VI SAB/Wa 75/08 - Postanowienie

Data orzeczenia	2008-11-07	
Data wpływu	2008-08-11	
Sąd	Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie	
Sędziowie	Magdalena Maliszewska /przewodniczący sprawozdawca/	
Symbol z opisem	6254 Usługi telekomunikacyjne i eksploatacja sieci telekomunikacyjnych	
Hasła tematyczne	Odrzucenie skargi	
Sygn. powiązane	II GSK 31/09	
Skarżony organ	Prezes Urzędu Komunikacji Elektronicznej	
Treść wyniku	Odrzucono skargę	
Powołane przepisy	Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270;  art. 58 par. 1 pkt 1 i par. 2;  Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.	
Sentencja
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Magdalena Maliszewska po rozpoznaniu w dniu 7 listopada 2008 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi T. SA z siedzibą w W. na bezczynność Prezesa Urzędu Komunikacji Elektronicznej w przedmiocie przekazania odwołania od decyzji do sądu powszechnego postanowił: 1. odrzucić skargę, 2. zwrócić T. SA z siedzibą w W. 100 (sto złotych) tytułem uiszczonego wpisu sądowego	
Uzasadnienie
T. SA z siedzibą w W. (dalej skarżąca) zaskarżyła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie bezczynność Prezesa Urzędu Komunikacji Elektronicznej wynikającą z nieprzekazania do Sądu Okręgowego w W. – Sądu Ochrony Konkurencji i Konsumentów, wniesionego przez skarżącą w dniu 12 maja 2008 r., odwołania od decyzji Prezesa Urzędu Komunikacji Elektronicznej z dnia [...] kwietnia 2008 r. Nr [...]. W treści skargi zarzucono organowi naruszenie art. 12 § 1, art. 35 § 1 oraz art. 36 § 1 Kpa, a także art. 47959 § 1 k.p.c. polegające na rażącym naruszeniu ustawowych terminów załatwiania spraw administracyjnych. Jednocześnie skarżąca wniosła o zobowiązanie Prezesa Urzędu Komunikacji Elektronicznej do przekazania przedmiotowego odwołania wraz z aktami sprawy do Sądu Okręgowego w W. – Sądu Ochrony Konkurencji i Konsumentów w terminie 3 dni kalendarzowych.

W odpowiedzi na skargę organ, wskazując na brzmienie art. 3 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, podniósł brak właściwości sądów administracyjnych do rozpoznania niniejszej sprawy i w konsekwencji wniósł o odrzucenie skargi.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Stosownie do treści art. 1 § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269) kontrola sprawowana przez sądy administracyjne pod względem zgodności z prawem odnosi się do działalności administracji publicznej. Według art. 3 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - p.p.s.a. - (Dz. U. Nr 153, poz. 1270) kontrola działalności administracji publicznej sprawowana przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na akty określone w art. 3 § 2 ww. ustawy. Katalog ten nie jest wyczerpujący, gdyż do właściwości sądów administracyjnych należą również sprawy, w których ustawy szczególne przewidują taką kontrolę (art. 3 § 3 p.p.s.a.) oraz spory o właściwość i spory kompetencyjne (art.

4 p.p.s.a.). Określona w art. 3 § 2 pkt 8 p.p.s.a. skarga na bezczynność organów przysługuje wyłącznie w tych sprawach, w których są wydawane decyzje i postanowienia administracyjne (art. 3 § 2 pkt 1-3 p.p.s.a), oraz w tych sprawach, w których mogą być podejmowane akty lub czynności określone w art. 3 § 2 pkt 4 p.p.s.a. a także wówczas, gdy odrębna ustawa tak stanowi.

Pod pojęciem sprawy sądowoadministracyjnej mieści się kontrola działalności administracji publicznej, w zakresie wyznaczonym enumeratywnie w art. 3 p.p.s.a., oraz inne kwestie rozpoznawane w postępowaniu prowadzonym na podstawie przepisów tej ustawy. Oznacza to, że sąd administracyjny nie jest właściwy do rozpoznawania spraw, które nie zostały wymienione w cytowanych przepisach. W szczególności nie jest właściwy do rozpoznawania spraw o charakterze cywilnym, które zgodnie z art. 2 § 1 k.p.c. dochodzone są w postępowaniu przed sądem powszechnym.

