II OZ 475/26 - Postanowienie

Data orzeczenia	2026-05-07	
Data wpływu	2026-04-20	
Sąd	Naczelny Sąd Administracyjny	
Sędziowie	Robert Sawuła /przewodniczący sprawozdawca/	
Symbol z opisem	6014 Rozbiórka budowli lub innego obiektu budowlanego, dokonanie oceny stanu technicznego obiektu, doprowadzenie obiektu do s	
Hasła tematyczne	Odrzucenie skargi	
Sygn. powiązane	VII SA/Wa 1339/25	
Skarżony organ	Inspektor Nadzoru Budowlanego	
Treść wyniku	Oddalono zażalenie
Odrzucono zażalenie	
Powołane przepisy	Dz.U. 2026 nr 0 poz 143; art. 220 § 3; Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi	
Sentencja
Dnia 7 maja 2026 roku Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Sędzia NSA Robert Sawuła po rozpoznaniu w dniu 7 maja 2026 roku na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażaleń D.K. i Da.K. oraz K.P. i R.P. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 6 lutego 2026 r. sygn. akt VII SA/Wa 1339/25 o odrzuceniu skargi K.P. i D.K. na postanowienie Mazowieckiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia 1 kwietnia 2025 r., nr 349/2025 w przedmiocie nakazu rozbiórki postanawia: 1. oddalić zażalenia D.K. i K.P.; 2. odrzucić zażalenia R.P. i Da.K.	
Uzasadnienie
Postanowieniem z 6 lutego 2026 r., sygn. akt VII SA/Wa 1339/25, Wojewódzki Sąd Administracyjny (dalej: WSA) w Warszawie odrzucił skargę K.P. i D.K. na postanowienie Mazowieckiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego (MWINB) z 1 kwietnia 2025 r., nr 349/2025 w przedmiocie nakazu rozbiórki.

W uzasadnieniu swego postanowienia sąd pierwszej instancji wskazał, że zarządzeniem z 5 grudnia 2025 r. Przewodniczący Wydziału VII WSA w Warszawie wezwał skarżące do wykonania prawomocnego zarządzenia z 13 czerwca 2025 r. o wezwaniu do uiszczenia solidarnie wpisu sądowego od skargi w kwocie 500 zł, w terminie siedmiu dni, pod rygorem odrzucenia skargi. Wezwania wraz ze stosownymi pouczeniami o konsekwencjach ich niewykonania, zostały skutecznie doręczone skarżącym D.K. i K.P. odpowiednio w dniach 17 grudnia 2025 r. i 18 grudnia 2025 r. W dniu 9 stycznia 2026 r. ustalono, że w rejestrze opłat sądowych nie zidentyfikowano wpłaty do niniejszej sprawy, co skutkować musiało – zdaniem tegoż sądu – odrzuceniem skargi.

Zażalenia na powyższe postanowienie złożyli odrębnymi pismami z 2 marca 2026 r. D.K. i Da.K. oraz K.P. i R.P.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Zażalenia nie zasługują na uwzględnienie.

Zgodnie z art. 220 § 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. 2026, poz. 143, Ppsa) sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata. W tym przypadku przewodniczący wzywa wnoszącego pismo, aby uiścił opłatę w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia wezwania. Skarga, skarga kasacyjna, zażalenie oraz skarga o wznowienie postępowania, od których pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlegają odrzuceniu przez sąd (art. 220 § 3 Ppsa).

W niniejszej sprawie po prawomocnym, w stosunku do skarżących, zakończeniu postępowań w przedmiocie odmowy przyznania prawa pomocy (co nastąpiło postanowieniami sądu I instancji z 3 grudnia 2025 r. VII SPP/Wa 300/25 i VII SPP/Wa 301/25); wezwaniu skarżących zarządzeniem z 13 czerwca 2025 r. do uiszczenia solidarnie wpisu sądowego od skargi w wysokości 500 złotych; oraz potwierdzeniu przez Naczelny Sąd Administracyjny legalności ww. zarządzenia (postanowienie NSA z 24 września 2025 r., II OZ 1353/25) – zaistniały podstawy do wezwania skarżących do wykonania prawomocnego zarządzenia Przewodniczącego Wydziału VII z 13 czerwca 2025 r. Wezwania te zostały doręczone D.K. w dniu 17 grudnia 2025 r., a K.P. w 18 grudnia 2025 r., do dnia 29 grudnia 2025 r. skarżącym biegł termin do uiszczenia wpisu sądowego od skargi. Pomimo tego skarżące nie uiściły wpisu sądowego w terminie. Te okoliczności uprawniały sąd I instancji do odrzucenia skargi. Argumentacja zawarta w zażaleniach tej zaś oceny nie podważa skutecznie, ponieważ skupia się na innych zagadnieniach niż wynikające z art. 220 § 3 Ppsa.

Zażalenia wniesione przez R.P. i Da.K., podlegały natomiast odrzuceniu jako niedopuszczalne. Wskazać należy, że zgodnie z art. 197 § 2 Ppsa do postępowania toczącego się na skutek zażalenia stosuje się odpowiednio przepisy o skardze kasacyjnej, z wyłączeniem art. 185 § 2. W art. 178 Ppsa przewidziano zaś odrzucenie skargi kasacyjnej wniesionej po upływie terminu lub z innych przyczyn niedopuszczalnej, jak również skargi kasacyjnej, której braków strona nie uzupełniła w wyznaczonym terminie. Niedopuszczalność może wynikać zarówno ze względów podmiotowych, jak i przedmiotowych. Przyczyny o charakterze podmiotowym zachodzą w szczególności wówczas, gdy zażalenie wniesione zostanie przez osobę nie będącą adresatem postanowienia, ponieważ jego skutki prawne dotyczą wyłącznie adresata takiego postanowienia. Z takim przypadkiem mamy do czynienia w niniejszej sprawie. Zaskarżone zażaleniem postanowienie dotyczyło odrzucenia skargi K.P. i D.K., i dotyczyło wyłącznie uprawnień procesowych tych osób. R.P. i Da.K. nie mogli zatem wnieść skutecznie zażalenia na ww. postanowienie odrzucające skargę innych podmiotów, co uprawniało Sąd do ich odrzucenia jako niedopuszczalnych.

Mając powyższe na uwadze, Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 184 w związku z art. 197 § 2 Ppsa, orzekł jak w punkcie 1. W punkcie 2. postanowienia orzeczono na podstawie art. 178 w związku z art. 197 § 2 Ppsa.