Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Agnieszka Łąpieś-Rosińska (spr.) Sędziowie Sędzia WSA Dorota Dziedzic-Chojnacka Sędzia WSA Tomasz Sałek po rozpoznaniu w trybie uproszczonym na posiedzeniu niejawnym w dniu 12 maja 2022 r. sprawy ze skargi J. K. na postanowienie Prezesa Urzędu Komunikacji Elektronicznej z dnia [...] grudnia 2021 r., nr [...] w przedmiocie odmowy wszczęcia postępowania oddala skargę do orzeczenia zgłoszono zdanie odrębne

W dniu 9 listopada 2021 r. wpłynął do Prezesa Urzędu Komunikacji Elektronicznej (dalej "Prezes UKE") wniosek J. K. o wydanie decyzji

w sprawie dostępu do infrastruktury i sieci telekomunikacyjnej. Wnioskodawca wystąpił do Prezesa UKE o wydanie decyzji zastępującą umowę międzyoperatorską, ustalającą warunki dostępu zarówno do usług dostępowych (usługa BSA, LLU i VULA), jak i do usług dosyłowych (dzierżawa kanalizacji kablowej dzierżawa ciemnych włókien, dzierżawa słupów, wież i masztów, kolokacja, połączenie sieci) świadczonych na sieci Beneficjenta.

Operator we Wniosku wskazał, że podmiotem od którego domaga się uzyskania dostępu jest [...].

Wnioskodawca wskazał, że zarówno on jak i [...] są przedsiębiorcami telekomunikacyjnymi wpisanymi do rejestru przedsiębiorców telekomunikacyjnych (dalej "RPT") prowadzonego przez Prezesa UKE na dowód czego załączył wydruki wpisów w RPT.

Postanowieniem z dnia [...] grudnia 2021r. nr [...] Prezes UKE działając na podstawie art. 61a § 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2021 r. poz. 735 ze zm., dalej "kpa") w związku z art. 206 ust. 1 ustawy z dnia 16 lipca 2004 r. Prawo telekomunikacyjne (Dz. U. z 2021 r. poz. 576, dalej "Pt"), odmówił wszczęcia postępowania administracyjnego z wniosku Operatora z dnia 4 listopada 2021 r. (dalej "Wniosek"), dotyczącego wydania decyzji ustalającej warunki dostępu, o których mowa w art. 27 ust. 6 ustawy z dnia 7 maja 2010 r. o wspieraniu rozwoju usług i sieci telekomunikacyjnych (Dz. U. z 2021 r. poz. 777, ze zm., dalej "ustawa o wspieraniu rozwoju") do infrastruktury i sieci telekomunikacyjnej [...] sp. z o.o. (dalej "[...]" lub "Beneficjent").

W uzasadnieniu organ wskazał, że zgodnie z art. 61a § 1 kpa, gdy żądanie

w przedmiocie wszczęcia postępowania zostało wniesione przez osobę niebędącą stroną lub z innych uzasadnionych przyczyn postępowanie nie może być wszczęte, organ administracji publicznej wydaje postanowienie o odmowie wszczęcia postępowania.

Zdaniem organu w sprawie została spełniona pierwsza przesłanka odmowy wszczęcia postępowania, tj. żądanie wszczęcia postępowania administracyjnego zostało wniesione do organu administracji publicznej. Wniosek Operatora wpłynął bowiem do Urzędu Komunikacji Elektronicznej (dalej "UKE") dnia 9 listopada 2021 r.

Analizując zaistnienie w sprawie drugiej przesłanki z art. 61a kpa (żądanie zostało wniesione przez osobę niebędącą stroną lub postępowanie nie może być wszczęte z innych uzasadnionych przyczyn), organ przeanalizował czy postanowienie nie może być wszczęte z innych uzasadnionych przyczyn.

Wnioskodawca może być stroną tego postępowania jako podmiot - przedsiębiorca telekomunikacyjny, żądający dostępu hurtowego do sieci (usług i infrastruktury) wybudowanej przez Beneficjenta z wykorzystaniem dofinansowania przyznanego w ramach działania 1.1 Programu Operacyjnego Polska Cyfrowa (dalej "POPC"), poprzez wydanie przez Prezesa UKE decyzji ustalającej warunki tego dostępu.

Organ wskazał, że wobec braku ustawowej definicji "innych uzasadnionych przyczyn" koniecznym jest odwołanie się do orzecznictwa sądów administracyjnych, które przyjmuje, że poprzez "inne uzasadnione przyczyny" uniemożliwiające wszczęcie postępowania administracyjnego należy rozumieć takie sytuacje, które w sposób oczywisty stanowią przeszkodę do wszczęcia postępowania. Do tej grupy przyczyn regulowanej przepisami prawa należy również bezprzedmiotowość złożonego wniosku (teza druga wyroku WSA w Gdańsku z dnia 21 listopada 2012 r., I SA/Gd 1009/12, LEX nr 1232079), która będzie zachodziła, jeżeli podmiot będzie domagać się od organu administracji publicznej wydania określonego rozstrzygnięcia, a obiektywnie nie ma możliwości konkretyzacji wzajemnych uprawnień i obowiązków stron stosunku administracyjnoprawnego.

W świetle powyższego postępowanie administracyjne nie będzie mogło zostać wszczęte przez organ z "innych uzasadnionych przyczyn", o ile przyczyny te będą wynikać z treści wniosku albo będą znane organowi w chwili złożenia wniosku.

W przeciwnym razie (tj. gdy będzie konieczne przeprowadzenie postępowania wyjaśniającego), organ będzie zobowiązany do wszczęcia postępowania administracyjnego i dopiero po zgromadzeniu materiału dowodowego, uzasadniającego istnienie przeszkody przedmiotowej w dalszym prowadzeniu postępowania - do umorzenia, na mocy art. 105 § 1 kpa, postępowania jako bezprzedmiotowego.

