Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Grzegorz Rudnicki, , Sędzia WSA Wojciech Sawczuk, Sędzia WSA Iwona Szymanowicz – Nowak (spr.), Protokolant sekr. sąd. Katarzyna Zychora, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 12 grudnia 2018 r. sprawy ze skargi D L na decyzję [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] lutego 2018 r. nr [...] w przedmiocie nałożenia obowiązku wykonania określonych robót budowlanych oddala skargę

[...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego (dalej: WINB, organ odwoławczy) decyzją z [...] lutego 2018 r. Nr [...], działając na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2017 r. poz.1357 ze zm., zwanej dalej: k.p.a.) i art. 83 ust. 2 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane (Dz. U. z 2017 r. poz. 1332 ze zm., zwanej dalej: P.b.), po rozpatrzeniu odwołania D L (dalej: skarżąca, strona, inwestor), utrzymał w mocy decyzję Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego dla m.W (dalej: PINB) z [...] grudnia 2017 r., nr [...], nakazującą wykonanie robót budowlanych w lokalu nr [...] w budynku mieszkalnych wielorodzinnym przy [...] w W.

Organ odwoławczy wskazał, że przedmiotowe postępowanie administracyjne w sprawie hałasów przenikających z lokalu nr [...] do lokalu nr [...] ww. budynku zostało wszczęte w związku z pismem właścicielki lokalu nr [...] – H U.

W wyniku czynności kontrolnych dokonanych przez przedstawiciela PINB 31 października 2012 r. ustalono, że w lokalu nr [...], składającym się z 2 pokoi, kuchni, łazienki z WC oraz przedpokoju, w okresie od stycznia do maja 2010 r. przeprowadzono roboty budowlane, polegające na wymianie urządzeń sanitarnych z podejściami w pomieszczeniu łazienki i kuchni, wymianie żeliwnych grzejników na grzejniki stalowe płytowe z wymianą zaworów termostatycznych, wymianie podłóg - usunięciu zgniłej, zniszczonej klepki podłogowej i zniszczonego podkładu, wyrównaniu poziomu podłogi za pomocą jastrychu cementowego, wyłożeniu do 12 mm warstwy izolacji - folii, wyłożeniu 6 mm warstwy termoakustycznej (pianki), położeniu paneli podłogowych grubości 10 mm, ułożeniu płytek w kuchni, przedpokoju i łazience.

W toku oględzin przeprowadzonych w lokalu nr [...], położonym poniżej lokalu nr [...], stwierdzono, że w pokoju przylegającym do kuchni na powierzchni sufitu istnieje podłużna rysa na całej długości stropu, w tym miejscu ubytek powłoki malarskiej, ślady po zaciekach oraz druga rysa w rejonie lampy oświetleniowej.

W kuchni na powierzchni sufitu podłużna rysa-odspojenie powłoki malarskiej,

a w narożu pomieszczenia łazienki widoczne ślady po zaciekach. W pomieszczeniu pokoju, kuchni i łazienki - w miejscach przejścia pionów centralnego ogrzewania przez strop - ubytki tynku zewnętrznego. Właścicielka lokalu poinformowała, że ww. rysy i zacieki powstały w miesiącach marzec - kwiecień 2010 r., a dochodzący hałas z lokalu powyżej jest bardzo uciążliwy.

Postanowieniem nr [...] z [...] listopada 2013 r. PINB, działając na podstawie art. 81c ust. 2 P.b., nałożył na skarżącą obowiązek przedłożenia oceny technicznej dotyczącej akustyczności wyremontowanej podłogi i posadzki w lokalu nr [...] w budynku mieszkalnym wielorodzinnym przy [...]

w W określającej, czy izolacyjność akustyczna stropu spełnia wymogi wynikające z § 326 ust. 1 i ust. 2 pkt 2 rozporządzenia Ministra Infrastruktury

i Budownictwa z dnia 12 kwietnia 2002 r. w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie (Dz.U. Nr 75, poz. 690 ze zm., zwanego dalej: rozporządzeniem w sprawie warunków technicznych) w terminie dwóch miesięcy od dnia, w którym niniejsze postanowienie stanie się ostateczne.

