Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych

Dnia 21 lutego 2007 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Alicja Jaszczak-Sikora Sędziowie Sędzia WSA Tadeusz Lipiński Asesor WSA Irena Szczepkowska (spr.) Protokolant Lech Ledwożyw po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 21 lutego 2007 roku sprawy ze skargi P. S. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia "[...]" roku nr "[...]" w przedmiocie zasiłku pielęgnacyjnego - oddala skargę.

Skarżący P. S. złożył w dniu 9 sierpnia 2006 r. w Wydziale Świadczeń Rodzinnych Urzędu Miejskiego wniosek o ustalenie prawa do zasiłku pielęgnacyjnego, załączając do wniosku orzeczenie o stopniu niepełnosprawności Wojewódzkiego Zespołu Do Spraw Orzekania o Niepełnosprawności z dnia "[...]"r. orzekające o zmianie orzeczenia o stopniu niepełnosprawności z dnia "[...]" r.

Decyzją z dnia "[...]" r., wydaną z upoważnienia Prezydenta Miasta, przyznano P. S. zasiłek pielęgnacyjny w kwocie 144 zł miesięcznie od dnia 1 sierpnia 2006 r. do dnia 31 sierpnia 2006 r. i od dnia 1 września 2006 r. do dnia 31 grudnia 2006 r. w kwocie 153 zł miesięcznie. W uzasadnieniu wskazano, że zostały spełnione przesłanki do otrzymania wnioskowanego świadczenia.

W odwołaniu od powyższej decyzji P. S. zakwestionował początkową datę przyznania zasiłku pielęgnacyjnego wywodząc, że zasiłek pielęgnacyjny powinien mu przysługiwać od dnia 21 października 2006 r., ponieważ z tą datą został określony jego stopień niepełnosprawności przez wszystkie uprawnione organy.

Samorządowe Kolegium Odwoławcze nie uwzględniło odwołania i decyzją z dnia "[...]" r. utrzymało w mocy decyzję organu I instancji. W uzasadnieniu tego rozstrzygnięcia wskazało, iż z akt sprawy wynika, że wniosek o ustalenie prawa

do zasiłku pielęgnacyjnego P. S. złożył w organie pierwszej instancji w dniu 9sierpnia 2006 r. Do wniosku dołączył orzeczenie o stopniu niepełnosprawności Wojewódzkiego Zespołu Do Spraw Orzekania o Niepełnosprawności z dnia "[...]" r. o zmianie orzeczenia o stopniu niepełnosprawności z dnia "[...]" r. i zaliczeniu P. S. do umiarkowanego stopnia niepełnosprawności do dnia 21 października 2005 r., niepełnosprawność datuje się przed 16 – stym rokiem życia.

Kolegium podało, iż zwróciło się do P. S. i do organu pierwszej instancji oprzedłożenie informacji, czy składał w organie pierwszoinstancyjnym wniosek o ustalenie prawa do zasiłku pielęgnacyjnego przed dniem 9 sierpnia 2006 r. Powołując się na pismo organu z dnia 14 listopada 2006 r. oraz oświadczenie strony,

organ odwoławczy stwierdził, iż P. S. nie składał wniosku o ustalenie prawa

do zasiłku pielęgnacyjnego przed dniem 9 sierpnia 2006 r. i w konsekwencji tego uznał, że wszczęcie postępowania w niniejszej sprawie nastąpiło na skutek wniosku złożonego przez skarżącego w dniu 9 sierpnia 2006 r.

Organ II instancji powołał się m.in. przepis art. 24 ust. 2 ustawy z dnia

28 listopada 2003 r. o świadczeniach rodzinnych (tekst jednolity Dz. U z 2006 r., Nr 139, poz. 992) wywodząc, że prawo do świadczeń rodzinnych ustala się począwszy

od miesiąca, w którym wpłynął wniosek z prawidłowo wypełnionymi dokumentami, dlatego też brak było podstaw prawnych do orzeczenia o ustaleniu prawa do zasiłku pielęgnacyjnego od dnia ustalenia stopnia niepełnosprawności, tj. od dnia

21 października 2005 r. Kolegium zaakcentowało także, że rozstrzygnięcia w sprawie świadczeń rodzinnych nie są podejmowane według zasad fakultatywnych

z zastosowaniem uznania administracyjnego, gdyż przepisy powołanej ustawy

o świadczeniach rodzinnych mają charakter bezwzględnie obowiązujących.