Organ wskazał, że w omawianej sprawie Operator domaga się wszczęcia postępowania administracyjnego o wydanie decyzji, o dostępie, o którym mowa

w art. 27 ust. 6 ustawy o wspieraniu rozwoju. Zgodnie z art. 27 ust. 1 ustawy

o wspieraniu rozwoju, podmiot, który:

1) wykorzystał środki publiczne w rozumieniu przepisów ustawy z dnia 27 sierpnia 2009 r. o finansach publicznych do:

a) budowy, przebudowy lub remontu infrastruktury lub sieci telekomunikacyjnej, lub

b) nabycia praw do infrastruktury lub sieci telekomunikacyjnej,

2) nabył prawa do infrastruktury lub sieci telekomunikacyjnej, o których mowa w pkt 1 lit. a - zapewnia dostęp do takiej infrastruktury lub sieci przedsiębiorcom telekomunikacyjnym, jeżeli obowiązek ten wynika z przepisów prawa, decyzji, umów lub innych aktów, na podstawie których nastąpiło finansowanie ze środków publicznych tej budowy, przebudowy, tego remontu lub nabycia praw.

Z przytoczonego przepisu wynika obowiązek zapewnienia dostępu do infrastruktury lub sieci telekomunikacyjnej zrealizowanej z wykorzystaniem środków publicznych, a w przypadku niniejszego postanowienia dostępu do Sieci POPC (dalej "Dostęp").

Powyższemu obowiązkowi odpowiada jednocześnie uprawnienie przedsiębiorców telekomunikacyjnych do żądania uzyskania Dostępu.

Prezesowi UKE z urzędu jest znana okoliczność, że podmiotem zobowiązanym do zapewnienia dostępu do sieci POPC [...] w oparciu o art. 27 ust. 1 ustawy o wspieraniu rozwoju, jest [...] S.A.

Wynika to z przedstawionej Prezesowi UKE umowy dzierżawy sieci telekomunikacyjnej NGA - POPC zawartej 3 lutego 2020 r. zawartej pomiędzy Beneficjentem a [...] S.A. (od lipca 2021 r. [...] S.A.). Zgodnie z powyższym, beneficjentem konkursu POPC jest [...], zaś w związku z podpisaniem umowy dzierżawy - tym samym nabyciem praw do sieci telekomunikacyjnej wybudowanej

z wykorzystaniem środków publicznych, [...] S.A. stał się podmiotem zobowiązanym do przestrzegania obowiązków wynikających z "Wymagań dla podłączenie gospodarstw domowych do drugiego i trzeciego konkursu w ramach działania 1.1. POPC", w zakresie zapewnienia dostępu do tej sieci. [...] S.A. jest operatorem sieci dostępowej na sieci POPC Beneficjenta i przedkłada Prezesowi UKE do zatwierdzenia ofertę hurtową, tym samym jest zobowiązany do zapewnienia Dostępu.

Odnosząc powyższe rozważania do Wniosku Operatora, Prezes UKE zauważył, że ani z treści Wniosku ani z dokumentów do niego załączonych nie wynika, że Operator posiadał wiedzę, że podmiotem zobowiązanym do zapewnienia Dostępu jest [...] S.A., a nie [...]. Wnioskodawca nie został powiadomiony o tym fakcie przez [...] (Beneficjent nie odpowiedział na pismo Wnioskodawcy i nie wyjaśnił, że to [...] S.A. odpowiada za Dostęp do jego sieci). Informacji takiej nie można również znaleźć na stronie internetowej Beneficjenta. Fakt ten będzie przedmiotem osobnych wyjaśnień z Beneficjentem.

Okoliczność ta znana jest Prezesowi UKE z urzędu, gdyż został on o tym fakcie poinformowany poprzez przedłożenie przez Beneficjenta umowy dzierżawy zawartej pomiędzy [...] S.A. oraz [...]. Dodatkowo Prezes UKE zatwierdził [...] S.A. ofertę hurtową, która zawiera postanowienia określające zasady i warunki świadczenia Dostępu na sieci [...]. Wobec tego w momencie złożenia przez Wnioskodawcę Wniosku Prezesowi UKE znana była okoliczność, że podmiotem zobowiązanym do zapewnienia Dostępu do sieci POPC [...], w oparciu o art. 27 ust. 1 ustawy o wspieraniu rozwoju, w związku z podziałem [...] S.A. z dnia 1 lipca 2021 r., jest [...] S.A.

W ocenie Prezesa UKE na podstawie Wniosku oraz faktów znanych z urzędu można jednoznacznie stwierdzić, że w przedmiotowej sprawie zaistniały przesłanki wynikające z art. 61a § 1 kpa i postępowanie nie może być wszczęte przez Prezesa UKE na skutek zaistnienia przeszkody przedmiotowej (znanej Prezesowi UKE już

w chwili złożenia Wniosku) w postaci żądania od Wnioskodawcy Dostępu od podmiotu nieuprawnionego w sprawie tj. Beneficjenta.

Brak jest zatem uprawnienia Prezesa UKE do skutecznego zainicjowania postępowania administracyjnego w sprawie a uzasadnione jest wydanie zgodnie

z art. 61a § 1 kpa postanowienia o odmowie wszczęcia postępowania administracyjnego w zakresie objętym Wnioskiem, z uwagi na zaistnienie innych uzasadnionych przyczyn.

Jednocześnie Prezes UKE wyjaśnił, iż wniosek o dostęp do sieci [...] powinien być złożony do właściwego podmiotu czyli do [...] S.A. który pełni rolę operatora sieci dostępowej na sieci [...]. W przypadku nieskuteczności negocjacji z [...] S.A., Wnioskodawca może złożyć do Prezesa UKE nowy wniosek

o wydanie decyzji, który będzie spełniał wymóg określony w art. 27 ustawy

o wspieraniu rozwoju.

