Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Sędzia NSA Krzysztof Winiarski po rozpoznaniu w dniu 20 czerwca 2024 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Finansowej zażalenia Z. sp. z o.o. z siedzibą w W. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 27 grudnia 2023 r., sygn. akt III SA/Wa 2469/23, w przedmiocie odrzucenia skargi w sprawie ze skargi Z. sp. z o.o. z siedzibą w W. na postanowienie Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Warszawie z dnia 4 października 2023 r., nr 1401-IEE3.7192.200.2023.2.DR, w przedmiocie egzekucji świadczeń pieniężnych postanawia: oddalić zażalenie.

Zaskarżonym postanowieniem z 27 grudnia 2023 r., sygn. akt III SA/Wa 2469/23, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie odrzucił skargę Z. sp. z o.o. z siedzibą w W. na postanowienie Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Warszawie z 4 października 2023 r., nr 1401-IEE3.7192.200.2023.2.DR, w przedmiocie egzekucji świadczeń pieniężnych. W uzasadnieniu orzeczenia jako podstawę prawną rozstrzygnięcia podano art. 220 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2023 r. poz. 1634 ze zm., dalej: p.p.s.a.).

Przedstawiając stan faktyczny sprawy, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie wskazał, że w wykonaniu zarządzenia Przewodniczącego Wydziału z 16 listopada 2023 r. Skarżąca została wezwana do uiszczenia wpisu sądowego od skargi w kwocie 100 zł w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania pod rygorem odrzucenia środka zaskarżenia. Korespondencja sądowa została doręczona Stronie 23 listopada 2023 r. Termin do uiszczenia wpisu upłynął z końcem 30 listopada 2023 r. Do dnia rozpatrywania sprawy wpis od skargi nie został uiszczony, co w ocenie Sądu kwalifikowało do zastosowania sankcji odrzucenia skargi w oparciu o wskazaną na wstępie regulację. W rejestrze opłat sądowych nie zidentyfikowano wpłaty przypisanej do sprawy.

Nie zgadzając się z zapadłym orzeczeniem, pismem z 5 stycznia 2024 r., doprecyzowanym pismem z 22 stycznia 2024 r., Skarżąca złożyła zażalenie, wskazując, że wnosi o ponowną weryfikację wpisu, którą uiszczono w placówce Poczty Polskiej. Do pisma nie przedłożono jakiegokolwiek dowodu uwiarygadniającego twierdzenie strony.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie.

Stosownie do art. 230 § 1 p.p.s.a. od pism wszczynających postępowanie przed sądem administracyjnym w danej instancji pobiera się wpis stosunkowy lub stały. Pismami, o których mowa w § 1 są skarga, skarga kasacyjna, zażalenie oraz skarga o wznowienie postępowania (§ 2). W myśl art. 220 § 1 p.p.s.a. sąd nie podejmuje żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata. W tym przypadku przewodniczący wzywa wnoszącego pismo do uiszczenia stosownego wpisu sądowego w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania, przy czym na mocy § 3 przywołanego przepisu w przypadku, gdy rzeczony brak fiskalny dotyczy skargi, bezskuteczny upływ wyznaczonego stronie terminu powoduje odrzucenie środka zaskarżenia.

Odnosząc się do poprawności rozstrzygnięcia w przedmiocie odrzucenia skargi, Naczelny Sąd Administracyjny stwierdza, że zaskarżone postanowienie odpowiada prawu. Z uwagi na fakt, że Skarżąca wystąpiła ze skargą na rozstrzygnięcie organu odwoławczego bez uiszczenia należnej opłaty, zasadnie została wezwana do jej uregulowania w trybie art. 220 § 1 p.p.s.a. W sprawie okolicznością bezsporną pozostaje, że korespondencja sądowa zawierająca wezwanie do wykonania zarządzenia Przewodniczącego Wydziału wzywającego do uregulowania zaległego wpisu od skargi została Skarżącej doręczona 23 listopada 2023 r., co oznaczało upływ ustawowego terminu do jego uiszczenia 30 listopada 2023 r. Brakująca opłata nie została uzupełniona w zakreślonym ustawowo terminie, co stosownie do regulacji wskazanej na wstępie uzasadniało zastosowanie sankcji z art. 220 § 3 p.p.s.a.

Bez wpływu dla przyjętej oceny pozostawała okoliczność rzekomego wykonania opłaty w placówce operatora pocztowego. Twierdzenia w rzeczonym zakresie jawią się jako mało wiarygodne w kontekście braku zaoferowania przez Skarżącą jakiegokolwiek dokumentu posiadającego moc dowodową w zakresie realizacji obowiązku fiskalnego. Niepoparte dokumentem twierdzenia zawarte w zażaleniu pozostają w opozycji do wpisów w rejestrze opłat sądowych Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, co w braku inicjatywy dowodowej strony nie podważa poczynionej oceny przez Sąd pierwszej instancji.

Mając na względzie powyższe, Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 2 p.p.s.a. orzekł, jak w sentencji.