Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Joanna Człowiekowska Sędziowie: Sędzia WSA Mirosław Bator (spr.) Sędzia WSA Jacek Bursa Protokolant: starszy referent sądowy Paulina Filipek po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 7 października 2025 r. sprawy ze skargi M. K. na uchwałę nr XXV/575/25 Rady Miasta Krakowa z dnia 7 maja 2025 r. w sprawie uchwalenia miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego obszaru "Nowy Świat" I. stwierdza nieważność zaskarżonej uchwały w części tekstowej i graficznej w części dotyczącej działki nr [...] obręb [...] Ś. II. zasądza od Gminy Miejskiej Kraków na rzecz skarżącej kwotę 797 (siedemset dziewięćdziesiąt siedem) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania.

M. K. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie skargę na uchwałę Rady Miasta Krakowa z dnia 7 maja 2025 r. nr XXV/575/25 w sprawie uchwalenia miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego obszaru "Nowy Świat". Wskazała, że jest właścicielem zabudowanej nieruchomości oznaczonej jako działka ewidencyjna nr [...], obr. [...] Ś. e położonej przy ul. [...] w Krakowie objętej księgą wieczystą nr [...] Zaskarżonej uchwale zarzuciła:

1/ na podstawie art. 20 ust 1 ustawy z dnia 27 marca 2003 r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym w zw. z art 9 ust 4 u.p.z.p. w zw. z art 17 pkt 5 u.p.z.p. w związku z art 1. ust 2 u.p.z.p. w związku z art 6 ust 1 i 2 u.p.z.p. w związku z art 28 ust 1.u.p.z.p. w związku z art 21 ust .1 Konstytucji RP w związku z art. 64 ust 3 Konstytucji RP w związku z art 140 K.c. istotne naruszenie zasad sporządzania planu poprzez:

- ustalenie dla nieruchomości nakazu ochrony bryły oraz ochrony gabarytu, choć w aktualnie obowiązującym Studium uwarunkowań i kierunków zagospodarowania przestrzennego Miasta Krakowa (uchwała Rady Miasta Krakowa Nr XII/87/03 z dnia 16 kwietnia 2003 r. zmieniona uchwałą Rady Miasta Krakowa Nr XCIII/1256/10 z dnia 3 marca 2010 r. zmieniona uchwałą Rady Miasta Krakowa Nr CXI1/1700/14 z dnia 9 lipca 2014 r.) dla nieruchomości przewidziano wysokość zabudowy na poziomie do 20 m (w istocie przewidując możliwość nadbudowy zabudowy zlokalizowanej na nieruchomości), w uzasadnionych sąsiednią zabudową i funkcją przypadkach w studium dopuszczono zmianę wysokości zabudowy, dopuszczono w miejscowych planach zagospodarowania przestrzennego zmianę ustalonej w studium wysokości zabudowy maksymalnie o 20%, jeżeli konieczność zmiany wysokości wynika z uwarunkowań historycznych bądź konieczności zachowania ładu przestrzennego poprzez nawiązanie do istniejącej w bezpośrednim sąsiedztwie zabudowy;

- ustalenie dla nieruchomości nakazu ochrony bryły oraz ochrony gabarytu, choć Małopolski Wojewódzki Konserwator Zabytków w Krakowie decyzją z dnia 21 lutego 2024 r., zmienioną następnie decyzją z dnia 9 maja 2025 r., pozwolił na prowadzenie w zlokalizowanej na nieruchomości kamienicy przy ul. [...] w Krakowie robót budowlanych obejmujących zmianę sposobu użytkowania poddasza budynku i oficyn bocznych na cele mieszkalne, przebudowę wnętrza kamienicy, nadbudowę budynku i oficyn bocznych, doświetlenie poddasza oknami połaciowymi oraz oknami w nadbudowanych ściankach kolankowych, wraz z przebudową, rozbiórką i budową wewnętrznych instalacji na bazie istniejących przyłączy, w oparciu o przedłożoną dokumentację projektową pn.: "Zmiana sposobu użytkowania nieużytkowego poddasza budynku mieszkalnego wielorodzinnego oraz jego oficyn bocznych no cele mieszkalne wraz z przebudową jego wnętrza, nadbudową kamienicy oraz oficyn bocznych doświetleniem poddasza oknami połaciowymi i oknami w nadbudowanych ściankach kolankowych wraz z rozbudową oficyny wschodniej wraz przebudową, rozbiórką i budową wewnętrznych instalacji na bazie istniejących przyłączy na dz. nr [...], obr. [...] przy ul [...] w Krakowie";

- ustalenie dla nieruchomości nakazu ochrony bryły oraz ochrony gabarytu, choć decyzją Prezydenta Miasta Krakowa z dnia 6 września 2019 r. ustalono warunki zabudowy dla zamierzenia inwestycyjnego pn.: "Zmiana sposobu użytkowania nieużytkowego poddasza budynku mieszkalnego wielorodzinnego oraz jego oficyn bocznych na cele mieszkalne wraz z przebudową jego wnętrza, nadbudową kamienicy oraz oficyn bocznych doświetleniem poddasza oknami połaciowymi i oknami w nadbudowanych ściankach kolankowych wraz z rozbudową oficyny wschodniej wraz przebudową, rozbiórką i budową wewnętrznych instalacji na bazie istniejących przyłączy na dz. nr [...], obr. [...] przy ul [...] w Krakowie." dopuszczając możliwość m.in. nadbudowy i rozbudowy zabudowy zlokalizowanej na nieruchomości;

- ustalenie dla nieruchomości minimalnego wskaźnika terenu biologicznie czynnego na poziomie 20%, choć decyzją Prezydenta Miasta Krakowa z dnia 6 września 2019 r., ustalono warunki zabudowy dla zamierzenia inwestycyjnego pn.: "Zmiana sposobu użytkowania nieużytkowego poddasza budynku mieszkalnego wielorodzinnego oraz jego oficyn bocznych na cele mieszkalne wraz z przebudową jego wnętrza, nadbudową kamienicy oraz oficyn bocznych doświetleniem poddasza oknami połaciowymi i oknami w nadbudowanych ściankach kolankowych wraz z rozbudową oficyny wschodniej wraz przebudową, rozbiórką i budową wewnętrznych instalacji na bazie istniejących przyłączy na dz. nr [...], obr. [...] przy ul. [...] w K..", gdzie ustalono wskaźnik powierzchni biologiczne czynnej w stosunku do powierzchni działki nr [...] na poziomie min. 10%;

