Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Joanna Brzezińska po rozpoznaniu w dniu 3 sierpnia 2016 r. na posiedzeniu niejawnym sprzeciwu od postanowienia referendarza sądowego Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy z dnia 27 czerwca 2016r. w sprawie ze skargi J. M. na postanowienie Kierownik Urzędu do Spraw Kombatantów i Osób Represjonowanych z dnia [...] listopada 2015 r., nr [...] w przedmiocie wznowienia postępowania administracyjnego postanawia utrzymać w mocy zaskarżone postanowienie.

Postanowieniem z dnia 28 stycznia 2016r. referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy, w sprawie ze skargi J. M. na postanowienie Kierownik Urzędu do Spraw Kombatantów i Osób Represjonowanych z dnia [...] listopada 2015 r., nr [...] w przedmiocie wznowienia postępowania administracyjnego, po rozpoznaniu złożonego przez skarżącego wniosku o przyznanie prawa pomocy, zwolnił skarżącego od kosztów sądowych, oddalając jednocześnie wniosek o ustanowienie na rzecz skarżącego pełnomocnika.

Skarżący, następnie, złożył ponowny wniosek obejmujący przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym, przedkładając kolejny formularz wniosku o przyznanie prawa pomocy.

W związku z okolicznością, że ponownie złożony formularz różnił się istotnie w swej treści od formularza złożonego pierwotnie, referendarz wezwał skarżącego do przedłożenia określonych dokumentów.

W odpowiedzi na wezwanie, skarżący jedynie w części zastosował się do jego treści.

Postanowieniem z dnia 27 czerwca 2016r. referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy oddalił wniosek skarżącego.

Do wniesionego od powyższego postanowienia sprzeciwu, skarżący załączył zaświadczenie o wysokości emerytury, zeznanie podatkowe za rok 2015r oraz fakturę za zakup wózka inwalidzkiego wystawioną na nazwisko S. K.-M..

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Zgodnie z art. 260 § 1 i § 2 p.p.s.a., rozpoznając sprzeciw od zarządzenia i postanowień, o których mowa w art. 258 § 2 pkt 6-8, sąd wydaje postanowienie, w którym zaskarżone zarządzenie lub postanowienie referendarza sądowego zmienia albo utrzymuje w mocy. W sprawach takich wniesienie sprzeciwu wstrzymuje wykonalność zarządzenia lub postanowienia, a Wojewódzki Sąd Administracyjny orzeka jako sąd drugiej instancji, stosując odpowiednio przepisy o zażaleniu.

Jak wynika z art. 252 § 2 p.p.s.a., wniosek o przyznanie prawa pomocy składa się do sądu na urzędowym formularzu według ustalonego wzoru, stanowiącym - w przypadku osób fizycznych - załącznik nr [...] do rozporządzenia Rady Ministrów z dnia [...] sierpnia 2015 r. w sprawie określenia wzoru i sposobu udostępnienia urzędowego formularza wniosku o przyznanie prawa pomocy w postępowaniu przed sądami administracyjnymi oraz sposobu dokumentowania stanu majątkowego, dochodów lub stanu rodzinnego wnioskodawcy (Dz. U. z 2015 r. poz. 1257).

Zgodnie z art. 252 § 1 ppsa, wniosek o przyznanie prawa pomocy powinien zawierać oświadczenie strony obejmujące dokładne dane o stanie majątkowym i dochodach, a jeżeli wniosek składa osoba fizyczna, ponadto dokładne dane o stanie rodzinnym oraz oświadczenie strony o niezatrudnieniu lub niepozostawaniu w innym stosunku prawnym z adwokatem, radcą prawnym, doradcą podatkowym lub rzecznikiem patentowym.

W myśl z kolei art. 255 p.p.s.a., jeżeli oświadczenie strony zawarte we wniosku, o którym mowa w art. 252, okaże się niewystarczające do oceny jej rzeczywistego stanu majątkowego i możliwości płatniczych oraz stanu rodzinnego lub budzi wątpliwości, strona jest obowiązana złożyć na wezwanie, w zakreślonym terminie, dodatkowe oświadczenie lub przedłożyć dokumenty źródłowe dotyczące jej stanu majątkowego, dochodów lub stanu rodzinnego.

W sprawie niniejszej skarżący dwukrotnie złożył wniosek o przyznanie prawa pomocy. W pierwszym z wniosków, skarżący oświadczył, że prowadzi wspólne gospodarstwo domowe ze S. K.-M., która jest właścicielką mieszkania, które skarżący wskazał jako adres zamieszkania i która otrzymuje emeryturę w wysokości [...] zł. W drugim wniosku natomiast, skarżący, jako adres zamieszkania podając taki sam, jak poprzednio, nie wymienił S. K.-M. jako osoby pozostającej ze skarżącym we wspólnym gospodarstwie domowym, nie uwzględniając również osiąganego przez nią ze świadczenia emerytalnego dochodu.