WINB postanowieniem nr [...] z [...] marca 2014 r. utrzymał w mocy powyższe rozstrzygnięcie, a WSA w Warszawie wyrokiem z 15 stycznia 2015 r.

w sprawie sygn. akt VII SA/Wa 954/14 oddalił skargę na ww. postanowienie [...]WIN. Następnie NSA wyrokiem z 18 stycznia 2017 r., sygn. akt II OSK 1022/15, oddalił skargę kasacyjną skarżącej od wyroku WSA w Warszawie.

Przy piśmie z 29 września 2017 r. strona przedłożyła do akt sprawy opinię akustyczną z 24 listopada 2016 r. oraz opinię uzupełniającą z 19 września 2017 r., sporządzone przez mgr inż. M Z.

PINB decyzją nr [...] z [...] grudnia 2017 r., działając na podstawie art. 51 ust. 1 pkt 2 w związku z art. 51 ust. 7 P.b., nakazał skarżącej doprowadzenie remontowanej podłogi w lokalu nr 16 w przedmiotowym budynku mieszkalnym do stanu zgodnego z przepisami prawa, poprzez wykonanie robót budowlanych polegających na: 1) montażu wełny mineralnej o gęstości min. 140kg/m2; 2) montażu pianki wtórnie spienionej o gęstości min. 140 kg/m2; 3) wykonaniu warstwy nośnej, np. wylewki betonowej grubości 6-10 cm; 4) wykonaniu dylatacji między wierzchnią warstwą podłogi a ścianami pomieszczenia - w terminie 3 miesięcy od daty, kiedy niniejsza decyzja stanie się ostateczna. PINB zaznaczył, że roboty należy wykonać zgodnie z zaleceniami zawartymi w opinii akustycznej z 19 września 2017 r., pod nadzorem osoby posiadającej uprawnienia budowlane.

Od powyższej decyzji odwołanie złożyła skarżąca, wnosząc o uchylenie zaskarżonej decyzji oraz umorzenie postępowania w sprawie i zarzucając naruszenie art. 51 ust 1 pkt 2 w związku z art. 51 ust 7 P.b. w związku z § 2 i § 326 ust. 1 i ust. 2 pkt 2 rozporządzenia w sprawie warunków technicznych przez ich błędne zastosowanie, polegające na nałożeniu na stronę obowiązku doprowadzenia remontowanej podłogi w lokalu nr [...] w budynku mieszkalnym wielorodzinnym przy ul [...] w W do stanu zgodnego

z przepisami prawa, tj. spełniania wymogów wynikających z § 326 ust 1 i ust 2 pkt 2 ww. rozporządzenia, a co za tym idzie błędnym uznaniu, iż dla przedmiotowego budynku obowiązują normy określające izolacyjność akustyczną stropu wprowadzoną powyższym rozporządzeniem, podczas gdy § 2 tego aktu prawnego wskazuje, że ma ono zastosowanie wyłącznie przy projektowaniu, budowie

i przebudowie oraz przy zmianie sposobu użytkowania budynków.

W powołanej na wstępie decyzji Nr [...] z [...] lutego 2018 r. WINB wskazał, że przedmiotem badania w opinii złożonej przez skarżącą była przegroda międzylokalowa pomiędzy lokalami nr [...] i [...], znajdującymi się w tym samym pionie, posiadającymi ten sam układ pomieszczeń oraz graniczących ze sobą bezpośrednio przez strop/podłogę. Pomiary izolacyjności na dźwięki uderzeniowe

i na dźwięki powietrzne przeprowadzono dla wszystkich pomieszczeń mieszkalnych (pokój 1 i pokój 2) w obu lokalach.

We wnioskach końcowych opinii (pkt 4) wskazano, że poziomy hałasu przenikające do lokalu nr [...] z lokalu nr [...] przekraczają dopuszczalne wartości, zgodnie z normą PN-B-02151-3:1999. Stwierdzono, iż izolacyjność akustyczna od dźwięków powietrznych i uderzeniowych podłogi lokalu nr [...] jest niewystarczająca.

W pkt 2.1 opinii uzupełniającej wskazano, że w celu doprowadzenia stropu do stanu zgodnego z wymaganiami ww. normy należy zwiększyć izolacyjność akustyczną na dźwięki powietrzne o minimum 5dB oraz zwiększyć izolacyjność akustyczną na dźwięki uderzeniowe o minimum 4 dB. W pkt 2.2 zaproponowano rozwiązania techniczno - budowlane w celu doprowadzenia stropu do stanu zgodnego z obowiązującymi przepisami.