Pismem z dnia 19 stycznia 2022r. J. K. skierował do WSA w Warszawie skargę na powyższe postanowienie, zarzucając naruszenie:

1. naruszenie prawa materialnego, tj. naruszenie art. 27 ust. 1 ustawy o wspieraniu rozwoju, poprzez jego błędną wykładnię, polegającą na przyjęciu, że:

a) zawarcie przez podmiot - który wykorzystał środki publiczne, w rozumieniu przepisów ustawy z dnia 27 sierpnia 2009 r. o finansach publicznych, do budowy infrastruktury lub sieci telekomunikacyjnej - umowy cywilnoprawnej (umowy dzierżawy) wyłącza po stronie tego podmiotu - uregulowany w umowie

o dofinansowanie oraz w przepisach powszechnie obowiązującego prawa - obowiązek zapewnienia przedsiębiorcom telekomunikacyjnym dostępu hurtowego do takiej infrastruktury lub sieci

- a tym samym, na przyjęciu, że:

b) oddanie przez [...] sp. z o.o. infrastruktury/sieci telekomunikacyjnej - zrealizowanych z wykorzystaniem środków publicznych, w ramach projektu POPC pod tytułem Wyeliminowanie terytorialnych różnic w możliwości dostępu do szerokopasmowego Internetu o wysokich przepustowościach w podregionie [...] część A2, ID: [...] - w dzierżawę na rzecz [...] S.A. jest równoznaczne:

- ze zniesieniem z [...] sp. z o.o. obowiązku uregulowanego w umowie

o dofinansowanie projektu oraz w przepisach powszechnie obowiązującego prawa,

w tym w art. 27 ust. 1 pkt 1 ustawy o wspieraniu i przepisach unijnych

oraz

- powstaniem po stronie [...] S.A. obowiązku uregulowanego w art. 27 ust. 1 pkt 2 ustawy o wspieraniu,

zapewnienia skarżącemu dostępu do tej infrastruktury/sieci i tym samym pozbawia skarżącego prawa do domagania się od [...] sp. z o.o. zapewnienia dostępu do tej infrastruktury/sieci telekomunikacyjnej

- podczas gdy taka wykładania nie wynika z treści omawianego przepisu (przepis nie stanowi o tym, aby obowiązek zapewnienia dostępu obciążał, albo podmiot, który wykorzystał środki publiczne do budowy infrastruktury/sieci telekomunikacyjnej, albo podmiot, który nabył prawa do takiej infrastruktury/sieci telekomunikacyjnej) i brak jest regulacji prawnej, która znosiłaby z [...] sp. z sp. z o.o. umowny (zapisany

w umowie o dofinansowanie projektu) i ustawowy obowiązek zapewnia dostępu hurtowego do infrastruktury/sieci telekomunikacyjnej zrealizowanych

z wykorzystaniem środków publicznych. A także, podczas gdy wykładania przyjęta przez Prezesa UKE pozwalałby [...] sp. z o.o. na skuteczne zwolnienie się

z obowiązku zapewnienia dostępu hurtowego do sieci i tym samym zwalniałaby [...] sp. z o.o. z ryzyka obowiązku zwrotu środków publicznych (dofinansowania) w przypadku braku wykonywania tego obowiązku (tj. z odpowiedzialności za naruszenie tego obowiązku, kwalifikowanej jako naruszenie umowy o dofinansowanie) przy jednoczesnym braku podstaw prawnych do pociągnięcia do takiej tożsamej odpowiedzialności dzierżawcy (tj. [...] S.A.);

2. naruszenie przepisów postępowania, tj. art. 61a § 1, które miało istotny wpływ na wynik sprawy, polegające na odmowie wszczęcia postępowania, pomimo tego,

że nie spełniła się żadna z przesłanek uprawniających Prezesa UKE do podjęcia takiego rozstrzygnięcia.

W oparciu o tak sformułowane zarzuty strona wniosła o uchylenie zaskarżonego postanowienia w całości oraz o zasądzenie od Prezesa UKE zwrotu kosztów postępowania, w tym kosztów zastępstwa procesowego.

W uzasadnieniu rozwinięto podniesione zarzuty. Zdaniem skarżącego, postanowienie zostało wydane z naruszeniem przepisów, przez co powinno podlegać uchyleniu.

W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej uchylenie.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:

Zgodnie z art. 1 § 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. – Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. 2021 poz.137), sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej, przy czym

w świetle paragrafu drugiego powołanego wyżej artykułu kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Innymi słowy, wchodzi tutaj w grę kontrola aktów lub czynności z zakresu administracji publicznej dokonywana pod względem ich zgodności z prawem materialnym

i przepisami procesowymi, nie zaś według kryteriów odnoszących się do słuszności rozstrzygnięcia.

Ponadto, co wymaga podkreślenia, sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 134 § 1 ustawy – ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo

o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Dz. U. 2022 poz. 329, dalej jako "p.p.s.a.").

Rozpoznając skargę w świetle powołanych wyżej kryteriów należy uznać,

że nie jest ona zasadna.

Przedmiotem skargi jest postanowienie Prezesa UKE, który na podstawie

art. 61a § 1 kpa odmówił wszczęcia postępowania administracyjnego z wniosku skarżącego dotyczącego wydania decyzji ustalającej warunki dostępu, o których mowa w art. 27 ust. 6 ustawy z dnia 7 maja 2010 r. o wspieraniu rozwoju usług i sieci telekomunikacyjnych (Dz. U. z 2021 r. poz. 777, ze zm., dalej "ustawa o wspieraniu rozwoju") do infrastruktury i sieci telekomunikacyjnej [...] sp. z o.o. (dalej "[...]" lub "Beneficjent").

W ocenie sądu, rozstrzygnięcie organu jest prawidłowe.

Zgodnie z art. 61a § 1 kpa, gdy żądanie w przedmiocie wszczęcia postępowania zostało wniesione przez osobę niebędącą stroną lub z innych uzasadnionych przyczyn postępowanie nie może być wszczęte, organ administracji publicznej wydaje postanowienie o odmowie wszczęcia postępowania.

Przepis art. 61a § 1 kpa pozwala na wydanie postanowienia o odmowie wszczęcia postępowania administracyjnego wtedy, gdy spełnione są następujące przesłanki:

1. żądanie wszczęcia postępowania zostało wniesione do organu administracji publicznej,

2. żądanie zostało wniesione przez osobę niebędącą stroną lub postępowanie nie może być wszczęte z innych uzasadnionych przyczyn.

Przepis art. 61a § 1 k.p.a. może mieć zastosowanie do sytuacji, gdy z żądania wszczęcia postępowania w sprawie wynika w sposób oczywisty, że jednostka wnosząca żądanie nie ma w sprawie interesu prawnego lub gdy z innych uzasadnionych przyczyn postępowanie nie może być wszczęte.

W niniejszej sprawie organ uznał, że brak jest uprawnienia Prezesa UKE do skutecznego zainicjowania postępowania administracyjnego w sprawie

a uzasadnione jest wydanie zgodnie z art. 61a § 1 kpa postanowienia o odmowie wszczęcia postępowania administracyjnego w zakresie objętym Wnioskiem, z uwagi na zaistnienie innych uzasadnionych przyczyn.