- ustalenie dla nieruchomości minimalnego wskaźnika terenu biologicznie czynnego na poziomie 20%, choć Małopolski Wojewódzki Konserwator Zabytków w Krakowie decyzją z dnia 21 lutego 2024 r., zmienioną decyzją z dnia 9 maja 2025 r, pozwolił na prowadzenie w zlokalizowanej na nieruchomości kamienicy przy ul. [...] w Krakowie robot budowlanych obejmujących zmianę sposobu użytkowania poddasza budynku i oficyn bocznych na cele mieszkalne, przebudowę wnętrza kamienicy, nadbudowę budynku i oficyn bocznych, doświetlenie poddasza oknami połaciowymi oraz oknami w nadbudowanych ściankach kolankowych, wraz z przebudową, rozbiórką i budową wewnętrznych instalacji na bazie istniejących przyłączy, w oparciu o przedłożoną dokumentację projektową pn.: "Zmiana sposobu użytkowania nieużytkowego poddasza budynku mieszkalnego wielorodzinnego oraz jego oficyn bocznych na cele mieszkalne wraz z przebudową jego wnętrza, nadbudową kamienicy oraz oficyn bocznych doświetleniem poddasza oknami połaciowymi i oknami w nadbudowanych ściankach kolankowych wraz z rozbudową oficyny wschodniej wraz przebudową, rozbiórką i budową wewnętrznych instalacji na bazie istniejących przyłączy na dz. nr [...], obr. [...] przy ul. [...] w Krakowie.";

- ustalenie dla nieruchomości nakazu realizacji stanowisk postojowych jako naziemnych bez dopuszczenia realizacji garażu podziemnego, czym w istocie uniemożliwiono obsługę parkingową terenu nieruchomości, z uwagi na konfigurację już istniejącej zabudowy na nieruchomości, a w konsekwencji przekroczenie przez organ granic przysługującego mu władztwa planistycznego oraz nadmierne (nieproporcjonalne i nieuzasadnione) i naruszające istotę prawa własności ograniczenie uprawnień skarżącej wynikających z prawa własności nieruchomości położonej na terenie objętym planem, a tym samym ograniczenie prawa własności skarżącej do nieruchomości, które zgodnie z konstytucyjną zasadą podlega ochronie.

W uzasadnieniu skarżąca podniosła, że zlokalizowana na nieruchomości kamienica przy ul. [...] w Krakowie nie jest wpisana do rejestru zabytków, ale znajduje się na terenie układu urbanistycznego oraz zespołu zabudowy d. IlI dzielnicy katastralnej miasta Krakowa - "N. Ś." [A1438/M] z dnia 9 czerwca 2015 r oraz pomnika historii "Kraków - historyczny zespół miasta" przyjętego zarządzeniem Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej z dnia 8 września 1994 r. Kamienica przy ul. [...] w Krakowie posiada kalenicę na poziomie 221.23 m n.p.m., a gzyms podokapowy na poziomie 219.64 m n.p.m. Z kolei bezpośrednio granicząca z Nieruchomością - budynek przy ul. [...] w Krakowie jest budynkiem wyższym (kalenica na poziomie 223.40 m n.p.m., gzyms podokapowy na poziomie 220.30m n.p.m.). Bliźniacza kamienica przy ul. [...] w Krakowie jest również budynkiem wyższym: obecnie kalenica tej kamienicy znajduje się na poziomie 223.22 m n.p.m., a gzyms podokapowy na poziomie 221.10 m. n.p.m. Podkreślić przy tym należy, iż bezpośrednio sąsiadująca, bliźniacza kamienica przy ul. [...] została nadbudowana w 2020 roku i wyniku tej nadbudowy uzyskała nie tylko zwiększoną wysokość, ale również możliwość bezpośredniego dostępu do lokali parterowych od strony ulicy. Co istotne, plan uwzględniając wprowadzone zmiany wysokościowe, przewiduje dodatkowo (jeszcze) nakaz nadbudowy oficyny od strony podwórka należącej do kamienicy przy ul. [...]. Rozwiązanie to uzasadniane jest potrzebą zachowania ładu przestrzennego oraz proporcji wysokościowych. Wymaga podkreślenia, że skarżąca początkowo nie planowała nadbudowy kamienicy przy ul. [...]. Budynek pierwotnie posiadał dwie oficyny boczne od strony podwórza oraz trzecią zamykającą podwórze. Ta ostatnia została rozebrana w 2013 roku na skutek przywołanych wyżej aktów i dokumentacji stwierdzających jej zły stan techniczny i zagrożenie dla bezpieczeństwa osób postronnych przebywających na terenach dwóch nieruchomości sąsiadujących z terenem nieruchomości. Bezpośrednio po rozbiórce przedmiotowej oficyny rozpoczęto starania o odbudowę oficyny w jej pierwotnym kształcie. Jednakże ówczesny Małopolski Wojewódzki Konserwator Zabytków w Krakowie, zaproponował alternatywne rozwiązanie, tj. rezygnację z odbudowy oficyny zamykającej w zamian za możliwość nadbudowy głównej bryły kamienicy oraz rozbudowy oficyny bocznej aż do granicy działki. Propozycja ta miała na celu zachowanie pierwotnej kubatury budynku, lecz w zmienionej formie przestrzennej. Plan nie dopuszcza możliwości odbudowy istniejących uprzednio budynków, nawet jeśli ich pozostałości (jak w tym przypadku) są fizycznie zachowane i udokumentowane. Stanowi to istotne odstępstwo od przyjętej praktyki planistycznej w pozostałych częściach miasta, gdzie plany miejscowe umożliwiają odbudowę historycznych oficyn i oficyn narożnych, jeśli ich pierwotna forma była udokumentowana lub zachowane są jej materialne ślady. Na podstawie decyzji Prezydenta Miasta Krakowa z dnia 6 września 2019 r. dopuszczono m.in. nadbudowę kamienicy oraz oficyn bocznych, a także rozbudowę oficyny wschodniej nawiązując do parametrów zabudowy występującej na nieruchomościach bezpośrednio graniczących z nieruchomością (w szczególności zabudowań przy ul. [...] i [...] w Krakowie) ustalając: 1) wskaźnik powierzchni nowej zabudowy w stosunku do powierzchni działki/terenu na poziomie 72% z tolerancją - 2% (tożsama wartość jak na działce nr [...] - ul. [...]); 2) wskaźnik powierzchni biologicznie czynnej w stosunku do powierzchni działki nr [...] na poziomie min. 10%; 3) wysokość górnej krawędzi elewacji frontowej i tylnej budynku frontowego, tj. górnej krawędzi gzymsu podbudowującego okap budynku frontowego jako przedłużenie odpowiednio elewacji frontowej i tylnej budynku na działce nr [...] (ul. [...]), tj.