W podsumowaniu stwierdzono, że po zapoznaniu się z materiałem zgromadzonym w sprawie oraz po jego analizie Kolegium nie znalazło nieprawidłowości w postępowaniu organu I instancji ani podstaw prawnych do zmiany zaskarżonej decyzji.

W skardze skierowanej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Olsztynie

P. S. podniósł, że nie zgadza się z ustalonym przez organ odwoławczy stanem faktycznym, w oparciu o który dokonano rozstrzygnięcia. Według skarżącego nie jest prawdą, że złożył wiosek dopiero w dniu 9 sierpnia 2006 r. Podał, że wyrokiem Sądu Rejonowego w "[...]" z dnia "[...]" r. w sprawie "[...]" zmieniono orzeczenie o jego niepełnosprawności ( stopień lekki) zaliczając go do osób z umiarkowanym stopień niepełnosprawności, ustalając jednocześnie datę tej niepełnosprawności na dzień 21 października 2005 r. Skarżący argumentuje, iż już po otrzymaniu orzeczenia o zaliczeniu go do lekkiego stopnia niepełnosprawności próbował złożyć wniosek o przyznanie zasiłku pielęgnacyjnego, lecz wniosek ten nie został przyjęty przez urzędników, bowiem stwierdzono, że przy lekkim stopniu niepełnosprawności zasiłek się nie należy. Nie został też pouczony, że, odwołując się od decyzji ustalającej stopień niepełnosprawności, miał prawo taki wniosek złożyć, gdyż jak później dowiedział się, czynność ta ma niebagatelne znaczenie w kwestii ustalenia daty, od której przyznawane jest owo świadczenie. Skarżący uważa, iż złożenie przedmiotowego wniosku dopiero w sierpniu 2006 r. było spowodowane dezinformacją urzędników i jego zdaniem nie powinien ponosić konsekwencji ich błędnego działania.

W odpowiedzi na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze wniosło o jej oddalenie podtrzymując dotychczas prezentowane w sprawie stanowisko.

Ustosunkowując się do zarzutów skargi organ podniósł, iż w świetle akt sprawy

nie ma najmniejszej wątpliwości, że skarżący złożył wniosek o przyznanie zasiłku pielęgnacyjnego w dniu 9 sierpnia 2006 r. Kolegium przed podjęciem zaskarżonej decyzji zwróciło się do skarżącego o przedłożenie informacji, czy składał wniosek o ustalenie prawa do zasiłku pielęgnacyjnego przed dniem 9 sierpnia 2006 r., a jeżeli tak to w jakim miesiącu. Pan P. S. przedłożył do akt oświadczenie z dnia 15 listopada 2006 r., że przed dniem 9 sierpnia 2006 r. nie składał wniosku o ustalenie prawa do zasiłku pielęgnacyjnego. Z tych względów, zdaniem Kolegium, stwierdzenia zawarte w skardze trudno przyjąć za wiarygodne.

Wojewódzki Sąd administracyjny w Olsztynie zważył, co następuje.

Zgodnie z art. 1 § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153 poz. 1269) sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem. Rozpoznając skargę na decyzję Sąd dokonuje zatem jedynie oceny, czy przy jej wydaniu nie zostały naruszone przepisy prawa materialnego bądź procesowego. Przy czym zaskarżona decyzja podlega uchyleniu tylko w przypadku, jeżeli Sąd stwierdzi naruszenie prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy, naruszenie prawa dające podstawę do wznowienia postępowania administracyjnego lub inne naruszenie przepisów postępowania, jeżeli mogło ono mieć istotny wpływ na wynik sprawy (art. 145 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi /Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm./).

Takie wady i uchybienia nie występują w niniejszej sprawie. Zaskarżona decyzja wynika z prawidłowo przeprowadzonej analizy materiału dowodowego, a dokonana ocena prawna stanu faktycznego jest zgodną z przepisami prawa obowiązującymi w dacie jej wydania. Skarga P. S. nie mogła być zatem uwzględniona.

W niniejszej sprawie bezsporny jest fakt, że skarżącemu został przyznany zasiłek pielęgnacyjny oraz, że spełnił on warunki określone w art. 16 ust.1, 3 i 4 ustawy z dnia 28 listopada 2003 r. o świadczeniach rodzinnych (tekst jednolity Dz.U. Nr 228, poz. 2255 ze zm.), na podstawie których zasiłek taki przysługuje osobie niepełnosprawnej w wieku powyżej 16 roku życia legitymującej się orzeczeniem

o umiarkowanym stopniu niepełnosprawności, jeżeli niepełnosprawność powstała

w wieku do ukończenia 21 roku życia.

