Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych

Dnia 7 czerwca 2019 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Małgorzata Górecka (spr.) Sędziowie WSA Marzenna Kosewska WSA Mirella Ławniczak Protokolant: st. sekr. sąd. Małgorzata Błoszyk po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 28 maja 2019 roku przy udziale sprawy ze skargi X na orzeczenie Zarządu Województwa z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie oceny wniosku o dofinansowanie projektu w ramach Regionalnego Programu Operacyjnego oddala skargę

X (skarżący) złożył wniosek do Zarządu Województwa, w ramach ogłoszonego konkursu nr [...] dla [...] Regionalnego Programu Operacyjnego na lata [...].

Pismem z dnia [...]r. Departament [...]Urzędu Marszałkowskiego Województwa poinformował wnioskodawcę, że jego projekt [...]został poddany ocenie merytorycznej przez [...], która zakończyła się wynikiem pozytywnym. Projekt uzyskał łącznie [...] pkt., czyli [...] % maksymalnej liczby punktów możliwej do uzyskania.

Departament [...]Urzędu Marszałkowskiego Województwa poinformował wnioskodawcę, że po zatwierdzeniu oceny dokonanej przez [...]oraz po uwzględnieniu alokacji w powyższym konkursie do dofinansowania zostały wybrane projekty, które uzyskały co najmniej [...] punktów za kryteria merytoryczne wartościujące. Z tego względu przedmiotowemu projektowi nie przyznano dofinansowania z uwagi na wyczerpanie alokacji przeznaczonej na konkurs.

W proteście strona wniosła zastrzeżenia co do oceny dokonanej wobec wskazanych kryteriów merytorycznych i dotyczyło to :

- kryterium nr [...] stwierdzając, że Projekt winien otrzymać zamiast [...] przyznanych punktów, maksymalną ilość [...] pkt,

- kryterium nr [...] wskazując, że Projekt winien otrzymać zamiast przyznanego [...] punktu - [...] pkt

- kryterium nr [...] wskazując, że w ramach tego kryterium Projekt nie otrzymał żadnego punktu a winien otrzymać [...] pkt

- kryterium nr [...]wskazując, że Projekt otrzymał [...] punkty a winien otrzymać [...]pkt.

Orzeczeniem z dnia [...]r. [...]nie uwzględniła protestu.

W uzasadnieniu [...] uznała złożony protest za niezasadny.

W ramach kryterium nr [...][...]organ wskazał, że konkurs dotyczy projektów rewitalizacyjnych rozumianych jako procesy kompleksowej odnowy, a nie tylko prace remontowo – budowalne, nie mogą one dotyczyć wyłącznie bieżących remontów pomieszczeń [...]. Efektem projektu nie będzie rozwój e – kultury, przemysłów kreatywnych czy kultury, nie powstaną nowe instytucje kultury, nie zwiększy się potencjał turystyczny itd. W projekcie nie powstaną nowe podmioty gospodarcze. Organ uznał, że w projekcie wystąpią zadania z zakresu stworzenia warunków na odejście od form opieki instytucjonalnej na rzecz opieki środowiskowej, wobec czego przyznano stronie dodatkowy [...]punkt co oznaczało, że w ramach tego kryterium przyznano [...] punktów na [...] możliwych.

W ramach nr [...][...]można było uzyskać albo [...]punkt za oddziaływanie Projektu o zasięgu lokalnym albo[...] punkty za regionalne. Organ podał, że w Projekcie nie wskazano spełnienia regionalnego efektu zwiększenia potencjału obszaru rewitalizowanego, zasięg oddziaływania projektu ma charakter lokalny bo dotyczy [...]. Projekt służyć będzie głównie ludności lokalnej.

W ramach kryterium nr[...] [...]organ wskazał, że podana w ramach projektu–[...]będzie miała wpływ na spełnienie tego kryterium, wobec czego przyznano stronie dodatkowy [...] pkt., co oznaczało, że w ramach tego kryterium Projekt uzyskał maksymalną ilość punktów.