16,89 m z tolerancją wynikającą z pomiaru geodezyjnego; 4) wysokość górnej krawędzi elewacji oficyn, tj. górnej krawędzi gzymsu podbudowującego okap w przedziale od 15m do 15,31m (do maksymalnej wysokości 219,26 m n.p.m.) wskazując, iż wnioskowany poziom nadbudowy oficyn oraz wysokość planowanej rozbudowy oficyny wschodniej o ok. 0,8 m nie zmienia w znaczny sposób istniejącej wysokości przez co będzie niemal niezauważalna, a pozwoli na uzyskanie pełniej funkcjonalności pomieszczeń poddaszy przeznaczonych do zmiany sposobu użytkowania. Ponadto, planowana wysokość oficyn pozostanie wyraźnie niższa od budynku frontowego, co zapewnia kontynuację cech historycznej zabudowy, dla której charakterystyczne jest pozostanie zabudowy frontowej jako dominującej nad zabudową oficynową; 5) wysokość kalenicy na poziomie od 18,5m do 19m (maksymalna wysokość 222,95m - wartość jak dla zabudowy przy ul. [...]). Skarżąca, w związku z decyzją wz, w dniu 19 września 2022 r. złożyła do Małopolskiego Wojewódzkiego Konserwatora Zabytków w Krakowie wniosek o wydanie pozwolenia na prowadzenie robot budowlanych w kamienicy przy ul. [...] w Krakowie przedkładając sporządzoną w oparciu o decyzję WZ dokumentację projektową. Następnie Małopolski Wojewódzki Konserwator Zabytków w Krakowie decyzją z dnia 21 lutego 2024 r., zmienioną decyzją z dnia 9 maja 2025 r.,

pozwolił na prowadzenie w zlokalizowanej na nieruchomości kamienicy przy ul. [...] w Krakowie robót budowlanych obejmujących zmianę sposobu użytkowania poddasza budynku i oficyn bocznych na cele mieszkalne, przebudowę wnętrza kamienicy, nadbudowę budynku i oficyn bocznych, doświetlenie poddasza oknami połaciowymi oraz oknami w nadbudowanych ściankach kolankowych, wraz z przebudową, rozbiórką i budową wewnętrznych instalacji na bazie istniejących przyłączy, w oparciu o przedłożoną dokumentację projektową. W tym miejscu podkreślić należy, iż zamierzenie inwestycyjne dotyczące nieruchomości objęte decyzją WZ oraz pozwoleniem konserwatorskim nie przekracza parametrów, w szczególności parametrów wysokościowych, występujących na nieruchomościach bezpośrednio graniczących z nieruchomością, tj. zabudową występującą przy ul. [...] i ul. [...] w Krakowie, co obrazuje poniższy rysunek przedstawiający stan projektowany nieruchomości. Co istotne, projekt kamienicy przy ul. [...] w Krakowie jest w pełni analogiczny do zmian zrealizowanych w ostatnich latach w sąsiedniej kamienicy przy ul. [...] w Krakowie. W odniesieniu do nieruchomości skarżącej wprowadzono w planie: nakaz ochrony bryły oraz ochrony gabarytu uniemożliwiając tym samym jakąkolwiek nadbudowę czy rozbudowę istniejącej na nieruchomości zabudowy (§ 35 ust. 3 pkt 6 planu w zw. z §13 planu); minimalny wskaźnik terenu biologicznie czynnego na poziomie 20% (§ 35 ust 2 pkt 1 planu) oraz nakaz realizacji stanowisk postojowych jako naziemnych bez dopuszczenia realizacji garażu podziemnego (§16 ust 8 pkt 2 planu w zw. z § 16 ust. 8 pkt 3 planu). Całkowicie niezrozumiałe i niezwykle krzywdzące dla Skarżącej jest działanie organu polegające na przyjęciu w planie regulacji, która uniemożliwia dostosowanie zabudowy na nieruchomości do parametrów zabudowy pierzejowej przyległej do zabudowy na nieruchomości po obu jej stronach budynek przy ul. [...] oraz kamienica przy ul. [...]), zwłaszcza że w treści pozwolenia konserwatorskiego właśnie dopuszczono wykonanie robot sprowadzających się do dostosowania zabudowy na nieruchomości do parametrów zabudowy pierzejowej przyległej do zabudowy na nieruchomości. Ponadto, podkreślić w tym miejscu należy, co niezwykle istotne na gruncie niniejszego przypadku, iż historycznie w ramach zabudowy występującej na nieruchomości istniała oficyna tylna, która już w XXI wieku ze względu na bardzo zły stan techniczny grożący niekontrolowaną katastrofą budowlaną, do którego doprowadzili poprzednicy prawni skarżącej, musiała zostać rozebrana celem usunięcia stanu zagrożenia dla zdrowia i życia osób postronnych przebywających na terenach dwóch nieruchomości sąsiadujących z terenem nieruchomości. Opisana wyżej oficyna tylna do chwili obecnej nie została odbudowana, pomimo starań i zabiegów skarżącej. Natomiast aktualnie obowiązujący plan, z zupełnie nieznanych przyczyn, uniemożliwia nawet odbudowę historycznej i do niedawna istniejącej zabudowy zlokalizowanej na nieruchomości (oficyna tylna budynku przy ul. [...] w Krakowie). Z tych też względów, całkowicie nie do przyjęcia, jako niemające jakiegokolwiek uzasadnienia urbanistycznego czy konserwatorskiego, jest ustalenie w planie w odniesieniu do nieruchomości nakazu ochrony bryły oraz ochrony gabarytu, co skutkuje uniemożliwieniem jakiejkolwiek nadbudowy czy rozbudowę istniejącej na nieruchomości zabudowy na postawie pozwolenia konserwatorskiego. W konkluzji skarżąca wniosła o stwierdzenie nieważności wskazanej uchwały w zakresie obejmującym działkę nr [...] obr. [...].

