawie art. 125 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), zawiesił postępowanie w przedmiotowej sprawie do czasu rozpatrzenia przez Trybunał Konstytucyjny sprawy o sygn. K 47/07.

Po rozpoznaniu w dniu 19 maja 2009 r. w/w sprawy przez Trybunał Konstytucyjny, Naczelny Sąd Administracyjny postanowieniem z dnia [...] czerwca 2009 r., na podstawie art. 124 § 1 pkt 4 powołanej ustawy, podjął zawieszone postępowanie.

W dniu [...] czerwca 2009 r. do Naczelnego Sądu Administracyjnego wpłynęło pismo strony skarżącej o podjęcie zawieszonego postępowania oraz cofnięcie skargi kasacyjnej. Uzasadniając wniosek o cofnięcie skargi kasacyjnej pełnomocnik Gminy L. wskazał, że wydane przez Trybunał Konstytucyjny w dniu 19 maja 2009 r. orzeczenie, czyni wniesioną skargę kasacyjną bezprzedmiotową. Ponadto w piśmie tym zawarto wniosek o zwrot uiszczonego wpisu od skargi kasacyjnej.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Zgodnie z art. 60 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ( Dz. U. Nr 153 , poz. 1270 ze zm. - zwanej dalej p.p.s.a.) skarżący może cofnąć skargę. Cofnięcie skargi wiąże sąd. Jednakże sąd uzna cofnięcie skargi za niedopuszczalne, jeżeli zmierza ono do obejścia prawa lub spowodowałoby utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności. Przepis ten ma zastosowanie do skarg kasacyjnych na mocy art. 193 p.p.s.a.

Skarżący kasacyjnie może więc rozporządzać skargą kasacyjną również po jej wniesieniu, ponieważ jego oświadczenie w tej kwestii jest, co do zasady, wiążące dla sądu. Można odmówić uwzględnienia żądania skarżącego dopiero w sytuacji, gdy zostanie stwierdzone naruszenie prawa skutkujące stwierdzeniem nieważności zaskarżonego aktu lub stanowiące przyczynę wznowienia postępowania przed organem administracji publicznej.

Powyższe przypadki nie mają miejsca w rozpoznawanej sprawie, brak jest również przesłanek do przyjęcia, iż zachodzi jakikolwiek przypadek nieważności postępowania o jakim mowa w art. 183 § 2 p.p.s.a. stąd też Naczelny Sąd Administracyjny uznał, iż dopuszczalne jest cofnięcie skargi kasacyjnej w tej sprawie.

Skoro cofnięcie skargi kasacyjnej oznacza rezygnację strony z kontynuowania postępowania sądowoadministracyjnego, to postępowanie takie przed Naczelnym Sądem Administracyjnym podlega umorzeniu na podstawie art. 161 § 1 pkt 1 w związku z art. 193 p.p.s.a.

O zwrocie połowy wpisu od skargi kasacyjnej Naczelny Sąd Administracyjny orzekł na podstawie art. 232 § 1 pkt 2 p.p.s.a.