Przewodniczący Wydziału I Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie wezwał skarżącego do uiszczenia opłaty kancelaryjnej za odpis wyroku z uzasadnieniem (I SA/Kr 1756/15) wydanego w dniu 26 stycznia 2017 r., doręczonego na skutek żądania zgłoszonego w terminie siedmiodniowym od ogłoszenie orzeczenia w kwocie 100 złotych, stosownie do § 2 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości opłat kancelaryjnych pobieranych w sprawach sądowoadministracyjnych (Dz.U. Nr 221, poz. 2192).
Na powyższe zarządzenie skarżący wniósł zażalenie, wskazując, że jest ono nieprzekonujące.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:
Zażalenie jest niezasadne, dlatego zostało oddalone.
Przede wszystkim należy wyjaśnić, że zgodnie z art. 132 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r., poz. 718 ze zm.; powoływana dalej jako "P.p.s.a."), sądy administracyjne, rozpoznając sprawy, wydają wyroki. Postanowienia zaś wydaje się tylko i wyłącznie wówczas, gdy przewiduje to ustawa Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.
Z akt sprawy wynika tymczasem, że strona wniosła skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Krakowie, natomiast Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie skargę tę oddalił wspomnianym na wstępie wyrokiem. Tym samym Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie prawidłowo zwrócił się do pełnomocnika Skarżącego o uiszczenie opłaty od wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku. Obowiązek uiszczenia tej opłaty wynika wprost z art. 234 § 2 P.p.s.a.
Z uwagi na powyższe Naczelny Sąd Administracyjny oddali zażalenie, kierując się art. 184 P.p.s.a. w zw. z art. 197 § 2 tej ustawy