W odpowiedzi na skargę Rada Miasta Krakowa wniosła o jej oddalenie. Organ podniósł, że cały obszar objęty skarżonym planem wchodzi w skład pomnika historii "Kraków - historyczny zespół miasta" ustanowionego zarządzeniem Prezydenta Rzeczpospolitej Polskiej z dnia 8 września 1994 r. Celem ochrony pomnika (zgodnie z § 2 zarządzenia) jest zachowanie ze względu na wyjątkowe, uniwersalne wartości historyczne, artystyczne oraz wartości niematerialne, autentyczności historycznego układu urbanistyczno-architektonicznego Krakowa, ukształtowanego w ciągu tysiącletniej historii, stanowiącego jeden z czołowych kompleksów artystyczno-kulturalnych Europy. W związku z rozesłanym zawiadomieniem o przystąpieniu do sporządzenia projektu planu otrzymano m.in. pismo od Rady i Zarządu Dzielnicy I Stare Miasto, na terenie której znajduje się obszar objęty planem, zawierające wnioski o wpisanie do miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego "Nowy Świat" braku możliwości zabudowy terenów obecnie niezabudowanych, w szczególności podworców, dziedzińców, ogrodów i działek wewnątrz kwartałów budynków, uniemożliwienie nadbudowy i rozbudowy oficyn, utrzymanie co najmniej aktualnej powierzchni biologicznie czynnej, ochronę istniejącego układu urbanistycznego, w uzgodnieniu z Wojewódzkim Konserwatorem Zabytków. Mieszkańcy wyrażają zaniepokojenie i są przeciwni postępującemu procesowi zabudowy Starego Miasta. Konieczne jest zachowanie lub zwiększanie powierzchni biologicznie czynnej oraz miejsc postojowych. Kamienica przy ul. [...] wraz z oficynami ujęta jest w gminnej ewidencji zabytków. Skarżąca złożyła do projektu planu wniosek, który zarządzeniem nr 1257/2022 Prezydenta Miasta Krakowa z dnia 12 maja 2022 r. ws. rozpatrzenia wniosków został uwzględniony częściowo w zakresie możliwości przebudowy i zmiany sposobu użytkowania poddasza na cele mieszkalne. W pozostałym zakresie wniosek został nieuwzględniony. Analizując bogate uwarunkowania historyczne, szereg wskazań konserwatorskich oraz fakt ujęcia kamienicy przy ul. [...] w gminnej ewidencji zabytków, w pierwszym projekcie planu skierowanym do ustawowego opiniowania i uzgodnień (maj 2022 r.) dla kamienicy tej ustalono nakaz ochrony bryły (należy przez to rozumieć całość substancji budynku zajmującą określoną objętość w przestrzeni wraz z balkonami, wykuszami, gzymsami, okapami, okładzinami, itp.) i gabarytu (należy przez to rozumieć zakaz zwiększania istniejącego maksymalnego zewnętrznego wymiaru budynku lub budowli).§ 13 ust. 1 pkt 1 lit a w związku z § 35 ust. 3 pkt 6 projektu planu. Małopolski Wojewódzki Konserwator Zabytków odmówił uzgodnienia projektu planu w takiej formie i przedstawił warunki uzgodnienia, które dotyczyły m.in. przeredagowania § 13 ust. 1 pkt 1 projektu planu, jednak utrzymywały nakaz ochrony bryły i gabarytu dla kamienicy przy ul. [...] (postanowienie z dnia 7 czerwca 2022 r.). Projekt planu po odpowiednich zmianach został skierowany do ponownego opiniowania i uzgodnień (październik 2022 r.) i otrzymał od Małopolskiego Wojewódzkiego Konserwatora Zabytków uzgodnienie z uwagami, które ponownie nie zmieniały zapisów dla kamienicy przy ul. [...] (postanowienie z dnia 23 listopada 2022 r.). Po odpowiednich korektach projekt planu został wyłożony do publicznego wglądu od 16 stycznia do 13 lutego 2023 roku. Skarżąca złożyła do wykładanego projektu planu uwagę, która zarządzeniem nr 736/2023 Prezydenta Miasta Krakowa z dnia 21 marca 2023 r. ws. rozpatrzenia uwag została uwzględniona częściowo w zakresie nadbudowy budynku frontowego polegającej na podniesieniu wysokości kalenicy i górnej krawędzi elewacji tylnej - okapu tylnego oraz nadbudowy oficyn polegającej na podniesieniu wysokości kalenicy i okapów. Z zastrzeżeniem - zmiany ustaleń projektu planu wynikające z rozpatrzenia uwag muszą uzyskać pozytywne opinie i uzgodnienia, o których mowa w art 17 pkt 6 ustawy, w tym m. in. uzgodnienie Wojewódzkiego Konserwatora Zabytków. Uwaga została nieuwzględniona częściowo w zakresie geometrii dachu, gdyż proponowany w uwadze kąt nachylenia połaci stanowi zgodnie z definicją określoną w §4 ust 1 pkt 25 dach płaski. Z uwagi na zapewnienie ładu przestrzennego uwzględniającego historyczne uwarunkowania pozostawiono ogólną zasadę dotyczącą kształtu dachów (§8 ust 8 projektu planu). Utrzymano dotychczasowe ustalenia projektu planu nakazujące ochronę kształtu bryły budynku ujętego w gminnej ewidencji zabytków oraz jednakowe dla całego obszaru planu – ustalenia dotyczące zasad kształtowania dachów, stąd nie dopuszczono wprowadzania dachu płaskiego. Przyjęte rozwiązania, odnoszące się szczególnie do budynków wpisanych do rejestru zabytków oraz ujętych w gminnej ewidencji zabytków, wynikają z konieczności ochrony sylwety Starego Miasta i ochrony istniejącego układu urbanistycznego. Po wprowadzeniu zmian wynikających z uwzględnionych uwag projekt panu został skierowany do ponownego opiniowania i uzgodnień ustawowych (kwiecień 2023 r.). W projekcie tym dla kamienicy przy ul. [...] zawarto ustalenia (§ 25 ust. 1 pkt 1): ul. [...] – zespół kamienicy z parą oficyn ujęty w gminnej ewidencji zabytków, dla którego ustala się: dla budynku frontowego: nakaz ochrony zgodnie z §13, dopuszczenie nadbudowy w obrębie wskazanej na rysunku planu strefy uzupełnienia zabudowy polegającej na podniesieniu wysokości wyłącznie okapu tylnego oraz kalenicy maksymalnie do wysokości 19,0 m, z tym, że nie wyżej niż do wysokości bezwzględniej 222,9 m n.p.m., nakaz zachowania istniejącej wysokości górnej krawędzi elewacji frontowej, dla oficyn: nakaz ochrony zgodnie z §13, dopuszczenie nadbudowy w obrębie wskazanej na rysunku planu strefy uzupełnienia zabudowy polegającej na podniesieniu wysokości okapu oraz kalenicy maksymalnie do wysokości 17,5 m, z tym, że nie wyżej niż do wysokości bezwzględniej 221,2 m n.p.m., nakaz utrzymania tej samej wysokości dla obu oficyn. Małopolski Wojewódzki Konserwator Zabytków odmówił uzgodnienia projektu planu w takiej formie i przedstawił warunki uzgodnienia, w których w pkt 4 wskazano: w § 35 ust. 3 pkt 6 projektu tekstu planu miejscowego dla terenu MW/U. 10, odnośnie ul. [...]- należy zrezygnować ustalania strefy uzupełniania zabudowy (postanowienie z dnia 29.05.2023 r.). W związku z tym przywrócono poprzednie zapisy dla kamienicy, projekt został ponownie skierowany do uzgodnień (czerwiec 2023 r.) i uzyskał pozytywne uzgodnienie Małopolskiego Wojewódzkiego Konserwatora Zabytków (postanowienie z dnia 19.07.2023 r.). Odnosząc się do zarzutów skargi organ wskazał, że w procedurze sporządzania projektu planu miejscowego istotne są uzgodnienia projektu przez Małopolskiego Wojewódzkiego Konserwatora Zabytków i zawarte w nim warunki. Natomiast decyzje Konserwatora w sprawie np. uzgodnień konkretnych zamierzeń inwestycyjnych wydawane są w ramach innych postępowań. Wskazać należy, że przywołana w skardze decyzja Konserwatora z dnia 21 lutego 2024 r. wydana została po pierwszym skierowaniu projektu planu do Rady Miasta Krakowa celem uchwalenia (listopad 2023 r.), a zatem po zakończeniu procedury planistycznej. Wówczas Rada odesłała projekt do projektodawcy. Ten sam projekt został ponownie skierowany do Rady (czerwiec 2024 r), a ta wprowadziła poprawki do projektu i w zakresie tych poprawek nastąpiło ponowienie procedury planistycznej. Przywołana w skardze decyzja Konserwatora została zmieniona decyzją z 9 maja 2025 r, a więc już po uchwaleniu skarżonego planu miejscowego. Zgodnie z art. 4 ust. 2 w zw. z art. 59 i nast. u.p.z.p., wydanie decyzji o warunkach zabudowy następuje co do terenów, dla których nie sporządzono miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego. Należy zaznaczyć, iż podstawowym instrumentem służącym kształtowaniu przestrzeni jest miejscowy plan zagospodarowania przestrzennego, w związku z czym decyzja o warunkach zabudowy jest rozstrzygnięciem o innym charakterze prawnym niż plan miejscowy, wydawanym w innym trybie. Nie można zatem traktować jej jako substytutu planu miejscowego (tak orzekł m.in. Naczelny Sąd Administracyjny w postanowieniu z dnia 18 lipca 2005 r., sygn. akt II OPS 3/05). Jednocześnie należy wskazać, iż organ planistyczny odpowiedzialny za sporządzenie projektu planu miejscowego nie ma obowiązku uwzględniać w jego treści ani ostatecznych decyzji o warunkach zabudowy, ani tym bardziej propozycji zamierzeń wskazanych w procedurze zmierzającej do wydania decyzji o warunkach zabudowy. Jak wyżej wskazano, decyzja o warunkach zabudowy ma charakter odmienny od miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego - ma ona zastosowanie wyłącznie w przypadku braku obowiązujących ustaleń planistycznych oraz nie determinuje treści oraz kształtu planu miejscowego. Wyżej wskazane cechy charakterystyczne decyzji WZ, mimo licznych zmian wprowadzonych ustawą zmieniającą, pozostają nadal aktualne. Tym samym argumentacja strony skarżącej, związana determinowaniem treści planu miejscowego przez uprzednio pozyskane decyzje o warunkach zabudowy, a także postępowania zmierzające do ich pozyskania, nie ma oparcia w obowiązujących przepisach prawa.

