Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Łukasz Krzycki, Sędziowie Sędzia WSA Małgorzata Małaszewska-Litwiniec (spr.), Sędzia WSA Wanda Zielińska-Baran, Protokolant Marek Bereziński, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 29 stycznia 2010 r. sprawy ze skargi W. K. w przedmiocie wymierzenia grzywny Ministrowi Rolnictwa i Rozwoju Wsi z tytułu niewykonania wyroku Wojewódzkiego Sadu Administracyjnego w Warszawie z dnia 8 kwietnia 2009 r., w sprawie o sygn. akt IV SAB/WA 188/08 I. wymierza Ministrowi Rolnictwa i Rozwoju Wsi grzywnę w wysokości 500 (pięćset) złotych; II. zasadza od Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi na rzecz skarżącej W. K. kwotę 457 (czterysta pięćdziesiąt siedem) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego.

sygn, akt IV SA/Wa 1967/09

UZASADNIENIE

Wyrokiem z dnia 8 kwietnia 2009 r., sygn. akt IV SAB/Wa 188/08, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zobowiązał Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi do rozpoznania wniosku W. K. z dnia [...] kwietnia 1998 r. o stwierdzenie nieważności orzeczenia Urzędu Wojewódzkiego W. z dnia [...] października 1949 r. znak [...] uznającego, że nieruchomość ziemska pod nazwa "F." o powierzchni 82,2979 hektara, położona w gminie G., stanowiąca własność B. K. podpada pod działanie dekretu o reformie rolnej - w terminie dwóch miesięcy od dnia otrzymania przez organ odpisu prawomocnego wyroku wraz z aktami sprawy.

Pismem z dnia 21 października W. K. wezwała Ministra do wykonania tego wyroku .

Postanowieniem z dnia [...] października 2009 r. Minister Rolnictwa i Rozwoju Wsi przedłużył termin rozpatrzenia sprawy do dnia 15 grudnia 2009 r.

Pismem z dnia 10 listopada 2009 r. W. K., reprezentowana przez radcę prawnego, wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę żądając wymierzenia grzywny Ministrowi Rolnictwa i Rozwoju Wsi z tytułu niewykonania wskazanego wyroku Sądu z dnia 8 kwietnia 2009 r. Nadto wniosła o zasądzenia kosztów postępowania sądowego. W uzasadnieniu podniosła, iż wyznaczony przez Sąd termin do załatwienia sprawy, według jej wiedzy, upłynął z końcem września 2009 r. Tymczasem kolejnymi postanowieniami Minister nadal przedłużał termin rozpatrzenia sprawy.

W odpowiedzi na skargę Minister Rolnictwa i Rozwoju Wsi wniósł o jej oddalenie. Podniósł, iż jest zobowiązany dokonać ustaleń, które działki obecnie wydzielone geodezyjnie i w jakiej części odpowiadają granicom dawnej nieruchomości ziemskiej "F.", W przypadku zaś trudności w dokonaniu tych ustaleń koniecznym będzie powołanie biegłego. Wyjaśnił, iż cały czas podejmuje czynności zmierzające do wyjaśnienia stanu faktycznego sprawy i tym samym zakończenia jej poprzez wydanie merytorycznego rozstrzygnięcia. Z tego względu, w ocenie organu, wydanie orzeczenia w terminie zakreślonym przez Sąd nie było możliwe i z tego względu przedłużał termin załatwienia tej sprawy.

sygn. akt IV SA/Wa 1967/09

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Skarga o wymierzenie grzywny zasługuje na uwzględnienie, bowiem Minister Rolnictwa i Rozwoju Wsi, będąc związany wyrokiem Sądu z dnia 8 kwietnia 2009 r., sygn. akt IV SAB/Wa 188/08, nie rozpoznał wniosku W. K. z dnia [...] kwietnia 1998 r. o stwierdzenie nieważności orzeczenia, w wyznaczonym terminie.

Sąd w powołanym wyroku zobowiązał Ministra do rozpoznania wniosku W. K. z dnia [...] kwietnia 1998 r. o stwierdzenie nieważności orzeczenia Urzędu Wojewódzkiego W. z dnia [...] października 1949 r. znak [...] uznającego, że nieruchomość ziemska pod nazwa "F." o powierzchni 82,2979 hektara, położona w gminie G., stanowiąca własność B. K. podpada pod działanie dekretu o reformie rolnej - w terminie dwóch miesięcy od dnia otrzymania przez organ odpisu prawomocnego wyroku wraz z aktami sprawy. Wyrok ten stał się prawomocny w dniu 23 czerwca 2009 r. Jak wynika ze zwrotnego potwierdzenia odbioru znajdującego się w sprawie o sygn. IV SAB/Wa 188/08, akta sprawy wraz z odpisem tego prawomocnego wyroku doręczono Ministrowi w dniu 15 lipca 2009 r. Wobec tego Minister zobowiązany był rozpoznać przedmiotowy wniosek do dnia 15 września 2009 r.

Zgodnie z art. 154 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm., dalej zwaną "Ppsa"), w razie niewykonania wyroku uwzględniającego skargę na bezczynność oraz w razie bezczynności organu po wyroku uchylającym lub stwierdzającym nieważność aktu lub czynności, strona, po uprzednim wezwaniu właściwego organu do wykonania wyroku lub załatwienia sprawy, może wnieść skargę w tym przedmiocie żądając wymierzenia temu organowi grzywny.