W odniesieniu do zarzutów odwołania organ odwoławczy wskazał na treść

§ 2 rozporządzenia w sprawie warunków technicznych, iż wprawdzie przepisy te stosuje się przy projektowaniu, budowie, przebudowie oraz zmianie sposobu użytkowania budynków, to jednak akt wykonawczy nie może być sprzeczny

z ustawą Prawo budowlane.

Zgodnie z art. 50 ust. 1 pkt 4 organ nadzoru budowalnego bada zgodność przeprowadzonych robót budowlanych, w tym prac remontowych, nie tylko pod kątem wykonania ich zgodnie ze sztuką budowlaną, ale także z obowiązującymi przepisami, w tym techniczno - budowlanymi, do których - zgodnie z art. 7 ust. 1 pkt 1 P.b. - zalicza się również rozporządzenie w sprawie warunków technicznych. Zgodnie zaś z art. 51 ust. 1 pkt 2 P.b., organ nadzoru budowlanego nakłada obowiązek wykonania określonych czynności lub robót budowlanych w celu doprowadzenia wykonywanych robót budowlanych do stanu zgodnego z prawem, określając termin ich wykonania.

WINB wskazał jednocześnie, że ww. rozporządzenie wypełnia dyspozycję art. 7 ust. 2 pkt 1 P.b. i określa szczegółowe warunki techniczne, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie. Brak wskazania w § 2 rozporządzenia, iż przedmiotowe przepisy stosuje się również w odniesieniu do robót budowlanych, polegających na remoncie części obiektu, które prowadzą do negatywnej zmiany dotychczasowych warunków technicznych obiektu budowlanego lub jego części, nie może stanowić uzasadnienia po stronie organów nadzoru budowlanego niebadania ich w zakresie zgodności z przepisami techniczno - budowlanymi.

W przedmiotowej sprawie wykazano, iż prace polegające na wymianie warstw podpodłogowych i posadzek spowodowały zakłócenie dotychczas istniejącej izolacji akustycznej przegrody stropowej pomiędzy lokalami [...] i [...], a co za tym idzie do przekroczenia dopuszczalnych norm, czyli naruszenia przepisów. W przypadku zaś stwierdzenia naruszenia przepisów, a w szczególności budowlanych, organ nadzoru budowlanego jest nie tylko uprawniony, ale zobowiązany do podjęcia działań zmierzających do doprowadzenia robót do stanu zgodnego z prawem.

Odnosząc się do zarzutu skarżącej, że organ I instancji nie był uprawniony do zastosowania przepisów ww. rozporządzenia, WINB wyjaśnił, iż zgodnie

z wyrokiem WSA w Warszawie z 3 grudnia 2009 r. w sprawie VII SA/Wa 1293/09, celem przepisów art. 50 i art. 51 P.b. jest doprowadzenie wykonanych robót do stanu zgodnego z obecnie obowiązującym prawem, nie zaś prawem, które już nie obowiązuje. Ocena przeprowadzonych robót dokonywana jest z punktu widzenia ich zgodności z prawem materialnym i przepisami postępowania administracyjnego według stanu faktycznego i prawnego obowiązującego w dacie wydania tej decyzji.

Ponadto WINB zauważył, że sporne roboty budowlane wykonane zostały już w dacie obowiązywania rozporządzenia w sprawie warunków technicznych. Nie można więc wywodzić z daty wybudowania obiektu przepisów, jakie należy stosować w stosunku do robót budowlanych przeprowadzonych w okresie późniejszym. Sprawa nie dotyczy bowiem legalności obiektu, tylko konkretnych robót wykonanych w jednym z lokali.

Zasadność badania wykonanych robót budowlanych pod kątem zgodności

z warunkami technicznymi przesądził również sąd administracyjny I i II instancji wyrokami oddalającymi skargę na postanowienie WINB nr [...]. Wskazanym postanowieniem nałożono na skarżącą obowiązek przedstawienia oceny technicznej robót pod kątem ich zgodności z § 326 ww. rozporządzenia.