W ramach kryterium nr [...][...]organ stwierdził, że Projekt nie przewiduje zadań z zakresu poprawy funkcjonalności ruchu kołowego czy ruchu pieszego, nie dotyczy też zadań z zakresu renowacji wspólnych części wielorodzinnych budynków mieszkalnych. Projekt wpisuje się w [...] z [...] typów projektów możliwych do realizacji w ramach . [...]

W skardze do Wojewódzkiego Sadu Administracyjnego w Poznaniu, skarżący wniósł o stwierdzenie, że ocena Projektu została dokonana w sposób naruszający prawo i to naruszenie miało istotny wpływ na wynik oceny oraz o przekazanie sprawy do ponownego rozpatrzenia.

Zarzucono :

- naruszenie art. 37 ust. 1 i 2 ustawy z dnia 11 lipca 2014 r. o zasadach realizacji programów w zakresie polityki spójności finansowanych w perspektywie finansowej 2014-2020

- niejasne i nieprecyzyjne określenie reguł dotyczących oceny wniosków

- użycie w [...] sformułowań niejasnych i budzących wątpliwości

- dokonanie oceny wniosków w sposób naruszający zasady równego traktowania wnioskodawców.

Pismem z dnia [...] r. pełnomocnik organu wniósł o oddalenie skargi.

.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu zważył, co następuje :

Skarga okazała się niezasadna.

W myśl art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2018 r. poz. 1302), zwanej dalej p.p.s.a. sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie. Kontroli sądów administracyjnych podlegają akty wymienione w art. 3 § 2. Według art. 3 § 3 sądy orzekają także w sprawach, w których przepisy ustaw szczególnych przewidują sądową kontrolę i stosują środki określone w tych przepisach.

Stosownie do treści art. 61 ust. 1 ustawy z dnia 11 lipca 2014 r. o zasadach realizacji programów w zakresie polityki spójności finansowanych w perspektywie finansowej 2014-2020 (tekst jedn.: Dz. U. z 2017 r., poz. 1460), dalej - ustawa wdrożeniowa, w przypadku nieuwzględnienia protestu, negatywnej ponownej oceny projektu lub pozostawienia protestu bez rozpatrzenia, wnioskodawca może w tym zakresie wnieść skargę do sądu administracyjnego, zgodnie z art. 3 § 3 p.p.s.a.

W myśl art. 61 ust. 8 ustawy wdrożeniowej w wyniku rozpoznania skargi sąd może:

1) uwzględnić skargę, stwierdzając, że:

a) ocena projektu została przeprowadzona w sposób w sposób naruszający prawo i naruszenie to miało istotny wpływ na wynik oceny, przekazując jednocześnie sprawę do ponownego rozpatrzenia przez właściwą instytucję, o której mowa w art. 39 ust. 1;

b) pozostawienie protestu bez rozpatrzenia było nieuzasadnione, przekazując sprawę do rozpatrzenia przez właściwą instytucję, o której mowa w art. 55 albo art. 39 ust. 1;

2) oddalić skargę, w przypadku jej nieuwzględnienia;

3) umorzyć postępowanie w sprawie, jeżeli jest ono bezprzedmiotowe.

Zgodnie z art. 64 ustawy wdrożeniowej w zakresie nieuregulowanym w ustawie do postępowania przed sądami administracyjnymi stosuje się odpowiednio przepisy p.p.s.a. określone dla aktów lub czynności, o których mowa w art. 3 § 2 pkt 4 z wyłączeniem art. 52-55, art. 61 § 3-6, art. 115-122, art. 146, art. 150 i art. 152 tej ustawy.