Skarżący domagał się wszczęcia postępowania administracyjnego o wydanie decyzji, o dostępie, o którym mowa w art. 27 ust. 6 ustawy o wspieraniu rozwoju. Zgodnie z art. 27 ust. 1 ustawy o wspieraniu rozwoju, podmiot, który:

1) wykorzystał środki publiczne w rozumieniu przepisów ustawy z dnia 27 sierpnia 2009 r. o finansach publicznych do:

a) budowy, przebudowy lub remontu infrastruktury lub sieci telekomunikacyjnej, lub

b) nabycia praw do infrastruktury lub sieci telekomunikacyjnej,

2) nabył prawa do infrastruktury lub sieci telekomunikacyjnej, o których mowa w pkt 1 lit. a - zapewnia dostęp do takiej infrastruktury lub sieci przedsiębiorcom telekomunikacyjnym, jeżeli obowiązek ten wynika z przepisów prawa, decyzji, umów lub innych aktów, na podstawie których nastąpiło finansowanie ze środków publicznych tej budowy, przebudowy, tego remontu lub nabycia praw.

Z przytoczonego przepisu wynika obowiązek zapewnienia dostępu do infrastruktury lub sieci telekomunikacyjnej zrealizowanej z wykorzystaniem środków publicznych, a w przypadku niniejszego postanowienia dostępu do Sieci POPC (dalej "Dostęp").

Powyższemu obowiązkowi odpowiada jednocześnie uprawnienie przedsiębiorców telekomunikacyjnych do żądania uzyskania Dostępu. Jak wskazał Prezes UKE z urzędu znana mu jest okoliczność, że podmiotem zobowiązanym do zapewnienia dostępu do sieci POPC [...] w oparciu o art. 27 ust. 1 ustawy o wspieraniu rozwoju, jest [...] S.A.

Jednocześnie art. 27 ust. 1 ustawy o wspieraniu rozwoju, wprowadza sukcesję obowiązku podmiotu, który wykorzystał finansowanie ze środków publicznych, na podmiot, który nabył prawa do infrastruktury. W przypadku zatem przeniesienia prawa do infrastruktury telekomunikacyjnej, do której budowy, przebudowy lub remontu wykorzystano środki publiczne, podmiotem zobowiązanym na podstawie art. 27 ust. 1 ww. ustawy będzie wyłącznie podmiot, który nabył to prawo. Przenosząc prawa do wyżej wspominanej infrastruktury, podmiot, który wykorzystał środki publiczne do jej budowy, przebudowy lub remontu, ogranicza bowiem swoje uprawnienie do władania tą infrastrukturą.

Z taką sytuacją mamy do czynienia w niniejszej sprawie.

Podmiotem zobowiązanym do zapewnienia dostępu do sieci POPC jest [...] S.A., zwana dalej "[...]". Wynika to z przedstawionej Prezesowi UKE umowy dzierżawy sieci telekomunikacyjnej NGA - POPC zawartej 3 lutego 2020 r. pomiędzy [...] a [...] S.A. (od lipca 2021 r. [...]), zwanej dalej "umową dzierżawy". Beneficjentem konkursu POPC jest [...], zaś w związku z podpisaniem umowy dzierżawy i tym samym nabyciem praw do sieci telekomunikacyjnej wybudowanej z wykorzystaniem środków publicznych, [...] stał się podmiotem zobowiązanym do przestrzegania obowiązków wynikających z "Wymagań dla podłączenie gospodarstw domowych do drugiego i trzeciego konkursu w ramach działania 1.1. POPC" w zakresie zapewnienia dostępu do tej sieci. [...] jest operatorem sieci dostępowej na sieci POPC [...] i przedkłada Prezesowi UKE do zatwierdzenia ofertę hurtową, a co za tym idzie jest zobowiązany do zapewnienia dostępu.

Prezes UKE zatwierdził [...] S.A. ofertę hurtową, która zawiera postanowienia określające zasady i warunki świadczenia Dostępu na sieci [...].

Jak wskazał organ ani z treści Wniosku ani z dokumentów do niego załączonych nie wynika, że skarżący posiadał wiedzę, że podmiotem zobowiązanym do zapewnienia Dostępu jest [...] S.A., a nie [...]. Wnioskodawca nie został powiadomiony o tym fakcie przez [...]. Informacji takiej nie można również znaleźć na stronie internetowej Beneficjenta.

Okoliczność ta znana jest Prezesowi UKE z urzędu, gdyż Prezes UKE zatwierdził [...] S.A. ofertę hurtową, która zawiera postanowienia określające zasady i warunki świadczenia Dostępu na sieci [...]. Wobec tego w momencie złożenia przez skarżącego wniosku o wydanie decyzji, Prezesowi UKE znana była okoliczność, że podmiotem zobowiązanym do zapewnienia Dostępu do sieci POPC [...], w oparciu o art. 27 ust. 1 ustawy o wspieraniu rozwoju oraz w związku

z podziałem [...] S.A. z dnia 1 lipca 2021 r., jest [...]. Zgodnie z § 6 ust. 3 i 4 umowy dzierżawy sieć POPC [...] wraz z dodatkowymi elementami infrastruktury pozostaje własnością [...] przez cały okres obowiązywania umów, przy czym jest przeznaczona do wyłącznego używania i pobierania pożytków przez [...]. Na podstawie umowy dzierżawy [...] nabył prawa do sieci POPC [...].

Obowiązanym do zapewnienia skarżącemu dostępu do sieci POPC nie jest zatem [...], ale [...].

Wniosek o dostęp do sieci [...] powinien być zatem złożony do właściwego podmiotu czyli do [...] S.A. który pełni rolę operatora sieci dostępowej na sieci [...].

Dlatego też, w ocenie sądu, podzielić należy stanowisko Prezesa UKE,

że w przedmiotowej sprawie zaistniały przesłanki wynikające z art. 61a § 1 kpa

i postępowanie nie może być wszczęte na skutek zaistnienia przeszkody przedmiotowej (znanej Prezesowi UKE już w chwili złożenia Wniosku) w postaci żądania skarżącego od podmiotu nieuprawnionego w sprawie tj. Beneficjenta.