Od powyższej decyzji skarżąca złożyła skargę, formułując ten sam zarzut co w odwołaniu (punkt 1) oraz dodatkowo zarzucając naruszenie przepisów prawa materialnego i procesowego, tj.:

2) § 2 w związku z § 326 ust. 1 i ust 2 pkt 2 w związku z § 330 rozporządzenia w sprawie warunków technicznych przez ich błędną wykładnię polegającą na uznaniu, że wskazane rozporządzenie znajduje zastosowanie

w niniejszej sprawie, podczas gdy prawidłowo dokonana wykładnia wskazanych powyżej przepisów prowadzi do wniosku, iż wskazane rozporządzenie ma zastosowanie wyłącznie przy projektowaniu, budowie i przebudowie oraz przy zmianie sposobu użytkowania budynków oraz budowli nadziemnych, a nie ma zastosowania do remontu lokalu,

3) art. 156 § 1 ust. 2 k.p.a. przez wydanie decyzji administracyjnej z rażącym naruszeniem przepisów prawa, polegającym na uwzględnieniu w dacie jej wydania przepisów rozporządzenia, które nie mają zastosowania do stanu faktycznego,

4) art. 153 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2018 r. poz. 1302 ze zm., zwanej dalej: p.p.s.a.), polegające na jego niewłaściwym zastosowaniu przez uznanie przez organ, że wskazania co do dalszego postępowania w niniejszej sprawie, polegające na nałożeniu na skarżącą obowiązku sporządzenia oceny technicznej dotyczącej izolacyjności stropów z uwzględnieniem wymogów wynikających z § 326 ust. 1 i ust. 2 pkt 2 rozporządzenia w sprawie warunków technicznych mają zastosowanie

w mniejszej sprawie, przy czym prawidłowa wykładnia tego przepisu nie może pomijać brzmienia § 2 oraz § 330 tego rozporządzenia wskazującego zakres jego stosowania.

Podnosząc powyższe zarzuty skarżąca wniosła o stwierdzenie nieważności zaskarżonej i poprzedzającej ją decyzji, ewentualnie uchylenie obu decyzji

i zasądzenie od organu na rzecz skarżącej zwrotu kosztów postępowania.

W odpowiedzi na skargę organ podtrzymał stanowisko wyrażone

w zaskarżonej decyzji i wniósł o oddalenie skargi.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:

Uwzględnienie skargi następuje w przypadku stwierdzenia naruszenia prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy lub wad w przeprowadzonym postępowaniu, które mogły mieć istotny wpływ na wynik sprawy, stosownie do art. 145 § 1 p.p.s.a.

W świetle powołanych kryteriów skarga nie zasługiwała na uwzględnienie.

Materialnoprawną podstawę zaskarżonego rozstrzygnięcia stanowi art. 51 ust. 1 pkt 2 P.b., zgodnie z którym przed upływem 2 miesięcy od dnia wydania postanowienia, o którym mowa w art. 50 ust. 1, właściwy organ w drodze decyzji nakłada obowiązek wykonania określonych czynności w celu doprowadzenia wykonywanych robót budowlanych do stanu zgodnego z prawem, określając termin ich wykonania.

Uregulowania z art. 51 P.b. stanowią kontynuację rozwiązań legalizacyjnych przyjętych w art. 50 i znajdują zastosowanie również do robót budowlanych zakończonych. W myśl art. 51 ust. 7 P.b., właściwy organ jest zobowiązany do wydania nakazów i obowiązków określonych w ust. 1 pkt 1 i 2 oraz ust. 3 tego artykułu, jeżeli roboty budowlane w przypadkach innych niż określone w art. 48 albo w art. 49b, zostały wykonane w sposób, o którym mowa w art. 50 ust. 1.

Skarżąca przeprowadziła w okresie od stycznia do maja 2010 r. w lokalu nr [...] roboty remontowe związane m.in. z wymianą podłóg w pomieszczeniach ze zniszczonego parkietu na panele. Uczyniła to w budynku wielorodzinnym pochodzącym sprzed 50 lat. Przedmiotowe postępowanie prowadzone jest na skutek stwierdzenia po przeprowadzeniu tego remontu uciążliwego przenikania dźwięków uderzeniowych z lokalu nr [...] do lokalu nr [...], położonego piętro niżej.

Z prawomocnego postanowienia dowodowego WINB z [...] marca 2014 r., Nr [...] którego legalność badały sądy administracyjne obu instancji, wynika, że konieczne w sprawie było przedstawienie przez inwestora oceny akustycznej określającej, czy izolacyjność akustyczna stropu spełnia wymogi wynikające z § 326 ust. 1 i ust. 2 pkt 2 rozporządzenia w sprawie warunków technicznych.

