drukuj    zapisz    Powrót do listy

6559, , Dyrektor Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa, Oddalono skargę, V SA/Wa 383/19 - Wyrok WSA w Warszawie z 2019-07-16, Centralna Baza Orzeczeń Naczelnego (NSA) i Wojewódzkich (WSA) Sądów Administracyjnych, Orzecznictwo NSA i WSA

V SA/Wa 383/19 - Wyrok WSA w Warszawie

Data orzeczenia
2019-07-16 orzeczenie prawomocne
Data wpływu
2019-03-11
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Sędziowie
Jarosław Stopczyński /przewodniczący sprawozdawca/
Krystyna Madalińska-Urbaniak
Tomasz Zawiślak
Symbol z opisem
6559
Sygn. powiązane
I GSK 588/20 - Wyrok NSA z 2024-03-15
Skarżony organ
Dyrektor Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa
Treść wyniku
Oddalono skargę
Sentencja

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA - Jarosław Stopczyński (spr.), Sędzia WSA - Krystyna Madalińska-Urbaniak, Sędzia WSA - Tomasz Zawiślak, Protokolant spec. - Anna Szaruch, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 16 lipca 2019 r. sprawy ze skargi S. B. na rozstrzygnięcie Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa z dnia ... stycznia 2019 r. nr ... w przedmiocie odmowy przyznania pomocy finansowej ze środków unijnych: oddala skargę.

Uzasadnienie

Rozstrzygnięciem zawartym w piśmie z dnia [...] stycznia 2019 r. znak: [...] Prezes Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa (dalej także jako organ, Agencja) poinformował S. B., że w odniesieniu do wniosku o przyznanie pomocy w ramach poddziałania 4.2 "Wsparcie inwestycji w przetwarzanie produktów rolnych, obrót nimi lub ich rozwój", który wpłynął do Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa w dniu 25-04-2018 r., na podstawie art. 35 ust. 1 ustawy z dnia 20 lutego 2015 r. o wspieraniu rozwoju obszarów wiejskich z udziałem środków Europejskiego Funduszu Rolnego na rzecz Rozwoju Obszarów Wiejskich (Dz. U. z 2018 r., poz. 627), Agencja Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa odmawia przyznania pomocy z uwagi na zaistnienie okoliczności określonych w § 13 ust. 2a rozporządzenia Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia 5 października 2015 r. w sprawie szczegółowych warunków i trybu przyznawania oraz wypłaty pomocy finansowej w ramach poddziałania 4.2 "Wparcie inwestycji w przetwarzanie produktów rolnych, obrót nimi lub ich rozwój" objętego Programem Rozwoju Obszarów Wiejskich na lata 2014-2020 (Dz. U. z 2015 r. poz. 1581, z późn. zm.).

W uzasadnieniu powyższego rozstrzygnięcia organ wskazał, że zgodnie z

§ 13 ust. 2a Rozporządzenia MRiRW z dnia 5 października 2015 r. w sprawie (...)

"Jeżeli podmiot ubiegający się o przyznanie pomocy, pomimo powtórnego wezwania,

nie usunął wszystkich braków wskazanych przez Agencję, Agencja nie przyznaje

pomocy. Przepis art. 35 ust. 1 ustawy stosuje się odpowiednio". Z kolei z § 13 ust. 1

tegoż rozporządzenia wynika, że jeżeli wniosek o przyznanie pomocy nie spełnia

innych niż określone w § 12 ust. 1 i 3 wymagań lub został wypełniony nieprawidłowo,

Agencja wzywa podmiot ubiegający się o przyznanie pomocy, w formie pisemnej, do

usunięcia braków w terminie 14 dni od dnia doręczenia wezwania (..). Pismo [...]

z dnia [...].10.2018 r. nie zostało odebrane (zgodnie z powtórnym awizowaniem)

31.10.2018 r., dlatego też termin na uzupełnienie upłynął w dniu 14.11.2018 r. Jeżeli

podmiot ubiegający się o przyznanie pomocy, pomimo wezwania, nie usunął braków

w wyznaczonym terminie, Agencja wzywa ponownie ten podmiot , w formie pisemnej,

do usunięcia braków w terminie 14 dni od dnia doręczenia wezwania (§ 13 ust. 2).