Mając na uwadze powyższe, sąd stwierdza, że organ zasadnie odmówił na podstawie art. 61a § 1 kpa wszczęcia postępowania. Przepis ten może mieć zastosowanie m.in. do sytuacji, gdy z żądania wszczęcia postępowania w sprawie wynika w sposób oczywisty, że z innych uzasadnionych przyczyn postępowanie nie może być wszczęte. Wydanie rozstrzygnięcia na podstawie ww. przepisu powinno mieć miejsce w sytuacjach wyjątkowych, kiedy nie ma żadnej wątpliwości, co do przyczyn podmiotowych, czy też przedmiotowych takiego rozstrzygnięcia. W ocenie sądu, z taką sytuacją organ miał do czynienia w niniejszej sprawie.

Jednocześnie zauważy należy, że nie doszło do naruszenia prawa skarżącego albowiem jak wyjaśnił Prezes UKE, w przypadku nieskuteczności negocjacji

z [...] S.A., skarżący może złożyć do Prezesa UKE nowy wniosek o wydanie decyzji, który będzie spełniał wymóg określony w art. 27 ustawy o wspieraniu rozwoju.

Mając na uwadze powyższe sąd na podstawie art. 151 p.p.s.a. oddalił skargę.

sędziego WSA Doroty Dziedzic-Chojnackiej

do wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie

z 12 maja 2022 r., sygn. akt VI SA/Wa 462/22

Nie podzielam stanowiska wyrażonego w powyższym wyroku WSA w Warszawie z następujących przyczyn:

Przedmiotem zaskarżonego w niniejszej sprawie przez J. K. (dalej: "skarżący" lub "wnioskodawca") postanowienia była odmowa wszczęcia przez Prezesa Urzędu Komunikacji Elektronicznej (dalej: "Prezes UKE" lub "organ") postępowania administracyjnego z wniosku skarżącego z 4 listopada 2021 r., dotyczącego wydania decyzji ustalającej warunki dostępu, o którym mowa w art. 27 ust. 6 ustawy z dnia 7 maja 2010 r. o wspieraniu rozwoju usług i sieci telekomunikacyjnych (t.j. z dnia 15 kwietnia 2021 r., Dz.U. z 2021 r. poz. 777 wraz z późn. zm., dalej jako "uwrust"), do infrastruktury i sieci telekomunikacyjnej [...] sp. z o.o. (dalej: "[...]").

Istota niniejszej sprawy sprowadza się zatem do oceny, czy organ prawidłowo, na podstawie art. 61a § 1 kpa, odmówił wszczęcia postępowania administracyjnego czy też zaskarżone skargą postanowienie utrzymujące w mocy postanowienie w przedmiocie odmowy wszczęcia postępowania administracyjnego było wadliwe, jak twierdzi (w mojej ocenie zasadnie) skarżący.

Zgodnie z art. 61 § 1 kpa postępowanie administracyjne wszczyna się na wniosek strony lub z urzędu. Niniejsze postępowanie zainicjowane zostało wnioskiem skarżącego.

Zgodnie z art. 61a § 1 kpa, gdy żądanie, o którym mowa w art. 61 zostało wniesione przez osobę niebędącą stroną lub z innych uzasadnionych przyczyn postępowanie nie może być wszczęte, organ administracji publicznej wydaje postanowienie o odmowie wszczęcia postępowania.

Na tle przytoczonej regulacji nie budzi wątpliwości, że ustawodawca rozróżnił dwa etapy postępowania, tj. postępowanie wstępne, polegające na wszczęciu lub odmowie wszczęcia postępowania administracyjnego, oraz postępowanie właściwe, w ramach którego następuje merytoryczne badanie sprawy i rozpatrywanie wniosku, które co do zasady kończy się rozstrzygnięciem sprawy co do istoty przez wydanie decyzji administracyjnej.

Z treści art. 61a § 1 kpa wynika, że samo złożenie żądania wszczęcia postępowania w danej sprawie nie powoduje automatycznego skutku jego wszczęcia. Organ zobowiązany jest przeprowadzić wstępną analizę wniosku pod kątem zbadania, czy nie zachodzą okoliczności uniemożliwiające merytoryczne rozpatrzenie wniosku, a więc okoliczności określone w art. 61a kpa. W ramach unormowania art. 61a § 1 kpa ustawodawca wprowadził dwie samodzielne i niezależne przesłanki wydania postanowienia o odmowie wszczęcia postępowania administracyjnego, tj. tzw. przesłankę podmiotową i przesłankę przedmiotową. Pierwsza z tych przesłanek ma miejsce w sytuacji, gdy żądanie wszczęcia postępowania pochodzi od osoby niebędącej stroną postępowania, tj. od osoby, która nie ma legitymacji materialnej w rozumieniu art. 28 kpa do złożenia wniosku (przesłanka podmiotowa). Tylko w odniesieniu do tej przesłanki ustawodawca zdecydował się w art. 61a § 1 kpa na wyrażenie w sposób konkretny, odwołując się do przymiotu strony postępowania. Natomiast przesłankę przedmiotową, objętą zakresem "uzasadnione przyczyny", pozostawił wyjaśnieniom doktryny i orzecznictwa.

W niniejszej sprawie, zdaniem Prezesa UKE, zaszły owe "inne uzasadnione przyczyny" z art. 61a § 1 kpa.

W doktrynie oraz judykaturze przykładowo przyjęto, że jedną z "uzasadnionych przyczyn" zobowiązujących organ administracji publicznej do wydania postanowienia na podstawie 61a § 1 kpa jest uprzednie rozstrzygnięcie sprawy decyzją ostateczną (por. R. Hauser, M. Wierzbowski, k.p.a. Komentarz, Warszawa 2015, s. 383-384; wyrok NSA z 9 października 2014 r., sygn. akt I OSK 493/13, wyrok NSA z 15 października 2013 r., sygn. akt II OSK 1395/12). Według Z.R. Kmiecika "inne uzasadnione przyczyny" to "przypadki pierwotnej bezprzedmiotowości postępowania, tj.: a) wniesienie żądania przez osobę niemającą zdolności do czynności prawnych; b) wniesienie żądania w sprawie, która nie podlega załatwieniu w formie decyzji administracyjnej (...); c) wniesienie żądania w sprawie rozstrzygniętej już decyzją; d) wniesienie żądania w sprawie, w której toczy się postępowanie przed właściwym organem administracji; e) wniesienie żądania po upływie terminu określonego w ustawie dla dochodzenia określonych praw (przedawnienie materialnoprawne)" (Z.R. Kmiecik, Wszczęcie ogólnego postępowania administracyjnego, Warszawa 2014, s. 211–212).

