Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Michał Niedźwiedź po rozpoznaniu w dniu 30 lipca 2026 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi R. A. na bezczynność Wojewody Małopolskiego w przedmiocie wydania decyzji o udzieleniu zezwolenia na pobyt czasowy postanawia: odrzucić skargę

Skarżący – R. A., wniósł w dniu 26 maja 2026 r. skargę na bezczynność Wojewody Małopolskiego w przedmiocie wydania decyzji o udzieleniu zezwolenia na pobyt czasowy.

W wykonaniu Zarządzenia Przewodniczącego Wydziału z dnia 10 czerwca 2026 r. (k.1), pismem z dnia 16 czerwca 2026 r. (k.14) wezwano Skarżącego do uzupełnienia braków formalnych skargi przez wskazanie numeru PESEL Skarżącego. W wezwaniu zawarto pouczenie, zgodnie z którym w przypadku nieuzupełnienia braków formalnych w terminie siedmiu dni od daty jego doręczenia, skarga zostanie odrzucona na art. 58 § 1 pkt 3 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2026 r. poz. 143, ze zm.; dalej jako "p.p.s.a.").

Powyższe wezwanie zostało doręczone skarżącemu w dniu 22 czerwca 2026 r. na ręce dorosłego domownika (z.p.o. – k.18) i nie zostało w zakreślonym terminie wykonane.

W piśmie nadanym listem poleconym w dniu 14 lipca 2026 r. skarżący podał swój numer PESEL. Ponadto skarżący załączył oryginał pełnomocnictwa ogólnego do reprezentowania skarżącego przez I. N. przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym w Krakowie. W pełnomocnictwie została zawarta informacja o tym, że reprezentująca skarżącego jest osobą "fizyczną, niespokrewnioną".

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje:

Skarga podlega odrzuceniu.

Zgodnie z treścią art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a. sąd odrzuca skargę, gdy nie uzupełniono w wyznaczonym terminie braków formalnych skargi.

Jak stanowi art. 57 § 1 p.p.s.a. skarga powinna czynić zadość wymaganiom pisma w postępowaniu sądowym. Z kolei art. 49 § 1 p.p.s.a. stanowi, że jeżeli pismo strony nie może otrzymać prawidłowego biegu wskutek niezachowania warunków formalnych, przewodniczący wzywa stronę o jego uzupełnienie lub poprawienie w terminie siedmiu dni pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania, chyba że ustawa stanowi inaczej. Ten przepis należy odczytywać w kontekście regulacji art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a., który stanowi, że sąd zobligowany jest odrzucić skargę w sytuacji, gdy jej braki formalne nie zostały uzupełnione w wyznaczonym terminie.

Z kolei, stosownie do art. 46 § 2 pkt 1 lit. b p.p.s.a. skarga, która jest pierwszym pismem w sprawie, powinna zawierać numer PESEL strony wnoszącej pismo, będącej osobą fizyczną, oraz numer PESEL jej przedstawiciela ustawowego, jeżeli są obowiązani do jego posiadania albo posiadają go, nie mając takiego obowiązku.

Wskazać trzeba, że w orzecznictwie sądowym przyjmuje się, że niezachowanie, określonego w art. 46 § 2 pkt 1 lit. b p.p.s.a. wymogu podania w skardze, będącej pierwszym pismem w sprawie, numeru PESEL, jest brakiem formalnym, który powinien być uzupełniony w trybie art. 49 § 1 w związku z art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a. i to bez względu na to, czy ten numer znajduje się w aktach administracyjnych, którymi dysponuje sąd (por. uchwała NSA z 3 lipca 2023 r., sygn. akt II GPS 3/22).

W realiach niniejszej sprawy skarżący został wezwany do usunięcia braku formalnego skargi w terminie 7 dni przez wskazanie numeru PESEL skarżącego oraz pouczony o rygorze odrzucenia skargi w razie zaniechania czynności wskazanych

w wezwaniu. Termin otwarty na usunięcie braków formalnych skargi upłynął bezskutecznie z dniem 29 czerwca 2026 r., a odpowiedź na nie została wniesiona

w dniu 14 lipca 2026 r., wobec czego podlegała ona odrzuceniu.

Na marginesie należało zauważyć, że zgodnie z art. 35 § 1 p.p.s.a. pełnomocnikiem strony może być adwokat lub radca prawny, a ponadto inny skarżący lub uczestnik postępowania, jak również małżonek, rodzeństwo, wstępni lub zstępni strony oraz osoby pozostające ze stroną w stosunku przysposobienia, a także inne osoby, jeżeli przewidują to przepisy szczególne. Ponadto Sąd podziela myśl wyrażoną w wyroku NSA z 26 lutego 2020 r., II GSK 396/19, gdzie podkreślono, że "Ustanowienie pełnomocnikiem osoby, która pełnomocnikiem być nie może i działanie tej osoby w postępowaniu sądowym powoduje skutek, że strona nie jest należycie reprezentowana, gdyż pełnomocnik strony nie jest należycie umocowany. Dopuszczenie do działania w charakterze pełnomocnika osoby, która nie może być pełnomocnikiem, jest przyczyną nieważności postępowania". Ponadto w postanowieniu z dnia 13 listopada 2013 r., II FZ 784/13, NSA stwierdził, że "Sąd nie ma obowiązku informowania osoby zgłaszającej się do postępowania jako pełnomocnik strony, że nie ma ona do tego uprawnień, w sytuacji, gdy osoba ta nie podejmuje w imieniu strony żadnych czynności procesowych. Reakcji procesowej sądu wymaga dopiero podjęcie takiej czynności, a nie samo złożenie pełnomocnictwa".

W niniejszej sprawie, do pisma skarżącego z dnia 14 lipca 2026 r. zostało dołączone pełnomocnictwo udzielone przez skarżącego I. N. do reprezentacji przez Wojewódzkim Sądem Administracyjnym w Krakowie. W tekście pełnomocnictwa została podana informacja, że pełnomocnik skarżącego jest osobą "fizyczną, niespokrewnioną". Wyklucza to zatem przyjęcie, że pełnomocnik jest małżonkiem, rodzeństwem, wstępnym lub zstępnym strony oraz osobą pozostającą ze stroną w stosunku przysposobienia. Brak jest także informacji, by pełnomocnik skarżącego była adwokatem lub radcą prawnym, a także innym skarżącym lub uczestnikiem postępowania. Ponadto, w niniejszej sprawie nie mają zastosowania przepisy szczególne do których odsyła art. 35 § 1 p.p.s.a. Należy zatem przyjąć, że nadesłane pełnomocnictwo procesowe byłoby wadliwe i nie uprawniałoby skutecznie do reprezentacji strony przed sądem administracyjnym.

W tym stanie rzeczy, Sąd na mocy art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji postanowienia