W związku z tym wystosowano kolejne pismo o uzupełnienie. Zostało ono odebrane

30.11.2018 r. Termin na uzupełnienie upłynął 14.12.2018 r. Zdaniem organu na

podstawie przesłanej dokumentacji w ramach uzupełnienia:

a) Niemożliwe jest zaakceptowanie ofert na zadanie B1 "(...) – etap III – dostawa i

montaż linii technologicznej wg kosztorysu". Przedstawione oferty zawierają

bowiem koszty niekwalifikowane, tj.:

- oferta nr [...] P.: poz. 27. "podest na 15 kartonów"; poz. 56. "szafka ubraniowa z ławką

dla 5 osób", poz. 57. "suszarka butów 48 par"; poz. 58. "suszarka butów 40 par"; poz.

59. "wieszak na fartuchy"; poz. 60. "panel czystości z umywalką kolanową na

wisząco"; poz. 61. "stół pod ostrzenie noży", poz. 62. "szafa UV", poz. 63. "szafa UV";

poz. 64. "stalki i noże"; poz. 65, "regał ubraniowy otwarty 20 osób"; Poz. 66. "regał

ubraniowy otwarty 30 osób"; poz. 67. "zasyp na odzież brudną"; poz. 68. "stół do

jadalni"; poz. 69. "myjka butów i fartuchów"; poz. 70. "umywalka zbiorcza kolanowa";

poz. 71. "stacja mycia i dezynfekcji - śluza główna": poz. 72. "stacja mycia

(szczotkowa) z myciem rąk. Wartość powyższej oferty to 3 428 360,00 zł netto.

- oferta nr [...] PPHU N. K. S.: poz. 27. "podest na 15

kartonów", poz. 56. "suszarka butów 48 par"; poz. 57. "suszarka butów 40 par"; poz.

58. "wieszak na fartuchy"; poz. 59. "panel czystości z umywalką kolanową na

wisząco"; poz. 60. "stół pod ostrzenie noży"; poz. 61. "szafka UV"; poz. 62. "szafka

UV"; poz. 63. "stalki i noże"; poz. 64. "regał ubraniowy otwarty 20 osób"; poz. 65.

"regał ubraniowy otwarty 30 osób"; poz. 66. "zasyp na odzież brudną"; poz. 67. "stół

do jadalni"; poz. 68. "myjka butów i fartuchów"; poz. 69. "umywalka zbiorcza

kolanowa"; poz. 70. "stacja mycia i dezynfekcji - śluza główna"; poz. 71. "stacja mycia

(szczotkowa) z myciem rąk"; poz. 72. "szafka ubraniowa z ławką dla 5 osób".

Wartość powyższej oferty to 3 870 671,00 zł netto.

- oferta nr [...] PPHU S. W. i G. S. sp. j.: poz. 27.

"podest na 15 kartonów"; poz. 56. "szafka ubraniowa z ławką dla 5 osób"; poz. 57.

"suszarka butów 48 par"; poz. 58. "suszarka butów 40 par"; poz. 59. "wieszak na

fartuchy"; poz. 60. "panel czystości z umywalką kolanową na wisząco"; poz. 61. "stół

pod ostrzenie noży"; poz. 62. "szafa UV"; poz. 63. "szafa UV"; poz. 64. "stalki i noże";

poz. 65. "regał ubraniowy otwarty"; poz. 66. "regał ubraniowy otwarty"; poz. 67.

"zasyp na odzież brudną"; poz. 68. "stół do jadalni"; poz. 69. "myjka butów i

fartuchów"; poz. 70. "umywalka zbiorcza kolanowa"; poz. 71. "stacja mycia i

dezynfekcji - śluza główna"; poz. 72. "stacja mycia (szczotkowa) z myciem rąk".

Wartość powyższej oferty to 5 203 418,75 zł netto.

Zdaniem organu przedstawione oferty nie odpowiadają swoją wartością

zadaniu uwzględnionemu w zestawieniu rzeczowo - finansowym (4 729 866 zł netto).

b) Brak promesy kredytowej

Wnioskodawca zadeklarował w założeniach finansowych oraz biznesplanie

finansowanie operacji kredytem bankowym.

W ocenie organu obowiązek posiadania w przypadku strony promesy

kredytowej wynika z Rozporządzenia Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dn. 5

października 2015 r. (z późn. zmianami) w sprawie szczegółowych warunków i trybu

przyznawania oraz wypłaty pomocy finansowej w ramach poddziałania "Wsparcie

inwestycji w przetwarzanie produktów rolnych, obrót nimi lub ich rozwój" objętego

Programem Rozwoju Obszarów Wiejskich na lata 2014-2020), § 11 ust. 2 pkt. 7.