Żaden z powyżej wskazanych przypadków nie miał miejsca w niniejszej sprawie.

Według ustabilizowanego orzecznictwa dopuszczalność odmowy wszczęcia postępowania na podstawie art. 61a § 1 została ograniczona do sytuacji oczywistego braku przymiotu strony, a nie sytuacji, gdy ocena tej kwestii wymaga przeprowadzenia postępowania wyjaśniającego (np. wyrok NSA z 29 listopada 2017 r., II OSK 330/17, LEX nr 2429358), a "inne uzasadnione przyczyny" uniemożliwiające wszczęcie postępowania administracyjnego – do sytuacji, które w sposób oczywisty stanowią przeszkodę do wszczęcia postępowania (np. wyrok NSA z 20 listopada 2017 r., II GSK 1706/17, LEX nr 2424216). W postanowieniu wydanym w trybie art. 61a § 1 organ nie może formułować wniosków i ocen dotyczących meritum żądania (wyrok NSA z 8 marca 2017 r., II OSK 2600/16, LEX nr 2283241, tak też A. Wróbel w: Jaśkowska Małgorzata, Wilbrandt-Gotowicz Martyna, Wróbel Andrzej, Komentarz aktualizowany do Kodeksu postępowania administracyjnego, opublikowano: LEX/el. 2022).

Warto ponadto przywołać pogląd P. Przybysza, zgodnie z którym: "Odmowa wszczęcia postępowania na podstawie art. 61a § 1 k.p.a. "z innych uzasadnionych przyczyn" może mieć miejsce w sytuacjach oczywistych, niewymagających analizy sprawy i przeprowadzenia dowodów. tj. gdy "na pierwszy rzut oka" można stwierdzić, że brak podstaw do prowadzenia postępowania [por. wyrok NSA z 22.05.2015 r., II OSK 2671/13, LEX nr 1982821]. Organ nie może zatem gromadzić dowodów i ustalać stanu faktycznego sprawy bez formalnego wszczęcia postępowania, a następnie – po stwierdzeniu, że brak podstaw do prowadzenia postępowania – wydać postanowienia o odmowie jego wszczęcia "z innych uzasadnionych przyczyn" na podstawie art. 61a § 1 k.p.a. [por. wyrok WSA w Białymstoku z 10.09.2015 r., II SA/Bk 429/15, LEX nr 1796627]" (P. Przybysz, Kodeks postępowania administracyjnego. Komentarz, wyd. XIII, opublikowano: WKP 2021). Podobnie twierdzi A. Skóra w: Karpiuk Mirosław (red.), Krzykowski Przemysław (red.), Skóra Agnieszka (red.), Kodeks postępowania administracyjnego. Komentarz do art. 61-126. Tom II, opublikowano: Wyd.UW-M 2020.

Powyższe poglądy prawne, podnoszone przez powołanych powyżej przedstawicieli doktryny prawniczej i akceptowane powszechnie w orzecznictwie sądów administracyjnych, w całości podzielam.

Nie podejmując zatem próby wyczerpującego określenia przypadków wypełniających niedookreślone pojęcie, którym posłużył się ustawodawca w art. 61a § 1 k.p.a. ("inne uzasadnione przyczyny" odmowy wszczęcia postępowania), stwierdzić trzeba, iż pojęcie to należy interpretować zawężająco, mając na uwadze, że zasadą postępowania administracyjnego jest prowadzenie i załatwienie sprawy, a nie uchylanie się od tego działania (tak m.in. WSA w Warszawie w prawomocnym wyroku z 20 listopada 2019 r. sygn. VI SA/Wa 1541/19 oraz w nieprawomocnym wyroku z 11 kwietnia 2022 r. sygn. VI SA/Wa 1740/21). Należy zatem zgodzić się z poglądem, że odmowa wszczęcia postępowania na podstawie art. 61a § 1 k.p.a. powinna mieć miejsce wyjątkowo (wyrok NSA z 3 lutego 2017 r. sygn. akt I OSK 821/15, wyrok NSA z 7 lutego 2017 r. sygn. akt II OSK 1625/15 publ. CBOSA) i można dodać, że jedynie wówczas, gdy po badaniu wstępnym wniosku nie ma żadnych wątpliwości, że postępowanie nie może być prowadzone z powodu stwierdzenia, jak to ujmuje Z. R. Kmiecik, pierwotnych przesłanek bezprzedmiotowości postępowania (zob. Z. R. Kmiecik, Wszczęcie ogólnego postępowania adminisrtracyjnego, Warszawa 2014 r., s. 211-212; cytowane za: A. Wróbel [w:] Kodeks postępowania administracyjnego. Komentarz, A. Wróbel, M. Jaśkowska, Warszawa 2016 r., 6 wydanie, komentarz do art. 61a § 1 k.p.a., pkt 3 s. 395-396). Przesłanki te bada się, jak już zostało to wyżej zaznaczone, na etapie formalnego badania wniosku, bez potrzeby wnikania w przepisy prawa materialnego, niezbędne dla rozstrzygnięcia sprawy (tak NSA w wyroku z 18 października 2017 r. sygn. II GSK 3985/16).

W celu zatem ustalenia, czy faktycznie istnieją "oczywiste przypadki" z art. 61a § 1 kpa, uzasadniające odmowę wszczęcia postępowania, organ nie może gromadzić żadnych dowodów, na podstawie których dokona oceny, czy taki stan faktyczny zaistniał. Jeżeli konieczne jest ustalenie stanu faktycznego sprawy, nie mamy do czynienia z "oczywistym przypadkiem" (oczywistym "na pierwszy rzut oka") i organ powinien wszcząć postępowanie administracyjne. Jeżeli dopiero na późniejszym etapie postępowania organ stwierdzi, że wydanie rozstrzygnięcia w tej sprawie jest bezprzedmiotowe, powinien wydać decyzję o umorzeniu postępowania na podstawie art. 105 § 1 (zob. m.in. wyrok NSA z 4 kwietnia 2019 r., II OSK 1268/17, CBOSA; wyrok WSA we Wrocławiu z 9 stycznia 2018 r., II SA/Wr 696/17, CBOSA; wyrok WSA w Opolu z dnia 20 lutego 2018 r., II SA/Op 633/17, CBOSA; wyrok WSA w Gorzowie Wielkopolskim z 9 maja 2012 r., II SA/Go 117/12, CBOSA).