Studium w jednostce nr 2 wskazuje powierzchnię biologicznie czynną dla zabudowy mieszkaniowej i usługowej w terenach zabudowy usługowej oraz zabudowy mieszkaniowej wielorodzinnej (UM) min. 20% - dla terenów obejmujących działkę nr [...]. W związku z tym, zgodnie ze wskazaniami studium w planie ustalono dla terenu zabudowy mieszkaniowej wielorodzinnej lub usługowej MW/U.IO, obejmującego działkę nr [...], minimalny wskaźnik terenu biologicznie czynnego 20% Jednym z celów planu miejscowego "N. Ś." jest prawidłowe kształtowanie kompozycji zieleni we wnętrzach historycznych kwartałów zabudowy. Zieleń towarzysząca zabudowie ma istotny wpływ na jakość i komfort życia, co ma szczególne znaczenie w kształtowaniu obszarów śródmieścia. Ponadto rola zieleni jest nie do przeceniania w walce z negatywnymi zmianami klimatycznymi i tzw. miejską wyspą ciepła.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje:

Zgodnie z dyspozycją art. 3 § 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r.- Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 z późn. zm.), zwanej dalej w skrócie p.p.s.a. sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie. Przy czym na podstawie art. 3 § 2 pkt 5 p.p.s.a. kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej.

Kontroli sądu w niniejszym postępowaniu poddana jest ocena legalności uchwały Rady Miasta Krakowa, w przedmiocie uchwalenia miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego obszaru "N. Ś.". Skarżąca zarzuca istotne naruszenie zasad sporządzania planu, przez ustalenie dla nieruchomości zabudowanej kamienicą wpisana do gminnej ewidencji zabytków, której jest właścicielką, nakazu ochrony jej bryły i gabarytów (co wyklucza jej nadbudowę) mimo, że skarżąca uzyskała wcześniej dla tego obiektu, decyzję ustalająca warunki zabudowy, a na jej podstawie, Małopolski Wojewódzki Konserwator Zabytków w Krakowie postanowieniem zezwolił, na prowadzenie robót budowlanych dotyczących, między innymi nadbudowy kamienicy oraz jej oficyn bocznych. W ocenie sądu skarga ma uzasadnione podstawy.

Zgodnie z art. 101 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym (t.j. Dz. U. z 2020 r. poz. 713 z późn. zm.) każdy, czyj interes prawny lub uprawnienie zostały naruszone uchwałą lub zarządzeniem, podjętymi przez organ gminy w sprawie z zakresu administracji publicznej, może zaskarżyć uchwałę lub zarządzenie do sądu administracyjnego. Z kolei przepis art. 28 ust. 1 ustawy z dnia 27 marca 2003 r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym (t.j. Dz. U. z 2020 r. poz. 293 z późn. zm.) stanowi, iż istotne naruszenie zasad sporządzania studium lub planu miejscowego, istotne naruszenie trybu ich sporządzania, a także naruszenie właściwości organów w tym zakresie, powodują nieważność uchwały rady gminy w całości lub części. Przepisy te determinują legitymację skargową, a także zakres rozpoznania i orzekania sądu administracyjnego. Kontrola zaskarżonego aktu dokonywana jest w granicach wyznaczonych prawną ochroną przysługującą skarżącemu mającemu tytuł prawny do nieruchomości objętej zapisami planu miejscowego. W konsekwencji ewentualne uwzględnienie skargi powinno nastąpić wyłącznie w części wyznaczonej indywidualnym interesem skarżącego.