Postępowanie w zakresie ubiegania się o dofinansowanie jest prowadzone o pewne, uniwersalne zasady i reguły, które wynikają z treści ustawy wdrożeniowej. Projekt podlega ocenie pod względem spełnienia kryteriów wyboru projektu (art. 37 ust. 2). Wybór projektów do dofinansowania następuje w trybie konkursowym lub pozakonkursowym (art. 38 ust. 1)

W trybie konkursowym, a w takim trybie następował wybór projektu w rozpoznawanej sprawie wniosek o dofinansowanie projektu składany jest w ramach konkursu organizowanego i przeprowadzanego przez właściwą instytucję (art. 39 ust. 1). Zgodnie z art. 39 ust. 2 ustawy wdrożeniowej konkurs jest postępowaniem służącym wybraniu do dofinansowania projektów, które spełniły kryteria wyboru projektów i uzyskały wymaganą liczbę punktów albo uzyskały kolejno największą liczbę punktów, w przypadku, gdy kwota przeznaczona na dofinansowanie projektów w konkursie nie wystarcza na objęcie dofinansowaniem wszystkich projektów, o których mowa w pkt 1. Konkurs jest przeprowadzany przez właściwą instytucję na podstawie określonego przez nią regulaminu (art. 41 ust. 1), który określa m.in. kryteria wyboru projektów wraz z podaniem ich znaczenia (art. 41 ust. 2 pkt 7)

W myśl art. 54 ust. 2 ustawy wdrożeniowej protest jest wnoszony w formie pisemnej i zawiera m.in. wskazanie kryteriów wyboru projektów, z których oceną wnioskodawca się nie zgadza wraz z uzasadnieniem pkt 4. Z powołanym przepisem koresponduje art. 57 ustawy wdrożeniowej nakładający na właściwą instytucję powinność rozpatrzenia protestu przez właściwą weryfikację prawidłowości oceny projektu w zakresie kryteriów, o których mowa w art. 54 ust. 2 pkt 4 i 5 ustawy wdrożeniowej.

Na wnioskodawcy ubiegającym się o dofinansowanie w ramach danego konkursu, spoczywa obowiązek rzetelnego i wyczerpującego przygotowania wniosku.

Wnioskodawca zatem przystępując do konkursu, winien znać w pełni zasady, gdyż są one publikowane i dostępne dla wszystkich w jednakowy sposób. Każdy uczestnik konkursu wyraża akceptację dla zasad konkursu i w dalszych swych działaniach w postępowaniu konkursowym, chcąc uzyskać pomoc, musi się do tych zasad precyzyjnie stosować.

Dokonując kontroli w tak zakreślonych granicach Wojewódzki Sąd Administracyjny stwierdził, że ocena wniosku o dofinansowanie przedstawionego przez stronę skarżącą przeprowadzona została w sposób zgodny z prawem i w sposób odpowiadający wskazanym wyżej standardom.

Ocena Sądu, jak stwierdzono wcześniej, sprowadza się do zbadania zgodności postępowania z przepisami prawa wspólnotowego, ustawy wdrożeniowej, ale także z postanowieniami systemu realizacji programu operacyjnego w tym z Regulaminem przedmiotowego konkursu.

Wskazać należy ponadto, że przy dokonywaniu oceny działania organu dokonującego oceny merytorycznej projektu Sąd nie dokonuje ponownej oceny merytorycznej projektu, np. poprzez odmienną ocenę założeń tego projektu i przyznanie określonej liczby punktów ocenianemu projektowi lecz uprawniony jest do kontroli dokonanej i sporządzonej oceny w kontekście przestrzegania kryteriów tej oceny. Sąd jedynie kontroluje ocenę merytoryczną dokonywaną przez organ w kontekście przestrzegania reguł równości, przejrzystości, bezstronności czy rzetelności ( wyrok WSA w Opolu z 08.03.2018 r., II SA/Op 54/2018, lex nr 2464159 ). W szczególności kontroli Sądu podlega uzasadnienie rozstrzygnięcia protestu, które winno w wyczerpujący sposób wskazywać na przyczyny nieuwzględnienia stanowiska strony ( wyrok WSA w Opolu z 8.2.2018 r., II SA/Op 12/2018, lex nr 2446250 ). Zarzut naruszenia art. 37 ust. 1 ustawy uznać należy za uzasadniony w przypadku nieprecyzyjnego i niejednoznacznego ustalenia kryteriów wyboru, dowolności przy dokonywaniu oceny, tak w kontekście ustalonych kryteriów wyboru jak i okoliczności przedstawionych przez wnioskodawcę oraz braku dokonania wyczerpującej oceny i przedstawienia jej uzasadnienia ( wyrok WSA w Łodzi z 14.02.2018r., III SA/ Łd 1072 lex nr 2453317).

