drukuj    zapisz    Powrót do listy

6146 Sprawy uczniów 658, Odrzucenie skargi, Inne, Odrzucono skargę, III SAB/Gd 485/26 - Postanowienie WSA w Gdańsku z 2026-07-31, Centralna Baza Orzeczeń Naczelnego (NSA) i Wojewódzkich (WSA) Sądów Administracyjnych, Orzecznictwo NSA i WSA

III SAB/Gd 485/26 - Postanowienie WSA w Gdańsku

Data orzeczenia
2026-07-31  
Data wpływu
2026-06-26
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku
Sędziowie
Bartłomiej Adamczak /przewodniczący sprawozdawca/
Symbol z opisem
6146 Sprawy uczniów
658
Hasła tematyczne
Odrzucenie skargi
Skarżony organ
Inne
Treść wyniku
Odrzucono skargę
Powołane przepisy
Dz.U. 2026 poz 143 art. 3 § 2, art. 58 § 1 pkt 1
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Dz.U. 2025 poz 881 art. 44e, ust. 2, ust. 5
Ustawa z dnia 7 września 1991 r. o systemie oświaty (t. j)
Sentencja

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie: Przewodniczący: Sędzia WSA Bartłomiej Adamczak po rozpoznaniu w dniu 31 lipca 2026 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi J. K. na bezczynność Dyrektora I Liceum Ogólnokształcącego im. Józefa Wybickiego w Kościerzynie w przedmiocie wniosku o pisemne uzasadnienie oceny końcowej oraz udostępnienia kserokopii pisma postanawia 1. odrzucić skargę, 2. zwrócić skarżącej J. K. ze Skarbu Państwa – Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku uiszczony wpis od skargi w kwocie 100 (sto) złotych.

Uzasadnienie

W dniu 26 sierpnia 2026 r. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku wpłynęła skarga J. K. (zwanej dalej "skarżącą) na bezczynność Dyrektora I Liceum Ogólnokształcącego im. Józefa Wybickiego w Kościerzynie w przedmiocie wniosku o pisemne uzasadnienie oceny końcowej oraz udostępnienia kserokopii pisma.

Z wywiedzionej skargi wynika, że za pośrednictwem dziennika elektronicznego w dniu 8 maja 2026 r. skarżąca wystąpiła do Dyrektora I Liceum Ogólnokształcącego im. Józefa Wybickiego w Kościerzynie z wnioskiem o pisemne uzasadnienie końcowej oceny niedostatecznej uzyskanej w kl. [...] z [...] przez córkę skarżącej – M. K. oraz udostępnienie kserokopii uzasadnienia napisanego przez [...] i zarazem wychowawczynię córki – A. B. Wysłany za pomocą dziennika wniosek został odebrany w dniu 8 maja 2026 r. Na wskazany wniosek nie udzielono odpowiedzi, w związku z czym skarżąca złożyła osobiście w dniu 19 maja 2026 r. ponaglenie.

Do dnia wniesienia skargi skarżąca nie otrzymała odpowiedzi na wskazane ponaglenie i nie otrzymała żądanych uzasadnienia i kserokopii, decyzji o odmowie udostępnienia informacji czy zawiadomienia o przedłużeniu terminu załatwienia sprawy.

Na podstawie art. 44 ustawy o systemie oświaty nauczyciel ma obowiązek uzasadnić ustaloną ocenę na wniosek ucznia lub jego rodziców. Uzasadnienie oceny jest jawne i należy je udostępnić do wglądu. Brak odpowiedzi uniemożliwia skuteczne skorzystanie z praw przewidzianych przepisami prawa oświatowego. W związku z tym skarżąca wzywała do niezwłocznego udostępnienia żądanej dokumentacji. Skarżąca nadmieniła, że udzielenie informacji ma na obecnym etapie znaczenie wykraczające poza jednostkowy przypadek, ponieważ dotyczy standardów funkcjonowania placówki. Żądane informacje są istotne dla interesu publicznego, służą weryfikacji, legalności, rzetelności i przejrzystości działania szkoły publicznej, ochronie praw ucznia oraz budowaniu zaufania do systemu oświaty.

Brak rozpoznania wniosku oznacza, że Dyrektor Szkoły pozostaje w bezczynności.

W odpowiedzi na skargę Dyrektor I Liceum Ogólnokształcącego im. Józefa Wybickiego w Kościerzynie wniósł o jej oddalenie.