W tym kontekście trzeba też dostrzegać różnicę między naruszeniem interesu prawnego (uprawnienia) skarżącego, stanowiącym podstawę legitymacji skargowej, a podstawą do uwzględnienia skargi, w szczególności zaś stwierdzenia nieważności uchwały. Podstawą uwzględnienia skargi może być wyłącznie naruszenie obiektywnego porządku prawnego. W konsekwencji naruszenie interesu prawnego (uprawnienia) skarżącego przesądza o skutecznym uruchomieniu kontroli sądowej, ale samo przez się nie implikuje jeszcze uwzględnienia skargi. Stwierdzenie nieważności uchwały w sprawie miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego może nastąpić tylko w razie stwierdzenia określonych, stypizowanych naruszeń prawa: istotnego naruszenia zasad sporządzania planu, istotnego naruszenia trybu jego sporządzania oraz naruszenia właściwości organów jeżeli uchybienia te naruszają interes prawny skarżącego. Skarżąca, jako właścicielka nieruchomości położonej w obszarze zaskarżonego planu miejscowego ma legitymację do uruchomienia sądowej kontroli przedmiotowej uchwały w zakresie zasad i trybu sporządzania planu oraz w zakresie ustaleń dotyczących tej nieruchomości. Ustalenia planu kształtują i zarazem ograniczają sposób wykonywania przysługującego skarżącej prawa, wobec czego przesłanka wspomnianej legitymacji w postaci naruszenia interesu prawnego skarżącej jest w sposób niebudzący wątpliwości spełniona. Zakres możliwości realizowania tego prawa, determinuje

Zgodnie z art. 28 ust. 1 ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym, istotne naruszenie zasad sporządzania studium lub planu miejscowego, istotne naruszenie trybu ich sporządzania, a także naruszenie właściwości organów w tym zakresie, powodują nieważność uchwały rady gminy w całości lub części. Pojęcie trybu sporządzania planu miejscowego, zwanego też potocznie "procedurą planistyczną, odnosi się do sekwencji czynności, jakie podejmuje organ w celu doprowadzenia do uchwalenia planu miejscowego, począwszy od podjęcia uchwały o przystąpieniu do sporządzania planu, a na jego uchwaleniu skończywszy. Z kolei pojęcie zasad sporządzania planu miejscowego należy wiązać z samym sporządzeniem (opracowaniem) aktu planistycznego, a więc z merytoryczną zawartością tego aktu (część tekstowa, graficzna, załączniki), zawartych w nim ustaleń, a także standardów dokumentacji planistycznej.

Jak zasadnie wskazano w wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 15 marca 2017 r. II OSK 1804/15, część tekstowa planu stanowi treść uchwały, część graficzna oraz wymagane rozstrzygnięcia stanowią załączniki do uchwały. Przepis § 8 ust. 2 rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 26 sierpnia 2003 r. w sprawie wymaganego zakresu projektu miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego (Dz. U. Nr 164, poz. 1587) stanowi, iż na projekcie rysunku planu miejscowego stosuje się nazewnictwo i oznaczenia umożliwiające jednoznaczne powiązanie projektu rysunku planu miejscowego z projektem tekstu planu miejscowego. Do projektu rysunku planu miejscowego dołącza się objaśnienia wszystkich użytych oznaczeń. Treść powołanych przepisów wyraźnie wskazuje, iż część graficzna planu powinna stanowić odzwierciedlenie zapisów części tekstowej i nie może być z nią sprzeczna. To część tekstowa planu zawiera normy prawne, rysunek planu obowiązuje więc tylko w takim zakresie, w jakim przewiduje to część tekstowa planu (por. postanowienie NSA z 18 marca 2011 r., II OZ 191/11). Rysunek planu jako znak graficzny nie może wiązać bezpośrednio, nie spełnia bowiem wymogów normy prawnej z jej klasyczną budową: hipoteza, dyspozycja, sankcja. Rysunek planu obowiązuje w takim zakresie, w jakim tekst planu odsyła do ustaleń planu wyrażonych graficznie na rysunku (Planowanie i zagospodarowanie przestrzenne, Komentarz pod red. prof. Z. Niewiadomskiego, Wyd. 8, str. 159). Część graficzna planu jest "uszczegółowieniem" części testowej i ustalenia planu muszą być odczytywane łącznie - z uwzględnieniem zarówno części graficznej, jak i tekstowej. Z tych względów nie może być rozbieżności pomiędzy częścią tekstową planu, a rysunkiem planu (por. wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 4 grudnia 2029 r. II OSK3081/18).

Pogląd ten w pełni podziela sąd w składzie rozpoznającym niniejszą sprawę. Istotnego naruszenie trybu uchwalania planu miejscowego należy upatrywać w sytuacji, gdy tekst plan pozostaje w sprzeczności z jego częścią graficzną. Rysunek planu, jako znak graficzny, nie może wiązać bezpośrednio, nie spełnia, bowiem wymogów normy prawnej z jej klasyczną budową: hipoteza, dyspozycja, sankcja. Rysunek planu obowiązuje w takim zakresie, w jakim tekst planu odsyła do jego (rysunku) ustaleń. Część graficzna planu jest "uszczegółowieniem" części testowej. Ustalenia planu muszą być odczytywane łącznie - z uwzględnieniem zarówno części graficznej, jak i tekstowej. Z tych względów nie może być rozbieżności pomiędzy częścią tekstową planu, a jego częścią graficzną. W razie wystąpienia takich rozbieżności, uchybienie to kwalifikować należy jako naruszenie zasad sporządzania planu zagospodarowania przestrzennego. Wadliwość ta dotyka bowiem problematyki związanej ze sporządzaniem planu, a więc zawartości aktu planistycznego, zawartych w nim ustaleń, a także standardów dokumentacji planistycznej (por. wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Olsztynie z dnia 30 października 2018 r. II SA/Ol 631/18).

