Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Andrzej Cichoń po rozpoznaniu w dniu 2 listopada 2022 r. na posiedzeniu niejawnym w Wydziale I sprawy ze skargi I.D. na bezczynność Wojewody Dolnośląskiego w przedmiocie zezwolenia na pobyt czasowy i pracę postanawia: odrzucić skargę.

W wykonaniu zarządzenia Przewodniczącego Wydziału I z 9 września

2022 r., stronę skarżącą wezwano do uiszczenia wpisu sądowego od skargi

w kwocie 100 zł w terminie 7 dni od doręczenia wezwania, pod rygorem odrzucenia skargi.

Powyższe wezwanie doręczono stronie skarżącej 29 września 2022 r. (vide k. 11 akt sądowych).

Z akt sprawy wynika, że strona skarżąca nie uiściła wpisu sądowego od skargi

w zakreślonym terminie.

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu zważył co następuje:

Skargę należało odrzucić.

Stosownie do art. 230 § 1 i 2 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. - Prawo

o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2022 r., poz. 329; dalej: "p.p.s.a."), od pism wszczynających postępowanie przed sądem administracyjnym

w danej instancji, w tym skargi, pobiera się wpis. Jeżeli skarga nie została należycie opłacona, to zgodnie z art. 220 § 1 i 3 p.p.s.a., przewodniczący wzywa wnoszącego pismo, aby pod rygorem odrzucenia skargi uiścił opłatę w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia wezwania, ponieważ wobec braku należnej opłaty sąd nie podejmie żadnej czynności. Stosownie natomiast do art. 220 § 3 p.p.s.a. skarga, od której pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlega odrzuceniu przez sąd.

Z okoliczności faktycznych sprawy wynika, że przesyłkę zawierającą odpis ww. zarządzenia Przewodniczącego Wydziału I z 9 września 2022 r., doręczono skarżącej 29 września 2022 r. Od tego dnia rozpoczął bieg termin na wykonanie wezwania sądu w przedmiocie wpisu sądowego od skargi, który upłynął 6 października 2022 r. (czwartek). W zakreślonym terminie skarga nie została jednak przez skarżącą opłacona.

W tym stanie rzeczy, skarga podlegała odrzuceniu na podstawie art. 220 § 3 p.p.s.a., o czym sąd postanowił jak w sentencji.