Organ wyjaśnił, że charakter żądanych informacji - odnoszących się do uzasadnienia oceny rocznej wystawionej uczennicy będącej córką skarżącej – nie pozwala na kwalifikowanie ich jako informacji publicznych. Mają one charakter wyraźnie prywatny, przy czym - co warto podkreślić, wnioskuje o nie osoba, której te informacje nie dotyczą (choć wzmiankowana uczennica jest już pełnoletnia). Nawet przy hipotetycznym przyjęciu, że skarżąca działa w imieniu swojej córki, zważyć należy, iż prawo dostępu do informacji publicznej nie może służyć jako środek do uzyskania informacji w sprawie indywidualnej. Skarżąca usiłuje zrealizować swój subiektywnie pojmowany interes, najwyraźniej nie zgadzając się z treścią uzasadnienia proponowanej oceny rocznej i próbując podjąć z nią polemikę.

Wbrew twierdzeniom skarżącej, za pośrednictwem e-dziennika, skarżąca otrzymała wysłaną 3 czerwca 2026 r. odpowiedź na prośbę o uzasadnienie oceny końcowej z [...]. Przez długi czas wiadomość pozostawała nieodczytana.

Ponadto, Pomorski Kurator Oświaty - Delegatura w Kościerzynie, w związku z zastrzeżeniami skarżącej, przeprowadził w szkole kontrolę, w wyniku której sporządzono protokół bez zaleceń i uwag.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku zważył, co następuje:

W myśl art. 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j.: Dz. U. z 2026 r., poz. 143 ze zm. – dalej jako "p.p.s.a."), sądy administracyjne powołane są do rozpoznawania spraw sądowoadministracyjnych.

Przed przystąpieniem do merytorycznego rozpoznania sprawy sąd administracyjny w pierwszej kolejności z urzędu bada dopuszczalność skargi. Merytoryczne rozpatrzenie zasadności skargi wymaga bowiem uprzedniego zbadania dopuszczalności jej wniesienia. Zgodnie z art. art. 58 § 1 p.p.s.a. skarga podlega odrzuceniu m.in., jeżeli sprawa nie należy do właściwości sądu administracyjnego (pkt 1).

Mając na uwadze przedstawiony zakres skargi wyjaśnić trzeba, że zgodnie z art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (t.j.: Dz. U. z 2024 r., poz. 1267) w zw. z art. 3 § 1 p.p.s.a., sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości poprzez kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej.

Kontrola ta obejmuje co do zasady orzekanie w sprawach skarg na akty administracyjne lub czynności z zakresu administracji publicznej, enumeratywnie wymienione w art. 3 § 2 p.p.s.a. W myśl art. 3 § 2 pkt 8 p.p.s.a. przedmiotem zaskarżenia do sądu administracyjnego może być także bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w pkt 1-4 lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadku określonym w pkt 4a. W tym zakresie przedmiotem sądowej kontroli nie jest określony akt lub czynność organu administracji, lecz ich brak. Z kolei na podstawie art. 3 § 2 pkt 9 p.p.s.a. sąd administracyjny rozpoznaje również skargi na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w sprawach dotyczących innych niż określone w pkt 1-3 aktów lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczących uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w kodeksie postępowania administracyjnego, postępowań określonych w działach IV, V i VI Ordynacji podatkowej oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw.

Bezczynność i przewlekłe prowadzenie postępowania, o których to stanach mowa w art. 3 § 2 pkt 8 i pkt 9 p.p.s.a., nie dotyczy zatem wszystkich działań podmiotów wykonujących zadania z zakresu administracji publicznej (organów administracji w znaczeniu funkcjonalnym), a jedynie tych aktów i tych czynności, które zostały wymienione przez ustawodawcę w art. 3 § 2 pkt 1-4a p.p.s.a.

Jak wynika z art. 3 § 2 pkt 1-4a p.p.s.a., kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na:

1) decyzje administracyjne;

2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty;

3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które przysługuje zażalenie;

4) inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa, z wyłączeniem aktów lub czynności podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w ustawie z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2024 r. poz. 572), postępowań określonych w działach IV, V i VI ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2023 r. poz. 2383 i 2760), postępowań, o których mowa w dziale V w rozdziale 1 ustawy z dnia 16 listopada 2016 r. o Krajowej Administracji Skarbowej (Dz. U. z 2023 r. poz. 615, z późn. zm.), oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw;

4a) pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach, opinie zabezpieczające i odmowy wydania opinii zabezpieczających, opinie w sprawie opodatkowania wyrównawczego, opinie zabezpieczające w sprawie opodatkowania wyrównawczego i odmowy wydania opinii zabezpieczających w sprawie opodatkowania wyrównawczego.

Zgodnie nadto z art. 3 § 3 p.p.s.a. sądy administracyjne orzekają także w sprawach, w których przepisy ustaw szczególnych przewidują sądową kontrolę, i stosują środki określone w tych przepisach.

Oznacza to, że skarga na bezczynność może być skutecznie wniesiona jedynie w sytuacji, w której dotyczy organu (podmiotu) właściwego do wydania lub podjęcia aktów lub czynności w opisanych powyżej formach procesowych. W konsekwencji, gdy warunek powyższy nie jest spełniony, skarga podlega odrzuceniu (por. wyrok NSA z dnia 6 lipca 2004 r., sygn. akt OSK 547/04).