Zgodnie z art 17 ustawy wójt, burmistrz albo prezydent miasta po podjęciu przez radę gminy uchwały o przystąpieniu do sporządzania planu miejscowego kolejno ogłasza w sposób określony w art. 8h ust. 1 o podjęciu uchwały o przystąpieniu do sporządzania planu miejscowego, określając sposoby i miejsce składania wniosków do projektu planu miejscowego oraz termin ich składania, nie krótszy jednak niż 21 dni od dnia ogłoszenia (pkt 1); wprowadza zmiany do projektu planu miejscowego wynikające z: a) uzyskanych opinii, b) dokonanych uzgodnień (pkt (9); ogłasza, w sposób określony w art. 8h ust. 1, o rozpoczęciu konsultacji społecznych (pkt 11); przeprowadza konsultacje społeczne, a następnie wprowadza zmiany do projektu planu miejscowego wynikające z tych konsultacji (pkt 13); w niezbędnym zakresie ponawia czynności, o których mowa w pkt 5a, pkt 6 lit. b i pkt 9 lit. b (pkt 13a).

Przytoczone wyżej przepisy opisują sekwencje czynności podejmowanych przez organ planistyczny, związanych ze zmianami projektu planu miejscowego, na skutek uwzględnia złożonych do tego projektu opinii i uzgodnień oraz dokonanych w wyniku konsultacji społecznych tj. przy uwzględnieniu uwag, jakie w kolejnych wyłożeniach do projektu planu składają podmioty zewnętrzne, zainteresowane w ostatecznym kształcie zapisów planu. Jest oczywistym, że projekt planu zmieniony, na skutek uwzględnienia uwag (w wyniku konsultacji społecznych) który ponownie trafia do organów opiniujących i uzgadniających, może ulec zmianie, także w części pierwotnie zmienionej (uwzględniającej uwagi), właśnie, na skutek ponowionych opinii i uzgodnień. Czynność taka nie może jednak doprowadzić do rozbieżności pomiędzy częścią tekstową a graficzną planu miejscowego uchwalonego w ostatecznej wersji.

W rozpoznawanej sprawie, do wyłożonego projektu planu, skarżąca złożyła uwagę dotyczącą między innymi możliwości nadbudowy kamienicy i oficyny zlokalizowanych przy ul. [...] Zarządzeniem nr [...] Prezydent Miasta Krakowa uwagę tę częściowo uwzględnił, w zakresie nadbudowy budynku frontowego, polegającej na podniesieniu wysokości kalenicy górnej krawędzi elewacji tylnej, okapu tylnego oraz nadbudowy oficyn, polegającej na podniesieniu kalenicy i okapów. Na skutek uwzględnienia uwagi, na rysunku projektu planu obszar MW/U.10, w którym to obszarze zlokalizowana jest nieruchomość skarżącej, został oznaczony kratą, co zgodnie z legendą rynku planu oznacza strefę uzupełnienia zabudowy. W części tekstowej projektu planu, dopuszczono nadbudowę kamienicy (okapu tylnego i kalenicy) do 19 m. oraz nadbudowę oficyny (okapu oraz kalenicy) do 17,5 m. Po przekazaniu projektu planu, w takim kształcie, do uzgodnienia z Małopolskim Wojewódzkim Konserwatorem Zabytków w Krakowie, organ ten postanowieniem z dnia 25 maja 2023 odmówił uzgodnienia projektu planu. Jako warunek uzgodnienia organ ten wskazał między innymi "odnośnie ul. [...] należy zrezygnować z ustalania strefy uzupełniania zabudowy." Projekt planu, jaki sporządzono po tej odmowie (w kształcie ostatecznie uchwalonej), teren MW/U.10 w jego części graficznej został pozbawiony kraty oznaczającej strefę uzupełniania zabudowy. W części tekstowej jednak, w § 7 ust 2 pkt 4 uchwalony został zapis - w zakresie zasad sytuowania obiektów budowlanych na działce budowlanej ustala się strefę uzupełnienia zabudowy, której zasięg oznaczono na rysunku planu, w terenach: MW.3 - MW.7, MW/U.1, MW/U.3, MW/U.6, MW/U.7, MW/U.10, MW/U.11, MW/U.13, MW/U.16, MW/U.21 - MW/U.24, U.1, U.3, U.4, U.8, U.10, U.12, Un.4, Uz.1, Uk.4, Uks.1, KP.2.

Podkreślić przy tym należy, że zgodnie § 35 skarżonego planu, wyznacza się teren zabudowy mieszkaniowej wielorodzinnej lub usługowej, oznaczony symbolem MW/U.10 o podstawowym przeznaczeniu pod zabudowę budynkami mieszkalnymi wielorodzinnymi lub budynkami mieszkalno-usługowymi lub budynkami usługowymi (ust 1). W wyznaczonym terenie znajdują się budynki oznaczone na rysunku planu pod niżej podanymi adresami ul. [...] - zespół kamienicy z parą oficyn ujęty w gminnej ewidencji zabytków, dla którego ustala się nakaz ochrony zgodnie z § 13 (ust 3 pkt 6).

Z kolei z § 13 ust 1 pkt 1 stanowi, że w odniesieniu do obiektów wpisanych do rejestru zabytków, ujętych w gminnej ewidencji zabytków oraz wskazanych w ustaleniach szczegółowych ustala się:

1) nakaz:

a) ochrony bryły poprzez zachowanie kształtu przestrzennego budynku lub budowli zajmującego określoną objętość przestrzeni utworzoną poprzez zewnętrzne powierzchnie elementów ograniczających wraz z elementami typu: wykusz, loggia, podcień, attyka, balkon, gzyms, krużganki, świetlik, lukarna itp. i ich kompozycją,

b) ochrony gabarytu poprzez zachowanie maksymalnych zewnętrznych wymiarów budynku lub budowli

2) zakaz:

a) rozbudowy lub nadbudowy budynków z wyjątkiem:

– zewnętrznego szybu windowego lub zewnętrznej klatki schodowej (i niezbędnego ich połączenia z istniejącym budynkiem),

– niezabudowanej i niezadaszonej pochylni lub rampy dla osób ze szczególnymi potrzebami,

wyłącznie od strony podwórza (dziedzińców), tj. wnętrza kwartału oraz niezależnie od ustaleń linii zabudowy,

b) lokalizacji balkonów, galerii komunikacyjnych (ganków w postaci balkonów umożliwiających dostęp do lokali),

c) zabudowy:

– balkonów,

– loggii,

– galerii komunikacyjnych,

– otwartych klatek schodowych tzw. "schodów kuchennych" i "galerii komunikacyjnych",

Natomiast § 13 ust 1 pkt 3a stanowi, że w odniesieniu do obiektów wpisanych do rejestru zabytków, ujętych w gminnej ewidencji zabytków oraz wskazanych w ustaleniach szczegółowych ustala się dopuszczenie budowy lub rozbudowy lub nadbudowy budynków frontowych oraz oficyn jedynie w zakresie wskazanym w ustaleniach szczegółowych, dla poszczególnych budynków oraz jedynie w obrębie wyznaczonej na rysunku planu strefy uzupełnienia zabudowy,(...).

