Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia NSA Jacek Hyla po rozpoznaniu w dniu 7 sierpnia 2014 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi G. P. – G. na uchwałę Rady Gminy G. z dnia 25 lutego 2014 r., nr [...] w przedmiocie działalności sołtysa postanawia: odrzucić skargę.

W dniu 17 stycznia 2014 r. Wojewoda przekazał Radzie Gminy skargę G. P.-G. na sołtysa sołectwa C. – J. W.. W skardze skarżąca podniosła, że w noc sylwestrową sołtys urządził strzelaninę z fajerwerków pod oknami mieszkania Państwa G. i w bliskiej odległości od zabudowy, co stanowiło zagrożenie dla mieszkańców. Ponadto wskazała, że J. W. powinien być przebadany przez psychiatrę, ponieważ uczęszczając do szkoły był przebadany przez pedagoga i psychologa, którzy skierowali go do szkoły specjalnej dla dzieci upośledzonych. W kolejnym zarzucie G. P.-G. stwierdziła, że sołtys był w przeszłości karany sądownie i w związku z tym nie powinien pełnić stanowiska sołtysa.

W dniu 19 lutego 2014 r. złożyła ona pismo z kolejnymi zarzutami dotyczącymi postępowania sołtysa.

Uchwałą z dnia 25 lutego 2014 r., nr [...] Rada Gminy uznała za niezasadną skargę z dnia 7 stycznia 2014 r. złożoną przez G. P. – G. na działalność sołtysa sołectwa C..

Skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku na powyższą uchwałę Rady Gminy z dnia 25 lutego 2014 r., nr [...] wniosła G. P. – G..

W odpowiedzi na skargę Wójt Gminy wniósł o jej oddalenie jako bezzasadnej.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku zważył co następuje:

Skarga jest niedopuszczalna.

Zakres kognicji sądów administracyjnych wyznacza art. 3 § 2 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.) zwanej dalej p.p.s.a., stanowiąc, iż kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na: 1) decyzje administracyjne, 2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, 3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie, 4) inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa, 5) akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej, 6) akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej, 7) akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego, 8) bezczynność organów w przypadkach określonych w pkt 1-4.

Sąd administracyjny nie jest zatem właściwy do rozpoznawania spraw, które nie zostały wskazane w powołanym przepisie.

Oprócz katalogu spraw wymienionych w art. 3 § 2 p.p.s.a., ustawodawca zastrzegł dla sądów administracyjnych uprawnienie do orzekania także w innych sprawach, w których przepisy ustaw szczególnych przewidują sądową kontrolę i stosują środki określone w tych przepisach (art. 3 § 3 p.p.s.a.). Takim przepisem jest między innymi art. 101 ustawy o samorządzie gminnym, który w ust. 1 stanowi, iż każdy, czyj interes prawny lub uprawnienie zostały naruszone uchwałą podjętą przez organ gminy w sprawie z zakresu administracji publicznej, może, po bezskutecznym wezwaniu do usunięcia naruszenia, zaskarżyć uchwałę do sądu administracyjnego.

Uchwała zaskarżona przez skarżącą rozstrzyga o niezasadności skargi na działalność sołtysa sołectwa C., opartej w istocie na przepisie art. 227 kpa. Zgodnie z tym przepisem przedmiotem skargi może być bowiem w szczególności zaniedbanie lub nienależyte wykonywanie zadań przez właściwe organy albo przez ich pracowników, naruszenie praworządności lub interesów skarżących, a także przewlekłe lub biurokratyczne załatwianie spraw.

W postępowaniu skargowym uregulowanym w dziale VIII Kodeksu postępowania administracyjnego (art. 221 – 240 kpa), które jest jednoinstancyjnym postępowaniem uproszczonym, nie rozstrzyga się konkretnej sprawy administracyjnej.

We wszystkich sprawach należących do właściwości rady gminy prawną formą działania tego organu jest uchwała. Zatem także załatwienie przez Radę Gminy skargi wniesionej na podstawie art. 227 kpa przybiera formę uchwały. Uchwała taka ze swej istoty nie oddziaływa na interes prawny lub uprawnienie wnoszącego skargę i musi być traktowana jak każda czynność stanowiąca załatwienie skargi wniesionej w trybie przepisów działu VIII k.p.a.

Jak się bowiem wyjaśnia w orzecznictwie sądów administracyjnych skarga z art. 227 k.p.a. jest odformalizowanym środkiem ochrony różnych interesów jednostki, niedającym podstaw do uruchomienia dalszego trybu instancyjnego. Tym samym ocena prawidłowości prowadzenia postępowania skargowego w trybie przepisów działu VIII Kodeksu postępowania administracyjnego nie podlega kognicji sądów administracyjnych.

Ponieważ skarga dotyczyła uchwały Rady Gminy podjętej w sprawie skargi na działalność sołtysa złożonej w trybie art. 227 kpa uznać należało ją za niedopuszczalną.

Z tych względów, na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a. Sąd orzekł, jak w postanowieniu.