Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Henryka Lewandowska-Kuraszkiewicz po rozpoznaniu w dniu 25 marca 2026 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Gospodarczej zażalenia A. W. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 21 listopada 2025 r., sygn. akt VI SA/Wa 1886/25 w zakresie odrzucenia zażalenia i zwrotu wpisu od zażalenia w sprawie ze skargi A. W. na decyzję Komendanta Głównego Policji z dnia 30 kwietnia 2025 r., nr EA-b-766/595/25 w przedmiocie wydania pozwolenia na broń palna sportową do celu kolekcjonerskiego postanawia: oddalić zażalenie.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie postanowieniem z 21 listopada 2025 r., sygn. akt VI SA/Wa 1886/25 odrzucił zażalenie A. W. (dalej: Strona, Skarżący) na postanowienie tego Sądu z 23 września 2025 r., sygn. akt VI SA/Wa 1886/25 odrzucające skargę Strony na decyzję Komendanta Głównego Policji z 30 kwietnia 2025 r. w przedmiocie wydania dopuszczenia do posiadania broni palnej.

W uzasadnieniu Sąd I instancji wskazał, że zgodnie z zarządzeniem z 9 października 2025 r., Skarżący został zobowiązany do usunięcia braku fiskalnego wniesionego zażalenia na ww. postanowienie WSA z 23 września 2025 r., poprzez uiszczenie wpisu sądowego w kwocie 100 złotych, w terminie siedmiu dni, pod rygorem odrzucenia zażalenia. Wezwanie zostało skutecznie doręczone skarżącemu 23 października 2025 r. W zaistniałym stanie faktycznym WSA przyjął, że ustawowy termin do uzupełnienia braku fiskalnego zażalenia upłynął 30 października 2025 r. Wobec powyższego, uiszczenie wpisu przez Skarżącego w dniu 5 listopada 2025 r. było czynnością bezskuteczną, niewywołującą żadnych skutków prawnych. W konsekwencji, w ocenie WSA należało odrzucić zażalenie Strony, o czym Sąd orzekł postanowieniem z 21 listopada 2025 r., w oparciu o art. 220 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej: p.p.s.a.), natomiast podstawą zwrotu uiszczonego po terminie wpisu sądowego od zażalenia był art. 232 § 1 pkt 1 p.p.s.a.

Skarżący złożył zażalenie na powyższe postanowienie, wnosząc o jego uchylenie i skierowanie sprawy do dalszego procedowania w WSA, łącznie z pozwem skargowym Strony oraz wniósł o zaliczenie wpłaconej kwoty 100 złotych, jako wpisu do niniejszej sprawy.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Zażalenie Strony jako oczywiście bezzasadne podlega oddaleniu.

Stosowanie do treści art. 219 § 1 p.p.s.a., opłatę sądową należy uiścić przy wniesieniu do sądu pisma podlegającego opłacie. Przy czym opłatę tę uiszcza się gotówką do kasy właściwego sądu administracyjnego lub na rachunek bankowy właściwego sądu, w myśl § 2 tego artykułu. Zgodnie bowiem z art. 220 § 1 p.p.s.a., sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata. W tym przypadku, z zastrzeżeniem § 2 i 3, przewodniczący wzywa wnoszącego pismo, aby pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania, uiścił opłatę w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia wezwania. Skarga, skarga kasacyjna, zażalenie oraz skarga o wznowienie postępowania, od których pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlegają odrzuceniu przez sąd (art. 220 § 3 p.p.s.a.). Tym samym, skutkiem braku wykonania zarządzenia o wezwaniu do uzupełnienia braków formalnych, jak również braków fiskalnych zażalenia, jest jego odrzucenie.

W niniejszej sprawie Skarżący nie zachował siedmiodniowego, ustawowego terminu do uiszczenia wpisu sądowego od wniesionego zażalenia, pomimo prawidłowego wezwania w tym przedmiocie. Jak wynika bowiem z akt sprawy, wezwanie do uzupełnienia braku fiskalnego zostało skutecznie doręczone Stronie 23 października 2025 r. (zwrotne potwierdzenie odbioru, k. 70). Wobec powyższego, siedmiodniowy termin do jego wykonania upływał w dniu 30 października 2025 r. Tymczasem, z potwierdzenia przelewu znajdującego się w aktach sprawy wynika, że Skarżący uzupełnił brak fiskalny dopiero 5 listopada 2025 r. (k. 72). Należy w tym miejscu zauważyć, że doręczając odpis zarządzenia z 9 października 2025 r. o wezwaniu do uiszczenia wpisu sądowego od zażalenia, Sąd prawidłowo poinformował Stronę o sposobie jego uiszczenia oraz podał, na jaki numer rachunku należy uiścić wymagany wpis, jednocześnie pouczając, że nieuiszczenie wpisu sądowego we wskazanym terminie spowoduje odrzucenie zażalenia.

Zdaniem Naczelnego Sądu Administracyjnego, powyższa okoliczność, na gruncie rozpoznawanej sprawy, stanowiła podstawę do odrzucenia zażalenia na mocy art. 220 § 3 p.p.s.a. Zgodnie bowiem z brzmieniem art. 85 p.p.s.a., uiszczenie wpisu po terminie jest bezskuteczne i nie wywołuje żadnych skutków prawnych, gdyż jest równoznaczne z jego nieuiszczeniem.

Z tych względów Sąd I instancji zasadnie odrzucił zażalenie, jako nieopłacone

w zakreślonym terminie, na podstawie art. 220 § 3 p.p.s.a., a o zwrocie wpisu uiszczonego po terminie, prawidłowo orzekł w oparciu o art. 232 § 1 pkt 1 p.p.s.a.

Mając powyższe na uwadze, Naczelny Sąd Administracyjny stwierdził, że zaskarżone postanowienie odpowiada prawu i na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 1 i § 2 p.p.s.a. postanowił, jak w sentencji.