Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Daria Gawlak-Nowakowska po rozpoznaniu w dniu 2 września 2025 r. na posiedzeniu niejawnym w Wydziale IV sprawy ze skargi Y. T. na bezczynność Wojewody Dolnośląskiego w przedmiocie udzielenia zezwolenia na pobyt czasowy i pracę postanawia: odrzucić skargę.

Pismem z 25 czerwca 2025 r. Y. T. (dalej: strona skarżąca) wniosła skargę na bezczynność Wojewody Dolnośląskiego w przedmiocie udzielenia zezwolenia na pobyt czasowy i pracę.

Zarządzeniem z dnia 25 lipca 2025 r. wezwano stronę skarżącą do uiszczenia wpisu sądowego od skargi w kwocie 100 zł. Wezwanie zawierało pouczenie, że czynności powyższej należy dokonać w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania, pod rygorem odrzucenia skargi.

Przesyłkę sądową zawierającą odpis ww. zarządzenia z uwagi na niemożność jej osobistego doręczenia stronie skarżącej, złożono w placówce pocztowej w dniu

31 lipca 2025 r. na okres 14 dni z adnotacją o jej doręczeniu, o czym powiadomiono stronę skarżącą umieszczając stosowne zawiadomienie w oddawczej skrzynce pocztowej (awizo). Powtórnego awiza dokonano na kolejne 7 dni. Strona skarżąca, po upływie 14 dni od dnia pierwszej awizacji, nie odebrała przesyłki,

w związku z czym została ona zwrócona do tut. Sądu i dołączona do akt sprawy ze skutkiem doręczenia z dniem 14 sierpnia 2025 r.

W Rejestrze Opłat Sądowych nie zidentyfikowano wpłaty strony skarżącej do skargi w niniejszej sprawie (notatka urzędowa z dnia 1 września 2025 r.).

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje.

Skargę należało odrzucić.

Zgodnie z art. 230 § 1 i § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo

o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2023, poz. 1634 ze zm., dalej: p.p.s.a.) od pism wszczynających postępowanie przed sądem administracyjnym w danej instancji pobiera się wpis stosunkowy lub stały. Pismem takim jest między innymi skarga.

Stosownie natomiast do art. 220 § 3 p.p.s.a. skarga, od której pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlega odrzuceniu przez sąd.

Z akt sprawy wynika, że przesyłkę zawierającą odpis zarządzenia wzywającego do uiszczenia wpisu sądowego od skargi - z uwagi na niemożność jej osobistego doręczenia stronie skarżącej - dwukrotnie awizowano w dniach 31 lipca 2025 r.

i 8 sierpnia 2025 r., na co wskazuje znajdująca się w aktach sprawy koperta zawierająca przedmiotowe wezwanie (k. 21 akt sądowych). W związku z tym, że strona w toku postępowania nie zmieniła adresu, ani nie wskazała innego adresu do doręczeń, a podwójną awizację przesyłki przeprowadzono prawidłowo, przesyłkę uznano za doręczoną - w trybie art. 73 p.p.s.a. - z dniem 14 sierpnia 2025 r.

W konsekwencji, siedmiodniowy termin do uiszczenia wpisu sądowego upływał

w dniu 21 sierpnia 2025 r. Tymczasem, co potwierdzają akta sprawy, skarga

w zakreślonym terminie nie została opłacona.

Okoliczność ta obligowała do odrzucenia skargi na podstawie art. 220 § 3 p.p.s.a., o czym Sąd orzekł w sentencji postanowienia.

Odnosząc się do oświadczenia strony skarżącej o cofnięciu skargi, wyjaśnić trzeba, że badanie dopuszczalności złożonego oświadczenia o cofnięciu skargi, jak

i umorzenie postępowania sądowego na podstawie art. 161 § 1 pkt 1 p.p.s.a., możliwe jest tylko wówczas, gdy skarga jest dopuszczalna i nie zawiera braków uniemożliwiających nadanie jej dalszego biegu, tymczasem w rozpatrywanej sprawie strona skarżąca nie uiściła wymaganego wpisu od skargi.