Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych

Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie – Paulina Paczkowska po rozpoznaniu w dniu 3 sierpnia 2018 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku K. K. o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych w sprawie ze skargi K. K. na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w W. z dnia [...] lutego 2018 r. nr [...] w przedmiocie podatku od towarów i usług za okres od sierpnia 2012 r. do lutego 2013 r. postanawia: przyznać K. K. prawo pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych

K. K. (dalej jako "Skarżący") wraz ze skargą na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w W. z dnia [...] lutego 2018 r. nr [...] w przedmiocie podatku od towarów i usług za okres od sierpnia 2012 r. do lutego 2013 r., złożył wniosek o przyznanie prawa pomocy.

W formularzu wniosku Skarżący zaznaczył, że wnosi o zwolnienie od kosztów sądowych. Skarżący podał, że na jego sytuację ekonomiczną złożyło się kilka przyczyn, niezależnych od niego, w tym szczególnie okoliczności związane z chorobą Skarżącego i jego małżonki.

Skarżący podał, że prowadzi gospodarstwo domowe wraz z żoną i utrzymuje się z emerytury własnej i małżonki. Z dniem 1 grudnia 2016 r. Skarżący zawiesił wykonywanie własnej działalności gospodarczej, jednakże z uwagi na pogarszający się stan zdrowia zmuszony był z dniem 30 grudnia 2016 r. zakończyć wykonywanie tej działalności. Skarżący obecnie jest osobą niezdolną w pełni do pracy, z uwagi na fakt, że choruje na [...]. W związku z postępującym schorzeniem Skarżący ma poważne trudności z samodzielnym poruszaniem się i wymaga opieki, szczególnie swojej żony. Niestety żona Skarżącego w lipcu 2011 r. także nagle zachorowała na [...]. Po ostatniej operacji żona Skarżącego poddana była [...], jednakże przez cały czas wymaga specjalistycznego leczenia. Nadto, w 2015 r. żona Skarżącego zachorowała ponownie.

Skarżący podał, że koszty miesięczne ponoszonego przez niego i jego małżonkę na utrzymanie gospodarstwa domowego to kwota ok. 2.650 zł, w tym miesięczne koszty ponoszone przez Skarżącego na leczenie własne i żony to kwota ok. 600 zł. Skarżący podał również, że w związku z prowadzonym od lutego 2014 r. postępowaniem kontrolnym, Urząd Skarbowy w P. dokonał zabezpieczenia na 4 pojazdach, które są własnością wspólną Skarżącego i jego żony. Skarżący oprócz wymienionych pojazdów zabezpieczonych przez Urząd Skarbowy nie ma innego majątku.

Skarżący oświadczył, że dochód gospodarstwa domowego składającego się z dwóch osób wynosi 2.656,34 zł, na który składa się emerytura Skarżącego 947,55 zł oraz emerytura żony Skarżącego w wysokości 1.708,79 zł. Jako zobowiązania i stałe wydatki Skarżący wymienił koszty ponoszone na leczenie i rehabilitacje ok. 600 zł, opłaty za media ok. 500 zł (gaz, wywóz śmieci, woda), utrzymanie samochodu osobowego 300 zł oraz roczne ubezpieczenie samochodu 700 zł. Skarżący oświadczył ponadto, że wraz z żoną korzystają ze wsparcia finansowego swoich dorosłych córek, które zapewniają im mieszkanie, dodatkowo pomagają finansowo poprzez dokonywanie w miarę możliwości zakupów pierwszej potrzeby.

Do wniosku Skarżący dołączył dokumentację medyczną swoją oraz swojej żony, odcinki emerytur, faktury za leki i wizyty lekarskie, wydruki z CEIDG oraz PIT za 2017 r.

Z uwagi na fakt, że oświadczenie zawarte w formularzu było niewystarczające do oceny wniosku, w wykonaniu zarządzenia referendarza sądowego z dnia 16 maja 2018 r. wezwano Skarżącego do nadesłania dokumentów źródłowych dotyczących stanu majątkowego.

W odpowiedzi na powyższe, Skarżący w piśmie z dnia 4 lipca 2018 r. poinformował, że Sąd Rejonowy dla m.st. Warszawy ogłosił upadłość konsumencką Skarżącego i jego żony, na dowód czego załączył kopię postanowień Sądu. Skarżący nadesłał ponadto wyciągi bankowe żony Skarżącego oraz oświadczył, że sam nie posiada rachunku bankowego. Nadesłał również dokumenty obrazujące wysokość niektórych miesięcznych wydatków związanych z kosztami utrzymania domu. Skarżący oświadczył jednocześnie, że koszty związane z utrzymaniem domu ponosi łącznie z swoją żoną, a córki pomagają im ponosząc w miarę posiadanych funduszy, koszty zużytej energii elektrycznej, abonament TV. Córki ponoszą też koszty utrzymania należytego stanu technicznego budynku. Skarżący oświadczył, że córki są zamężne, mieszkają pod Warszawą i prowadzą odrębne gospodarstwa domowe. Skarżący poinformował ponadto, że wysokość wynagrodzenia uzgodniona i pobrana przez pełnomocnika wyniosła 5.000 zł i została wypłacona przez Skarżącego na przełomie 2014 i 2015 r. w transzach. W okresie tym Skarżący prowadził działalność gospodarczą i osiągał dochód z tej działalności.

W tym stanie sprawny stwierdzono, co następuje:

Stosownie do art. 245 § 1 i § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tj. Dz. U. z 2018 r., poz. 1302), prawo pomocy może być przyznane stronie w zakresie częściowym i obejmować zwolnienie od kosztów sądowych. Przyznanie tego prawa osobie fizycznej następuje na podstawie art. 246 § 1 pkt 2 cytowanej ustawy wtedy, gdy wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny.

Ze złożonego w niniejszej sprawie wniosku o przyznanie prawa pomocy wynika, że sytuacja finansowa i zdrowotna Skarżącego jest trudna. Skarżący prowadzi gospodarstwo domowe wraz z żoną. Jest osobą schorowaną i wymaga leczenia i rehabilitacji. Również żona Skarżącego w związku z chorobą nowotworową wymaga opieki lekarskiej. Dochód gospodarstwa domowego wynosi 2656,34 zł, na który składa się emerytura Skarżącego (947,55 zł) oraz emerytura żony Skarżącego (1708,79 zł). Skarżący ponosi stałe miesięczne wydatki w łącznej wysokości 1400 zł, na które składa się: 600 zł leczenie i rehabilitacja, 500 zł opłaty za media (gaz, wywóz śmieci, woda), utrzymanie samochodu 300 zł. Biorąc pod uwagę wymienione przez Skarżącego stałe wydatki, w gospodarstwie domowym składającym się z dwóch osób na utrzymanie (wyżywienie, ubrania, środki czystości itp.), pozostaje kwota ok. 1200 zł tj. 600 na osobę.

W ocenie referendarza sądowego, Skarżący wykazał, iż nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku w utrzymaniu koniecznym dla siebie i rodziny, w związku z czym żądanie Skarżącego zawarte we wniosku o przyznanie prawa pomocy dotyczące zwolnienia od kosztów sądowych zasługuje na uwzględnienie.

Wobec powyższego, na podstawie art. 246 § 1 pkt 2 w związku z art. 258 § 1 i § 2 pkt 7 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzeczono jak w postanowieniu.