Analizując dopuszczalność przedmiotowej skargi stwierdzić należy, iż stosownie do treści art. 4791 § 2 pkt 3 k.p.c. sprawy z zakresu regulacji telekomunikacji a ściślej sprawy odwołań od decyzji Prezesa Urzędu Komunikacji Elektronicznej określonych w art. 206 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 16 lipca 2004 r. Prawo telekomunikacyjne (Dz. U. Nr 171, poz. 1800 ze zm.) uznane zostały za sprawy gospodarcze należące do właściwości sądów powszechnych i jako takie rozpoznawane są w trybie postępowania odrębnego w sprawach gospodarczych. Stosownie do treści art. 47958 § 1 k.p.c. odwołanie od decyzji Prezesa Urzędu Komunikacji Elektronicznej wnosi się za pośrednictwem organu do Sądu Ochrony Konkurencji i Konsumentów w terminie dwutygodniowym od dnia doręczenia decyzji. W orzecznictwie przyjmuje się, iż postępowanie przed Prezesem Urzędu w granicach przepisu art. 47959 § 2 k.p.c. jest wstępnym etapem postępowania sądowego o szczególnym, "hybrydowym" charakterze (vide. wyrok z 31 stycznia 2005 r. Trybunału Konstytucyjnego SK 27/03, OTK-A 2005 nr 1, poz. 8) wszczynamy w momencie wniesienia odwołania od decyzji Prezesa Urzędu Komunikacji Elektronicznej (vide: wyrok Sądu Najwyższego z dnia 14 lutego 2007 r. sygn. akt III SK 19/06, OSNP 2008/3-4/53). Jak już wcześniej wskazano, sprawy z zakresu regulacji telekomunikacji wymienione w treści art. 206 § 1 pkt 2 Pt określone zostały mianem sprawy o charakterze gospodarczym a zatem klasyfikowane są jako sprawy cywilne w znaczeniu formalnym. Podkreślić należy, iż w orzecznictwie sądów powszechnych na tle art. 1 k.p.c. wyróżnione zostały dwa rodzaje spraw cywilnych a mianowicie sprawy cywilne w znaczeniu materialnym, tj. sprawy wynikające ze stosunków z zakresu prawa cywilnego, rodzinnego i opiekuńczego oraz z zakresu prawa pracy, a także sprawy cywilne w znaczeniu formalnym, tj. sprawy, które w istocie nie mają charakteru cywilnego, ale uchodzą za sprawy cywilne z tego względu, że ich rozpoznanie odbywa się według kodeksu postępowania cywilnego bądź z mocy przepisów zawartych w tym kodeksie, bądź zawartych w innych ustawach (vide uchwała 7 sędziów Sądu Najwyższego z dnia 5 kwietnia 2006 r. sygn. akt III CZP 121/05).

W świetle powyższego, w ocenie Sądu orzekającego w niniejszej sprawie, brak jest podstaw do uznania właściwości sądu administracyjnego do rozpoznania skargi na bezczynność organu w zakresie przekazania odwołania od decyzji Prezesa Urzędu Komunikacji Elektronicznej - w sprawach określonych zakresem art. 206 § 1 pkt 2 ustawy Prawo telekomunikacyjne - do Sądu Okręgowego w W. – Sądu Ochrony Konkurencji i Konsumentów. Powyższe potwierdza w szczególności właściwość rzeczowa sądu powszechnego do rozpoznania przedmiotowego odwołania. Zdaniem Sądu różnicowanie właściwości rzeczowej sądów na właściwe w sprawach, w których organy przekazały odwołanie niezwłocznie i w sprawach dotyczących bezczynności organu w przekazaniu odwołania jest niczym nieuzasadnione.

Mając powyższe na uwadze, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, działając na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 i § 3 p.p.s.a., orzekł jak w pkt. 1 sentencji postanowienia. Jednocześnie na podstawie art. 232 § 1 pkt. 1 lit a wyżej cyt. ustawy Sąd orzekł o zwrocie w całości uiszczonego przez stronę wpisu sądowego.

.