![]() |
Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych
|
| drukuj zapisz |
6272 Wizy, zezwolenie na zamieszkanie na czas oznaczony, na osiedlenie się, wydalenie z terytorium Rzeczypospolitej Polskiej 658, Odrzucenie skargi, Wojewoda, *Odrzucono skargę, IV SAB/Wr 327/26 - Postanowienie WSA we Wrocławiu z 2026-08-03, Centralna Baza Orzeczeń Naczelnego (NSA) i Wojewódzkich (WSA) Sądów Administracyjnych, Orzecznictwo NSA i WSA
IV SAB/Wr 327/26 - Postanowienie WSA we Wrocławiu
|
|
|||
|
2026-04-08 | |||
|
Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu | |||
|
Daria Gawlak-Nowakowska /przewodniczący sprawozdawca/ | |||
|
6272 Wizy, zezwolenie na zamieszkanie na czas oznaczony, na osiedlenie się, wydalenie z terytorium Rzeczypospolitej Polskiej 658 |
|||
|
Odrzucenie skargi | |||
|
Wojewoda | |||
|
*Odrzucono skargę | |||
|
Dz.U. 2026 poz 143 art. 58 par. 1 pkt 3 Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi |
|||
|
Sentencja
Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Daria Gawlak-Nowakowska po rozpoznaniu w dniu 3 sierpnia 2026 r. na posiedzeniu niejawnym w Wydziale IV sprawy ze skargi I. S. na bezczynność Wojewody Dolnośląskiego w przedmiocie udzielenia zezwolenia na pobyt czasowy postanawia: odrzucić skargę. |
||||
|
Uzasadnienie
W dniu 17 marca 2026 r. I. S. (dalej: skarżący), w imieniu którego działał I1. S., wniósł skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu na bezczynność Wojewody Dolnośląskiego (dalej: organ) w przedmiocie wniosku skarżącego o udzielenie zezwolenia na pobyt czasowy, który wpłynął do organu w dniu 26 sierpnia 2024 r. W wykonaniu zarządzeń Przewodniczącego Wydziału IV z dnia 9 kwietnia 2026 r., skarżący został wezwany do: - uiszczenia wpisu sądowego od skargi w kwocie 100 zł (odpis zarządzenia o wezwaniu do uiszczenia wpisu sądowego skierowano do skarżącego wraz z pismem Sądu z dnia 13 kwietnia 2026 r.), - podania numeru PESEL skarżącego (pismo Sądu z dnia 13 kwietnia 2026 r.). Na uzupełnienie ww. braków formalnego i fiskalnego skargi skarżącemu zakreślono termin 7 dni od dnia doręczenia wezwania, pod rygorem odrzucenia skargi. W wyniku przeprowadzenia procedury reklamacji przesyłki pocztowej, w oparciu o pismo P. S.A. z dnia 19 maja 2026 r. (k. 18) ustalono, że przesyłka pocztowa, adresowana do skarżącego na adres do korespondencji podany w skardze, zawierająca w/w wezwania, została skutecznie doręczona skarżącemu w dniu 20 kwietnia 2026 r. Powyższe potwierdza wydruk z systemu śledzenia przesyłek z systemu e-monitoring P. S.A. odnośnie przesyłki o numerze[...]. Siedmiodniowy termin do uzupełnienia braku formalnego skargi i uiszczenia wpisu sądowego upłynął bezskutecznie w dniu 27 kwietnia 2026 r. (poniedziałek). Ponadto w wykonaniu zarządzenia z dnia 1 czerwca 2026 r., pismem z dnia 3 czerwca 2026 r. Sąd wezwał działającego w charakterze pełnomocnika skarżącego – I1. S. - do usunięcia, w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania pod rygorem odrzucenia skargi, braku formalnego skargi poprzez złożenie pełnomocnictwa lub jego kopii poświadczonej za zgodność z oryginałem, z którego treści wynika uprawnienie I1. S. do działania w imieniu skarżącego przed wojewódzkim sądem administracyjnym lub przed sądami administracyjnymi. Ponownie w wyniku przeprowadzenia procedury reklamacji przesyłki pocztowej, w oparciu o pismo P. S.A. z dnia 27 lipca 2026 r. (k. 27) ustalono, że przesyłka pocztowa, adresowana do I1. S. na adres do korespondencji podany w skardze, zawierająca w/w wezwania, została skutecznie doręczona adresatowi w dniu 6 czerwca 2026 r. Powyższe potwierdza wydruk z systemu śledzenia przesyłek z systemu e-monitoring P.j S.A. odnośnie przesyłki o numerze [...]. Siedmiodniowy termin do uzupełnienia braku formalnego skargi poprzez nadesłanie pełnomocnictwa do działania w mieniu skarżącego przed wojewódzkim sądem administracyjnym lub przed sądami administracyjnymi upłynął bezskutecznie w dniu 15 czerwca 2026 r. (poniedziałek). Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje. Badanie merytorycznej zasadności skargi każdorazowo poprzedza jej analiza pod kątem dopuszczalności. Sąd zobowiązany jest do zbadania, czy w danej sprawie nie zachodzą podstawy do odrzucenia skargi, wymienione w art. 58 § 1 pkt 1-6 p.p.s.a. W sprawie skarga kwalifikowała się do odrzucenia z tego powodu, że działający w imieniu skarżącego – I1. S. - nie uzupełnił, mimo wezwania, braków formalnych skargi, tj. nie przedłożył pełnomocnictwa do działania w imieniu skarżącego przed wojewódzkim sądem administracyjnym lub przed sądami administracyjnymi. Wymogi formalne skargi określone zostały w przepisie art. 57 p.p.s.a. oraz art. 46 p.p.s.a. Zgodnie z art. 57 § 1 p.p.s.a. skarga powinna czynić zadość wymaganiom pisma w postępowaniu sądowym, które określa art. 46 ww. ustawy. Stosownie do art. 46 § 3 p.p.s.a. do pisma należy dołączyć pełnomocnictwo lub jego wierzytelny odpis, jeżeli pismo wnosi pełnomocnik, który w danej sprawie nie złożył jeszcze tych dokumentów przed sądem. Przepis art. 37 § 1 p.p.s.a. stanowi, że pełnomocnik obowiązany jest przy pierwszej czynności procesowej dołączyć do akt sprawy pełnomocnictwo z podpisem mocodawcy lub wierzytelny odpis pełnomocnictwa. Przy czym, zgodnie z art. 48 § 3 p.p.s.a., zamiast oryginału dokumentu strona może złożyć odpis dokumentu, jeżeli jego zgodność z oryginałem została poświadczona przez notariusza albo przez występującego w sprawie pełnomocnika strony będącego adwokatem, radcą prawnym, rzecznikiem patentowym lub doradcą podatkowym. Według treści art. 46 § 3 p.p.s.a., brak pełnomocnictwa jest jednocześnie brakiem formalnym pisma strony, w tym konkretnym przepadku skargi. Jego dołączenie do pisma strony jest bowiem obowiązkowe w sytuacji gdy za stronę działa pełnomocnik, który w danej sprawie nie złożył jeszcze tego dokumentu przed sądem. Okoliczność ta pozwala na konwalidację stwierdzonego braku przez zastosowanie art. 49 § 1 p.p.s.a., który stanowi, że w przypadku, gdy pismo strony nie może otrzymać prawidłowego biegu wskutek niezachowania warunków formalnych, przewodniczący wzywa stronę o jego uzupełnienie lub poprawienie w terminie siedmiu dni pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania, chyba że ustawa stanowi inaczej. Nieuzupełnienie takiego braku stosownie do treści art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a. w związku z art. 49 § 1 in fine p.p.s.a. stanowi podstawę odrzucenia skargi. Brak pełnomocnictwa uniemożliwia nadanie skardze prawidłowego biegu, bowiem nie pozwala na stwierdzenie czy skarga pochodzi od osoby uprawnionej do reprezentowania strony skarżącej, a zatem czy wnosząca ją osoba posiada legitymację procesową do skutecznego jej wniesienia. Powyższe stanowisko znajduje potwierdzenie w podjętej w dniu 2 lutego 2026 r. uchwale siedmiu sędziów Naczelnego Sądu Administracyjnego, sygn. akt III OPS 2/25. W uchwale tej NSA stwierdził, że podpisanie skargi przez osobę, która nie przedstawiła dokumentu pełnomocnictwa stanowi brak formalny skargi podlegający usunięciu, na podstawie art. 49 § 1 w związku z art. 57 § 1 i w związku z art. 46 § 1 pkt 4 p.p.s.a., przez jej wezwanie do dołączenia dokumentu pełnomocnictwa; nieusunięcie braku formalnego skargi stanowi podstawę do jej odrzucenia zgodnie z art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a w związku z art. 49 § 1 i w związku z art. 46 § 3 p.p.s.a. NSA stwierdził, że zaniechanie wykonania przez pełnomocnika wezwania Sądu do uzupełnienia braku formalnego skargi przez dołączenie do akt pełnomocnictwa, będzie rodziło ten sam skutek w stosunku do strony. Artykuł 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a. w sposób jednoznaczny przewiduje obowiązek sądu odrzucenia skargi ("sąd odrzuca skargę") w przypadku nieuzupełnienia w wyznaczonym terminie braków formalnych skargi. Sąd nie ma kompetencji do uznania, że nieuzupełniony istotny brak formalny skargi (jakim jest brak pełnomocnictwa) może stać się innego rodzaju brakiem formalnym (brakiem podpisu strony pod skargą), który w dalszym ciągu podlegałby uzupełnieniu. Zgodnie z przepisem art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a., sąd odrzuca skargę gdy nie uzupełniono w wyznaczonym terminie jej braków formalnych. Bieg siedmiodniowego terminu do nadesłania pełnomocnictwa do działania w imieniu skarżącego, wobec doręczenia osobie podpisanej pod skargą (I1. S.) wezwania w tym zakresie w dniu 6 czerwca 2025 r., minął bezskutecznie w dniu 15 czerwca 2025 r. (13 i 14 czerwca 2026 r. były dniami wolnymi od pracy), albowiem działający w charakterze pełnomocnika skarżącego nie odpowiedział na wezwanie. Kierując się wskazaną argumentacją, Sąd, działając na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji postanowienia. |
||||