Sporny jest natomiast sam okres, na jaki zasiłek pielęgnacyjny został Skarżącemu przyznany.

Według skarżącego zasiłek pielęgnacyjny powinien być mu przyznany od dnia

21 października 2005 r. do dnia 31 grudnia 2007 r., gdyż wyrokiem z dnia

"[...]" r. Sąd Rejonowy w "[...]" wydał orzeczenie stwierdzające, że jego niepełnosprawność w stopniu umiarkowanym datuje się od 21 października 2005 r.

Wskazać należy, iż w okolicznościach niniejszej sprawy zasadnicze znaczenie ma unormowanie zawarte w art. 24 ust. 2 powołanej ustawy o świadczeniach rodzinnych. Przepis ten stanowi, iż prawo do świadczeń rodzinnych ustala się począwszy od miesiąca, w którym wpłynął wniosek z prawidłowo wypełnionymi dokumentami, do końca okresu zasiłkowego. Przy czym w myśl § 6 ust. 1 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 2 czerwca 2005 r. w sprawie sposobu i trybu postępowania w sprawach o świadczenia rodzinne (Dz. U. Nr 105, poz. 881 ze zm.) postępowanie w sprawie o przyznanie zasiłku pielęgnacyjnego wszczyna się

na podstawie wniosku o ustalenie prawa do zasiłku pielęgnacyjnego, którego wzór określa załącznik nr 6 do rozporządzenia. Natomiast w ust. 2 § 6 wymienione zostały dokumenty, jakie należy dołączyć do wniosku. Skoro zatem przedmiotowy wniosek został złożony wraz z wymaganą dokumentacją w dniu 9 sierpnia 2006 r., to organy słusznie zastosowały przepis art. 24 ust. 2 ustawy o świadczeniach rodzinnych

i przyznały skarżącemu zasiłek pielęgnacyjny począwszy od dnia 1 sierpnia 2006 r. Zauważyć należy, iż przepis ten zawiera jednoznaczne i kategoryczne sformułowanie co do reguł ustalania prawa do zasiłku pielęgnacyjnego, a tym samym nie pozwala

na jakiekolwiek odstępstwo od wyrażonej w nim zasady. Zasadę tę potwierdza regulacja zawarta w art. 24 ust. 3 a ustawy, odnosząca się do przypadków utraty ważności orzeczenia o niepełnosprawności lub stopniu niepełnosprawności, jeśli osoba niepełnosprawna uzyska ponownie orzeczenie o niepełnosprawności lub odpowiednim stopniu niepełnosprawności stanowiące kontynuację poprzedniego orzeczenia. W takiej sytuacji prawo do świadczeń rodzinnych uzależnionych od niepełnosprawności ustala się od pierwszego dnia miesiąca następującego po miesiącu, w którym upłynął termin ważności poprzedniego orzeczenia, nie wcześniej jednak niż od miesiąca, w którym osoba złożyła wniosek o kontynuację świadczenia rodzinnego.

Rozważając zasadność podniesionych w skardze zarzutów, które zdaniem skarżącego uzasadniają twierdzenie, iż zaskarżona decyzja jest nieprawidłowa, uznać należy, że nie zostało wykazane, by decyzja ta naruszała prawo materialne lub procesowe. Twierdzenie Skarżącego co do uniemożliwienia mu przez organ

I instancji złożenia wniosku przed dniem 9 sierpnia 2006 r. nie znajduje odzwierciedlenia w zgromadzonym materiale dowodowym. Z akt administracyjnych wynika natomiast, iż organ II instancji z urzędu wyjaśniał w postępowaniu odwoławczym, czy w przypadku P. S. mogło mieć miejsce wcześniejsze złożenie wniosku o ustalenie prawa do zasiłku pielęgnacyjnego. Jednak zarówno z informacji udzielonej przez organ I instancji, jak i samego Skarżącego wynika,

że przed dniem 9 sierpnia 2006 r. P. S. nie składał wniosku o przyznanie mu zasiłku pielęgnacyjnego.

Reasumując stwierdzić należy, iż prawidłowo postąpiły organy orzekające ustalając P. S. prawo do zasiłku pielęgnacyjnego począwszy od miesiąca, którym wpłynął wniosek z prawidłowo wypełnionymi dokumentami, do końca okresu zasiłkowego.

Powyższe prowadzi do wniosku, że skargi nie można było uznać zasadną i na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi należało ją oddalić.