Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: sędzia NSA Małgorzata Korycińska po rozpoznaniu w dniu 31 października 2014 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Gospodarczej zażalenia C. Z. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w W. z dnia 18 lipca 2014 r., sygn. akt VI SA/Wa 836/14 w zakresie odmowy wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi C. Z. na decyzję Ministra Infrastruktury i Rozwoju z dnia [...] grudnia 2013 r. nr [...] w przedmiocie zastosowania wobec zarządcy nieruchomości kary dyscyplinarnej w postaci zawieszenia licencji postanawia: oddalić zażalenie.

I

Wojewódzki Sąd Administracyjny w W. objętym zażaleniem postanowieniem odmówił wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji Ministra Infrastruktury i Rozwoju z dnia [...] grudnia 2013 r. w przedmiocie zastosowania wobec zarządcy nieruchomości kary dyscyplinarnej w postaci zawieszenia licencji.

Domagając się wstrzymania zaskarżonej decyzji skarżący podniósł, że jej wykonanie spowoduje niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowanie trudnych do odwrócenia skutków poprzez pozbawienie skarżącego możliwości wykonywania zawodu będącego jedynym źródłem jego utrzymania.

Odmawiając wstrzymania wykonania decyzji Wojewódzki Sąd Administracyjny

w W. podniósł, że warunkiem wydania postanowienia o wstrzymaniu wykonania aktu lub czynności jest wykazanie przez stronę we wniosku okoliczności uzasadniających możliwość wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Nie wystarczy więc samo powtórzenie treści przepisu. Uzasadnienie wniosku winno odnosić się do konkretnych zdarzeń (okoliczności) świadczących o tym, że w stosunku do wnioskodawcy wstrzymywanie wykonania zaskarżonego aktu lub czynności jest uzasadnione, a brak uzasadnienia wniosku o wstrzymanie wykonania decyzji uniemożliwia jego merytoryczną ocenę (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 18 maja 2004 r., sygn. akt FZ 65/04 niepubl.).

Sąd I instancji wskazał, że skarżący we wniosku stwierdził jedynie, że jej wykonanie spowoduje niebezpieczeństwo wyrządzenia znaczącej szkody poprzez pozbawienie skarżącego możliwości wykonywania zawodu będącego jedynym źródłem jego utrzymania. Skarżący nie udokumentował jednakże, iż zawieszenie mu omawianej licencji na okres 1 roku spowoduje niebezpieczeństwo wyrządzenia znaczącej szkody, w szczególności nie udokumentował swojej obecnej sytuacji majątkowej, rodzinnej, zawodowej, posiadania czy też braku środków pieniężnych niezbędnych do utrzymania siebie ewentualnie osób pozostających z nim w gospodarstwie domowym. W ocenie Sądu brak więc było podstaw do uwzględnienia jego wniosku i mając to na uwadze, WSA w oparciu o art. 61 § 3 i § 5 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo

o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 z późn. zm.; dalej: p.p.s.a.) orzekł jak w sentencji.

II

Zażalenie na powyższe postanowienie wniósł C. Z. podnosząc, m.in. że "zawieszenie licencji jest jednoznaczne z rozwiązaniem umów zarządzania nieruchomościami, a więc pozbawieniem zarobków" oraz, że osobie "prowadzącej działalność gospodarczą bezpośrednio po jej zawieszeniu czy likwidacji nie przysługuje zasiłek dla bezrobotnych."

Skarżący wniósł o uchylenie zaskarżonego postanowienia.

III

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie.

W myśl art. 61 § 1 p.p.s.a. wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. Zgodnie z § 3 tego przepisu Sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków.

Stosownie do treści art. 61 § 3 p.p.s.a., obowiązek uprawdopodobnienia istnienia przesłanek z tego przepisu spoczywa na wnioskodawcy, zatem to strona składająca wniosek w trybie art. 61 § 3 p.p.s.a. jest zobowiązana do wykazania, że zachodzą warunki uzasadniające wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. Należy zauważyć, że oceniając okoliczności konkretnej sprawy w kontekście wstrzymania wykonania zaskarżonego aktu, obowiązkiem Sądu zawsze będzie ich analiza pod kątem obiektywnych skutków, jakie spowoduje jego wstrzymanie oraz ustalenie, czy nieudzielenie na czas prowadzonego postępowania sądowego ochrony nie będzie grozić potencjalnym niebezpieczeństwem wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków.

W tej sprawie pozostaje bezsporne, że wobec skarżącego zastosowano karę dyscyplinarną w postaci zawieszenia licencji zawodowej na okres 1 roku.

Konfrontując tę okoliczność z więcej niż lakonicznym uzasadnieniem zażalenia, w którym skarżący ogranicza się do ogólnikowych stwierdzeń, że "zawieszenie licencji jest jednoznaczne z rozwiązaniem umów zarządzania nieruchomościami, a więc pozbawieniem zarobków", należy podzielić ocenę dokonaną przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w zaskarżonym postanowieniu. Skarżący zarzucając, że "Sąd rozpatrując sprawę kieruje się nie tylko suchym przepisem, ale także (...) znajomością realiów dotyczących przedmiotu sprawy", jednocześnie nie dostrzegł, że brak należytego uzasadnienia wniosku o wstrzymanie wykonania decyzji nie pozwolił na jego uwzględnienie. Przesłanki "słusznościowe" – jakby najogólniej rzecz ująć, na które wskazuje skarżący w zażaleniu, również nie są wystarczające, gdyż w żaden sposób nie udokumentował on swojej obecnej sytuacji majątkowej, rodzinnej, zawodowej, posiadania czy też braku środków pieniężnych niezbędnych do utrzymania siebie, ewentualnie osób pozostających z nim w gospodarstwie domowym.

W tej sytuacji Naczelny Sąd Administracyjny stwierdził, że zaskarżone postanowienie odpowiada prawu i na podstawie art. 184 w związku z art. 197 § 1 i 2 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji postanowienia.