Podzielić w tym kontekście należy stanowisko Sądu Najwyższego wyrażone w wyroku z 9 września 2015 r., III UK 16/15 (LEX nr 1814918), iż jako "inne przyczyny" należy rozumieć takie sytuacje, które w sposób oczywisty stanowią przeszkodę do wszczęcia postępowania (podobnie NSA w wyroku z 11 marca 2020 r. sygn. I OSK 2101/18).

Jeżeli organ poweźmie jakiekolwiek wątpliwości, czy winien wydać postanowienie o odmowie wszczęcia postępowania, powinien uruchomić postępowanie i w jego toku szczegółowo ustalić, czy istnieją przesłanki do umorzenia (zob. m.in. wyrok NSA z 4 kwietnia 2019 r., II OSK 1268/17, CBOSA; wyrok NSA z dnia 3 sierpnia 2017 r., II OSK 2962/15, CBOSA). Zasadą bowiem jest załatwienie sprawy w formie decyzji administracyjnej (art. 104 § 1 kpa). Wyjątki od tej zasady należy wykładać ściśle, nie jest tu dopuszczalna wykładnia rozszerzająca.

Przenosząc powyższe na niniejszą sprawę, wskazać należy, iż w skarżonym postanowieniu Prezes UKE podniósł, że postępowanie administracyjne nie mogło zostać wszczęte przez organ z "innych uzasadnionych przyczyn", znanych organowi w chwili złożenia wniosku. Organ podkreślił, że skarżący domagał się wszczęcia postępowania administracyjnego o wydanie decyzji o dostępie, o którym mowa w art. 27 ust. 6 uwrust. Następnie Prezes UKE przytoczył treść art. 27 ust. 1 uwrust. Organ wskazał, że z urzędu jest mu znana okoliczność, że podmiotem zobowiązanym do zapewnienia dostępu do sieci [...] w oparciu o art. 27 ust. 1 uwrust jest [...] S.A. Wynika to z przedstawionej Prezesowi UKE umowy dzierżawy sieci telekomunikacyjnej [...] zawartej 3 lutego 2020 r. zawartej pomiędzy [...] a [...] S.A. (od lipca 2021 r. [...] S.A.). Zgodnie z powyższym, zdaniem organu, beneficjentem konkursu [...] jest [...], zaś w związku z podpisaniem umowy dzierżawy - tym samym nabyciem praw do sieci telekomunikacyjnej wybudowanej z wykorzystaniem środków publicznych, [...] S.A. stał się podmiotem zobowiązanym do przestrzegania obowiązków wynikających z "Wymagań dla podłączenia gospodarstw domowych do drugiego i trzeciego konkursu w ramach działania 1.1. [...] ", w zakresie zapewnienia dostępu do tej sieci. Organ podkreślił, że [...] S.A. jest operatorem sieci dostępowej na sieci [...] Beneficjenta i przedkłada Prezesowi UKE do zatwierdzenia ofertę hurtową, tym samym jest zobowiązany do zapewnienia Dostępu.

Organ wskazał, że ani z treści wniosku, ani z dokumentów do niego załączonych nie wynika, że skarżący posiadał wiedzę, że podmiotem zobowiązanym do zapewnienia dostępu jest [...] S.A., a nie [...]. Wnioskodawca nie został powiadomiony o tym fakcie przez [...] (który nie odpowiedział na pismo Wnioskodawcy i nie wyjaśnił, że to [...] S.A. odpowiada za dostęp do jego sieci). Informacji takiej nie można również znaleźć na stronie internetowej [...]. Prezes UKE wskazał, że fakt ten będzie przedmiotem osobnych wyjaśnień z [...]. Okoliczność ta znana jest Prezesowi UKE z urzędu, gdyż został on o tym fakcie poinformowany poprzez przedłożenie przez [...] umowy dzierżawy zawartej pomiędzy [...] S.A. oraz [...]. Dodatkowo Prezes UKE zatwierdził [...] S.A. ofertę hurtową, która zawiera postanowienia określające zasady i warunki świadczenia dostępu na sieci [...]. Wobec tego w momencie złożenia przez wnioskodawcę wniosku Prezesowi UKE znana była okoliczność, że podmiotem zobowiązanym do zapewnienia dostępu do sieci [...] , w oparciu o art. 27 ust. 1 uwrust, w związku z podziałem [...] S.A. z dnia 1 lipca 2021 r., jest [...] S.A.

W ocenie Prezesa UKE na podstawie wniosku oraz faktów znanych z urzędu można jednoznacznie stwierdzić, że w przedmiotowej sprawie zaistniały przesłanki wynikające z art. 61a § 1 pkt. 1 i 2 kpa i postępowanie nie może być wszczęte przez Prezesa UKE na skutek zaistnienia przeszkody przedmiotowej (znanej Prezesowi UKE już w chwili złożenia wniosku) w postaci żądania przez wnioskodawcę dostępu od podmiotu nieuprawnionego w sprawie, tj. beneficjenta – [...].

A zatem organ w skarżonym postanowieniu o odmowie wszczęcia postępowania – jak widać z przytoczonej argumentacji zawartej w samym postanowieniu - dokonywał ustaleń faktycznych i ich oceny prawnej, ustalając np., że:

a. [...] zawarła umowę dzierżawy sieci objętej wnioskiem z [...] S.A.;

b. nastąpił podział spółki [...] S.A. i z dniem 1 lipca 2021 r. właściwym podmiotem zobowiązanym do zapewnienia dostępu do sieci [...] jest [...] S.A.