Z treści § 326 ust. 1 i ust. 2 pkt 2 rozporządzenia w sprawie warunków technicznych wynika, że poziom hałasu oraz drgań przenikających do pomieszczeń m.in. w budynkach mieszkalnych, nie może przekraczać wartości dopuszczalnych określonych w Polskich Normach dotyczących ochrony przed hałasem pomieszczeń w budynkach oraz oceny wpływu drgań na ludzi w budynkach, wyznaczonych zgodnie z Polskimi Normami dotyczącymi metody pomiaru poziomu dźwięku A

w pomieszczeniach oraz oceny wpływu drgań na ludzi w budynkach (ust. 1). Nadto, w budynkach, o których mowa w ust. 1, przegrody zewnętrzne i wewnętrzne oraz ich elementy powinny mieć izolacyjność akustyczną nie mniejszą od podanej w Polskiej Normie dotyczącej wymaganej izolacyjności akustycznej przegród w budynkach oraz izolacyjności akustycznej elementów budowlanych, wyznaczonej zgodnie z Polskimi Normami określającymi metody pomiaru izolacyjności akustycznej elementów budowlanych i izolacyjności akustycznej w budynkach. Wymagania odnoszą się do izolacyjności stropów i podłóg - od dźwięków powietrznych i uderzeniowych (ust. 2 pkt 2).

Powyższy przepis jest konkretyzacją ogólnej normy w zakresie akustyki,

z której wynika, że pomieszczenia w budynkach mieszkalnych, zamieszkania zbiorowego i użyteczności publicznej należy chronić przed hałasem powietrznym

i uderzeniowym, wytwarzanym przez użytkowników innych mieszkań, lokali użytkowych lub pomieszczeń o różnych wymaganiach użytkowych (§ 323 ust. 2 pkt 3 rozporządzenia w sprawie warunków technicznych).

Prowadzenie wszelkich robót budowalnych nie może być wykonywane

w sposób istotnie odbiegający od ustaleń i warunków określonych w pozwoleniu na budowę, projekcie budowlanym lub w przepisach (art. 50 ust. 1 pkt 4 P.b.). Do tych przepisów w tym wypadku WINB zasadnie zaliczył, zgodnie z art. 7 ust 1 pkt 1 P.b., przepisy określone w rozporządzeniu w sprawie warunków technicznych.

Z treści opinii akustycznej złożonej do akt przedmiotowej sprawy wynika, że poziomy hałasu przenikające do lokalu nr [...] z lokalu [...] przekraczają dopuszczalne wartości, zgodnie z normą PN-B-02151-3:1999. Stwierdzono również, że izolacyjność akustyczna od dźwięków powietrznych i uderzeniowych podłogi lokalu nr [...] jest niewystarczająca. Autor opinii akustycznej wskazał na rozwiązania techniczne tego stanu, które znalazły swoje odzwierciedlenie w zaskarżonej decyzji.

Zasadnie więc organy nadzoru budowlanego orzekły w tej sprawie na podstawie art. 51 ust. 1 pkt 2 w związku z art. 51 ust. 7 P.b. bowiem celem przepisów z art. 50-51 P.b. jest doprowadzenie wykonanych robót do stanu zgodnego z obecnie obowiązującym prawem (por. również wyrok WSA w Warszawie z 3 grudnia 2009 r., VII SA/Wa 1293/09, Lex nr 583598).

Sąd w składzie orzekającym nie podziela stanowiska skarżącej, że przepisy rozporządzenia w sprawie warunków technicznych, na które powołują się organy obu instancji w swoich decyzjach, wprowadzające normy akustyczne, którym na podstawie przedłożonej opinii biegłego akustyka lokal nr [...] nie odpowiada, nie mają zastosowania do tegoż lokalu. Skarżąca w tym zakresie powołuje się na wybudowanie przedmiotowego budynku wielolokalowego w latach 50-tych ubiegłego wieku, kiedy ww. rozporządzenie nie obowiązywało.

W tym miejscu należy przypomnieć, że rozporządzenie w sprawie warunków technicznych obowiązuje od 16 grudnia 2002 r., natomiast przedmiotowe roboty budowlane w lokalu nr [...] miały miejsce w okresie od stycznia do maja 2010 r.,

a więc w czasie obowiązywania przepisów tego rozporządzenia.