Tak więc na rysunku planu teren MW/U.10 nie jest oznaczony jako strefa uzupełniania zabudowy, zgodnie z zapisami części tekstowej obszar ten znajduje się natomiast w tej strefie. W stosunku do budynków zlokalizowanych w obszarze MW/U.10, zapisy tekstu planu nakazują zachowanie bryły i gabarytu budowli z zakazem rozbudowy lub nadbudowy, przy jednoczesnym dopuszczeniu rozbudowy lub nadbudowy budynków frontowych oraz oficyn, w obrębie wyznaczonej na rysunku planu jako strefy uzupełnienia zabudowy. Fakt, że w części graficznej, działka skarżącej nie znajduje się w strefie uzupełniania zabudowy, w części tekstowej jest jednym z tych obszarów, oraz mając na uwadze wyżej przytoczone zapisy § 13, należy przyjąć, że zachodzi oczywista sprzeczność pomiędzy częścią tekstowa a graficzną skarżonego planu, co do obszaru MW/U.10. Rolą sądu nie jest przy tym wybór właściwego ukształtowania tych zapisów tj. stwierdzenie nieważności, bądź to części tekstowej, bądź graficznej. Dokonując wyboru czy obszar MW/U.10 znajduje się w strefie uzupełniania zabudowy, czy też nie znajduje się w tej strefie, sąd wchodził by bowiem w rolę prawodawcy lokalnego, do czego nie ma kompetencji. Sama zaś sprzeczność między częścią tekstową a graficzną planu, jest podstawą do stwierdzenia nieważności uchwały w tej części (całościowo), jeżeli narusza ona jednocześnie interes prawny wnoszącego skargę i jedynie w granicy tego interesu, a ten zamyka się w działce na której zlokalizowany jest obiekt przy ul. [...].

Organ planistyczny, powinien też logicznie wyjaśnić sens zastosowania się do opinii i uzgodnień, jeżeli ograniczają one prawo własności, a sam pierwotnie nie widział podstaw, by to ograniczenie wprowadzać (uwzględnił uwagę). Podmiot, mający interes prawny w kształcie poszczególnych zapisów uchwalanego planu miejscowego, nie ma bowiem żadnych narzędzi, by upłynąć na treść opinii i uzgodnień. Środki te przysługują wyłącznie gminie. Zgodnie bowiem z art. 24 ust. 1 ustawy, uzgodnień dokonuje się w trybie art. 106 K.p.a., który to przepis, w § 5 przewiduje możliwość zaskarżenia postanowienia, w tym przypadku postanowienia o zajęciu stanowiska, w sprawie projektu planu miejscowego, przez organ uzgadniający. W procedurze uzgodnień projektu planów miejscowych nie są natomiast uznawani za strony ani właściciele, ani użytkownicy wieczyści terenów objętych planem (por. wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 5 maja 2008 IV SA/Wa 372/08 r.). Dlatego też organ powinien wyjaśnić dlaczego uwzględnił opinię lub spełnił wskazany przez organ uzgadniający wymóg, by uzyskać uzgodnienie i odstąpił od uwzględnienia uwagi, a nie skorzystał z możliwości złożenia zażalenia na odmowę uzgodnienia.

Wskazać w tym miejscu należy, że decyzją z dnia 6 września 2019 r., na wniosek skarżącej ustalono warunki zabudowy, między innymi dla nadbudowy kamienicy położonej przy ul. [...]. Decyzja ta została milcząco uzgodniona przez Małopolskiego Wojewódzkiego Konserwatora Zabytków w Krakowie. Tenże organ - Małopolski Wojewódzki Konserwator Zabytków w Krakowie w pozwoleniu na prowadzenie robót budowlanych przy zabytku wpisanym do rejestru, dopuścił nadbudowę tej kamienicy oraz jej oficyn bocznych. Powołać się w tym miejscu należy stanowisko zaprezentowane w wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 9 stycznia 2025 r. II OSK 777/22 w którym uchylił wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 6 października 2021 r. II SA/Kr 797/21 (postępowanie to dotyczyło postępowania przedmiotowo podobnego do niniejszej sprawy). W wyroku z dnia 9 stycznia 2025 r. II OSK 777/22 Naczelny Sąd Administracyjny wskazał, że " ocena Sądu Wojewódzkiego nie mogła ograniczać się do ustalenia faktu związania organu planistycznego uzgodnieniem konserwatora zabytków, które determinowało wprowadzenie w planie ochrony gabarytów przedmiotowego budynku. Rozważenia wymagało bowiem to, czy w procedurze planistycznej organ rzetelnie ustalił wszystkie okoliczności warunkujące określenie elementów kształtowania przedmiotowej zabudowy, uzgodnionych przez Wojewódzkiego Konserwatora Zabytków. W niniejszej sprawie nie mogło być pominięte to, że uzyskana przez właściciela przedmiotowej nieruchomości decyzja o warunkach przebudowy i nadbudowy budynku była również uzgadniana i opiniowana przez Wojewódzkiego Konserwatora Zabytków."

W tym stanie rzeczy, uznać należy, że organ planistyczny nie wykazał, że rozważył wszystkie okoliczności warunkujące określenie elementów kształtowania zabudowy przedmiotowej kamienicy, uzgodnione zgodnie z żądaniem Wojewódzkiego Konserwatora Zabytków, który jednak wcześniej milcząco uzgadniał warunki zabudowy dla nadbudowy tej kamienicy oraz jej oficyn bocznych (w uzgodnieniach planu, nadbudowę taką wykluczył) a w pozwoleniu konserwatorskim (na prowadzenie robót budowlanych przy zabytku wpisanym do rejestru) wprost dopuścił nadbudowę tej kamienicy, oraz jej oficyn bocznych. Organ nie wyjaśnił dlaczego, pomimo wskazanych wyżej okoliczności a także pierwotnego uwzględnienia uwag złożonych przez skarżącą, nie skorzystał z możliwości złożenia zażalenia w trybie art. 106 § 5 K.p.a., na odmowę uzgodnienia projektu planu, w kształcie dopuszczającym możliwość nadbudowy przedmiotowej kamienicy oraz oficyn bocznych.

Mając na uwadze powyższe na podstawie art. 147 § 1 P.p.s.a., orzeczono w pkt I wyroku. O kosztach orzeczono w pkt II wyroku na podstawie art. 200 P.p.s.a.