Wnioskodawca ubiegając się o przyznanie pomocy powinien dołożyć należytej

staranności przy składaniu wszelkich wyjaśnień, dostarczaniu dokumentów

niezbędnych i wymaganych przy weryfikacji wniosku pod względem spełniania przez

Wnioskodawcę warunków przyznawania pomocy. Organ przypomina, że do

usunięcia ww. braków we wniosku o przyznanie pomocy Wnioskodawca wzywany był

dwukrotnie pismami [...] z dnia 10.10.2018 r. oraz z dnia 23.11.2018 r. W

odpowiedzi na pierwsze pismo [...], do Agencji nie wpłynął żaden dokument, o

dostarczenie którego wnioskodawca proszony był na piśmie. Po ponownym

wezwaniu przez Agencję do uzupełnienia braków, nadesłana dokumentacja

zawierała ww. braki. Ponieważ wnioskodawca nie usunął wszystkich braków we

wniosku o przyznanie pomocy, Agencja odmówiła przyznania pomocy.

Końcowo wskazano, że zgodnie z § 13 ust. 2a Agencja po dwukrotnym

wezwaniu do usunięcia braków wyczerpała możliwość wystosowania kolejnego

pisma, w związku z powyższym zobligowana była odmówić pomocy.

Rozstrzygnięcie wyżej opisane zaskarżył S. B. zarzucając mu

naruszenie:

- § 13 ust. 2a rozporządzenia MRiRW z dnia 05-10-2015 w sprawie szczegółowych

warunków i trybu przyznawania, wypłaty oraz zwrotu pomocy finansowej w ramach

poddziałania "Wsparcie inwestycji w przetwarzanie produktów rolnych, obrót nimi i

ich rozwój" objętego Programem Rozwoju Obszarów Wiejskich na lata 2014-2020

poprzez jego błędne zastosowania i uznanie że wnioskodawca nie usunął wszystkich

braków.

- art. 3 rozporządzenia wykonawczego Komisji (UE) n 809/2014 z dnia 17 lipca 2014

r. ustanawiające zasady stosowania rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i

Rady (UE) nr 1306/2013 w odniesieniu do zintegrowanego systemu zarządzania i

kontroli, środków rozwoju obszarów wiejskich oraz zasady wzajemnej zgodności.

- art. 27 ust. 1 pkt. 1-3 ustawy z dnia 20-02-2015 o wspieraniu rozwoju obszarów

wiejskich z udziałem środków Europejskiego Funduszu Rolnego na rzecz Rozwoju

Obszarów Wiejskich w ramach Programu Rozwoju Obszarów Wiejskich na lata 2014-

2020

- art. 14 ust. 1 ustawy z dnia 20-02-2015 o wspieraniu rozwoju obszarów wiejskich.

Podnosząc powyższe zarzuty skarżący wniósł o:

1. Uchylenie w całości zaskarżonego aktu i przywrócenie wniosku do ponownej

oceny na podstawie art. 146 § 1 ustawy o postępowaniu przed sądami

administracyjnymi,

2. Na podstawie art. 106 § 3 ppsa przeprowadzenie dowodów z dokumentów

powołanych w uzasadnieniu skargi na okoliczności tam wskazane,

3. Zasądzenie kosztów postępowania na rzecz skarżącego.

W uzasadnieniu skargi jej autor podkreśla m.in., iż faktem jest, że pierwsze

wezwanie nie zostało przez niego odebrane. Z tego względu sądził, że drugie

wezwanie do usunięcia braków wniosku jest nadal pierwszym wezwaniem.

Zdaniem skarżącego w ramach uzupełnienia złożonego na drugie wezwanie

dokonał go w sposób kompletny.

Skarżący podnosi nadto, iż miał zapewnione finansowanie inwestycji ze

środków własnych, jednak sądził, że konieczne jest przestawienie promesy

kredytowej wystawionej po zbadaniu jego zdolności kredytowej. Uzyskanie takiej

promesy jest jednak procesem długotrwałym ze względu na obowiązujące w

bankach procedury. Zatem nie było możliwe uzyskanie takiej promesy w ciągu 14 dni

przewidzianych na uzupełnienie wniosku o przyznanie pomocy. Skarżący

przypomina, że w dniu [...] stycznia 2019 r. wystąpił do ARiMR z pismem, w którym na

podstawie art. 3 rozporządzenia Komisji UE 809/2014 skorygował swoją deklarację w

zakresie finansowania inwestycji. Z tego też względu w jego ocenie promesa

kredytowa na realizację inwestycji przestała być konieczna.

W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie.

