![]() |
Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych
|
| drukuj zapisz |
6320 Zasiłki celowe i okresowe, Odrzucenie skargi, Samorządowe Kolegium Odwoławcze, Odrzucono skargę, II SA/Lu 933/24 - Postanowienie WSA w Lublinie z 2025-01-08, Centralna Baza Orzeczeń Naczelnego (NSA) i Wojewódzkich (WSA) Sądów Administracyjnych, Orzecznictwo NSA i WSA
II SA/Lu 933/24 - Postanowienie WSA w Lublinie
|
|
|||
|
2024-12-23 | |||
|
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie | |||
|
Jacek Czaja /przewodniczący sprawozdawca/ | |||
|
6320 Zasiłki celowe i okresowe | |||
|
Odrzucenie skargi | |||
|
Samorządowe Kolegium Odwoławcze | |||
|
Odrzucono skargę | |||
|
Dz.U. 2024 poz 935 art. 58 Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j.) |
|||
|
Sentencja
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Jacek Czaja po rozpoznaniu w dniu 8 stycznia 2025 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi M. S. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Lublinie z dnia 12 września 2024 r., znak: SKO.41/3258/OS/2024 w przedmiocie zasiłku celowego postanawia: odrzucić skargę. |
||||
|
Uzasadnienie
Samorządowe Kolegium Odwoławcze decyzją z 12 września 2024 r., po rozpoznaniu odwołania M. S. (dalej także jako: skarżący), utrzymało w mocy zaskarżoną decyzję Prezydenta Miasta P. z 27 czerwca 2024 r. Decyzja została doręczona skarżącemu 4 października 2024 r. (ZPO – k. 110 akt admin.). Skarżący wniósł skargę na powyższą decyzję 23 listopada 2024 r. (data stempla pocztowego – k. 6 akt sądowych). Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje. Skarga podlegała odrzuceniu ze względu na to, że została wniesiona po upływie ustawowego terminu. Zgodnie z art. 54 § 1 i art. 53 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2024 r. poz. 935; dalej jako: p.p.s.a.), skargę do sądu administracyjnego wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania jest przedmiotem skargi, w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie. Zgodnie z art. 58 § 1 pkt 2 p.p.s.a., sąd odrzuca skargę wniesioną po upływie terminu do jej wniesienia. W rozpoznawanej sprawie decyzja organu drugiej instancji, zawierająca prawidłowe pouczenie o trybie i terminie jej zaskarżenia do sądu, została doręczona stronie 4 października 2024 r. Sąd dostrzega, że na zwrotnym potwierdzeniu odbioru błędnie nie odnotowano daty pierwszego awizowania przesyłki. Jednakże z dokumentu tego wynika data nadania przesyłki tj. 17 września 2024 r., data drugiego awizowania (27 września 2024 r.), a przede wszystkim data odebrania przesyłki osobiście przez skarżącego, który wpisał datę odbioru korespondencji tj. 4 października 2024 r. W świetle powyższych rozważań data odebrania przesyłki nie wzbudza wątpliwości. W związku z powyższym należy wskazać, że koniec przewidzianego przez ustawę trzydziestodniowy termin do wniesienia skargi przypadł na 3 listopada 2024 r., czyli niedzielę, a zatem – na podstawie art. 83 § 2 p.p.s.a. – termin na wniesienie skargi upłynął z końcem 4 listopada 2024 r. (poniedziałek). Skarżący nadał na poczcie skargę 23 listopada 2024 r., czyli z uchybieniem ustawowego terminu na wniesienie skargi. Skarga nie zawiera wniosku o przywrócenie terminu do wniesienie skargi. W związku z powyższym, uwzględniając dyspozycję art. 58 § 1 pkt 2 i § 3 p.p.s.a. należało orzec jak w sentencji. |
||||