Naczelny Sąd Administracyjny wyrokiem z dnia 20 marca 2026 r., sygn. akt II OSK 216/21, po rozpoznaniu skargi kasacyjnej J. C. i M. T. (dalej: "skarżący") od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 1 lipca 2020 r., sygn. akt IV SA/Wa 2982/19, którym oddalono ich skargę na decyzję Wojewody Mazowieckiego z dnia 11 października 2019 r., nr WSO-I.6231.1.31.2019 o odmowie przeniesienia do rejestru stanu cywilnego w drodze transkrypcji zagranicznego aktu małżeństwa, uchylił zaskarżony wyrok oraz zaskarżoną decyzję i utrzymaną nią w mocy decyzję Kierownika Urzędu Stanu Cywilnego m. st. Warszawy z dnia 8 sierpnia 2019 r., nr USC.XX.5353.5.3046.2019.MKD, zobowiązał Kierownika Urzędu Stanu Cywilnego m. st. Warszawy do przeniesienia do rejestru stanu cywilnego w drodze transkrypcji aktu małżeństwa zawartego przez skarżących w terminie 30 dni od dnia zwrotu akt administracyjnych i orzekł o zwrocie kosztów postępowania.
W piśmie z dnia 31 marca 2026 r. pełnomocnicy skarżących wnieśli o sprostowanie oczywistej omyłki zawartej w wyroku z dnia 20 marca 2026 r., sygn. akt II OSK 216/21 polegającej na błędnym oznaczeniu daty zawarcia przez skarżących małżeństwa podnosząc, że prawidłowa jest data 6 czerwca 2018 r., a nie 6 czerwca 2019 r.
Wniosek zasługuje na uwzględnienie.
Z zagranicznego aktu małżeństwa skarżących, dołączonego do wniosku o przeniesienie do rejestru stanu cywilnego w drodze transkrypcji wynika, że zawarte ono zostało w Urzędzie Stanu Cywilnego Neukölln w Berlinie w dniu 6 czerwca 2018 r., a nie jak omyłkowo wskazano w punkcie drugim sentencji wyroku - 6 czerwca 2019 r. Prawidłową datę zawarcia małżeństwa przywołano kilkakrotnie w uzasadnieniu wyroku (punkty 1.1, 1.4, 6.31).
Pozwala to uznać, że przy redakcji sentencji wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 20 marca 2026 r. doszło do oczywistej omyłki w oznaczeniu daty zawarcia małżeństwa i dlatego, na podstawie art. 156 § 1 w związku z art. 193 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2026 r. poz. 143), orzeczono jak w sentencji postanowienia.