Zasadniczo skarga na bezczynność organu jest bowiem pochodną skargi na określone formy działania organu, czyli jest dopuszczalna tylko w takich granicach, w jakich służy skarga do sądu administracyjnego na decyzje administracyjne, określone postanowienia oraz akty i czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące przyznania, stwierdzenia albo uznania uprawnienia lub obowiązku wynikających z przepisów prawa oraz w razie niewydania pisemnej interpretacji indywidualnej przepisów prawa podatkowego (por. postanowienie NSA z dnia 17 lipca 2012 r., sygn. akt I OSK 1620/12).

Odnosząc treść przywołanych przepisów do przedmiotu skargi należy wskazać, że żądanie skarżącej wyrażone wobec Dyrektora I Liceum Ogólnokształcącego im. Józefa Wybickiego w Kościerzynie pismem z dnia 8 maja 2026 r. i dotyczące woli uzyskania pisemnego uzasadnienia oceny końcowej oraz udostępnienia kserokopii pisma, nie mieści się w żadnej z wymienionych kategorii aktów lub czynności podlegających jurysdykcji sądów administracyjnych. Według Sądu, uzasadnienie oceny rocznej nie jest aktem, o którym mowa w art. 3 § 2 pkt 1-4 p.p.s.a. Nie ma również podstaw do zastosowania art. 3 ust. 3 p.p.s.a.

Należy podnieść, że zgodnie z art. 44e ust. 2 ustawy z dnia 7 września 1991 r. o systemie oświaty (t.j.: Dz. U. z 2025 r., poz. 881) oceny są jawne dla ucznia i jego rodziców. Nauczyciel uzasadnia ustaloną ocenę w sposób określony w statucie szkoły (ust. 3). Jak stanowi ust. 5 pkt 4 przywołanego przepisu, na wniosek ucznia lub jego rodziców dokumentacja dotycząca oceniania ucznia, inna niż wymieniona w pkt 1-3 - jest udostępniana do wglądu uczniowi lub jego rodzicom.

Stanowczego podkreślenia wymaga jednak, że żaden przepis nie wymaga, aby w sprawach udostępnienia (lub odmowy udostępnienia) rodzicom tego typu informacji o uczniach wydawana była w tym przedmiocie decyzja administracyjna lub jakikolwiek inny akt administracyjny czy podejmowana czynność, podlegające kontroli sądu administracyjnego (por. postanowienie WSA w Krakowie z dnia 30 kwietnia 2024 r., sygn. akt III SAB/Kr 31/24).

Sporządzenie i wydanie uzasadnienia oceny rocznej nie następuje zatem ani w formie decyzji administracyjnej ani też postanowienia w postępowaniu administracyjnym, nie jest też postanowieniem wydanym w postępowaniu egzekucyjnym czy zabezpieczającym. Nie jest również innym aktem lub czynnością z zakresu administracji publicznej dotyczącym uprawnień lub obowiązków, o których mowa w pkt 4 art. 3 § 2 p.p.s.a. Podobnego charakteru jest żądanie o udostępnienie kserokopii pisma.

Odnosząc się do argumentacji Dyrektora Szkoły wyrażonej w odpowiedzi na skargę wskazania wymaga, że złożony przez skarżącą wniosek nie wskazuje na wolę uzyskania informacji publicznej, tak więc przepisy ustawy z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej (t.j.: Dz. U. z 2022 r., poz. 902) nie miały w tej sprawie zastosowania.

Konkludując, jeżeli zatem nie jest możliwe zaskarżenie do sądu administracyjnego aktu kończącego "postępowanie" z wniosku o pisemne uzasadnienie oceny rocznej, jak i o udostępnienie kserokopii dokumentu, to tym bardziej nie jest możliwe złożenie w takiej sprawie skargi na bezczynność organu procedującego taki wniosek.

Skoro więc niniejsza sprawa nie należy do właściwości sądu administracyjnego, to skargę jako niedopuszczalną należało odrzucić.

Z tych względów Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku, na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 p.p.s.a., postanowił jak w punkcie 1. sentencji postanowienia.

O zwrocie uiszczonego przez skarżącą wpisu Sąd orzekł w punkcie 2. sentencji postanowienia na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 p.p.s.a. Zgodnie z tym przepisem sąd zwraca z urzędu stronie cały uiszczony wpis od pisma odrzuconego.

Powołane w uzasadnieniu postanowienia orzeczenia sądów administracyjnych dostępne są w Centralnej Bazie Orzeczeń Sądów Administracyjnych na stronie internetowej: orzeczenia.nsa.gov.pl.



Powered by SoftProdukt