Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych

Dnia 21 maja 2010 roku Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Sędzia NSA Andrzej Gliniecki po rozpoznaniu w dniu 21 maja 2010 roku na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia A. P. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie z dnia 12 marca 2010 roku, sygn. akt II SA/Lu 438/09 odrzucające skargę kasacyjną A. P. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie z dnia 8 grudnia 2009 roku, sygn. akt II SA/Lu 438/09 w sprawie ze skargi A. P. na decyzję Lubelskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Lublinie z dnia [...] maja 2009 roku, nr [...] w przedmiocie nakazania wykonania określonych robót budowlanych postanawia: oddalić zażalenie.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie postanowieniem z dnia 12 marca 2010 r., sygn. akt II SA/Lu 438/09 odrzucił skargę kasacyjną A. P. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie z dnia 8 grudnia 2009 r. oddalającego skargę na decyzję Lubelskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Lublinie z dnia [...] maja 2009 roku, nr [...] w przedmiocie nakazania wykonania określonych robót budowlanych.

W dniu 25 lutego 2010 r. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie wpłynęła skarga kasacyjna A. P. od powyższego wyroku Sądu, sporządzona przez pełnomocnika – adwokata F. P. W pkt 3. załączników przedmiotowej skargi kasacyjnej wskazano "opłatę sądową". Sąd I instancji wskazał jednak, że wpis od skargi kasacyjnej nie został uiszczony. Sąd I instancji stwierdził, iż w przedmiotowej sprawie wpis od skargi kasacyjnej jest stały i wynosi 250 zł zgodnie z § 3 w zw. z § 2 ust. 3 pkt 1 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 221, poz. 2193). Ponadto wskazał, iż zgodnie z treścią art. 221 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), dalej P.p.s.a., pisma wnoszone przez adwokata lub radcę prawnego, które nie są należycie opłacone pozostawia się bez rozpoznania albo odrzuca bez wezwania o uiszczenie opłaty, jeżeli pismo podlega opłacie stałej. Wobec powyższego Sąd postanowił skargę kasacyjną odrzucić.

Zażalenie na powyższe postanowienie wniosła A. P. reprezentowana przez tego samego pełnomocnika i zaskarżyła postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego z dnia 12 marca 2010 r. w całości, a także wniosła o jego uchylenie. Zaskarżonemu postanowieniu zarzuciła naruszenie art. 221 P.p.s.a polegającego na odrzuceniu skargi kasacyjnej mimo, że pełnomocnik został umocowany przez skarżąca jedynie do sporządzenia skargi kasacyjnej, oraz art. 220 P.p.s.a. W związku z art. 10 § 1 kpa, art. 81 kpa oraz art. 8 kpa polegającego na braku wezwania skarżącej do uiszczenia opłaty od skargi kasacyjnej.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Zażalenie nie zawiera usprawiedliwionych podstaw.

Wobec tego, że wniesiona w niniejszej sprawie w dniu 22 lutego 2010 r. (stempel na kopercie) przez pełnomocnika będącego adwokatem skarga kasacyjna podlegała wpisowi stałemu, to pełnomocnik upoważniony do reprezentacji skarżącej miał obowiązek opłacić skargę kasacyjną w należnej wysokości bez uprzedniego wezwania Sądu stosownie do obowiązującego w tej dacie art. 221 P.p.s.a.

Tymczasem w rozpoznawanej sprawie od wniesionej skargi kasacyjnej opłata stała nie została uiszczona. Nieuiszczenie przez pełnomocnika będącego adwokatem stałej opłaty określonej w § 3 w zw. z § 2 ust. 3 pkt 1 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r., stanowi uchybienie obowiązującego wówczas art. 221 ustawy p.p.s.a. i nie znosi przyjętego w tym przepisie skutku prawnego w postaci odrzucenia środka zaskarżenia.

W ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego, Sąd I instancji dokonał prawidłowej interpretacji art. 221 P.p.s.a., trafnie określił wysokość należnego wpisu od wniesionej skargi kasacyjnej, a ponadto potraktował przedmiotową skargę jako wniesioną przez profesjonalnego pełnomocnika. Pełnomocnictwo, na którego treść powołuje się pełnomocnik skarżącej obejmowało umocowanie adwokata "do prowadzenia sprawy administracyjnej przed Naczelnym Sądem Administracyjnym we wszelkich instancjach oraz z prawem dalszej substytucji". Twierdzenie w zażaleniu, że powyższy zapis pojawił się tam omyłkowo i nie był zgodny z intencją skarżącej nie jest uzasadnione.

Mając powyższe na uwadze Naczelny Sąd Administracyjny w oparciu o art. 184 w związku z art. 197 P.p.s.a. postanowił zażalenie oddalić.