Sąd mając na uwadze powyżej przedstawione ramy kontroli, po przeanalizowaniu akt sprawy stwierdził, że organ zasadnie uznał, iż wniosek nie mógł w ramach objętych protestem i skargą kryteriów nr [...], nr [...], nr [...] i nr[...] otrzymać większej aniżeli otrzymał punktacji, również na etapie rozpatrywania protestu. Stanowisko organu zostało przy tym uzasadnione w prawidłowy i wyczerpujący sposób.

Zdaniem Sądu w ramach kryterium nr [...] organ wskazał zasadnie, że konkurs dotyczy projektów rewitalizacyjnych rozumianych jako procesy kompleksowej odnowy, a nie tylko prace remontowo – budowalne, nie mogą one dotyczyć wyłącznie bieżących remontów pomieszczeń [...]. Skoro projekt dotyczy tylko remontów [...] to nie mogą odnosić się do niego wszystkie elementy tego kryterium. Sama strona wskazała, że jej projekt nie wpłynie np. na funkcjonowanie ruchu drogowego i pieszego. W omawianym kryterium ilość punktów zależy od tego, jak wiele założeń tego kryterium może wypełnić projekt.

Co do kryterium nr [...] organ stwierdził natomiast prawidłowo, że zasięg projektu ma charakter jedynie lokalny, a nie regionalny. Sam tytułu projektu wskazuje, że dotyczy on tylko mieszkańców [...], a jak wskazuje się w orzecznictwie sądowoadministracyjnym regionalny zasięg projektu dotyczy obszaru województwa. W ramach tego kryterium strona nie przedłożyła analiz i dokumentacji dotyczących odziaływania projektu.

W ramach kryterium nr [...][...]organ wskazał zasadnie zdaniem Sądu, że podana w ramach projektu [...] będzie miała wpływ na spełnienie tego kryterium, wobec czego prawidłowo uwzględniono w tej części protest i przyznano stronie dodatkowy [...] pkt.

Z kolei w ramach kryterium nr [...] zdaniem sądu organ trafnie wskazał, że projekt wpisuje się w [...] z [...] typów projektów możliwych do realizacji w ramach [...], co wynika ze specyfiki zadania , które będzie realizowane w ramach Projektu.

W ocenie Sądu prawnie nieskuteczne są argumenty strony skarżącej związane z oceną projektu według ogólnych kryteriów merytorycznych, za które przyznano kwestionowane w skardze ilości punktów. Jak wskazano wyżej kompetencje sądu administracyjnego nie obejmują możliwości orzekania co do żądania strony w zakresie analizy ilości przyznanych punktów. Przeprowadzona natomiast kontrola sądowa orzeczenia co do kryterium zgodności z prawem nie daje podstaw do podzielenia zarzutów skarżącego co do naruszenia wymienionych w skardze przepisów prawa materialnego. Niespełnienie oczekiwań wnioskodawcy co do oceny projektu a w szczególności liczby punktów przyznanych za poszczególne kryteria nie wynika z błędnej wykładni przepisów. Ocena [...] jest rezultatem ważenia i zestawienia argumentacji przedstawionej we wniosku i proteście z wiedzą i argumentacją powołanych w tym celu ekspertów w danej dziedzinie. W rezultacie – w świetle art. 61 ust. 8 pkt 1a ustawy – sądowa weryfikacja oceny projektu pod kątem przeprowadzenia jej z uwzględnieniem zasad: przejrzystości, rzetelności i bezstronności możliwa jest jedynie w przypadku naruszenia tych właśnie zasad, a nie w przypadku polemiki wartościującej argumenty wyrażone we wniosku o dofinansowanie.

Mając na uwadze powyższe, Sąd oddalił skargę na podstawie art. 61 ust. 8 pkt 2 ustawy wdrożeniowej.