Sąd zważył co następuje:

Skarga nie jest zasadna

Podstawą rozstrzygnięcia w przedmiotowej sprawie były przepisy

Rozporządzenia Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia 5 października 2015 r. w

sprawie szczegółowych warunków i trybu przyznawania oraz wypłaty pomocy

finansowej w ramach poddziałania "Wsparcie inwestycji w przetwarzanie produktów

rolnych, obrót nimi lub ich rozwój objętego Programem Rozwoju Obszarów Wiejskich

na lata 2014-2020" (Dz. U. 2015.1581 ze zm., dalej rozporządzenie wykonawcze),

które zostało wydane na podstawie art. 45 ust. 1 pkt. 1 ustawy z dnia 20 lutego 2015

r. o wspieraniu rozwoju obszarów wiejskich z udziałem środków Europejskiego

Funduszu Rolnego na rzecz Rozwoju Obszarów Wiejskich w ramach Programu

Rozwoju Obszarów Wiejskich na lata 2014-2020 (Dz. U. 2015.349).

Z analizy materiałów aktowych wynika, iż wszystkie wymagania stawiane

przez przepisy ww. rozporządzenia zostały w niniejszej sprawie spełnione, w tym

także te wskazane w § 13 ust. 1.

Skarżący mimo ponownego wezwania nie usunął wszystkich braków

złożonego wniosku jasno i precyzyjnie wskazanych przez organ (co wynika z akt

administracyjnych sprawy).

Podkreślenia wymaga, że zarówno pierwsze pismo skierowane do strony w tej

materii ([...]z dnia [...] października 2018 r.), jak i drugie będące konsekwencją

braku wymaganych uzupełnień (z dnia 23 listopada 2018 r.) wymieniały w sposób

szczegółowy ten zakres wraz z przytoczeniem podstaw prawnych takiego żądania

(tzn. żądania uzupełnień).

Skarżący był niewątpliwie odpowiedzialny za złożenie wniosku kompletnego, w tym

wymaganych do niego załączników. Powinien zatem wykazać co najmniej należytą

staranność w tym zakresie także co do obowiązujących w tej materii terminów. Nie

sposób w związku z powyższym nie zauważyć, iż we wniosku o przyznanie pomocy

złożył on oświadczenie, że znane są mu zasady przyznawania pomocy określone w

przepisach rozporządzenia wykonawczego oraz wymagania szczegółowo wskazane

w instrukcji wypełniania wniosku o przyznanie pomocy.

Znajomość w powyższym zakresie jednoznacznie wskazywała na to, iż

skarżący zna wymagania odnoszące się do samego wniosku oraz do dokumentacji z

nim związanej. W związku z tym budzi zdziwienie polemika skarżącego z organem w

zakresie w jakim kwestionuje on (przynajmniej po części) skierowane na jego adres

wezwania do uzupełnienia wniosku, tym bardziej, że jak już wskazano wcześniej

zostały one precyzyjnie określone tak co do zakresu, jak i podstawy prawnej.

Jeśli chodzi o zarzut naruszenia art. 3 rozporządzenia Komisji UE nr

809/2014, to trzeba przypomnieć, iż skarżący przywołał go pierwotnie w piśmie z

dnia 14 stycznia 2019 r., które do organu wpłynęło w dniu 22 lutego 2019 r. wraz z

załącznikami (zob. k. 803-809 akt adm.), a zatem już po wydaniu rozstrzygnięcia o

odmowie przyznania pomocy. Pismo to stało się więc dla organu bezprzedmiotowe, a

już z pewnością nie mogło być podstawą wzruszenia tegoż rozstrzygnięcia. Skarżący

z powołaniem się na powyższy przepis skorygował bowiem swoją deklarację w

zakresie finansowania inwestycji, co było w oczywisty sposób spóźnione. Nie mógł

więc (wbrew temu co sugeruje w skardze) wyeliminować promesy kredytowej jako

wymaganej do rozpatrzenia realizacji inwestycji.

Jeśli chodzi o zarzuty skargi odnoszące się do wskazanych w niej przepisów

ustawy z dnia 20 lutego 2015 r. o wspieraniu rozwoju obszarów wiejskich (...) (Dz. U.

2015.349), to skarżący nie precyzuje, w czym przejawiało się naruszenie tychże

przepisów. Nie czyni tego także w uzasadnieniu skargi, stąd też odniesienie się do

nich nie jest możliwe, tym bardziej, iż w realiach przedmiotowej sprawy sąd nie

stwierdza, aby doszło do ich jakiejkolwiek obrazy.

Podstawą wyroku jest art. 151 ppsa.



Powered by SoftProdukt