Z § 2 cytowanego rozporządzenia wynika, że przepisy te stosuje się przy projektowaniu, budowie, przebudowie oraz zmianie sposobu użytkowania budynków oraz budowli nadziemnych i podziemnych spełniających funkcje użytkowe budynków, a także do związanych z nimi urządzeń budowlanych, z zastrzeżeniem § 207 ust. 2. Z kolei stosownie do § 207 ust. 2, przepisy rozporządzenia dotyczące bezpieczeństwa pożarowego, wymiarów schodów, o których mowa w § 68 ust. 1 i 2, a także oświetlenia awaryjnego, o którym mowa w § 181, stosuje się,

z uwzględnieniem § 2 ust. 2 i 3a, również do użytkowanych budynków istniejących, które na podstawie przepisów odrębnych uznaje się za zagrażające życiu ludzi.

Z powołanych wyżej przepisów wynika, że przepisy rozporządzenia w sprawie warunków technicznych mogą mieć zastosowanie do budynków już istniejących

w ograniczonym zakresie, tj.: do przepisów dotyczących bezpieczeństwa pożarowego, wymiaru schodów, oświetlenia awaryjnego oraz muszą zaistnieć przesłanki zastosowania w tym zakresie przepisów rozporządzenia, tj. budynek musi być użytkowany w okresie obowiązywania rozporządzenia oraz należy stwierdzić, na podstawie przepisów odrębnych, że budynek zagraża życiu ludzi.

W rozpoznawanej sprawie organy nadzoru budowlanego nie zastosowały jednak przepisu z art. 51 ust. 1 pkt 2 w związku z ust. 7 P.b. do całego budynku, wzniesionego przed datą wejścia w życie rozporządzenia w sprawie warunków technicznych, tylko w stosunku do robót budowlanych przeprowadzonych przez skarżącą w lokalu nr [...] w okresie obowiązywania tego rozporządzenia. Należy więc zgodzić się z WINB, że przedmiotowa sprawa nie dotyczy legalności obiektu, lecz konkretnych robót wykonanych w jednym z jego lokali. Natomiast wymagania określone w § 326 rozporządzenia w sprawie warunków technicznych odnoszą się również do adaptacji pomieszczeń w istniejących już budynkach (por. wyrok WSA

w Warszawie z 29 marca 2006 r., VII SA/Wa 980/05, publ. Lex nr 227793).

W związku z powyższym, zdaniem Sądu, w okolicznościach tej sprawy nie można powołać się na wyrok NSA z 21 listopada 2012 r., sygn akt II OSK 1316/11, publ. Lex nr 1291908, na co wskazuje skarżąca w skardze, ponieważ był on wydany w innym stanie faktycznym. Poza tym na prawidłowość zastosowania podstawy prawnej zaskarżonej decyzji wskazuje WSA w Warszawie w wyroku z 15 stycznia 2015 r. w sprawie VII SA/Wa 954/14, który przesądził o tym, że w sprawie należy ocenić zgodność wykonanych robót budowlanych z wymogami wynikającymi

z przepisów § 326 ust. 1 i ust. 2 pkt 2 rozporządzenia w sprawie warunków technicznych (skarga kasacyjna skarżącej od ww. wyroku została oddalona wyrokiem NSA z 18 stycznia 2017 r., w sprawie II OSK 1022/15).

Nie można w związku z tym twierdzić (tak jak czyni to skarga strony), że zastosowanie przez organy nadzoru budowlanego przepisu § 326 ust. 1 i ust. 2 pkt 2 rozporządzenia w sprawie warunków technicznych stanowi rażące naruszenie prawa, skutkujące zastosowaniem art. 156 § 1 pkt 2 k.p.a. i stwierdzeniem nieważności zaskarżonej i poprzedzającej ją decyzji.

Organy orzekające w tej sprawie nie naruszyły również art. 153 p.p.s.a., ponieważ zastosowały się do wytycznych zawartych w wyroku WSA w Warszawie

z 15 stycznia 2015 r. w sprawie VII SA/Wa 954/14, który z kolei potwierdził w swoim uzasadnieniu, że kontrolowane postanowienie dowodowe WINB z [...] marca 2014 r., Nr [...], jest wykonaniem wytycznych WSA w Warszawie zawartych w wyroku

z 27 maja 2013 r. w sprawie VII SA/Wa 496/13.

Mając powyższe na uwadze Sąd oddalił skargę na podstawie art. 151 p.p.s.a.