Przedmiotem skargi A.M. (skarżącego) jest postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej stwierdzające uchybienie terminowi do wniesienia zażalenia od postanowienia Naczelnika Urzędu Skarbowego o odmowie umorzenia kosztów egzekucyjnych.
W odpowiedzi na wezwanie do uiszczenia wpisu od skargi ustalonego na 100 zł (k. 11), skarżący wystąpił z wnioskiem o zwolnienie od kosztów sądowych (k. 26). W uzasadnieniu wniosku podniósł, że po zakończeniu kontroli podatkowych zaprzestał prowadzenia działalności gospodarczej i obecnie nie uzyskuje jakichkolwiek dochodów. Nie otrzymuje jednak zasiłku dla bezrobotnych. Z oświadczenia o stanie rodzinnym, majątku i dochodach oraz dodatkowych oświadczeń złożonych przez skarżącego na wezwanie wystosowane na podstawie art. 255 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2012 r. poz. 270 - dalej określanej skrótem "p.p.s.a.") wynika, że jest żonaty, lecz pozostaje z żoną w trwałej separacji i nie zna wysokości jej dochodów ani nie wie jakim dysponuje majątkiem. Skarżący nie posiada jakiegokolwiek majątku ani nie uzyskuje dochodów. Jest bezrobotny, lecz nie przysługuje mu prawo do zasiłku z tego tytułu.
W świetle tej treści oświadczeń skarżącego, jego wniosek należało uznać za uzasadniony.
Zgodnie z art. 246 § 1 pkt 2 p.p.s.a. prawo pomocy w zakresie częściowym, czyli takim jakiego przyznania domagał się skarżący, przysługuje w razie wykazania, że poniesienie pełnych kosztów utrzymania mogłoby narazić wnioskodawcę lub jego rodzinę na uszczerbek utrzymania koniecznego.
Powyższe przesłanki są spełnione w przypadku skarżącego. Skarżący nie ma oszczędności ani innych praw majątkowych i nie uzyskuje jakichkolwiek dochodów. Jednocześnie treść akt administracyjnych potwierdza fakt prowadzenia przeciwko skarżącemu egzekucji administracyjnej, w ramach której egzekwowane są zaległości podatkowe wraz z odsetkami, a łączna ich kwota przekracza 200.000 zł (zawiadomienie o zajęciu prawa majątkowego - k. 8 akt adm.). Należało w tej sytuacji uznać, że skarżący nie jest w stanie sfinansować swego udziału w postępowaniu przed wojewódzkim sądem administracyjnym. Uwzględniając jednak, że jedyną opłatą podlegającą uiszczeniu na obecnym etapie postępowania jest wpis od skargi, postanowiono o zwolnieniu jedynie w jej zakresie (art. 246 § 1 pkt 2 p.p.s.a.).
