W odpowiedzi na wezwanie do uiszczenia opłaty kancelaryjnej za wydanie odpisu wyroku z uzasadnieniem, skarżąca wniosła o zwolnienie od kosztów sądowych precyzując w uzasadnieniu wniosku, że obejmuje on jedynie żądanie zwolnienia od wspomnianej opłaty.
Z oświadczenia zawartego we wniosku oraz dokumentów znajdujących się w aktach sprawy wynika, że skarżąca mieszka wraz z mężem i dwójką dzieci (w wieku 11 i 10) lat. Skarżąca jest właścicielką niezabudowanej działki gruntu o powierzchni 63 m. kw., która jednak jest zajęta w postępowaniu egzekucyjnym. Mąż skarżącej nie posiada majątku ani oszczędności. Źródłem utrzymania rodziny skarżącej są wynagrodzenia za pracę jej i męża wynoszące łącznie brutto 2.752 zł. Przeciwko skarżącej i jej mężowi prowadzone są liczne postępowania egzekucyjne w ramach których dochodzone są kwoty przekraczające 1.000.000 zł. Mąż skarżącej posiada rachunek bankowy, na którym nie ma jednak istotnych oszczędności.
Wcześniej w toku postępowania w niniejszej sprawie, postanowieniem z 15 marca 2011 r. skarżąca została zwolniona z wpisu od skargi oraz ustanowiono dla niej radcę prawnego. Ustalenia faktyczne dotyczące sytuacji majątkowej skarżącej ległe u podstaw orzeczenia zwalniającego nie różniły się istotnie od okoliczności dotyczących stanu posiadania i dochodów skarżącej i jej męża wynikających z obecnie rozpoznawanego wniosku.
Zgodnie z art. 246 § 1 pkt 2 w ustawy z 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153 poz. 1270 ze zm.) prawo pomocy w zakresie częściowym, czyli takim jakiego przyznania domaga się skarżąca, przysługuje w razie wykazania, że poniesienie całości kosztów postępowania mogłoby narazić stronę lub jej rodzinę na uszczerbek utrzymania koniecznego.
Z oświadczeń skarżącej oraz dokumentów zawartych w aktach sprawy wynika taki stan rzeczy. Skarżąca nie ma majątku, a dochody jej i jej męża, przy uwzględnieniu obciążających małżonków licznych zobowiązań finansowych, nie mogą zostać uznane za wystarczające na poczynienie oszczędności, bądź też wydatków innych niż służące zaspokojeniu podstawowych potrzeb życiowych.
Z powyższych przyczyn wniosek skarżącej należało uwzględnić.
