![]() |
Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych
|
| drukuj zapisz |
6112 Podatek dochodowy od osób fizycznych, w tym zryczałtowane formy opodatkowania 6560, Przywrócenie terminu, Minister Finansów, Oddalono wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi, I SA/Rz 880/15 - Postanowienie WSA w Rzeszowie z 2015-10-05, Centralna Baza Orzeczeń Naczelnego (NSA) i Wojewódzkich (WSA) Sądów Administracyjnych, Orzecznictwo NSA i WSA
I SA/Rz 880/15 - Postanowienie WSA w Rzeszowie
|
|
|||
|
2015-09-15 | |||
|
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie | |||
|
Grzegorz Panek /przewodniczący sprawozdawca/ | |||
|
6112 Podatek dochodowy od osób fizycznych, w tym zryczałtowane formy opodatkowania 6560 |
|||
|
Przywrócenie terminu | |||
|
Minister Finansów | |||
|
Oddalono wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi | |||
|
Dz.U. 2012 poz 270 art. 86 § 1 Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity. |
|||
|
Sentencja
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Grzegorz Panek po rozpoznaniu w dniu 5 października 2015r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi K. D. na interpretację indywidualną Ministra Finansów z dnia [...] maja 2015r., nr [...] w przedmiocie indywidualnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w związku z wnioskiem skarżącej o przywrócenie terminu do wniesienia skargi - postanawia - odmówić przywrócenia terminu do wniesienia skargi |
||||
|
Uzasadnienie
I SA/Rz 880/15 Uzasadnienie K. D. (dalej: skarżąca) wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie skargę na interpretację indywidualną Ministra Finansów z dnia [...] maja 2015r., nr [...], dotyczącą podatku dochodowego od osób fizycznych. Wykonując zarządzenie Sądu do uzupełnienia braków formalnych skargi przez jej podpisanie, w dniu 25 września 2015r. skarżąca złożyła podpisaną skargę na ww. interpretację wraz z wnioskiem o przywrócenie terminu do wniesienia skargi. W uzasadnieniu wniosku skarżąca wskazała, że o uchybieniu terminowi do wniesienia skargi dowiedziała się po przeczytaniu odpowiedzi na skargę. Podniosła, że uchybienie terminowi nie było przez nią zawinione, gdyż w okresie 2-7 sierpnia 2015r. przebywała na urlopie na Węgrzech, a osoba której zleciła wysłać skargę do dnia 5 sierpnia 2015r., poinformowała ją, że w tym terminie skargę wysłała. Jednakże z potwierdzenia nadania, przekazanego jej w dniu 25 września 2015r., wynikało, że skarga została wysłana w dniu 6 sierpnia 2015r. Do wniosku skarżąca załączyła oświadczenie podpisane przez D. K., w którym wskazał on, że skarżąca poleciła mu wysłać skargę do dnia 5 sierpnia 2015r., jednakże o tym zapomniał i wysłał skargę dopiero w dniu 6 sierpnia 2015r. Natomiast w dniu 25 września 2015r. przekazał skarżącej dowód nadania listu poleconego. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie zważył co następuje : Wniosek o przywrócenie terminu nie zasługuje na uwzględnienie. Zgodnie z przepisem art. 86 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012r. poz. 270 j.t.), zwana dalej: P.p.s.a., jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi przywrócenie terminu. W myśl art. 87 § 1-2 P.p.s.a. pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu wnosi się do sądu, w którym czynność miała być dokonana, w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu. W piśmie tym należy uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu. W ocenie Sądu, wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi, nadany w placówce pocztowej w dniu 25 września 2015r., został wniesiony z zachowaniem ustawowego terminu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu, co w niniejszej sprawie miało miejsce w dniu doręczenia skarżącej odpisu odpowiedzi na skargę 18 września 2015r., z której dowiedziała się ona o fakcie uchybienia terminowi. Pozwala to Sądowi na merytoryczne rozpoznanie wniosku. Niekwestionowanym jest, że skarga została wniesiona w dniu 6 sierpnia 2015r., tj. z uchybieniem terminu do jej wniesienia, który upłynął w dniu 5 sierpnia 2015r. Przesłanką uzasadniającą przywrócenie terminu jest brak winy strony w uchybieniu terminu. Kryterium braku winy, jako przesłanki przywracającej termin do dokonania czynności w postępowaniu sądowym, wiąże się z obowiązkiem zachowania szczególnej staranności przy dokonywaniu tej czynności. O braku winy w uchybieniu terminu można mówić jedynie wtedy, gdy strona nie mogła usunąć przeszkody nawet przy użyciu największego w danych warunkach wysiłku. W niniejszej sprawie jako okoliczność wskazującą na brak winy w uchybieniu podano nieprawidłowe wypełnienie polecenia skarżącej przez osobę, której skarżąca zleciła wysłać skargę oraz przebywanie przez skarżącą na urlopie poza granicami kraju w okresie 2-7 sierpnia 2015r. Zdaniem Sądu, podane okoliczności nie świadczą o braku winy w uchybieniu terminu. Zgodnie z utrwaloną linią orzeczniczą sądów administracyjnych, pojęcie winy strony w uchybieniu terminu w postępowaniu sądowym obejmuje także swym zakresem winę osób trzecich, które strona upoważniła do dokonania określonej czynności (por. postanowienia NSA z dnia 29 czerwca 2011 r., II OZ 525/11, z dnia 26 listopada 2007 r., I FZ 509/07, z dnia 18 października 2007 r., I FZ 421/07, publ. cbois.nsa.gov.pl). Zatem mimo, że strona może sama nie ponosić winy w uchybieniu terminu, to obciążają ją skutki zaniechania osoby, którą posłużyła się przy dokonywaniu czynności. Jak wynika z wniosku oraz złożonego z nim oświadczenia D. K., osoba ta nie zachowała należytej staranności w nadaniu skargi w ustawowym terminie, co zdaniem Sądu, pociąga konsekwencje dla samej strony - skarżąca odpowiada za nie zachowanie należytej staranności przez osobę, której powierzyła złożenie skargi w czasie swojej nieobecności. W ocenie Sądu, nie stanowi przesłanki do przywrócenia terminu w niniejszej sprawie również okoliczność, że skarżąca przebywała na urlopie poza granicami kraju, w czasie gdy upływał termin do wniesienia skargi. Wyjazdu tego nie można bowiem zakwalifikować jako okoliczności od niej niezależnej, na którą nie miała ona wpływu, nagłej lub nieprzewidywalnej – czyli takiej, która w obiektywny sposób uniemożliwia zachowanie terminu. Mając na uwadze powyższe, Sąd na podstawie art. 86 § 1 P.p.s.a., orzekł jak w sentencji. |
||||