Przepis ten upoważnia Sąd, do wymierzenia organowi grzywny w razie łącznego spełnienia dwóch przesłanek. Po pierwsze, organ musi pozostawać w bezczynności po wyroku Sądu, a po drugie strona przed wniesieniem skargi musi wystąpić do właściwego organu z pisemnym wezwaniem do wykonania wyroku, W ocenie Sądu, w niniejszej sprawie obie przesłanki zostały spełnione.

Minister Rolnictwa i Rozwoju Wsi po otrzymaniu odpisu prawomocnego wyroku wraz z aktami administracyjnymi sprawy do dnia wniesienia niniejszej skargi nie wydał żadnego rozstrzygnięcia w sprawie, mimo upływu wskazanych w wyroku Sądu dwóch miesięcy. Nie wykonał zatem wyroku Sądu. Co prawda pismem z dnia 5 sierpnia 2009 r. zwrócił się do Starosty Powiatu Z. z prośbą o

sygn. akt IV SA/Wa 1967/09

przesłanie danych odzwierciedlających obecny stan nieruchomości, następnie pismem z dnia 22 października 2009 r. wystąpił do Nadleśnictwa R. o nadesłanie dokumentów potwierdzających na jakiej podstawie Nadleśnictwo włada nieruchomościami wchodzącym w skład "F.". Kolejne pismo wystosował do Starosty Powiatu Z. w dniu 26 października 2009 r. -nawiązujące do pisma z dnia 21 sierpnia 2009 r. Sprawy jednakże w terminie określonym przez Sąd nie załatwił. Strona oczekując ponad 12 lat na rozpoznanie wniosku ma prawo oczekiwać, że po wyroku uwzględniającym skargę na bezczynność organu, jej wniosek zostanie rozpatrzony w terminie wyznaczonym przez Sąd. Minister niedotrzymując wyznaczonego terminu po raz kolejny utwierdza stronę w przekonaniu, że nie respektuje obowiązującego prawa - w tym prawomocnych wyroków Sądu.

Działania podjęte przez organ, po wyroku w sprawie bezczynności, nie zmieniają faktu, że w wyznaczonym przez Sąd terminie orzeczenie w tej sprawie nie zostało wydane. Należy ponadto zauważyć, iż organ po raz pierwszy termin rozpatrzenia sprawy przedłużył postanowieniem z dnia [...] sierpnia 2009 r. - do dnia 15 października 2009 r. Po raz drugi - po doręczeniu organowi wezwania do wykonania wyroku, uczynił to postanowieniem z dnia [...] października 2009 r. - do dnia 15 grudnia 2009 r. Należy wobec tego podkreślić, iż wyznaczony przez Sąd Administracyjny termin do wydania aktu lub podjęcia czynności jest terminem dodatkowym w stosunku do terminu, w jakim sprawa powinna być załatwiona wg Kpa i organ w takim przypadku nie jest uprawniony do samodzielnego ustalania terminu załatwienia sprawy odmiennego, niż określonym przez Sąd. Możliwość ustalenia dwumiesięcznego terminu przewidzianego w art. 35 § 3 Kpa zachodzi wówczas, jeżeli Sąd nie określił terminu wydania aktu lub podjęcia czynności, w takim wypadku mają bowiem zastosowanie w sprawie terminy ustawowe do załatwienia sprawy (por, B. Dauter, B. Gruszczyński, A. Kabat, M. Niezgódka-Medek, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Komentarz, Zakamycze, 2006).

Spełniony został również drugi warunek skutecznego wniesienia skargi, dotyczący uprzedniego pisemnego wezwania organu do wykonania wyroku Sądu. Nie ulega bowiem wątpliwości, że pismem z dnia 21 października 2009 r., otrzymanym przez organ w dniu 27 października 2009 r. (data wg prezentaty) W. K. działająca przez pełnomocnika wezwała Ministra do wykonania wyroku.

sygn, akt IV SA/Wa 1967/09

Wskazać jednocześnie należy, że wymierzenie grzywny na podstawie art. 154 § 1 Ppsa ma za zadanie skłonienie organu do wywiązania się z nałożonego na niego w prawomocnym wyroku obowiązku." Jednocześnie zawiera element represyjny, stanowiący w istocie karę za ignorowanie przez zobowiązane organy orzeczeń sądowych. Wymierzając grzywnę w wysokości 500 zł Sąd uznał, iż będzie to kwota adekwatna do stopnia zawinienia ukaranego nią organu oraz przyczyni się do jak najszybszego wykonania wyroku Sądu z dnia 8 kwietnia 2009 r.

W tym stanie rzeczy Wojewódzki Sąd Administracyjny na podstawie art, 154 §

1 Ppsa orzekł jak w pkt 1 sentencji. Wymierzona grzywna mieści się w granicy, którą

ustawodawca przewidział w art. 154 § 6 Ppsa. Należy bowiem mieć na względzie, że

w tym przepisie nie została określona dolna granicy grzywny, a jedynie górna.

O kosztach postępowania sądowego, obejmujących wpis w kwocie 200 zł, koszty zastępstwa prawnego w kwocie 240 zł i zwrot opłaty od pełnomocnictwa w kwocie 17 zł orzeczono, w pkt 2 sentencji wyroku, na podstawie art. 200 Ppsa oraz §

2 ust. 1 i 2 w związku z § 14 ust. 2 pkt 1 lit, c rozporządzenia Ministra

Sprawiedliwości z 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności radców

prawnych oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów pomocy prawnej

udzielonej przez radcę prawnego ustanowionego z urzędu (Dz. U. Nr 163, poz. 1349

ze zm.).