Wobec powyższego, Sąd zwrócił do skarżącego o nadesłanie następujących dokumentów: odpisów zeznań podatkowych za ostatnie dwa lata kalendarzowe (w tym pozostałych domowników), wyciągów i wykazów z posiadanych rachunków bankowych, w tym kont i lokat dewizowych z okresu ostatnich trzech miesięcy (w tym pozostałych domowników), zaświadczenia o wysokości wynagrodzeń, emerytury, renty, zasiłków, honorariów i innych należności oraz otrzymywanych świadczeń (np. z tytułu umowy o dzieło lub zlecenia, umowy najmu, pomocy rodziny, dochód z zagranicy) z okresu ostatnich 2 lat (w tym pozostałych domowników), zaświadczenia o sytuacji rodzinnej wnioskodawcy wydanego przez właściwą do spraw zdrowia lub opieki społecznej jednostkę organizacyjną gminy/miasta na prawach powiatu, udokumentowanego oświadczenia o wysokości ponoszonych miesięcznie wydatkach związanych z utrzymaniem, oświadczenia o tytule prawnym przysługującym do domu/mieszkania (nr księgi wieczystej), oświadczenia o wysokości posiadanych oszczędności, oświadczenia o źródłach utrzymania domowników (w tym pomocy udzielanej przez rodzinę, konkubinę) oraz oświadczenia, czy nadal prowadzi wspólne gospodarstwo domowe z konkubiną zważywszy na to, że we wniosku podał adres jej mieszkania, którego ona jest właścicielką.

W odpowiedzi na powyższe wezwanie, skarżący nadesłał: potwierdzenie wypłaty emerytury w kwocie [...]zł, kartę informacyjną leczenia szpitalnego z dnia [...] marca 2016r., faktury za leki wystawione na nazwisko skarżącego oraz S. K.-M., a także kopię aktu notarialnego poświadczającego umowę ustanowienia odrębnej własności lokalu mieszkalnego i umowę przeniesienia własności lokalu na rzecz członka spółdzielni, stroną której była S. K.-M.. W dalszej kolejności skarżący przedłożył decyzję ZUS o waloryzacji emerytury, zaświadczenie z MOPS w B., że skarżący nie korzysta z pomocy ośrodka, zeznanie podatkowe za rok 2015 oraz fakturę za wózek inwalidzki wystawioną na nazwisko S. K.-M.. W piśmie z dnia [...] lipca 2016r. skarżący oświadczył, że "gospodarstwo domowe każdy osobno prowadzi".

Z powyższego wynika, że skarżący jedynie w części zastosował się do wezwania Sądu, nadsyłając jedynie powyżej wymienione dokumenty.

Odnośnie oświadczenia zawartego w piśmie z dnia [...] lipca 2016r. wskazać należy, że Sąd nie dał mu wiary. Podkreślenia wymaga, że skarżący zamieszkuje w należącym do S. K.-M. mieszkaniu, nadesłał również należące do niej faktury, w posiadaniu których nie mógłby być, gdyby nie prowadził wspólnego gospodarstwa domowego. Ponadto, przekładając faktury S. K.-M. skarżący uznał ponoszone przez nią wydatki za wydatki wspólne. Podkreślenia wymaga, że jedynie jedna z załączonych do akt faktur, wystawiona jest na nazwisko skarżącego. Wskazać należy ponadto, że skarżący oprócz faktur – należących do osoby, która, zdaniem skarżącego, nie prowadzi z nim wspólnego gospodarstwa domowego – nie wykazał żądnych innych ponoszonych wydatków.

Prawidłowo zatem, w ocenie Sądu, referendarz rozważył, że nie posiadając wiarygodnych i ostatecznych informacji o stanie rodzinnym i majątkowym skarżącego, nie jest zasadne przyznanie skarżącemu prawa pomocy we wnioskowanym zakresie., skarżący bowiem nie nadesłał dokumentów potwierdzających sytuację uzasadniającą przyznanie prawa pomocy w żądanym zakresie. Niedopełnienie obowiązku wynikającego z wezwania, uzasadnia odmowę przyznania prawa pomocy. Zgodnie z art. 246 § 1 pkt 1 p.p.s.a., przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej następuje w zakresie całkowitym, gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania, ciężar dowodu w tej sytuacji spoczywa na osobie, która wnioskuje o przyznanie prawa pomocy. Sąd nie jest władny we własnym zakresie dokonywać ustaleń dotyczących sytuacji rodzinnej i majątkowej strony, strona bowiem sama, w dbałości o swój interes prawny i faktyczny, zobowiązana jest do szczegółowego przedstawienia wszelkich okoliczności, które przyczynić mogą się do pozytywnego rozpoznania wniosku.

Rozpoznając wniosek o przyznanie prawa pomocy na podstawie posiadanych informacji, Sąd stwierdził, że nie może w pełni ocenić sytuacji osobistej i majątkowej skarżącego, co uzasadnia odmowę przyznania prawa pomocy. Z uwagi na to, że to na wnioskodawcy ciąży obowiązek wykazania, iż znajduje się w sytuacji materialnej uprawniającej do przyznania prawa pomocy, należy przyjąć, że rozstrzygnięcie sądu w tej kwestii będzie zależało od tego, co zostanie udowodnione przez stronę. Niezastosowanie się przez skarżącą do treści wezwania, powoduje, że Sąd ze względu na brak wystarczających informacji, nie będzie miał podstaw do pozytywnego rozpatrzenia wniosku.

Mając powyższe na uwadze, na podstawie art. 260 § 1 i § 3 p.p.s.a. orzeczono jak w sentencji postanowienia.