Organ dokonał także w skarżonym postanowieniu wykładni prawa materialnego (tj. art. 27 uwrust) i procesowego w zakresie ustalenia innej niż wnioskodawca strony postępowania, które kwestionuje w skardze skarżący. Tymczasem, jak wskazano wcześniej, przesłanki z art. 61a § 1 kpa bada się na etapie formalnego badania wniosku, tylko wtedy, gdy nie ma potrzeby wnikania w przepisy prawa materialnego, niezbędne dla rozstrzygnięcia sprawy (tak NSA w wyroku z 18 października 2017 r. sygn. II GSK 3985/16). Tak w niniejszej sprawie nie było – organ dokonał bowiem w skarżonym postanowieniu swojej wykładni przepisów prawa materialnego – tj. uwrust, do czego na etapie wstępnym nie był uprawniony.

Dlatego, moim zdaniem, czynności dokonane przez organ wykraczają poza tzw. wstępną ocenę wniosku przewidzianą w art. 61a kpa. Mogą one mieć miejsce jedynie we właściwym postępowaniu administracyjnym.

W celu dokonania takich ustaleń, jak zawarte w uzasadnieniu skarżonego postanowienia, organ winien był – zgodnie z przywołanymi orzeczeniami oraz poglądami doktryny – wszcząć postępowanie administracyjne. Sprawa analizy treści umowy dzierżawy sieci zawartej przez [...] z [...] S.A. (o ile ona w ogóle została zawarta i jeżeli dotyczyła sieci wnioskowanej przez skarżącego – w aktach sprawy brak bowiem tej umowy) oraz następstwa prawnego po [...] S.A. – tj. podziału spółki [...] S.A. z dniem 1 lipca 2021 r. (o ile w ogóle takie następstwo prawne i podział nastąpił, bo w aktach brak jest również jakichkolwiek dokumentów uwiarygadniających twierdzenia organu) objęte być powinny postępowaniem dowodowym. Na pewno zaś nie były w niniejszym postępowaniu oczywiste oraz wymagały dodatkowej analizy prawnej, którą organ w niniejszej sprawie próbuje przeprowadzić szczątkowo w skarżonym postanowieniu i szerzej w odpowiedzi na skargę, a nie – jak powinno być – w wydanej przez siebie decyzji. Powyższe winno być zatem przedmiotem rozstrzygania po prawidłowym przeprowadzeniu przez organ postępowania administracyjnego, w tym dowodowego. Ocena

i weryfikacja twierdzeń skarżącego odnośnie wpływu zawartej przez [...] z [...] S.A. umowy dzierżawy (jeżeli w ogóle ta umowa została zawarta i jeżeli dotyczy sieci wnioskowanej przez skarżącego – a przy braku tej umowy w aktach sprawy ani sąd, ani skarżący nie może tego zweryfikować) oraz podziału spółki [...] S.A. (o ile ten nastąpił – a przy braku dowodów w aktach sprawy ani sąd, ani skarżący nie może tego zweryfikować) na odmienność postulowanego przez niego rozstrzygnięcia Prezesa UKE powinna odbyć się na etapie merytorycznego, a nie wstępnego rozpoznania sprawy przez organ.

Organ podkreślił, że określone okoliczności znane mu były "z urzędu". W myśl art. 77 § 4 kpa fakty powszechnie znane oraz fakty znane organowi z urzędu nie wymagają dowodu. Fakty znane organowi z urzędu należy zakomunikować stronie. Organ powyższego obowiązku zakomunikowania stronie zaniechał w tej sprawie, czym naruszył także powyższy przepis. Przypomnieć przy tym organowi należy, że "Fakty znane organowi z urzędu muszą być podane do wiadomości strony, bo mogą być jej nieznane. Wykonanie obowiązku, o którym mowa w art. 77 § 4 k.p.a. powinno nastąpić w takim terminie, aby strona przed wydaniem decyzji w ramach przysługującego jej uprawnienia do wypowiedzenia się o zebranych dowodach i materiałach oraz zgłoszonych żądaniach mogła także ustosunkować się do faktów znanych organowi z urzędu" (wyrok NSA z 13 października 2010 r. sygn. I OSK 771/10, LEX nr 745319 - wyrok z dnia 13 października 2010 r.). Przy takim jak w niniejszej sprawie postępowaniu organu skarżący w ogóle nie mógł ustosunkować się do tych faktów. Podkreślić przy tym należy, że moim zdaniem zakomunikowanie znanych z urzędu organowi faktów może nastąpić wyłącznie w toku właściwego postępowania administracyjnego, a nie w jego wstępnej fazie.

Jak słusznie także podniósł NSA w wyroku z 10 września 2020 r., sygn. II OSK 1064/20: "Bez znaczenia dla tej oceny są bowiem wskazane w zarzucie skargi kasacyjnej okoliczności związane z uchyleniem decyzji o pozwoleniu na użytkowanie jako te, które były znane organom z urzędu. Istotne jest to, że ze stosownym wnioskiem wystąpili skarżący, co obliguje organy administracyjne do jego załatwienia w sposób przewidziany prawem (...). Czym innym jest okoliczność znana organowi z urzędu, a czym innym konieczność załatwienia wniosku celem wypowiedzenia się w zakresie jego zasadności".

Wobec powyższego, brak było, w mojej ocenie, oczywistej "na pierwszy rzut oka" przesłanki odmowy wszczęcia postępowania, tym bardziej, że skarżący nie miał ani możliwości weryfikacji ustaleń organu odnośnie stanu faktycznego "znanego organowi z urzędu", a dodatkowo nie zgadza się z jego oceną prawną przedstawioną przez organ. Tym samym bezpodstawne było rozstrzygnięcie o odmowie wszczęcia postępowania na podstawie art. 61a § 1 kpa, który, moim zdaniem, Prezes UKE naruszył w sposób mogący mieć wpływ na wynika sprawy, podczas gdy rzeczą organu było wszczęcie postępowania celem wyjaśnienia pełnego wszystkich okoliczności sprawy.

W mojej ocenie organ powinien zatem wszcząć postępowanie administracyjne. Jak wskazano powyżej, dopiero potem, tj. po wszczęciu postępowania, w razie ewentualnego negatywnego wyniku czynności dowodowych zmierzających do zbadania merytorycznego sprawy (które de facto Prezes UKE częściowo już przeprowadził) organ może (ale nie musi) zakończyć te czynności procesowe decyzją o umorzeniu postępowania.

Podsumowując, moim zdaniem, skarżone postanowienie winno być na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. c p.p.s.a. uchylone.