drukuj    zapisz    Powrót do listy

6320 Zasiłki celowe i okresowe, Odrzucenie skargi, Samorządowe Kolegium Odwoławcze, Odrzucono skargę, II SA/Lu 933/24 - Postanowienie WSA w Lublinie z 2025-01-08, Centralna Baza Orzeczeń Naczelnego (NSA) i Wojewódzkich (WSA) Sądów Administracyjnych, Orzecznictwo NSA i WSA

II SA/Lu 933/24 - Postanowienie WSA w Lublinie

Data orzeczenia
2025-01-08 orzeczenie prawomocne
Data wpływu
2024-12-23
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie
Sędziowie
Jacek Czaja /przewodniczący sprawozdawca/
Symbol z opisem
6320 Zasiłki celowe i okresowe
Hasła tematyczne
Odrzucenie skargi
Skarżony organ
Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku
Odrzucono skargę
Powołane przepisy
Dz.U. 2024 poz 935 art. 58
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j.)
Sentencja

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Jacek Czaja po rozpoznaniu w dniu 8 stycznia 2025 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi M. S. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Lublinie z dnia 12 września 2024 r., znak: SKO.41/3258/OS/2024 w przedmiocie zasiłku celowego postanawia: odrzucić skargę.

Uzasadnienie

Samorządowe Kolegium Odwoławcze decyzją z 12 września 2024 r., po rozpoznaniu odwołania M. S. (dalej także jako: skarżący), utrzymało w mocy zaskarżoną decyzję Prezydenta Miasta P. z 27 czerwca 2024 r. Decyzja została doręczona skarżącemu 4 października 2024 r. (ZPO – k. 110 akt admin.).

Skarżący wniósł skargę na powyższą decyzję 23 listopada 2024 r. (data stempla pocztowego – k. 6 akt sądowych).

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje.

Skarga podlegała odrzuceniu ze względu na to, że została wniesiona po upływie ustawowego terminu.

Zgodnie z art. 54 § 1 i art. 53 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2024 r. poz. 935; dalej jako: p.p.s.a.), skargę do sądu administracyjnego wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania jest przedmiotem skargi, w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie. Zgodnie z art. 58 § 1 pkt 2 p.p.s.a., sąd odrzuca skargę wniesioną po upływie terminu do jej wniesienia.

W rozpoznawanej sprawie decyzja organu drugiej instancji, zawierająca prawidłowe pouczenie o trybie i terminie jej zaskarżenia do sądu, została doręczona stronie 4 października 2024 r. Sąd dostrzega, że na zwrotnym potwierdzeniu odbioru błędnie nie odnotowano daty pierwszego awizowania przesyłki. Jednakże z dokumentu tego wynika data nadania przesyłki tj. 17 września 2024 r., data drugiego awizowania (27 września 2024 r.), a przede wszystkim data odebrania przesyłki osobiście przez skarżącego, który wpisał datę odbioru korespondencji tj. 4 października 2024 r. W świetle powyższych rozważań data odebrania przesyłki nie wzbudza wątpliwości. W związku z powyższym należy wskazać, że koniec przewidzianego przez ustawę trzydziestodniowy termin do wniesienia skargi przypadł na 3 listopada 2024 r., czyli niedzielę, a zatem – na podstawie art. 83 § 2 p.p.s.a. – termin na wniesienie skargi upłynął z końcem 4 listopada 2024 r. (poniedziałek).

Skarżący nadał na poczcie skargę 23 listopada 2024 r., czyli z uchybieniem ustawowego terminu na wniesienie skargi. Skarga nie zawiera wniosku o przywrócenie terminu do wniesienie skargi.

W związku z powyższym, uwzględniając dyspozycję art. 58 § 1 pkt 2 i § 3 p.p.s.a. należało orzec jak w sentencji.



Powered by SoftProdukt